menu

Queen - Jazz (1978)

mijn stem
3,54 (430)
430 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Mustapha (3:02)
  2. Fat Bottomed Girls (4:17)
  3. Jealousy (3:14)
  4. Bicycle Race (3:03)
  5. If You Can't Beat Them (4:16)
  6. Let Me Entertain You (3:03)
  7. Dead on Time (3:23)
  8. In Only Seven Days (2:30)
  9. Dreamer's Ball (3:31)
  10. Fun It (3:30)
  11. Leaving Home Ain't Easy (3:15)
  12. Don't Stop Me Now (3:30)
  13. More of That Jazz (4:16)
  14. Fat Bottomed Girls [1991 Remix] * (4:22)
  15. Bicycle Race [1991 Remix] * (4:59)
  16. Fat Bottomed Girls [Single Version] * (3:23)
  17. Bicycle Race [Instrumental] * (3:09)
  18. Don't Stop Me Now (With Long-lost Guitars) * (3:34)
  19. Let Me Entertain You [Live in Montreal, November 1981] * (2:48)
  20. Dreamers Ball [Early Acoustic Take, August 1978] * (3:40)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 44:50 (1:10:45)
zoeken in:
avatar van bikkel2
3,0
geplaatst:
Goed en oprecht verhaal buurman. Prima verwoord wat jou beleving is aangaande Jazz.
Ik kan mij ook voorstellen als dit je 1e kennismaking is geweest met Queen, dit ook mee speelt.
Don 't Stop Me Now is een echte single naar mijn idee en had denk ik ook wat hoger gescoord als het als 1e was uitgebracht. Inmiddels was Jazz al een poosje uit toen deze verscheen en de geschiedenis leert dat het dan een minder grote hit oplevert.
Bycicle Race vind ik erg onderschat. Razend knap geschreven en uitgevoerde song.
Misschien met een minder commerciële gedachtengang.

avatar van Mssr Renard
3,5
In het begin van de Queen-carriere wilde de band nog wel nummers als een medley in elkaar laten overlopen. Op Queen II, Sheer Heart Attack en ook Night at the Opera deden de heren dat, waardoor het leek alsof de band ellenlange songs had.

Maar eigenlijk schreef de band heel vaak, korte puntige songs. Op Jazz zijn alle songs los van elkaar, zonder overgang, waardoor het meer opvalt.

Wat ook opvalt is de enorme diversiteit in de songs, waarbij eigenlijk een beetje wordt teruggegrepen op de pastiche van Sheer Heart Attack, maar dan met de power en punk-mentaliteit van News of the World, terwijl er al (licht) geflirt wordt met nieuwe muziekstromingen als funk en disco.

Wat nog meer opvalt is de grotere bijdragen van Taylor en Deacon, waarbij Deacon zelfs hardrock aflevert en Taylor de discofunk. De riff van Taylor op Fun It is wel weer erg vet (denk aan Fight from the Inside).
De funkrock van No More of That Jazz is trouwens ook een voorbode van de funkrock van het debuutalbum van The Cross 10 jaar later.

May levert wel zijn zwakste nummers af, met als compositorisch dieptepunt Leaving Home Ain't Easy.

Mercury levert zijn eerste (bijna) solonummer af: Don't Stop Me Now. Hadden zijn soloplaten maar vol gestaan met dit soort songs. Dit is piano-rock op zijn best.

avatar van De buurman
4,5
Mooi verhaal, maar deel je mening niet ten aanzien van Leaving Home. Vind het bijna een Beatles-achtig liedje, melodieus en compact. Ik ken weinig echt zwakke May tracks trouwens hoor. Maar ik denk dan vooral aan Dancer en Gimme The Prize van de latere platen.

avatar van Mssr Renard
3,5
Hoi De buurman, vandaar ook jouw veel hogere eindscore voor deze plaat, in vergelijking met mijn eindoordeel.

avatar van west
4,0
Ik hoor weer bij diegenen die dit Jazz het zevende sterke album op rij vinden van Queen. Het songniveau blijft onverminderd hoog en de songs zijn vaak nog echte Queen rock nummers, met de klassieke piano van Freddie, de gitaar van May en soms de samenzang. Ook zit er af en toe een funky twist in, maar die is op de grote hit Don't Stop Me Now dan ook wel erg geslaagd. Hierdoor zit er wel iets meer afwisseling in deze plaat, die toch een mooi eigen geluid heeft. De productie is zeer geslaagd.

Om er nog wat nummers bij te pakken: opener Mustapha is een buitenbeentje, maar wat voor één. Geweldig gedaan hoor. Fat Bottomed Girls is klassieke Queen rock en Jealousy een prachtige piano song. Mercury schreef het fijne Bicycle Race in Montreux, toen hij zich verveelde maar ineens vanaf zijn hotelkamer de Tour de France zag. Je fantaseert er zo van alles bij (zie de albumposter). Let Me Entertain You en Dead On Time zijn sterke rocksongs met een wel hele fijne gitaar op die laatste. Ze worden gevolgd door weer een fraai pianonummer: In Only Seven Days. Op Dreamer's Ball is naast de bekende samenzang dan toch een vleugje jazz te horen. Don't Stop Me Now tot slot is één van mijn favoriete Queen singles. Ook dit Jazz is wat mij betreft weer niet te missen.

avatar van bikkel2
3,0
Leuk je reviews west. Klinkt Jazz nu beter in je heruitgave?
De productie heb ik altijd een negatief aspect gevonden van Jazz.

avatar van west
4,0
bikkel2 schreef:
Leuk je reviews west. Klinkt Jazz nu beter in je heruitgave?
De productie heb ik altijd een negatief aspect gevonden van Jazz.

Dank je. Ja alle platen tot nu toe klinken geweldig, ook Jazz. Deze Queen box en die van the Stones zijn het beste wat ik heb geluidstechnisch.

avatar van Mssr Renard
3,5
Ik geloof dat half speed mastering wel. Ik heb namelijk gloednieuw Greatest Hits en Greatest Hits 2 op lp gekocht. Nadeel is dat er maar 4 nummers op een plaatkant staan, dus je bent veel aan het omdraaien. Maar de kwaliteit is wel hoog. Nu heb ik alleen geen peperdure installatie staan, dus ik hoor het er niet zo heel snel van af.

avatar van west
4,0
Mssr Renard schreef:
Ik geloof dat half speed mastering wel. Ik heb namelijk gloednieuw Greatest Hits en Greatest Hits 2 op lp gekocht. Nadeel is dat er maar 4 nummers op een plaatkant staan, dus je bent veel aan het omdraaien. Maar de kwaliteit is wel hoog.

Ik heb eerst ook beide Greatest Hits gekocht en die klinken zeker goed. Maar halen geluidstechnisch niet het niveau van de albums in de Queen box. Ik heb trouwens ook geen peperdure installatie, wel een echt goede.

avatar van Funky Bookie
4,0
Hele fijne, afwisselende plaat. Verschillende muziekstijlen en nummers met een twist. Zoals velen vind ik ook Don't Stop Me Now het prijsnummer, maar een echt zwak nummer staat er niet op. De rock van Let Me Entertain You en Dead On Time zijn heerlijk, maar een nummer als Jealousy is ook schitterend. De harmoniën zijn weer prima verzorgd en zo is het weer een typische Queen plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:38 uur

geplaatst: vandaag om 03:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.