Nirvana - Nevermind (1991)

Ik vind het nogal (lees "zeer") elitair om te zeggen dat Nirvana beter dat kleine bandje uit Seatlle had kunnen blijven. Af en toe heeft de muziek een uppercut nodig om iedereen wakker te houden. Elvis was dat, The Beatles waren dat, Sex Pistols, Nirvana, ...
Wat wil je dan wel, een duidelijke scheiding tussen kwalitatieve muziek en commerciele muziek?? Alsof goede muziek ook geen groot publiek kan aanspreken??
Wat uiteindelijk telt is de muziek en die heeft Cobain nooit aangepast omdat hij plots een miljoenenpubliek had. In Utero was nu niet meteen de plaat die voor de Nirvana-periode een groot publiek zou aanspreken.

Het is toch niet elitair om dat te zeggen. Als ze dat kleine bandje waren gebleven had Kurt Cobain geen zelfmoord gepleegd wellicht.

Heeft helemaal niks met elitair te maken. Het zou enigszins elitair zijn als hij zou beweren dat ze dat kleine bandje waren.

Ik vind het echt prachtig gezegd.
Maar toch zet ik hier even mijn vraagtekens bij.
Zouden die tragische gevolgen nu echt gekomen zijn door massa-succes, of was Kurt misschien daarvoor al een beetje manisch-depressief.
Want laten we eerlijk zijn, Kurt zocht misschien zelf de grote massa niet op, en hield het misschien meer bij een underground publiek destijds.
Maar als opeens een massa mensen je gaat waarderen omwat je doet, dat lijkt mij alleen maar de grootste waardering die je kan krijgen als muzikant en moet volgens mij toch veel voldoening geven.
Dat daar vervolgens een enorme druk vanuit komt daar kan ik me dan nog van voorstellen dat niet iedereen daar even goed tegen kan.
Maar succes kan je nu eenmaal overkomen als je artiest bent.

meneer cobain was al depri als hij tiener was op zijn 14de of 15de wou hij al zelfmoord plegen maar realiseerde zich om het niet te doen

hij was immers nog 'maagd'' en wou dat toch eerst wegwerken

Als iemand die werkt in de kinder- en jeugdpsychiatrie weet ik uit ervaring dat een zeer groot deel van zoals dat nu heet adolescenten, in een bepaalde periode rondloopt met zelfmoordplannen, dat is zelden of nooit een verklaring voor daadwerkelijke suicide in een latere fase van het leven.

Dat Kurt echter zwaar op de hand was valt niet te ontkennen, maar zoals ik het zie zijn het de enorme verwachtingen en torenhoge druk geweest die met hun plotselinge, DEELS ONGEWENSTE, populariteit, voor hem als katalisator hebben gewerkt om te besluiten tot een dergelijk triest einde.

En het probleem zit waarschijnlijk in dat " deels ongewenste"; aan de ene kant bijna puberaal zich blijven afzetten hun populariteit, aan de andere kant wel meedoen aan het circus wat muziekindustrie heet.

Toen Sonic Youth bij Geffen tekende en op voorspraak van Thusrton Moore de maatschappij werd overgehaald om Nirvana in de deal mee te nemen, hadden Kurt c.s. ook nee kunnen zeggen.

Tegen Soundwave het volgende: ik denk niet dat K. die populariteit heeft gewild, noch heeft gezocht. Maar uit niets in zijn gedrag bleek dat het hem voldoening schonk.

En aan zelfmoord zit niets heldhaftigs of romantisch, kan ik uit ervaring melden.

Dat mijn opmerking elitair zou zijn ontgaat mij; Hill snapt het:
mijn stelling is dat wanneer Nirvana klein en obscuur waren gebleven K. vermoedelijk nooit die bitch was tegengekomen, niet ten onder was gegaan aan de druk en misschien nog veel mooie muziek had gemaakt.

Het was dus voor de goede orde meneer Kurt zelf die een bluesplaat wilde maken, niet ik die dat graag van hem zou hebben gewild. Moest een plaat met Leadbetter covers worden. Een idee wat jaren later dus door the White Stripes wel is uitgevoerd.

De oorsprong/ basis van de muziek van Nirvana gaat overigens verder terug dan de Pixies, bij de Melvins kom je al dichter bij, bij de Wipers ben je bij de echte bron.

1.tuurlijk, maar je kan het hem toch niet kwalijk nemen dat hij bij geffen tekende, hij wou vroeger altijd al beroemd worden, dit is dan toch een teken van dat hij het sterrendom gewoon had onderschat en daarna pas begon te rebelleren.
ook iets wat ik via een vriend van mij was te weten gekomen was dat hij als tiener ervan droomde om wereldberoemd te worden en op zijn hoogtepunt als de wereld aan zijn voeten lag zelfmoord zou plegen om zo een eeuwige legende te worden .dit schreef hij op in zijn puberale jaren. of hij dit nu serieus bedoelde weet ik niet.

2.dat vind ik nu een rare uitspraak gewoon van het feit dat een latere generatie dan zijn muziek niet zou gekend hebben, ik bedoel gewoon dat comerciel zijn niet altijd negatief moet zijn, dat je clips hebt en dat deze op tv worden vertoond is toch niet iets waar je kunt tegen zijn want soms zie je nu eenmaal zo een clip van een bandje dat je zegt '' hee, interresant hier ga ik wat opzoekingswerk voor verrichten''en moest je die clip niet gezien hebben dan zou je die band nooit gekend hebben.
dit is gewoon een voorbeeld dat ik je nu geef, begrijp je

en dat wat je zegt van die bitch daar kan ik me alleen maar bij aansluiten.

3. ik wist dat er invloeden waren van the melvins en pixies maar the wipers ken ik niet.

Hoi Felix 89,

het is zeker niet zo dat ik commercieel succesvolle bands of muzikanten per definitie verafschuw, of muziek die ik waardeer tot een elitaire happy few zou willen beperken. maar in het speciale geval van Kurt is het naar mijn idee juist wel zeer te betreuren.

Druk vanuit de industrie heeft, voor zover ik me kan heugen, nog nooit geleid tot mooiere, betere muziek.

Wat de Wipers betreft: Ik weet niet of je het hele oevre van Nirvana kent? Zo ja dan ken je ook de nummers: D (imension) 7 en Return of the Rat. Twee songs van de eerste lp van de Wipers: "Is This Real".

Ken je je Nirvana klassiekers dan ken je ook : " Eight Songs for Greg Sage and The Wipers", een tribute box met vier 7 inches in gekleurd vinyl ( zeer gewild collectors item ook voor Nirvana fans)wat Kurt uit eigen zak heeft betaald, als eerbetoon aan zijn grote inspirator Greg Sage en zijn band de Wipers.
Behalve Nirvana met de twee net genoemde songs, spelen o.a ook Sonic Youth, Napalm Beach, Hole, Nation of Ulysses en de Dharma Bums op deze plaat een cover van de Wipers.
Een "Fourteen Songs" versie kwam meen ik een jaar later uit op cd.

Ook als eerbetoon vroeg Kurt de Wipers als voorprogramma voor de Nevermind-Tour. Greg bedankte voor de eer ; hij kende de muziekindustrie al van zijn schaduwzijde en zag zijn zuur bevochten onafhankelijkheid weer bijna verdwijnen.

ik ken d-7 en return of the rat van de nirvana-box van vorig jaar( wist helemaal niet dat dez nummers niet van nirvana waren maar van deze band die je nu noemt, ik vind deze nummers zeer smakelijk.) en zijn deze platen van de Wipers bij de platenwinkels verkrijgbaar of zijn ze allemaal een beetje zeldzaam geworden en natuurlijk het uiterstzeldame tribute box zal je ook niet snel tegen komen zeker, bij een ik zeg maar free record-shop of fnac?
allesins al bedankt voor deze weetjes.

Waren de Meat Puppets ook geen helden van Nirvana? En het is natuurlijk clichée, maar allerlei bands hebben te kampen gehad met de overgang van obscuur naar major.. daar is Nirvana verre van uniek in. Vaak is dat ook gepaard gegaan met zijn creatieve tol, en ook lijfelijke tol. De muziekbizz heeft al vele slachtoffers alá Cobain voor zich gehad. Ik vind het altijd twijfelachtig om uitspraken te doen zoals "deze band had de grootste dingen ooit kunnen doen", dat weet je niet en de ouwe muziek wordt meestal gemystificeerd als zijnde onaantastbaar. Ergens klopt daar iets niet. Zo breed vond ik de reikwijdte van Nirvana nou ook weer niet

Voor alles van de Wipers kun je het beste gaan naar de eigen website van Greg Sage: Zenorecords.com
Daar kun je ook voor ik geloof 6 Dollar ( !!!) de Fourteen Songs cd als cdr krijgen.
Mocht je nog iets tegenkomen van de Wipers in de platenzaken dan is dat meestal het latere werk. Niet iets om de Wipers mee te leren kennen,

Voor Wipers "beginners" is de beste tip:

koop of bestel de "Wipers 3 cd box set" , ik heb hem bij Greg zelf besteld en betaalde er 16 Dollar voor ( wat is dat; 12 Euro ?) deze set bevat de 1e drie cd's plus 23 extra tracks en andere uitvoeringen en zeer uitgebreid boekwerk geschreven door Greg Sage zelf.
Gewone platenzaken kunnen deze box bestellen als ze hem niet hebben.

Meerdere albums van de Wipers staan overigens hier op MusicMeter.

Die eerste drie platen:
Is This Real?
Youth of America en
Over the Edge
behoren tot het beste wat er in de jaren 80 is uitgekomen op het gebied van Punk/Rock/Noemmaarop.

Voor fans van het ruigere melodische gitaarwerk zijn ook: "Land of the Lost" ( vierde album) en "Follow Blind" (zesde plaat) zeer te pruimen.

Daarna bleef de muziek van de Wipers wel Wipersmuziek, maar evolueerde naar ingetogener, meer space- en desert achtige sferen.

oke, bedankt olfart, kzal er mijn werk van maken om deze groep te ontdekken.

En aan orbit,

tuurlijk is het gewaagd om te zeggen dat de band nog grote dingen zou kunnen gedaan hebben maar niemand kan ontkennen dat kurt zeker nog goede songs in zijn hoofd had,
hij nam gewoon een verkeerde oplossing en pleegde zelfmoord waar ik tot op de dag van vandaag nog altijd de schuld geef aan zijn vrouw; als hij thuis kwam van touren moest hij steeds weer meegaan met haar naar feestjes bij celebs enz.. als hij dat niet wou dan werd zijn vrouw natuurlijk hysterisch en zei ze dat hij haar en hun dochter niet graag zag , hij was gewoon op, en dan kwam er de befaamde uitspraak it's better to burn-out than fade away''
bij pearl jam was het ook op een moment niet meer normaal voor hun en eddie kreeg ook teveel druk op zijn schouders maar zij pakten dat op een andere manier aan weliswaar na de dood van cobain, want dat opende hun ogen; pearl jam stopte gewoon met intervieuws te geven en clips te maken en maakten gewoon hun platen en dat was het, zo hadden ze de crisis bedwongen, bij nirvana was dat niet zo...

Kijk felix, dus je hebt wel degelijk door hoe het met K. zover is gekomen. Ik zelf geloof niet in dat better to burn out, not fade away credo.
Ik ben blij dat ik nog steeds fade; en regelmatig "burnt" het nog, misschien iets minder fel dan eerder, maar" nog steeds voldoende om met jou en andere hier aanwezigen een lekkere boom over o.a. muziek op te zetten.

Pearl Jam is echter nooit meer bij hun debuut in de buurt gekomen qua inventiviteit..

neen, in het geheel was elk ander album minder dan 'ten', daar ben ik het bij eens, ook al vind ik vs een vreselijk lekker album, is het toch geen 'ten'' maar pearl jam bleef wel lekkere nummers schrijven, klassiekers zoals; yellow ledbetter, i am mine, rearviewmirror,love boat captain enzo...
nummers die nu niet van de minste zijn toch, dus deze 'tacktiek'' om de showbizz te rug toe te keren is niet nutteloos zoals jij lijkt te zeggen, ze bleven sterke nummers schrijven maar waren niet altijd constant op elk album.

O, maar dat bedoel ik niet hoor.. ken zat bands die buiten de schijnwerpers de meest prachtige muziek maken. Ik heb soms alleen nog nét wat meer met bands die erin slagen met diezelfde schijnwerpers in hun nek baanbrekende muziek te maken... maar dat was mijn punt verder ook niet

Vreemd: Ik ben helemaal wild van de Pompoenen, Pearl Jam, Soundgarden en aanverwante artikelen, maar Nirvana vind ik helemaal geen ene reet aan en heb ik nooit wat gevonden. Ik heb het geprobeerd (een flink aantal keren), alle platen heb ik geluisterd, maar verder dan dat ik blijf vinden dat Smells Like Teen Spirit een klassieker is, kom ik niet...

Maar beste Pinsnider: toch boeiend of intrigerend genoeg om te reageren?

dit is zeker het beste album van nirvana maar ik vind persoonlijk dat in utero in de buurt komt (5*)

Ja, omdat ik het oprecht vreemd vind en ik misschien toch hoop dat iemand daar een verklaring voor heeft of dat ik een medestander kan vinden dat ik toch niet gek ben hahaha

het kan zijn dat nirvana je ding niet is,
je moet niet bang zijn, je bent niet gek als je er niet van houd. maar mischien even motiveren waarom je er ''geen reet aan vind''

Ik snap niet dat je Smells Like... goed vindt en de rest niet.

Ik eigenlijk ook niet, in dat geval moeten toch zeker een half dozijn andere songs je ook aanspreken op dit album?

Vooruit, Polly is leuk, maar verder weet het me niet te raken... Naar mijn gevoel halen ze het enorme niveau van Teen Spirit nergens en nooit meer. Liedjes als Lithium en Come as You Are weten mij ook niet te boeien...
Maar ik snap wel dat de rest van het forum het wel leuk vindt. Dit in tegenstelling tot andere bands, waarvan ik in alle eerlijkheid niet snap waarom uberhaupt ook maar iemand het mooi vindt (Linkin Park, Hoobastank)...

In bloom, Breed...??

en laten we Territorial Pissings niet vergeten

Ja, vooruit, Territorial Pissings is ook best aardig!!

Ik heb zelf nog nooit zoveel met het nummer 'Smells like teen spirit' gehad, en daarom sprak Nirvana mij ook destijds niet zo heel erg aan,....totdat ik de rest van "Nevermind" hoorde. Stuk voor stuk nummers die erg goed zijn, en eerlijk gezegd vind ik 'Smells like teen spirit' het minst goede nummer van deze cd.

helemaal mee eens. Het is gewoon het bekendste nummer van nirvana maar daarom nog niet het beste. Nummers zoals polly en somthing in the way vind ik veel beter.