Nirvana - Nevermind (1991)

hoorde vandaag weer sinds lange tijd de titeltrack

kon het weer eens waarderen, blijft een dijk van een nummer en een dijk van een plaat, hoe zeer ik hem ook nooit meer zal draaien

de titeltrack? die bestaat helemaal niet joh

ik denk dat hij smells like teen spirit bedoelt

daar komt het woord nevermind in terug

maar idd

het is geen titel track

wat mij betreft het beste album OOIT gemaakt
nirvana is ook gewoon de beste band die ooit heeft bestaan
ik heb er ontzettend veel posters en foto's van
5 *

beargumenteer

Onweerstaanbaar catchy poprock nummers die aangenaam zijn geproduceerd, aansprekend 'rebels' karakter, vrij-naar-eigen-mening-interpreteerbare nonsens teksten, charismatische frontman... ik kan redenen genoeg bedenken waarom dit populair is. Maar hardcoreforlife mag me gerust tegenspreken als ik zeg dat dit zowat de argumenten zijn voor Nevermind.

nevermind was ooit een van m'n favoriete albums. Op vakantie had ik een bandje opgenomen (nog geen cd speler in de auto) en ik wou zo graag dat we gingen rijden in de auto, dan kon ik nevrmind luisteren

dus ik kan het album ook erg waarderen, maar ben altijd benieuwd wat mensen hun argumenten zijn voor zulke extreme uitspraken.

inderdaad. ik weet niet meer waarom, maar laatst heb ik de tekst van 'smells like . . .' eens opgeduikeld. daar is inderdaad geen touw aan vast te knopen, maar het klinkt wel rebels . . . .
ik schop vast tegen wat schenen, maar eigenlijk zouden ze voor dit soort albums een speciaal bakje in de platenzaak moeten hebben:
Puberpop.

Meestal is dit een van de eerste kennismakingen met 'andere' muziek. Een beetje een poort naar de alternatievere muziekgroepen.

Tja, puberpop... Ik vraag me soms ook af of de ´teen angst´ er bij Nirvana niet toch wat te dik bovenop ligt, maar de laatste drie keer dat ik naar dit album luisterde vond ik het toch weer ontzettend mooi. Waarom: De composities, de sound, de emotie, Kurts stem, de dynamiek, de zekere mate aan variatie, de energie in bepaalde stukken...en zo is er nog wel meer op te noemen.

En zou je het ook puberpop noemen als je dit voor de eerste keer hoort, als het nog maar net uit is en er nog niet zoveel tieners met Nirvana dwepen?

Ach, er is veel muziek die ik leuk vond toen ik 15 tot pak hem beet 25 was. Vaak begrijp ik nu niet meer wat ik er zo aantrekkelijk aan vond. Sommige muziek blijft overigens wel overeind. Nevermind niet. Op 1 of andere manier gaat het meer om de sfeer, dan om de muziek. En die sfeer ligt er inderdaad wat dik op soms.
Het blijft wel een energieke plaat.

Zwaar overschatte plaat. Er staat geen één echt slecht nummer op maar niet één top nummer.

Nirvana is sowieso zwaar overschat, maar als je dan toch iets van Nirvana wilt hebben, kan je beter Bleach of Unplugged aanschaffen.

In Utero bedoel je..

1,5 ster voor een plaat zonder een echt slecht nummer, right.

dijk van een plaat die ik echter helemaal nooit meer opzet.
(klinkt raar, I know maar toch is het zo).

Ook voor mij is deze 'Nevermind' vooral een goede herinnering. Met andere woorden: Kurt Cobain z'n stem schuurt m'n boxen niet langer.

Mijn boxen nog wel. Vandaag nog twee maal dit album.
Nu weet ik weer waar die vijf sterren ook alweer voor stonden. En staan.

Ja. En Appetite for destruction is de beste plaat uit de pophistorie...

Appetite for destruction is op 2 hele goede nummers na toch maar een zwakke plaat, is waar.

zwaar overschat

Ik zie hier reacties en sterren die mensen op Nevermind gaven afgaande op jeugdsentiment. AFD is voor mij die plaat die van mijn 13-15 constant heb gedraaid. Is dus voor mij de beste plaat ooit. Ik vind Nevermind niks, geef dan ook een slecht cijfer.
Als jij het daar niet mee eens bent, dikke prima maar ga niet mijn top10 lijstje er bij pakken en daarmee proberen je gelijk te halen.

Ik was 5 toen deze plaat uitkwam. Niets jeugdsentiment dus. Gewoon een fantastische plaat!

Ik denk dat ik Nevermind een behoorlijk mooiere plaat vind dan Appetite...en dus ergerde het me dat iemand met die plaat op 1 Nevermind en Nirvana zwaar overschat vind. Vandaar mijn reactie, wat misschien niet zo netjes was, maar het maakt de discussie wel levendiger.

Maar toch: Als jeugdsentiment inderdaad een erg belangrijke rol bij jouw beoordeling van muziek speelt, vind ik het wel bedenkelijk om Nevermind zwaar overschat. Want je manier van beoordelen van muziek is dan wel behoorlijk subjectief. En veel andere mensen vinden Nevermind wel mooi, en dat heeft bepaald niet altijd alleen maar met jeugdsentiment te maken. Zeg dan bijv. dat Nevermind je weinig of niets doet.

Dit album heeft toch een lage houdbaarheidsdatum. Ik zet hem nog maar heel weinig op, en dan nog vind ik het een hele zit.

écht???? ik kan hem wel élke dag opzetten. Zonder dat hij gedateerd of vervelend klinkt! Die kracht en zuiverheid is nog steeds even nieuw en sterk als 15 jaar geleden vind ik!

Elke dag is overdreven, maar wat iedereen loopt te lullen met die korte houdbaarheidsdatum begrijp ik toch niet heelmaal. ik ken dit album al weer al een hele tijd en hij heeft vaak opgelegen hier, en nu nog steeds. maar Nirvana blijft voor mij dan ook een goddelijke band (Kurt = God, al was hij niet de beste gitarist nee).

Naar mijn mening vind ik voor iedere muziekliefhebber(stevige kost) 2 platen uit de jaren 90 essentieel,deze en de black album van metallica,dat zijn uit de jaren 90 2 niet weg te denken klassiekers,ik vind dit het beste album van nirvana op unplugged,new york na,want die vind ik nog een stuk terechter en met meer gevoel gespeeld,maar vind dit album nog steeds top 4* voor deze tijdloze klassieker.

Voor mij ook, maar dit album vindt ik wel wat overated. Geef mij maar In Utero maar dit zet ik ook nog vaak genoeg op.

Vandaag nog eens geluisterd. Tjonge jonge was is dit toch saaie en goedkope muziek
Sonic Youth, Dinosaur Jr. en zelfs Smashing Pumpkins zijn pakken interessanter en boeiender dan deze overgewaardeerde hoop stront.

vertel dan eens`wat "In Utero" naar jouw mening beter maakt ?

Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Stemgedrag