Nirvana - Nevermind (1991)

Toch heeft de dood van Kurt zeker wel invloed gehad op het succes van Nirvana. Toen liepen opeens allemaal tienermeisjes met T-shirts van Nirvana rond.

Omdat ik niet in blinde adoratie achter Heath Ledger, Seymour Hoffman, Ian Curtis of Kurt Cobain aanloop, om maar een paar voorbeelden te noemen. Ik oordeel op basis van hun werk en dat vind ik bij alle hiervoor genoemde voorbeelden mwa mwa.

Bij een aantal voorbeelden die je noemt heeft het de legendarische status zeker bespoedigt ja.

Nee hoor. Niet opeens na zijn dood. Cobain was al hun blonde rockgod toen hij nog leefde.

Ik weet dat er in de loop van de jaren 90 en 00s bijvoorbeeld enorm veel Queen- en Freddie Mercury-tribute concerten en platen verschenen, die waren ons beslist bespaard gebleven als der Fred wat vaker een rubbertje had gedragen tijdens het leven. Tuurlijk zie je altijd een adoratie-effect na de dood van een artiest. Kijk maar naar de bedevaartstochten naar het kerkhof van meneer Morrison.. Het heeft ook iets romantisch en rock&roll flirt natuurlijk ook met de dood. Maar het maakt iemands werk niet opeens beter.

Wat ik overigens wel jammer vind is dit nieuws..

Maar in de plaats daarvan waren er dan nog Queen concerten geweest. En Jim Morrison trok bij leven en welzijn meer publiek dan als dode.


Dat laatste is zeker waar. Nevermind is altijd steengoed geweest.

Ook jij oordeelt anders ná dat overlijden. Je meent tegenwicht te moeten bieden aan het feit dat er mensen achter een lijk aanlopen. Dat blijkt zonneklaar uit je postings. Pavlov strikes again.

Dat is een beetje een dooddoener want ik kan niet anders dan je daarin gelijk geven. Natuurlijk was hij een rockgod. Immens populair en door miljoenen vereerd. Maar naar mijn beleving was er zeker een verschil tussen de populariteit voor en na zijn dood wat vooral in de merchandise zichtbaar was. Naast zijn dood denk ik dat het succes van de MTV Unplugged sessies daar ook tot bijgedragen heeft.

Wat ik gisteren op nederland 3 zag, vond ik niet echt iets om trots op te zijn.
Eigenlijk een zielige junk die wel toevallig een lekkere bak herrie kon maken. Dat dan weer wel.
Verder kan ik er weinig respect voor hebben, sorry

Docu volgens mij vanavond nog op Canvas te zien.

Ik denk dat niemand zal ontkennen dat zo'n overlijden een hoop extra aandacht veroorzaakt. Het levert altijd wel een handjevol nieuwe fans op. Wat ik echter bestrijd is de valse voorstelling van dat het voor zijn dood allemaal weinig voorstelde en niks bijzonders was. Ook bij Jeff Buckley zijn zulke reacties te zien van lieden die de muziek niet veel soeps vinden en het succes dan maar toeschrijven aan de vroege dood van de artiest.

Ja, zo redenerend kun je alles en iedereen altijd wel weer tot hetzelfde terugbrengen. Jij bent vast ook een enorme meeloper, terwijl je dat uiteraard niet van jezelf doorhebt.
Ik oordeel hier gewoon over de muziek en vind de status van deze band daar nog steeds niet bijpassen. Ik heb destijds zoveel betere bands langs zien komen en optreden dan dit rammelzooitje.

Dat mag je vinden, Orbit. Ieder zijn mening over muziek. Voor mij is dit ook geen absolute wereldplaat. Maar de impact van Nevermind was wel gigantisch. Mensen werden in 1991 behoorlijk wakker uit het wat magere 80s muziekdecennium. Nirvana was daar met Nevermind toch erg verantwoordelijk voor. De impact was enorm.

En zoals jij redeneert over de status van Nirvana kun je alles en iedereen wel terugbrengen tot je eigen subjectieve oordeel ervan en dit alzo objectiever voor te stellen dan het is.

Maar die konden bij leven en welzijn Ahoy niet uitverkopen. En dood al helemaal niet.

Ik heb in dezelfde tijd bands als Faith No More en NIN gezien, die konden wel degelijk Ahoy uitverkopen! Maar ondanks dat dat veel betere bands zijn en minstens zo revolutionair als die houthakkers uit Seattle is de legendarische status uitgebleven. Ik kan dat toch moeilijk los zien van de dood van Cobain. Eén wereldhit, en een leuke plaat, maar verder toch ook weinig meer?

Ik vind in de discussie hier de rol van producer Butch Vig nogal afwezig. Zonder hem had de muziek van Nevermind niet een dergelijke impact gehad imo

Ik vind Faith No More een goede band maar echt een stuk minder kwa geluid dan Nirvana.
Het hoogtepunt van succes voor Nirvana was toch echt toen KC nog leefde en echt niet erna.
Er kwam wellicht wat bij, maar zoals in het voorbeeld van de Beatles is totaal niet hetzelfde.
De aandacht voor Nirvana ebt zelfs weg zou ik zeggen nu KC er al een tijdje niet meer is.

Dat zou wellicht kloppen als de hype rond Nevermind na 1994 opkwam. Maar aan het eind van 1991 en in 1992 was die hype juist gigantisch, waarna allerlei bands uit Seattle ook successen of succesjes haalden.

De hype was er vooral toen Cobain nog leefde.

Ik denk wel dat zijn overlijden de unplugged cd qua verkoop heeft gestimuleerd. Maar Nevermind zeker niet. Dat enorme voetstuk was misschien wel een van de redenen waarom hij zelfmoord pleegde. Hij kon daar duidelijk niet mee omgaan.

Het bekende hoge bomen verhaal. In de jaren 90 vond ik die hele Seattlehype verschrikkelijk. Want ineens ging elke toffe band zijn identiteit inruilen voor een zogenaamde 'sobere' aanpak. Daar hield ik Kurt Cobain persoonlijk verantwoordelijk voor. Er ging een jaar of tien overheen voordat ik dat in een ander perspectief ging zien.

Ondanks dat vond ik Nevermind wel tof. Ik luister hem niet zo vaak. Ook vanwege de overkill denk ik. Dat laatste zal veel aversie oproepen bij zogenaamde kenners. Termen als 'meelopen' en 'er zijn veel toffere bands' wijzen daar al snel op. In die jaren werden honderden bands geplugd en op sleeptouw genomen. En uitgerekend Nirvana lukte het. Ligt dat dan aan al die debiele meelopers of toch ook een beetje aan (inzet van) de band zelf?

Gelukkig ben jij een echte kenner en geen zogenaamde
En er was nog een handvol bands uit Seattle die vervolgens succesvol geplugd werden. Seattle en grunge was vooral hip. En Nirvana werd een beetje als de belichaming beschouwd, niet als verantwoordelijk voor de hele stroming. Sterker, een band als Soundgarden was al een stuk langer bezig en vond ik ook beter trouwens..
Maarja, ik ben maar een zogenaamde kenner natuurlijk. De echte puristen weten dat Nirvana stiekem de creme de la creme is

nee hoor Orbit wij Nirvana liefhebbers zijn gewoon allemaal meelopers en hebben geen eigen mening.... ik kan het me nog zo goed herinneren, KC ging dood en ineens werd ik Nirvana fan.
Was ik maar een zogenaamde kenner dan wist ik pas echt wat goed was..

Zo is dat! Daaruit voortvloeiend dient mijn mening hier de absolute maat der dingen te zijn..

Ik volgde KC al zeker 10 jaar voordat hij door brak.
KC & The Sunshine Band

Dungeon heeft wel gelijk wat betreft MTV unplugged.
Mijn zusje had opeens een poster van Kurt Cobain, terwijl ze Nevermind niks aan vond, About A Girl unplugged wel.
Mijn vader kocht ook MTV unplugged, en draait deze nog regelmatig.
Met Nevermind hebben ze na al die jaren echter nog steeds totaal niks.
MTV unplugged heeft volgens mij wel een cult status, mede omdat dit ook een van de laatste concerten van Kurt was.
Bij mijn zus was Kurt ook maar eventjes een soort van idool, de rol van martelaar werd al snel over genomen door Tupac Shakur.

Ik heb het altijd een vrij middelmatig album gevonden, en eigenlijk vind ik dat nog steeds. Ik begrijp ook niet waarom juist Nirvana zo'n enorme hype is geworden toendertijd, terwijl er genoeg van dit soort bandjes als paddenstoelen uit de grond schoten. De documentaire van een paar dagen geleden gaf ook geen antwoord op die vraag. Alleen dat Cobain schijnbaar een nogal getroebleerde, introverte jongeman was, die graag zijn - en andermans - instrumenten aan gort sloeg tijdens hun optredens. Pubergedrag? Hendrix kon tenminste nog goed gitaar spelen.

Dat stukslaan van hun instrumenten heb ik ook altijd onnodige aandachtzoekerij gevonden.

The Downward Spiral wordt door de fans toch wel beschouwd als de klassieker uit het NIN-oeuvre. En laten we niet vergeten wie verantwoordelijk was voor die enorme hit van wijlen Johnny Cash.

Premonition gaf al iets belangrijks aan, de rol van Butch Vig.
Deze is zeer bepalend geweest voor het geluid.
Kurt schrijft goede nummers, maar ook een productie is zeer belangrijk.
Rond dezelfde periode deed hij ook de productie van The Smashing Pumpkins - Gish.
Ook deze band werd vervolgens erg groot, en kwam niet eens uit Seattle.
Dave Grohl is zeker qua drumsound een natuurtalent, iets wat hij later regelmatig bewezen heeft, alleen een Krist Novoselic is inwisselbaar.
Nirvana en Nevermind is meer dan alleen Kurt Cobain.
Sonic Youth en Pixies gingen ze voor, maar zoals ik al eerder aan gaf, er was een behoefte aan dit soort geluid.
In Seattle was dat op dit moment aanwezig, en zeker bij meerdere bands.
Mother Love Bone en Alice in Chains verloren ook hun frontman, maar die kregen zeker geen cultstatus.
Maar zo had je in de VS in de jaren 70 een opbloeiing van wave bands uit New York zoals Talking Heads, Blondie, Ramones en Patti Smith (CBGB).
Zo kun je ook Berlijn, Liverpool en Manchester (zelfs ook nog in de periode van Seattle) noemen als plaatsen waar het in een bepaalde periode muzikaal gebeurde.

En de producer.

Rick Rubin is net zo belangrijk voor American Recordings als Butch Vig voor Nevermind.