Caroline Polachek - Desire, I Want to Turn Into You (2023)

Nieuw nummer? zo wordt het wel aangekondigd, maar ondertussen is het gewoon een iets andere versie van het nummer dat al op het album stond. Ik dacht: mmm dit klinkt bekend..

Wel opvallend, als je live-opnames ziet van miss Polacheck (klinkt vaak - afhankelijk van de opnametechniek - wel als een klok, daar niet van) dan zie je vaak alleen de posities zang, gitaar, bas en drums bezet, terwijl het toch behoorlijk synthi-gedomineerde (meerdere laagjes) muziek is. Ik kan er dus niet onderuit dat Polacheck live voor een flink deel uit een 'doosje' komt. Ik heb daar geen dwingend oordeel over, zou het desondanks live wel eens willen meemaken. Het beperkt sowieso wel de vrije ruimte op het podium; variaties, zeker ritmisch zijn dan nogal ingetoomd. Ik denk ook dat ze wel een perfectionist is (:het moet ook niet te veel afwijken). In de credits op wikipedia (en volgens mij ook op de hoes) doet ze zichzelf nogal tekort; er staan diverse gitaristen vermeld (terwijl slechts 7 van de 12 nummers gitaarpartijen bevatten), maar geen enkele toetsenist en Polacheck zelf staat alleen als vocalist ge-credit. Ik vermoed dus (we weten ook dat Polacheck een begaafde toetseniste is) dat Polacheck al die toetsenpartijen zelf heeft ingespeeld (en dat we deze dus nu 'live' ook telkens terughoren).

Die nieuwe versie klinkt een pak beter. Verhoogt naar 3,5. Alsof de ontbrekende stukjes er tussen zitten.

Wat betreft de live opnames ben ik het wel met je eens, al heb ik toch wel een voorkeur voor live instrumenten op het podium. Muziek uit een doosje wordt natuurlijk wel vaker ingezet (er loopt vaker wel ergens een backing track mee ) maar als het de overhand neemt, dan haak ik af.
Wat betreft je studio argument; ik hoor weinig toetsen op dit album, of je moet de synths/programming bedoelen?
Ik merk wel vaker dat een album heel gedetailleerd klinkt en het lijkt alsof er verschillende instrumenten aan te pas kwamen in de studio, maar daar dan weinig over teruglees in de credits.
Hoe het er aan toeging in de studio bij mevrouw Polachek zullen we nooit weten.
Aan de muziek doet het niks af. Ik vind Desire, I Want To Turn Into You het beste pop album sinds Lorde's Melodrama (nog zo'n album waarop er weinig studio credits/personnel genoemd wordt trouwens ). Desire, I Want To Turn Into You blijft een heerlijke mix van pop perfectie met liedjes vol goede hooks, refreinen en een top productie!

Lekker man die Everasking editie Butterfly Net mét Weyes Blood is echt bloedmooi, fantastisch!!

Spring Is Coming... is ondertussen toch stiekem een van mijn favoriete Polachek-nummers geworden.

vinylbelevingzegt: Ja, dat bedoel ik, ik hoor nauwelijks klassieke piano, maar verder van alles, synth-percussie, stem-samples, diverse synthesizer-(ook bas-)partijen. Of ze dat middels een computertoetsenbord hebben 'ingeklopt' of middels een toetsenklavier is voor mij een vraag (ik zit daar ook niet zo in; maar qua productiewijze hangt het m.i. tegen Dance aan). Er is in ieder geval veel aan het geluid gesleuteld door Polacheck en rechterhand Danny L Harle (die ook voor 4 tracks als conventioneel bassist is gecrediteerd). Het resultaat mag er in ieder geval wezen en klinkt toch voor 100% als pure popmuziek. Polachek is een begaafd toetseniste, dat weten we ook van haar optredens met chairlift en er lijken verder nauwelijks begrenzingen te zitten aan haar artistieke vaardigheden (zang, dans, compositorisch, tekstueel, aansprekende podium- en mediapersoonlijkheid). Al merk ik thuis dat sommigen (is Polacheck met haar sensualiteit misschien een verleidelijke / gevaarlijke Sirene die op heterovrouwen minder vat heeft?) haar expressieve zang minder waarderen. Maar bij mij zit er na zo'n 3 maanden intensief luisteren nog nauwelijks slijt op mijn waarderende luisterbelevening.

Vond dit wel een aardig album dat ik regelmatig draai en ben dan ook wel een gaan zoeken.

Niet elke keyboard is een synth, maar synthesizers worden thans overwegend bediend mbv een toetsenbord.

Bij dit concert Tiny Desk speelt een Nord Stage 3 mee, een modulaire synth, veelgeprezen om het pianodeel en daardoor o.m. gebruikt door Julia Holter. Bij deze opname is duidelijk in het begin te horen dat de stem wel 'getweakt' wordt.

En bij Live on KEXP staat rechts van haar een synth die ze af en toe gebruikt (opvallend dat de doedelzak-klank door een gitaar wordt nagebootst). Bij dit soort 'pure' opnames valt op dat ze als vocaliste heel wat in haar mars heeft.

Bij live opnames van Glastonbury kon ik op de videobeelden nergens een synth zien. Die synthgeluiden moeten toch ergens vandaan komen

Een nieuwe uit, en deze keer ben ik mee


starburned and unkissed

Laat ik deze dan matig vinden voor miss polachek dr kunnen. Zal je net zien...

Ik ben net naar dat tiny desk concert aan het luisteren. HOE GOED IS DAT!

caroline Polacheck : Tiny Desk

Die is inderdaad erg goed, maar heb je het origineel wel eens gehoord? Die is nog beter.

Vind ik een pak minder.

Oh echt? Vind het een geweldig nummer en dito compositie, voor mij wel een kandidaat voor een top 100 aller tijden. Die van Caroline vind ik ook tof, maar uiteindelijk toch een wat verwaterde versie van het origineel. Maar scheelt misschien ook welke versie je eerder kende. In ieder geval wel een hele toffe keuze van haar om juist dit nummer op te nemen.

Ik vind haar muziek ok, maar de productie voor mij te glad. Persoonlijke keuze hoor.

Vraag me af of we het wel over hetzelfde hebben. Het origineel is van Roger Doyle, een man. Productie van Polachek is wel iets poppier en minder klassiek, maar dat maakt mij verder niet uit.
Ik vond het al geweldig dat ze een van mijn favoriete nummers opnam.

Inderdaad een pareltje, dat origineel van Roger Doyle / Operating Theatre. Naar verluidt geproduceerd door Bono

Zeker! Ook erg goed, maar aangezien ik de versie van Caroline het eerst heb gehoord geef ik die toch (mild) de voorkeur