Europe - The Final Countdown (1986)

Allé nadat je The Final Countdown gehoord hebt weet je toch zoizo dat de rest van het album ook zo zal zijn

KKOPPI:
Als je heel het album geluisterd hebt ok, je vind het slecht, geen probleem...

Als je niet heel het album beluisterd hebt, luister het eens daarna kan je nog altijd zeggen dat Carrie een zeikbalade is...

Hoe sterk men er ook een hekel aan heeft, het blijft een bijna perfect commercieel hardrockalbum uit de jaren tachtig. In hetzelfde jaar verscheen Slippery When Wet van Bon Jovi. Daar vind ik persoonlijk niks aan. Maar het waren toen echt de hoogdagen voor dit soort muziek.

Caaaa-aaaa-aaaaarieeeeeee Caaa-aaaaaaaaa-áááárieeeee!

Dat is waar, Livin' on a Prayer is voor Bon Jovi wat de Final Countdown (of Carrie) is voor Europe...

Verschil is dat Bon Jovi na Livin' on a prayer nog wat kaskrakers heeft voortgebracht.

Ja natuurlijk dat zeg ik niet maar. Voor beiden betekenden ze het begin van het grote succes...

Europe toch ook redelijk. Rock the Night, Carrie en Superstitious deden het zeker niet slecht.


Volgens mij was voor Bon Jovi de grote doorbraak You Give Love a Bad Name. Maar ik kan me vergissen.

You Give... was Bon Jovi's eerste nummer één hit en betekende de internationale doorbraak, inderdaad. Daarvoor had de band al wel redelijke hits gehad in de VS.

Het grote succes van Europe bloedde wel een beetje dood na Superstitious volgens mij. Die hadden gewoon de verkeerde mensen om zich heen.

en dan vooral heel veel skyradio draken ballads

Ja over Jovi heb ik me vergist...

Livin' on a Prayer was niet zijn grote doorbraak...

Voor mij overigens wel hoor. Livin on a prayer was het eerste wat ik van ze kende. Maar goed, ik was toen ook iets van 9 jaar.

Ik ken Supersticious wel. Maar wat ik wilde zeggen is dat Bon Jovi meer grote hits heeft gehad na het album Slipperly When Wet. En dat kun je van Europe eigenljk niet zeggen. Dit album had een aantal hits, maar daarna... Volgens mij was Supersticious een bescheiden hitje. En dat gold niet voor Bon Jovi.

Ik heb dit album laatst nog ergens gehoord, wat fragmenten althans. Vond het wel weer leuk om te horen. Rock The Night vind ik overigens veel interessanter dan het titelnummer.

Vind het wel een leuk album. Het werd hardrock genoemd, maar met vind ik dat die term wat overdreven.

Uitstekend gecomponeerde en uitgevoerde poprock/aor met een knipoog richting metal (althans de solo's).

Europe deed het goed toendertijd en hebben niet voor niets zo miljoenen hiervan verkocht.

De zweedse band klinkt bedoeld amerikaans en hebben (mijns inziens) onbewust duizenden huidige powermetalbands beïnvloed.

Ik vind het niet kunnen, dat de plaat en de band met terugwerkende kracht wordt beboet. De muziek en de teksten zijn simpel en pretentieloos maar waren, zeker toen, toch zeer krachtig en met overtuiging gebracht.

Ik ken legio slechtere rockbands nu én toen.

Toch leuk dat er genoeg liefhebbers hier nog aandacht voor hebben en dat de stemhistorie (onder het kopje statistieken) van het stemgemiddelde een stijgende lijn laat zien.

Tsja Kronos, kwaliteit komt vanzelf bovendrijven toch?

Van het titelnr. vind ik alleen de solo mooi. Voor de rest een prima opvolger van het debuut en Wings of Tomorrow. (zo mooi is The Fiinal Countdown echter niet.)

The Final Countdown heb ik altijd wel een leuk nummer gevonden hoor.

Het liedje is leuk inderdaad maar deze band heeft zoveel mooiers en interessanters gemaakt! Helaas wordt dat door het overgrote deel van muziekminnend publiek (te) vaak over het hoofd gezien

Mja dat ligt denk ik ook een beetje aan henzelf.
Als je je als band een beetje als een stelletje rel-travo´s gaat kleden kun je dat verwachten.

@Lexicon Devil; Vind dat niet helemaal hout snijden...Bon Jovi/Whitesnake/Mr. Big/Aerosmith/Kiss/Poison/Tesla etc. Volgens mij liepen ze er allemaal in die tijd er zo bij. Daar zitten toch bands bij die zekers wel de waardering krijgen ondanks hun kledij.
Maar goed het haar van Tempest zat nog beter als bij een gefohnde poedel, dus misschien zat er te weinig rock 'n' roll in de uitstraling. Destijds had ik er i.i.g. geen problemen mee en vond de hits hiervan wel leuk om te horen.

Daarnaast is het niet ongebruikelijk dat de gemakkelijkst in het gehoor liggende nummers hits worden. Daar heeft uiterlijk vertoon verder niets mee te maken.

Je raakt er zelfs een klein beetje opgewonden van, of niet....

Ja echt heerlijk zo´n cluppie spiegelgeile popsloeries.

Ik word weer van mijn stoel geblazen door de sterke inhoudelijke reacties.

Als 8-jarig jochie destijds vond ik het prachtig. Nu, ouder en rijper , vind ik het zeker geen slechte plaat. Goed, het is (wat) glad,pompeus en eenvoudig/niet onderscheidend qua structuur van de songs en ik ben niet zo kapot van de keyboard inbreng, hoewel die het titelnummer natuurlijk wel draagt met een intro als een futuristisch trompetgeschal en 'ritme' van galopperende paarden van middeleeuwse ridders op weg naar het slagveld.

Ondanks de, wat (soms) wel genoemd wordt de commerciële benadering en 'lichtheid', is het wel pakkend en met vakmanschap gemaakt. De gedrevenheid/melodie én het gitaarspel / solo's van John Norum geven dit album voor mij een (dikke) voldoende.

Volgens mij zijn de jongens van Europe maar een flauwe afspiegeling van deze euh... kerel.

Wie er op valt kan zich beter daar gaan opgeilen misschien.

Precies. Wil de echte extravagante bisexuele showmaster nú opstaan.

In beide gevallen zegt het niets over de muziek. Het komt wat jij-bakkerig over, maar hiermee zijn alle opmerkingen over 'slecht want getoupeerd haar' wel onderuit geveegd dacht ik zo.

Mooi man, die getoupeerde koppen!

Het was niet eens de look van de band... Iedereen wilde er zo uit zien... Net als dat iedereen er 10 jaar geleden als Fred Durst wilde uit zien en iedereen nu met van die achterlijke skinny jeans lopen...

Dat heet mode... En dat heeft niet met muziek te maken... Slayer en Pantera zagen er in de jaren 80 ook uit als glamrockers...

Voorzover Edwynn bedoelt dat muziek niets met kleding te maken heeft: bij deze ben ik het met hem eens.
Ik vind het nu dat het nu wel lang geduurd heeft om hier over het uiterlijk, kleding van de heren te hebben. Muziek mensen daar gaat het op dit forum om. Over mode beppen doen we maar bij de Mike de Boer's en Bastiaan van Schaik's van deze wereld, daar is ook vast wel een forum voor.
Heb deze gisteren nog even gedraaid (al heb ik de eerste 3 nummers wegens 'platgedraaid' geskipped). Ninja, Danger on The track, Cherokee, Love Chaser en On the Loose vind ik erg prima. Ik herken er Thin Lizzy in...en laat dat nou net mijn favoriete bandje zijn.

Dat is geen gekke gedachte. John Norum is een behoorlijke Lizzy adept. Vooral On The Loose heeft een typische Thin Lizzy drive.
Op zijn soloplaten is het nog duidelijker te horen.

Weet ik, hij covert ze ook regelmatig. Opium Trail samen met Glenn Hughes is erg de moeite waard.
Ik vind sowieso Norum de sterkste schakel bij Europe, dat merk je op bijvoorbeeld Prisoners in Paradise en in mindere mate op Out of this world. Die platen vind ik beduidend minder. Ben overigens niet bekend met Europe vanaf Start from the dark. Is dat wat?