Eddie Vedder - Into the Wild (2007)

hele mooie cd, net als de film into the wild.

Ik heb de cd eerst een keer geluisterd, voor ik de film gezien had, toen deed het me weinig.
Vervolgens heb ik de film gezien en toen de cd nog eens geluisterd en nu kan ik hem niet meer wegleggen. Vedder heeft een goede stem en of hij nu alleen met een akoestische gitaar of een banjo zingt, het klinkt allemaal echt... het klopt gewoon...

Zeer mooi album, far behind en hard sun zijn voor mij de mooiste nummers.

De film en het album kloppen ook helemaal met elkaar, voor mij de laatste tijd toch wel meest gedraaide album.

Ik kan bijna oneindig naar dit album luisteren! Prachtig hoe het een geheel vormt en zo perfect bij de film past.

Weer opnieuw opgerakeld en staat nu constant op.. ik weet niet of het het weer is of iets anders.. maar dit album is echt heerlijk!

Helaas is elk nummer 2 minuten te kort.

Vanmiddag dan toch maar zowel de dvd als de cd in huis gehaald.. ben benieuwd of de muziek dan nog meer gaat leven.. Te kort zal voor deze film zeker niet gelden, ben benieuwd of ik m in een keer uit zit..

Ik heb niet heel veel verstand van soundtracks . Maar zelde zo'n samensmelting gezien/gehoord van verhaal, emotie en muziek!

Als ik de film zie, wil ik dolgraag de cd beluisteren. Beluister ik de cd dan heb ik zin in de film!

Ben momenteel het boek aan het lezen, geeft wat extra achtergrond informatie. Met Eddie op de achtergrond waan je je zo in dit boeiende verhaal. Het grijpt de bij je strot en laat je niet meer gaan.

Het lijkt wel of de soundtrack is geschreven in het bijzijn van McCandless, alsof hij er de hele tijd bijwas!

Ik heb deze film een hele tijd terug gezien met een stel vrienden en we vonden het alle echt een bar slechte film. De film kreeg zulke goede kritieken dat het wel een mooie film moest zijn. De motivatie van de hoofdpersoon blijft achterwege en er gebeurt voor de rest weinig boeiends. Met afstand de meest overschatte film die ik heb gezien.


Enige pluspunten in de film waren de prachtige beelden en de muziek vond ik er uitspringen. Iets wat ik niet vaak heb met soundtracks. Zal deze cd eens beluisteren.

Long Nights en vooral Society zijn voor mij de hoogtepunten van dit album. Vind het album alleen wat kort maar Eddy Vedder is hier vocaal in grootste vorm

Met Pearl Jam was/ben ik eigenlijk wel klaar, maar Eddie Vedder bewijst hier dat hij toe is aan zijn tweede leven als muzikant. Kom Eddie, geef ons er nog zo een..

Super relax album en de filmbeelden bedenk je er zelf bij. Eddie Vedder toont wederom over een goede zangstem te beschikken. Favoriet is het nummer 'society'....je kan wel alles willen kopen maar dan heb je alleen weer een groter huis nodig!

zelden een film gezien waar muziek en beeld elkaar zo goed aanvullen...

Gister de film gezien en was erg onder de indruk van de muziek. Nu eens kijken of de muziek nog steeds zijn mannetje staat zonder de prachtige beelden erbij.

Dit album is rustiger dan wat we van Pearl Jam gewend zijn, maar ik hoor in dit album toch ook typische PJ loopjes. Zeker in de melodieën van No Ceiling en Long Nights hoor je typische PJ loopjes, en ook bij Society. Dat is natuurlijk ook niet zo gek. Eddie schrijft nog wel eens wat nummers voor PJ.

Ik vind het een schitterend album. Ik heb het 4 sterren gegeven, maar deze gaat een halfje hoger Prachtig.

Society is in mijn ogen echt het beste nummer. Elke keer als ik het hoor krijg ik kippevel. Eddie's stem is zo vreselijk goed. Vond ik altijd al. Het past hier heel goed op. Zijn donkere, lagere stem (lager dan een standaardrockstem iig), vind ik heerlijk om naar te luisteren. Voor PJ zag je zelden dat een bariton de leadsinger van een rockband was. Tegenwoordig zie je dat vaker, en dat vind ik wel prettig.

Eddie Vedder is een geweldige zanger en een hele goede songwriter. Van zijn niveau zjin er mijns inziens maar weinig.

hard sun niet te vergeten, prachtig

blijkt toch een behoorlijk geliefd album te zijn, ik moet er binnenkort ook maar aan geloven denk ik

Prachtig album, beetje ingetogen muziek die je echt raakt. Krijg dankzij de muziek en het boekje ontzettend zin om de film te zien. Begin maar eens met een 4*

prachtig album! Komt helemaal tot z'n recht wanneer je de film kijkt en de muziek hard doet. Maar zonder film is de muziek ook onweerstaanbaar mooi

Prachtig, werkelijk waar prachtig. Hard sun, Long Nights, Society, allemaal heerlijk. Alleen één groot minpunt; elk nummer is te kort. Ik wil langer genieten!

Doordat vind ik het album geen 4 waard.. net als je in een nummer komt, is het afgelopen, gemiste kans..

Mooie muziek, dat wel.

het is dan ook filmmuziek

Ik zie de nummers eigenlijk als één lange trip en niet afzonderlijk.

@ Thefunky M, inderdaad erg jammer, maar daarom ga ik zeker niet lager geven. Het wordt er iig niet minder mooi op of iets dergelijke en het is al een heel compliment dat je wil dat elk nummer een stuk langer duurt Daarbij is het inderdaad ook nog eens filmmuziek

als album beschouwd (los van dat het een soundtrack is) vind ik het toch erg jammer dat de nummers te vaak te kort zijn. dat is de enige reden waarom de 5* niet gehaald wordt.

maar inderdaad... het is een compliment dat ik ze graag langer had gezien. zelfs in deze vorm is dit een van mijn meest geliefde albums van deze eeuw tot nu toe...

Na het rouwe werk van Vedder met Pearl Jam (ik ben absoluut een fan), was ik toch wel verrast over dit album.

Ik heb hem gekocht na het zien van de film en het is een heerlijk ingetogen album. Als je de nummers hoort, waan je je direct weer in de film.

Ik heb zelden een soundtrack gehoord die zo goed aansluit bij de film.

Ideale achtergrond muziek als je doorheen de prachtige natuur van west-coast Amerika aan het rijden bent. Zo heb ik de plaat leren kennen en zo zal ze mij altijd bijblijven, denk ik.

Mooie cd, maar zoals hier al eerder gezegd: sommige goede nummers zijn te kort, vooral de eerste twee nummers. Voor de rest weinig minpunten. In tegenstelling tot een heleboel PJ-albums is het niveau hier constant. Minder uitschieters, noch naar boven, noch naar beneden.

Voorlopig 3,5*

Favoriet: Society

tis dan ook een soundtrack

Na de film meerdere malen te hebben bekeken, heeft dit album me helemaal gegrepen. Van de eerste tot de laatste noot. Tijd voor een wat uitgebreidere recensie.

Vluchten uit deze maatschappij. Weg uit de beklemmende drukte. Vertrekken en voorgoed aan de horizon verdwijnen. Naar een plek op deze aardkloot gaan waar niemand je ziet. Wie heeft dat gevoel nooit gehad? Christopher J. McCandless in ieder geval wel en geef hem eens ongelijk. Deze knul van slechts 22 jaar zegt het dagelijkse leven vaarwel en gaat de wildernis in richting Alaska om zich daar over te geven aan de natuur om nooit meer terug te keren.

Kort samengevat het waargebeurde verhaal van de film Into The Wild zoals hier bij velen bekend. De heer Vedder mag de songtrack verzorgen en doet dat op een wonderbaarlijke schone wijze. Het album bevat elf tracks geschreven door Eddie. Enkel Hard Sun en Society zijn covers. Eddie begeleidt zichzelf tokkelend op gitaar, soms aangevuld door een trom of een banjo. Het geeft het een wat folk-getinte plaat. De nummers nemen je stap voor stap mee in de avontuurlijke reis.

Setting Fort en No Ceiling zetten de toon voor de rest van de soundtrack: kort maar krachtig. Opvallend is direct de warme stem van Vedder die uitstekend naar voren komt. Beide nummers zijn een soort van inleiding van het verhaal. Het gaat immers over nooit opgeven in het leven. Vervolgens komen enkele prachtige nummers met onder andere Rise. De zinnen (Gonna rise up, Burning black holes into dark memories/ Gonna Rise up, Turning mistakes into gold) geven me keer op keer kippenvel. Dit geldt eveneens voor Long Nights. Een slechts 150 seconden staaltje doeltreffendheid in simpliciteit. Het nummer Hard Sun zou als enige voor de setlist van Pearl Jam in aanmerking komen. Absoluut hoogtepunt is Society. Luister het zelf om te ervaren en waan je even weg.. De laatste tracks sluiten het album op een waardige manier af.

Het album bevat géén enkel woord of noot te veel. Eddie weet de film op een doeltreffende manier de film te ondersteunen. Telkens ben ik een half uurtje weg van deze aardkloot. Genietend van de beelden en foto's in mijn handen om vervolgens wakker geschud te worden door een ringtone. Back to reality.. Helaas. Maar niet voor Mr. Supertramp die hét wel aandurfde. Idealistisch? Of toch egoïstisch? Ik ben er nog steeds niet uit.