Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

Mensen die de hele week naar Kink FM luisteren hoeven de CD niet te kopen. Het is echter voor de echte liefhebbers een zeer mooie plaat en op voorhand deze plaat als de slechtste of miskoop van het jaar beschouwen is ridicule onzin. Ik kom de laatste tijd veel troep tegen maar ik vind dit een juweeltje hoor. 5 sterren van mij.

En de plaat moet nog verder groeien denk ik

Een plaat die blijkbaar twee uiterste reacties uitlokt en gelukkig niemand onverschillig laat.
Zodra ik kan ga ik ze gewoon met koptelefoon in de plaatselijke shop beluisteren en me gewoon zelf een oordeel vormen, lijkt me toch het veiligste.
Want de paar "katten in zakken" die ik kocht zijn me meestal slecht bekomen, behalve die dubbele van Porcupine Tree die ik zeer waardeer.

Dat was helemaal de bedoeling niet. Ik heb nog even getwijfeld tussen een 2/5, maar uiteindelijk vond ik een 1.5/5 "juister". En wees gerust, ik zal die score zeker niet verlagen.

Reken mezelf tot jouw generatie rudiger, en heb The Eagles altijd verdedigd, ook toen ik mezelf er hopeloos impopulair mee maakte in de 80's, ik vind hun vroege jaren zeventig werk nog steeds van grote klasse, maar - je voelt hem al - dit is allemaal echt zo ongegeneerd ongeïnspireerd, bah. Omdat ik nog niet de hele cd heb gehoord en dat ook zo hoop te houden ontsnapt Long Road uit of Eden aan mijn ene *.

Ik denk dat onze generatie er nu heel anders naar luistert dan destijds toen een dergelijke band nog echt indruk op ons maakte. Het is denk ik nu meer een feest der herkenning. Ongeinspireerd kun je het misschien noemen maar de songs zijn dan ook veel compacter en ook beter te pruimen. Tevens de trend van de jaren 80 toen symfo en conceptalbums allang uit de mode waren. Dit nieuwe Eagles album vind ik eigentijds genoeg klinken. Ach, wat is eigentijds..... hoe ouwer hoe gekker zullen we maar zeggen.....

Ik ben gelukkig een stuk jonger dan jullie , maar ondanks dat ik the eagles van de jaren 70 best aardig vind, heb ik op deze plaat nog geen brilliant nummer kunnen vinden.
Ik kan geen echte nummers vinden die zich onderscheiden. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrjven, maar elke keer als er een cd is afgelopen dan denk ik............oh, hij is afgelopen, zonder ook maar 1 nummer echt gehoord te hebben.

In ieder geval is het hoge gemiddelde zeer misleidend. Leuk voor fans, maar de gemiddelde muziekliefhebber zal dit toch maar matig kunnen waarderen.

Uit hoeveel categorieen bestaat de gemiddelde muziekliefhebber als ik vragen mag? En waar luistert ie zo al naar?

Heb vandaag met deze in mijn handen gestaan vanwege de positieve reacties hier en de tracks beluisterd(30 sec per track), maar heb nog even rondgekeken in de schappen van de mediamarkt maar kwam bij de kassa uit met snakes and arrows van Rush voor dezelfde prijs van 11.99 euro maar met 1 cd minder. Maar het zal er nog wel van komen om deze aan te schaffen in de toekomst want de 30 sec tracks klonken wel lekker vertrouwd zoals we van the eagles gewend zijn.

Even kort geluisterd, en toen maar weer weggelegd, gewoon niks voor mij. Het is geen echt nieuwe muziek, muziek die doordacht is, die gelaagd is en waar de songs je van je sokken blazen....

Met gemiddelde muziek liefhebber bedoel ik gewoon iedereen, behalve de verstokte fans van een artiest.
En die vraag van hoeveel categorieeen.
Ik probeer enkel mijn 2* te onderbouwen. Verder bepaald iedereen natuurlijk zelf wat ie van een plaat vindt. Wel vind ik het vreemd om te lezen dat iemand roept dat het zeker niet hun beste werk is en vervolgens 5* geeft. Dat is dus een verstokte fan en zeker geen gemiddelde muziekliefhebber.

Een super plaat!
Met naast de échte Eagels-sound ook een paar verrasingen,
de beste plaat van het album vind ik toch How Long, een prachtnummer...

Ik kom uit op 4*

ik als "gemiddelde" liefhebber geef 3,5/ 5 waardering

cd 1 3*
cd 2 ruim 4* dus begin eerst hier te luisteren zou ik zeggen

het hoogtepunt is het titelnummer

Natuurlijk hebben die heren te veel routine en ervaring om een slecht album te maken maar het niveau van hun jaaren 70 output Eagles (1972), Desperado (73), On the border (74), One of these nights (75) of Hotel California (76) halen ze op deze plaat niet. Met moete 3.5 *** 1/2

Hoe is het mogelijk dat deze koningen van de zeventiger jaren softcountrypop na haast 30 jaar weer een cd uitbrengen? Ik heb in de tussenliggende jaren van geen enkele voormailige Eagle iets interessants gehoord (nou vooruit: Don henley's The end of innocence was redelijk)
En nu 20 nummers??? Ongelooflijk. Blijkens de reacties hier nog geslaagd ook. ben eigenlijk wel benieuwd, maar verwacht er niks van

Okee beste platendraaier, ergens heb je natuurlijk wel gelijk en objectief is natuurlijk niemand als het om smaak gaat maar ik vind dit na 28 jaar gewoon een aangenaam verrassend album dat mij persoonlijk beslist niet is tegengevallen.

De plaat klinkt ook redelijk fris moet ik zeggen. Ik heb ook niet zo het gevoel dat het allemaal oude samenraapsels zijn maar in mijn ogen een geslaagde comeback met een goed doordachte en uitgebalanceerde cd. Daarom de 5 die hun ''beste'' plaat ook van mij zou krijgen.

Een verstokte fan ben ik niet alhoewel ik natuurlijk met de adelaarmuziek ben opgegroeid en alle ceedees in de kast heb staan. Maar dat heb ik ook van vele andere artiesten en de genres daarvan lopen nogal uiteen. Tja, dat zal mij dan ook automatisch een verstokte fan van de andere groepen maken. Maar bij elkaar maakt me dat dan toch weer *gemiddeld*.

Wat men dan onder gemiddelde muziekliefhebber verstaat is op zich al een discussie waard. Want dan zul je toch de categorieen (lees voorkeuren) naast elkaar moeten leggen en daar een gemiddelde uit moeten destilleren. Ik zou me hooguit bij *gemiddeld* een verzamelplaat kunnen voorstellen met een compilatie van alle denkbare muziekstijlen die dan door een *gemiddelde* muziekliefhebber wordt aangeschaft. Zie je het voor je? Ik niet.

Hoezo niet vernieuwend ?
stel dat we de rollen eens omdraaien , dit album wordt in 1976 uitgebracht en Hotel California in 2007 .
dan vondt je HC niet vernieuwend en slecht .
welke band die jaren aan de weg timmert is nog wel vernieuwend , geen 1 dus , ze houden allemaal hun herkenbare sound .
de straits brachten in 1991 on every street uit met daarin country invloeden , menige vondt het album niks omdat het vernieuwend was , hetzelfde voor Mark Knopfler zijn nieuwe album , die `n stuk rustiger is geworden , maar velen vinden het niks omdat het vernieuwend is .
als je hetzelfde blijft spelen is het niet goed en als je vernieuwend bezig bent is het ook niet goed .
typisch nederlands , altijd wat te zeiken .
wees blij dat de Eagles en al die andere oudere bands niet die bagger gestuurde computer muziek richting opgaan zoals Radiohead .
ik hoop dat ze nog 20 jaar zo door gaan .
dit album is nl stukken beter als Hotel California .
als je nummers zoals Waiting In The Weeds en I Love A Woman To dance niet mooi vindt dan kan je maar beter stoppen met muziek luisteren.
en zal je je wat meer moeten verdiepen in de sprookjes van de efteling , die zijn nog wel ergens te krijgen op 1 of andere rommelmarkt , wel op cassette bandje.
trouwens bij mij op zolder ligt nog `n paar lp`s van Ja Zuster Nee Zuster , doe `n goed bod en ze zijn van jou .

Dat is een nogal gedurfde uitspraak Rudiger .

Vind ik ook. HC staat op zichzelf en is een plaat met een bijzondere lading. LROOE is duidelijk lichtvoetiger maar daarom niet minder geslaagd.

Als je deze nu al beter vind dan Hotel Californie wat een regelrechte klassieker is Rudiger dan draaf je m.i wat te veel door,Deze is nog maar net op de markt en moet zich eerst nog maar eens bewijzen,Het zal ongetwijfeld een goed album zijn maar zo goed als Hotel Californie(toen ze nog in hun levendige jeugd tijd zaten)dat lijkt me toch niet,Heb inmiddels een paar nummers gedownload en het klinkt toch wel goed voor deze "oude heren",Ik breng mijn stem uit als ik alle nummers heb gehoord.Met vriendelijke luister groet.

zeer goede cd van de (oude) eagles met veel fijne nummers.
een echte californische sound

enige mindere nummers zijn m.i. nrs. 5, 9, 14, 15, 16

maar het blijft natuurlijk een persoonlijke smaak.

KO1888 VENICEBEACHAMERICA

Vooropgesteld dat ik ieders mening respecteer, omdat over smaak nu eenmaal niet valt te twisten, maar ik ben gewoon heel erg blij met dit nieuwe album! Ja, ik ben een fan van het eerste uur, maar zie ook zeker de "mindere dingen" van deze band; zoek bijvoorbeeld maar eens gitaarakkoorden en zie hoe zij dit veelal, soms door dreiging met processen, onmogelijk hebben gemaakt.
"How Long" kwam als eerste in de publiciteit en was zonder meer veelbelovend. Kippenvel kreeg ik echter toen ik zondagavond via You Tube kennismaakte met "Do something". Toen ik vervolgens dinsdag bericht kreeg dat de levering van de luxe edition van deze cd met ongeveer twee weken was vertraagd, heb ik een "normale versie" gewoon in de winkel gekocht, nog wel voor 19,99, ofwel duurder dan de luxe edition met twee bonus-tracks. Stom? Ach, misschien wel, maar ik heb nu eenmaal de instelling dingen in het leven niet uit te stellen tot morgen; "Do something".
Van deze (dubbele) aankoop heb ik zeker geen spijt; een fantastisch album dat als voorbeeld mag dienen voor vele hedendaagse "muzikanten".
Thanks Don, Glenn, Timothy, Joe, maar ook vooral Steuart Smith die om de één of andere vage reden blijkbaar geen Eagle mag zijn, maar er voor mij zeker één is (zie ook de laatste dvd)...

Stuart Smith? Bedoel je niet Don Felder?

Je hebt trouwens helemaal gelijk; Do Something, Waiting In The Weeds, I Love To Watch A Woman Dance en de astrale titeltrack zijn toch de echte magic tracks!

kijk Hans , op Hotel California staan eigenlijk maar 3 super nummers , en op deze nieuwe heb ik nog niet 1 slecht nummer gehoord , daarom vind hem beter dan HC .

Rudiger, ik heb hem toch maar meegenomen vandaag. Voorlopig heb ik enkel de eerste plaat gehoord. HIj stelt niet teleur.

Natuurlijk is dit niet vernieuwend, maar dat verwacht ik niet van The Eagles.
Steely Dan heeft ook enkele jaren terug een comeback gewaagd met Two Against Nature. Minder scherp dan in hun hoogtijdagen, maar toch kwaliteitspop of kwaliteitsrock zo je wilt.
Crowded House is ook geen vernieuwende band, zelfde verhaal.

Als ik iets vernieuwends wil horen moet ik naar jonge bandjes luisteren, maar ik vrees dat ik uit die hoek nog weinig zal horen dat ik dan kan smaken.
Precies omdat "nieuwe rock" tegenwoordig ook allemaal zo verschrikkelijk op elkaar lijkt, maar ik vrees dat mijn smaak gewoon erg opgeschoven is; ik wil sterke melodieën, goede lyrics, songs die in mijn hoofd blijven hangen, dat zoek ik.
Daarvoor ben ik bij de Eagles absoluut op het juiste adres.

Kwaliteitsmuziek moet helemaal niet steeds vernieuwend zijn, althans voor mij toch niet.
Bob Dylan maakt ook al heel zijn leven dezelfde soort platen en er zitten ontzettend veel parels tussen. Zo ook Neil Young, een erg grillig en wisselvallig artiest. Neil Young moet ook geen nieuw genre gaan uitvinden op zijn leeftijd. Neen, die doet waar hij erg goed in is; typische goede Neil Young platen maken, in al zijn verscheidenheid van erg zacht tot poepruig.

Ik bespreek dit album wel één dezer, maar ik wil me niet te vroeg uitspreken over het behaalde niveau hier.
Het eerste album doet toch al verlangen naar het tweede, ik wil beslist méér horen, voor mij is dat zeker al geslaagd.

goed gezegd Patrick .

Van dergelijke commentaar wordt een zinnig mens gewoon niet goed.
Nou, Allmusic geeft meestal een goede indicatie, ZO ver kunnen die er niet naast zitten, en die geven **** sterren.
Op basis nog maar enkel de eerste plaat te hebben beluisterd, zullen ze niet ver van een juiste beoordeling zitten, denk ik.

Werkelijk fenomenale plaat van dit californische gezelschap met een uitmunde Don Henley op Walking in the Weeds!!
Kan hier zoals met al hun muziek maar geen genoeg van krijgen!!
Long Road out of Eden krijgt wat mij betreft gewoon 5 sterren!
De heren reeds 3 x live gezien, grandioze vaklui.
Muziek zoals het gespeeld moet worden!!

Zo vannacht drie, vier keer deze plaat met de Sennheiser koptelefoon beluisterd, màn;

1) Opnamekwaliteit is super
2) loepzuivere klank
3) Veel prachtliedjes die enkel nog kunnen groeien naarmate ze zich nestelen in je hoofd.

De oudjes doen het weer; Paul Mc Cartney, Mark Knopfler, Neil Young en nu ook The Eagles komen met nieuw werk op niveau!

Generatiekloof met de jeugd verweet me iemand onlangs, toen ik Interpol en Keane maar niets vond;
Nou, dat zal dan wel, en het zal me vooral worst wezen; Laat de jeugd dan maar met even sterk materiaal komen, ik bedoel songs die songs zijn, geen geluidseffetjesnajagerij, geen zoveelste rip-off van Radiohead en de spoeling die steeds dunner wordt.

néé, dan liever de oude knarren die nog uitstekende muziek maken.

Ben ik een ouwe bal, een ouwe zak ? Het zal wel en dat zal me eerlijk gezegd zo'n beetje aan mijn kont roesten!

Lang Leve The Eagles!

**** met voor mijn kwotatie nog groeipotentieel!

De meesten hebben het hier gelukkig wel goed begrepen. Ondanks alle ophef en vooroordelen bespreken we hier een hele fijne cd van een tijdloze topband die volgens eigen zeggen officieel nooit heeft opgehouden te bestaan.