Nirvana - Nevermind (1991)

Kan inderdaad zo zijn dat een flink gedeelte van de Nirvana-´fans´ die roots niet kent, maar veel popjournalisten en andere mensen die meehelpen met het samenstellen van lijstjes van Rolling Stone, Oor etc. kennen die roots dus wel. En zij vinden Nevermind ´toch´ goed.

Maar ja, het mooie van Nevermind komt bij jou dus niet over. Maar het MTV-unplugged-album wel toch?

waar slaat die tracklisting hier van MusicMeter op?

gewoon 12 nummers, en dus niet 13.

Natuurlijk leerde ik Nirvana kennen vanwege "Smells Like Teen Spirit" en na deze singel maakte ook het album enorme indruk op mij, in die mate zelfs dat hij nu in mijn top 10 staat.
12 zeer indringende songs, die zeer hard en tegelijkertijd ook erg gevoelig klonken, nooit eerder gehoord. Nirvana koppelt hardrock aan catchy Beatlesachtige popsongs met de attitude van de punk & new wave, met een feilloze en heldere productie van Butch Vig. Kurt Cobain kwam bij mij over als iemand die frustraties uit het verleden door middel van muziek wilde uiten en vele jongeren herkennen iets van henzelf in de teksten.
Naast "Smells Like Teen Spirit", dat is uitgegroeid tot dé hymne van de "alternatieve" rockliefhebber, vind ik vooral "In Bloom", "Lithium", "On a Plain" en "Something in the Way" fantastisch.
Nirvana gaf de rock een nieuw elan en dank zij Nirvana heb ik nog meer interessante bands als Pearl Jam en Smashing Pumpkins ontdekt.
Nirvana werd tevens de band die het slachtoffer werd van zijn eigen succes. Kurt Cobain was hét jeugdidool begin jaren '90 en dat bracht enorme media-aandacht met zich mee, hij werd voortdurend achtervolgd door persmensen. Voor de introverte Kurt Cobain woog het sterrendom, de toenemende druk en de mediaheisa te zwaar op zijn schouders, waardoor hij tenslotte zelfmoord pleegde.

Ik was meteen weg van deze plaat als ik het nummer "Smells Like teen spirit" hoorde. Ik heb deze al heel lang en wanneer ik ze nu nog eens draai ben ik ze nog altijd niet beu! Dat zegt veel... Dit is gewoon het beste album dat Nirvana gemaakt heeft! I LOVE IT xD

grappig dat je dat zegt, dat album kan ik inderdaad wel waarderen

Ik kijk vaak naar de cijfers de users aan albums geven en ik zag bij jou bij het unplugged-album een hoog cijfer staan, waarschijnlijk nadat ik een berichtje van jou bij dit album zag staan waarin je je negatief uitte over Nevermind.


Ongeveer tien minuten na Something in the way volgt de ´hidden track´ Endless, nameless, die volgens de display van mijn cd-speler gewoon bij track 12 hoort en waarvan de titel niet op de achterkant van de cd-hoes gedrukt staat. Alleen op de eerste 30.000 of zo gedrukte exemplaren van Nevermind is Endless, nameless niet aanwezig.

Misschien muzikaal niet bijzonder, maar de emotie grijpt je en laat je niet meer los.

Helemaal waar. Die emotie wordt voor mij vooral aan het einde van deze plaat bloot gelegd. De singles zijn voor mij helaas een beetje opgebrand, enkel In Bloom brengt mij nog in vervoering, maar dat komt hopelijk nog wel een keer terug. Het begint mij dan ook pas weer echt te raken vanaf 'Territorial Pissings'.

Keiharde grunge,nirvana op zijn best.Ik kan maar niet genoeg krijgen van Dave Grohl's keiharde en simpel drumwerk op deze CD.

Jarenlang is dit mijn favoriete plaat geweest, tegenwoordig draai ik hem misschien wat minder maar hij blijft voor mij hetzelfde betekenen. Tijdens een serieus rotte periode heeft deze plaat me er samen met in utero erdoor gesleept en hoe erg het ook werd, op nirvana kon ik rekenen omdat cobain me zo aansprak.
Tijdens de lastigste momenten greep ik dan ook altijd naar deze nevermind terug, het was alsof de muziek mijn gevoelens perfect kon weerspiegelen. Door de prachtige riffs en scheurende solo’s voelde dit album aan als een slag in het gezicht die me er aan herinnerde om terug te slaan, om door te zetten. De teksten waren ook zo enorm goed, recht uit hart van kurt cobain en ze troffen me recht in mijn hart. Soms serieus negatief maar hij behield ook altijd zijn humor, donker weliswaar maar dat weet ik wel te smaken.
Een v oorbeeldje:

Im so happy cause today
I've found my friends ...
They're in my head
Im so ugly, but thats okay, cause so are you ...

Ook zijn stem was geweldig, lekker ruig en als hij schreeuwde, dan was het met overgave: een machtsontplooiing die me raakt en ik beschouw zijn stem dan ook nog altijd 1 van de mooiste, krachtigste en meest emotionele instrumenten van de vorige eeuw. De manier waarop hij gitaar speelde was ook geweldig, veel mensen maken het verwijt dat het eenvoudig en dus overschat is maar dat vind ik dikke onzin. Er zat gevoel, emotie en diepgang in waardoor ik nog altijd omver geblazen wordt, prachtig en zeker de solo’s in come as you are en in bloom: 2 solo’s die door merg en been gaan. Het is dan ook door deze plaat dat ik gitaar ben gaan spelen en come as you are was zelfs het 1ste wat ik kon spelen. Ik ben dus ook wel erg blij dat ik nu nummers als smells like teen spirit of drain you kan spelen.
Ondertussen ligt die periode al een tijd achter me maar deze plaat heeft wel voor altijd een speciaal plekje in mijn hart verworven, nog steeds hangt hier in mijn kamer een grote nirvanavlag en op festivals draag ik ook nog vaak een nirvanashirt want nevermind blijft voor mij 1 van de allerbelangrijkste platen.
Kurt Cobain

Zeer mooie uiteenzetting van wcs. "Nevermind" was voor mij de meest indringende muziekstuk sinds mensenheugenis, hij staat niet voor niets in mijn top 10. Muziek moet uit het hart komen en niet volgens het boekje.
De impact van "Nevermind" was dan ook gigantisch.

Dit is nou precies de reden waarom ik In Utero prefereer boven Nevermind.

Mooi stukje inderdaad, wcs.

Zwaar (misschien wel het meest) overschat(te) album ooit. Niet omdat het kwalitatief slecht is, integendeel ik vind het een goed album, maar het is zeker niet het album dat elke Cobainworshipper ervan maakt. IMHO is dit een middelmatig tot goed album dat door de zelfmoord van menner Cobain opeens naar de cultstatus gekatapulteerd werd en dat nu nog steeds drijvend op die legende zo hoog aanzien wordt en zo hoog in praktisch elke 'best of' lijst staat.

3.0*

en die analyse is onderhand zo vaak langsgekomen, dat ik er slaap van krijg en er vanavond maar eens vroeg in duik.
zo zie je maar weer: waar Nevermind al niet goed voor is.

Klopt, maar hij heeft wel gelijk.

Nou, ik ben van 1990, dus toen dat hele gedoe met Cobain dat toen zo in het nieuws was, had ik dat echt niet door allemaal.
Sterker nog, ik heb Nevermind dit jaar pas echt leren kennen, zonder dat ik dat hele achtergrond verhaal van Kurt weet, ik vind dan ook niet dat Kurt Cobain de plaat maakt tot wat het is, maar het drumwerk van Dave Grohl steekt er voor mij met kop en schouders bovenuit. Toch zou ik dit willen omschrijven als muziek recht uit het hart, wat mij iniedergeval raakt.

Nee, dat heeft hij niet. Los van het feit of je dit een overgewaardeerd/goed/slecht album vind of niet (dat is persoonlijk) had deze plaat al een enorme status (zowel verkoopcijfers, als kritische waardering) voordat de heer Cobain overleed.

Dat vind ik ook, dit was HET album van 1991 en toen was hij nog lang niet dood.....

Ik ben ook nooit een fan geweest van Cobain, wel van de band in zijn geheel.....

nog lang nie dood, alsof ie langzaam dood ging

ja in feite was dat ook zo blabla

enfin dijk van een plaat, cultstatus of niet, maar khoef um nooit meer te horen

enigewat ik heel nu en dan nog draai is something in the way

Ogen dicht, en genieten maar. Alsof je het nooit hebt gehoord

Zijn er ook MuMe-gebruikers die dit album mooi vinden en toch nog nooit een nare periode in hun leven hebben meegemaakt?

Ik hoop dat die er inderdaad zijn. Het zou een geruststelling wezen. Zelf heb ik inderdaad wel sombere periodes in mijn leven meegemaakt, maar ik val niet voor alle sombere muziek. Aan de andere kant is er ook vrolijke muziek die ik mooi vind. En Nevermind heeft meer dan alleen die sombere stemming.

Maar toch...Reacties graag.

wie heeft er nu geen sombere periodes in zijn leven meegemaakt?

en wat heeft dat van doen met deze plaat?

Tsja, Nirvana kan je steun geven in nare 'teen-angst' tijden, om het zo maar te stellen.

Ik heb heus wel nare periodes meegemaakt, maar ben hem pas veel gaan luisteren toen ik me kiplekker voelde. En het klinkt goed hoor, maar vooral de nummers die ik al kende (en die ik dus leerde kennen toen ik een mindere periode had? )

Nouja, los daarvan, goed album. Hoogtepunten: Breed, Drain you en Come as you are.

Eén van de mijlpalen in de muziekgeschiedenis. Nirvana maakte meteen een einde aan de populariteit van Glam / Hair bands en luidde definitief het tijdperk aan van de grunge...



Zonder twijfel HET album van 1991.

Wel apart dat dit dan wel heeft moeten gebeuren met een behoorlijk commercieel album als "Nevermind".

Tot Pearl Jam het weer kwam beeindigen.... ongeveer 4 jaar later.

Tja, Kurt had zelf nooit gedacht dat nevermind zou doorbreken. Zijn eerste album Bleach verkocht in eerste instantie slechts zeer weinig.

Commercieel omdat het veel verkocht: akkoord.
Commercieel omdat het gemaakt is enkel met het oog op winstbejag: niet akkoord.

Ik weet niet welk van de twee je bedoelt?

Eigenlijk is muziek al commercieel wanneer het op CD wordt uitgebracht om te verkopen. Pink Floyd bv. werd in de jaren '70 niet commercieel genoemd, maar verkocht wel miljoenen LP's.

De kwestie is op welke manier je de massa probeert te bereiken: ofwel met kwaliteit of door te vernieuwen (Nirvana in de jaren '90, U2 in de jaren '80, Pink Floyd in de jaren '70, the Beatles in de jaren '60), ofwel door zoveel mogelijk marketing en/of imago en muzikaal op veiligheid spelen of zo weinig mogelijk bieden, wat de meeste huidige hitparadeacts doen. In dit geval is de winst van de platenmaatschappij belangrijker dan de muziek, daar waar bij de genoemde acts het gaat om de muziek en commercieel succes een logisch vervolg is.

Ik heb niets tegen commerciële muziek op zich, wel tegen platte commerce d.w.z. inhoudloze muziek die enkel draait om de verpakking. Daar hoort Nirvana zeker niet bij.

Volledig mee eens Luc!