Lana Del Rey - Did you know that there's a tunnel under Ocean Blvd (2023)

Ik heb het idee dat Lana van haar laatste 3 albums beter de toppers op 1 album kon samenvatten. En dan niet weer een album van 1,5 uur, maar lekker compact. Ik ga er telkens weer voor zitten, schrik soms wakker van een mooie melodie of tekst om daarna weer in slaap te vallen. Het is me te eentonig, te saai en weinig vernieuwend. Zoals hiervoor al door iemand vermeld: de nieuwe Pitou doet me veel meer!

Dit is wel een enorme stap vooruit ten opzichte van haar vorige twee albums. Denk dat het net niet gaat kunnen toppen aan NFR! maar het komt wel akelig dichtbij.

Zo'n nummer als Candy Necklace is Lana op haar best, prachtig pianoarrangement en dan een refrein waar je me bij op kan vegen:
You've been actin' pretty restless
Dancin' like the young and restless
And I'm obsessed with it
Candy necklaces

Ook ben ik blij dat het album ietwat meer gevarieerd is dan de vorige twee. Al ben ik het eens dat een combi van de 3 absoluut een nieuw meesterwerk had opgeleverd.

Vandaag dit schitterende album op vinyl binnengekregen en meteen geluisterd. Ik heb pas 1x geluisterd en ik ben e.e.a. nog aan het verwerken in mijn hoofd. Dat is meestal goed nieuws. Een oordeel kan ik nog zeker niet geven, maar het klinkt veelbelovend.
Ik heb alleen een probleem met de perskwaliteit van het (zwarte) vinyl. Ik heb serieuze harde 'pop' geluiden bij de laatste nummers van kant a en b: A&W en Kintsugi. Het is nagenoeg niet luisterbaar daardoor en een aanslag voor mijn platenspeler naald. Ik wil de plaat dus retourneren, maar vraag me af of het een individueel probleem is of een issue met de persing. Hebben anderen daar ook last van?

Ik heb de groene versie en hetzelfde probleem. Vooral opener The Grants heeft soms vreselijke bijgeluiden. Hoorde dat ik niet de enige was en dan kan je leuk retourneren en krijg je hetzelfde probleem terug.
Kant A klinkt het slechtst.

De nieuwe Depeche Mode op dezelfde dag gekocht en die klonk echt waanzinnig goed. Mag ook wel voor dit soort prijzen. Helaas gebeurt dit heel vaak bij nieuw vinyl.

Die heb ik toevallig ook vandaag binnen gekregen (moet 'm nog beluisteren). Het is van de gekken dat je 40 euro of meer betaald en dan ook nog eens een kwalitatief inferieur produkt krijgt. Bij mij zijn alleen de laatste nummers van kant A en B dus 'impacted', maar dan ook meteen extreem slecht. Er zitten gewoon putjes in het vinyl, waardoor de naald nog net niet overslaat. Is gewoon niet naar te luisteren. Maar ja, wat te doen als je toch graag vinyl wilt draaien. Iemand een kleur persing die geen tikken of beschadigingen heeft?

Mijn broer heeft het roze vinyl en die speelt helemaal probleemloos af. Staat hier inmiddels ook in bestelling.

Lana del Rey vinyl is berucht om matige kwaliteit. Ik heb maar 1 lp die voor een goede persing door kan gaan, en dat is de gele versie van Blue Banisters. Al de rest heeft wel iets, van background noise, distortion tot tikken en kraken wat niet weg te krijgen is ondanks allerlei pogingen. Zie ook de commentaren op discogs.
Desondanks blijven mensen de hoofdprijs betalen. Ik heb al een keer een NFR! gekleurde versie doorverkocht voor €170,-
De meeste mensen interesseren zich kennelijk meer in kleurtjes en artwork dan in geluidskwaliteit, dus zo’n platenlabel blijft vrolijk doorgaan op deze manier

Ik kan het er alleen maar mee eens zijn. Ik heb ook de collectie compleet van Lana del Rey (op vinyl), maar de meeste platen hebben een ontzettende achtergrondruis of andere nare bij geluidjes. Van Chemtrails over the country club heb ik geloof ik drie verschillende exemplaren gehad, voordat ik er eentje had die enigszins luisterbaar was. NFR! is ook dramatisch. Je vraagt je af dat ze er steeds mee weg komen. Ik moet zeggen dat ik deze laatste geluidstechnisch wel erg geslaagd vindt. Goede bassen, mooi uitgebalanceerd en dynamische productie, eigenlijk prima. Echter dus wel een aantal defecten in de persing. Staat los van de opname, is echt een productie-dingetje.

Het is wel weer een allemachtig mooie plaat geworden, zeg…

Verbluffende opener zeg.

Fingertips is eigenlijk qua muziek een vormloos nummer. De teksten gaan echter tot het bot. Het is bijna te persoonlijk om het aan het publiek toe te vertrouwen.
De plaat heeft inmiddels mijn volle attentie. Het blijkt echt een groeibrilliant te zijn. Steeds meer nummers blijken beter te zijn dan dat ik aanvankelijk er in hoorde.

de LP versie heeft een veel mooiere hoes zag ik...ik ga hem nog een paar keer luisteren...nog geen "wow" zoals ik had bij ultraviolence en NFR

Damn, ik vind het deze keer echt moeilijk om dit album een beoordeling te geven! Boeiend om de verdeelde meningen te lezen... Teleurstellen zal Lana mij nooit doen denk ik, maar ik heb bij dit album ook geen WOW-gevoel zoals bij NFR, denk dat dat nog moeilijk kan geëvenaard worden (maar dat moet ook niet). Ik vind elke song op dat album single-waardig. Een 5/5. Ocean Blvd bevat weer heel wat pareltjes, en tekstueel vind ik haar echt top op dit album... Dus ze heeft wel weer m'n hart gestolen hoor. En over die beoordeling... Daar ga ik nog even tijd voor moeten nemen.

Als Lana del Rey op haar best is, levert dat nummers op die tot de beste popmuziek van de afgelopen jaren behoren. Ook nu weer. A&W is al veelvuldig en terecht geroemd en ik val met name als een blok voor Paris, Texas: daar ben ik nu even behoorlijk verslaafd aan, wat mij betreft is dat het hoogtepunt.

Alleen vind ik dit album als geheel aan de wisselvallige en met name langdradige kant. Interludes prima, maar bijna 5 minuten? Of neem het zich traag voortslepende Kintsugi, dat in mijn optiek echt niet genoeg vlees op de botten heeft om meer dan 6 minuten te boeien. Zo staan er meer nummers op die me weinig doen, zoals Fishtail en Sweet. Van dit album had, volgens mij, makkelijk een kwart of zelfs eenderde af gekund en het had een veel sterkere luistervaring opgeleverd.

Maar goed, er blijft gelukkig dus genoeg moois over om deze release de moeite waard te maken. Bijvoorbeeld ook de sterke opener (op de wat irritante introductie na) en het titelnummer.

Beste album van lana del rey van de afgelopen jaren. Ik ben nooit fan geweest van NFR maar ben juist fan van ultraviolence, chemtrails en blue banisters.
Op de 2 lange interludes en taco truck na zit er voor mij geen zwak nummer tussen. Erg jammer dat ze die interludes nodig vond want zonder was dit een bijna perfect album.

Ik vind Taco Truck juist wonderschoon. Ongekend fijn popliedje. Frustrerend alleen dat na 3 minuten VB erin komt vliegen…

Na flink wat luisterbeurten besloten dat ik dit de volle mep ga geven. Het gebeurt me niet vaak, maar dit is voor mij een album zonder skips en zonder "meh" momenten. Zou ook onmogelijk nummers kunnen ranken.

De goede nummers, en daarvan staan er hier zeker wel 10 op, kunnen zich meten met haar beste werk. Mijn grootste probleem is vooral de speelduur en de volgorde van de nummers. We zijn een kwartier onderweg voordat het tempo wordt opgeschroefd met A&W, terwijl het laatste deel van het album juist alleen maar (trap)beats bevat. Candy's Necklace is niet goed genoeg om de 8 minuten aan interludes rondom te rechtvaardigen. Ook Sweet is niet per se een slecht nummer, maar het volgt na twee rustige nummers, en legt het tegen beide af. Tenslotte nog Fishtails: niet slecht, ook niet hoogstaand.

Zo houden we een plaat over van rond het uur en daar zou denk ik een echte topscore bij passen, maar ik kan natuurlijk niet 5 sterren gaan uitdelen puur omdat er een skipfunctie in Spotify zit. A&W blijft wel het absolute prijsnummer.

Als ik dit album track per track een beoordeling moet geven, afgezet tegen haar eerdere werk tot op heden dan ziet het er als volgt uit:

The Grants - 7
Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd - 8
Sweet - 5
A&W - 9
Judah Smith Interlude -
Candy Necklace 7,5
Jon Batiste Interlude -
Kintsugi - 6
Fingertips - 5
Paris, Texas - 6,5
Grandfather Please Stand on the Shoulders of My Father While He's Deep-sea Fishing - 6,5
Let the Light In - 7,5
Margaret - 6,5
Fishtail - 5
Peppers - 3
Taco Truck x VB - 7

Eerlijk is eerlijk, dat is toch wel een hoop vijfjes en zesjes. Daarmee komt het bij lange na niet in de buurt van Norman Fucking Rockwell, waar het song gemiddelde rond de 8 zit.
Lana’s werk laat zich toch (te) vaak kenmerken door kwantiteit boven kwaliteit. Ze brengt veel uit (9 albums in 12 jaar), leuk voor enthousiaste fans en de kassa van de platenmaatschappij, maar als ze iets selectiever zou zijn had ze nu misschien al 3 of 4 echte top albums kunnen hebben, want de piekmomenten van ieder album zijn erg hoog en maken haar één van de meest interessante artiesten van haar generatie.

Voor de geïnteresseerden hier mijn playlist met favoriete LDR tracks

Ik begrijp niet zo goed de constante vergelijking met NFR, die vond ik dan weer saai, middelmatig en klaar voor de radio. Blij dus dat ze dat niet weer gedaan heeft

Ik vind het na je stukje te hebben gelezen vooral bijzonder dat je dan toch tot een 4 komt. Wanneer ik albums een beoordeling geef zoals jij de jouwe kom ik max tot een 3.

Niet heel belangrijk maar wel leuk: Een 9 van Fantano. Had ik niet zien aankomen aangezien hij haar albums (naar mijn mening) consequent onderwaardeerde. Met deze review was ik het eigenlijk volledig eens.

Je vind de interludes even sterk als de overige nummers, en ook geen meh momenten? Pfff Lana heeft je flink te pakken volgens mij

Net nog eens gedraaid en wat blijven die interludes godvergeten irritant, zo jammer!

Subtiele poging om mijn mening toch een beetje te ondermijnen he? "Je zal wel een hersenloze fan zijn". Prima.
Dit is gewoon mijn mening, en ja...zelfs die interlude vind ik toevoegen aan de album ervaring.

Heb geen moeite met de interludes. Klinken prima. Ik zie de interlude van Judah Smith als een statement van Lana. Dat geeft dit album ook net wat meer kleur.

Die Judah Smith interlude is muzikaal gezien zelfs heel erg mooi. Maar het blijft een vreemde eend in de bijt net als die andere. Verder hadden de laatste drie nummers niet gehoeven. Dan blijft er nog een dikke cd over met hemelse nummers die buitensporig mooi zijn. Dat verklaart gelijk mijn 5 sterren.

Terechte opmerking hoor. Ik verwacht dat ik mijn definitieve score ook nog wel aanpas naar 3,5*
Het punt is dat ik dus wel een fan van LND ben, dus heb vaak de neiging haar albums toch wat naar boven af te ronden.

Lana Nel Day?

London! Ben ik ook fan van, maar dat lijkt me wel duidelijk.

Overigens is dit Tunnel een prachtig album. Die interludes zorgen na 1x luisteren voor minder luisterplezier, maar ze passen goed in het concept. Lana begeeft zich steeds meer richting een kunstzinnige totaalbeleving van een album.