Sigur Rós - ÁTTA (2023)

Daadwerkelijk nieuwe werk? Die had ik eventjes niet meer verwacht. En morgen al de release dus, heerlijk snel. Bloöberg is als single ook al te vinden en doet erg denken aan Valtari. Dit belooft weer en ervaring te worden.

Bovenstaande hoes is van een 'advanced copy' die fans op een mailing-lijst konden bemachtigen.
Het zal morgen dan moeten blijken of de reguliere hoes hier eventueel van verschilt!

Hyped! Zaterdag in het Concertgebouw!

Tof! Hoop wel op een wat harder album dan Valtari.

Voordat het album op MuMe verscheen had ik al een andere cover gezien: Átta - Wikipedia - en.wikipedia.org. Ik vermoed dat dat de juiste is? Heeft in ieder geval een soortgelijke cover als Blóðberg,

Ga daar maar niet van uit. Ik heb van mensen gelezen die op de listening party waren dat het Valtari met orkest is qua sound. Drums alleen kick-achtige percussie. Dus geen uitspattingen a la Varud (ik kan dat teken nergens vinden )

Super veel zin in! Na lange tijd weer een nieuwe sigur ros!
Eerste nummer word ik al blij van

Zie mijn eerdere bericht: de huidige hoes is die van een 'advanced copy' die enkele fans op een mailing-lijst konden bemachtigen. Deze verwijst in ieder geval wel naar de vierkleurigheid van de vlag!
De hoes die op Wikipedia staat is wel al veelvuldig gedeeld, maar niet in een afdoende scherpe versie.
Die zal morgen dan wel op deze pagina alsnog gaan prijken als reguliere hoes!

Dat is de juiste hoes. Kreeg het album net digitaal aangeboden van de promotor.

Vond de vorige hoes die hier was afgebeeld heeeel veeeel mooier.

Ik zou een wit vlak met 8 stippen nou niet heeeel veeeel mooier noemen. Dat de eenvoud je meer aanspreekt kan ik me wel voorstellen.
Ik vind deze foto wel sprekend, al krijg ik dan wel meer Kveikur vibes terwijl de eerste single een hoog Valtari gehalte heeft. Dat zou tegenstrijdig voelen als het album meer in die richting gaat.

deric raven heeft hem al gehoord, wat kunnen we verwachten?

Voor mijn gevoel meer evenwicht, en gaan ze naar het geluid van vroeger terug, net wat soberder, maar wel weer prachtig. Ik heb deze nu 3x volledig gehoord, en ben absoluut overtuigd.

Ik word steeds nieuwsgieriger! Ook benieuwd hoe ze gaan klinken in het Concertgebouw, met orkest. Aan de akoestiek zal het niet gaan liggen.

De hoes suggereert toch wel iets stevigers dan een ambient album.

Dit dan weer niet: Sigur Rós announce surprise new album ‘ÁTTA’ - nme.com

Morgen, vrijdag 16 juni start de nieuwe tour van Sigur Rós in Londen en zaterdag, 17 juni, staat de band in het Concertgebouw van Amsterdam. Niet helemaal zonder reden in die zaal, want het gaat om een optreden met het London Contempary Orchestra, geschikter dan dat kan het dus niet.

Ik heb de band vaker live gezien en altijd is het magisch, dat zal het nu ongetwijfeld ook weer worden, maar nu er een orkest aan is toegevoegd ben ik net even wat extra gespannen (in positieve zin) hoe dat uit zal pakken.
Stel je toch eens voor dat ik Viðrar Vel Til Loftárása te horen krijg met orkest. Dan beland ik echt in de zevende hemel.

En dan het feit dat er een nieuw album uit is. Een album met een hoes waar de regenboog in brand staat. Is dit een verwijzing naar hoe het er voor staat met de lgbtq gemeenschap (Jonsí is nooit activistisch geweest op dat vlak, maar is dit dan toch een statement?!). Momenteel zijn er steeds meer landen die strenge(re) wetten invoeren en ook in eigen land hoor je steeds openlijker geluiden waar de afkeuring meer en meer naar voren komt. Het lijkt er onderhand op dat we terug de tijd in gaan en dat de verworven rechten ineens toch wat wankeler blijken dan misschien ooit gedacht.
Ik weet niet of dat achter deze hoes zit. Sigur Rós laat immers de muziek altijd voor zich spreken.....

..... en die muziek is weer hemels op ÁTTA.

Het begint al met opener Glóð. Een sferisch nummer dat me een beetje aan Varúð doet denken maar dan achterstevoren afgespeeld. Zou er een verborgen boodschap in zitten? Komen we vast nog achter.

Blóðberg zou zo op Valtari kunnen staan. Meer sfeer, iets minder effect gemikt op de emotie. Dat is het mooie aan de band: de één heeft daar meer mee en de ander minder. Ik sta er voor wat betreft dit soort nummers een beetje tussenin. Maar mooi vind ik het zeker.

Skel zou zeker zo gespeeld kunnen worden met orkest, want de begeleiding is duidelijk op dat vlak. Het gaat een beetje terug naar de eerste albums. Niet het steviger werk, maar wel de hemelse klanken. Geen drums dus of andere agressievere geluiden. Hier valt vooral de gelaagdheid in de zang op. De uitspatting zit hier vooral in het aanzwellen van het orkest.
Jonsí heeft al aangegeven dat ze spaarzaam zijn met drums. Ze zijn ouder en cynischer geworden. Het moest vloeiend klinken allemaal. In nummers als Skel zijn ze daar zeker in geslaagd.

Ook op Klettur geen drums die de boventoon voeren, maar wat een geweldig nummer is dit. Ik heb dit op hoog volume gedraaid en het kwam binnen. Ook zonder harde gitaren of drums kunnen ze een agressieve sound neerzetten. Ouder? Cynischer? Ongetwijfeld. Dit is de Sigur Rós waar ik enorm van ben gaan houden en laat ze dit komende zaterdag alstublieft spelen!!!!

Mór is weer wat zachter, wat lieflijker maar wel met een dreigende, sombere ondertoon. Uiteraard geen idee waar het over gaat gezien de taal. De uithalen van Jonsí zijn als vanouds, maar lijken minder scherp te klinken, echt onderdeel van de muziek. Het is bijna hedendaags klassiek, iets wat we bijvoorbeeld ook konden horen op het vrij recente Odin's Raven Magic met Steindór Andersen.

Andrá is eigenlijk wat de vorige nummers al lieten horen. Langgerekte crescendo's die naar een uitspatting lijken te gaan die er dan net niet komt. Even het pure genot een beetje uitstellen waardoor je je op kunt maken voor de volgende. Hier in de vorm van Gold.

Gold is een nummer met een hoop echo op de zang van Jonsí, wederom dik aangezet door het orkest. Een nummer dat ze volgens mij live al hebben opgevoerd, dus de grote fans zullen het vast herkennen. Voor mij was het nieuw. Wat valt er nog over te zeggen buiten dat het onaards van pracht is?!

Ylur draait vooral om sfeer zoals je dat ook kan ervaren op Valtari. Haast sacraal, maar ik mis dan toch net weer een beetje de peper die ze op hun oudere albums wel toevoegden.

Ik kan het niet helpen, maar bij de eerste tonen van Fall moest ik even denken aan I Won't Blame You van REVERE (je kan maar een fanboy zijn). Uiteraard heeft het er verder helemaal niks van weg. Het is het kortste nummer op dit album en luistert weg als een soort tussendoortje, een interlude, ook al is het dat zeer zeker niet.

En dan hebben we 8 als afsluiter. We kennen allemaal wel de afsluiter op ( ), het achtste nummer van dat album. Hier is 8 het tiende nummer, tevens het langste met nog net geen tien minuten op de klok. Misschien wel het nummer dat het meest terugkeert naar die op de oudere albums. Bijna tien minuten lang pure Sigur Rós perfectie wat mij betreft.

ÁTTA is een schitterend album geworden, maar of het ooit de volle 5* gaat halen bij mij denk ik niet. Ik mis toch een beetje de sprookjessfeer van Ágætis Byrjun of het wat ruigere van ( ) of Kveikur. De wat meer popgetinte sound van Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust kom je hier al helemaal niet tegen. Nee, dit is voer voor liefhebbers van Valtari, maar dan toch wel wat orkestraler, meer bombast dankzij het orkest. Om die reden sla ik het dan wel weer ietsje hoger aan dan Valtari.

Het blijft één van de meest bijzondere bands op aarde en ik ben blij dat ik ze komende zaterdag weer even mag zien en horen, en met dit nieuwe album ben ik zeker in mijn nopjes. Nu nog de grote wens om de band ooit in IJsland te zien optreden, een slaapplek bij Bony Man is dan wel alvast geregeld

Jaaaaa ik ook! Erg veel zin in. Blóðberg gaat vooralsnog wat langs mee heen, maar qua sound zou dit album wel eens in de buurt van Valtari kunnen komen. Dat album is onder veel SR fans niet zo populair, maar ik vind dat een van hun fijnere albums. Zeer benieuwd naar dit nieuwe album dus!

Kan niet wachten op dit album. Na 10 jaar eindelijk weer nieuw werk van mijn favoriete artiest. Blóðberg is alvast prachtig. De komende dagen gaat dit op repeat, zodat ik zaterdag goed voorbereid het Concertgebouw in stap. Dat moet wel magisch mooi gaan worden.

Wat betreft de hoes: het is een foto van een tafereel in IJsland in 1983. Kunstenaar Rúrí zette toen een zeventien meter hoge regenbloogvlag in brand.

Rúrí’s Rainbow I: The Burning of Being — Journal of Art Criticism - journalofartcriticism.cargo.site

Het gedurfde agressieve Kveikur is in 2013 een mooi slotstation van de Sigur Rós reis, zeker als Kjartan Sveinsson ook nog eens aankondigt dat hij Sigur Rós definitief vaarwel zegt. De band heeft letterlijk en figuurlijk alles van zichzelf gegeven, en wat kan je daar nog aan toevoegen. Zeker als het beschuldigende aanrandingsverhaal van drummer Orri Páll Dýrason een duistere sluier over de lichtzweverige doorzichtige wolkenbrij van de band legt. Er volgt voor hem begrijpelijk een abrupt einde aan de Sigur Rós samenwerking. Ook het belastingontduikingsverhaal werkt niet in het voordeel. Op 24 maart 2023 worden ze hiervan vrijgesproken. Een kleine drie maanden later verschijnt totaal onverwachts ÁTTA en blijkt dat Kjartan Sveinsson zich weer met het gezelschap verenigd heeft. Het drietal staat zelfverzekerd zichtbaar verouderd op de persfoto opgesteld. De dromerige zelfverzekerdheid is tot zichtbare gemarkeerde wanhoop groeven op de alles zeggende gezichten getransformeerd.

ÁTTA trotseert met de indrukwekkende brandende regenboogvlag op de hoes, waarmee de IJslanders zich frontaal in het LGBT gebeuren mengen. Deze kleuren staan tevens voor de vredesbeweging symbool, hevige vuurvlammen vernietigen deze onderhandelingspogingen. Door het explosieve oorlogsgeweld en de onvruchtbare post-pandemie bodem zijn we terug bij af. Schijnbaar voelt Sigur Rós zich verplicht om meer rust en evenwicht in dit geheel te brengen. Alle industriële Kveikur uitingen zijn totaal geëlimineerd en ze beginnen met een maagdelijke schone lei. In het geval van Sigur Rós gaan ze weer terug naar het oergevoel, de baarmoeder van de IJslandse postrockers. De tracktitels zijn korte kernwoorden, en staan los van elkaar stevig gegrond vermeld. De Gold kwalificatie als songnaam geeft de juiste impressie neer. Blóðberg wordt als eerste single naar voren geschoven.

ÁTTA is een gemeende poging om het verdriet van de aarde in een tiental zalvende tracks te reinigen en weg te spoelen. Voegt de plaat iets nieuws toe, nee dat niet. Het is echter de helende mindfulness kracht, de bewustwording en die dieper liggende emoties welke ze telkens op het juiste moment naar boven halen. Jónsi vertelt een woordeloos verhaal, waarbij de stemklanken een universeel bereik hebben, en dat is ook de onderliggende gedachte hierachter. Op deze manier bereik je de hele mensheid en schep je geen onderscheid. Het is hierbij een mooi gegeven dat ze de plaat op verschillende locaties opnemen, de basis ligt in hun eigen Sundlaugin Studio, maar ze wijken tevens naar plekken in de Verenigde Staten uit, en bezoeken zelfs de befaamde Britse Abbey Road Studio.

Sigur Rós heeft nog steeds het vermogen om je diep intens te raken, en grijpt naar de meesterwerken Ágætis Byrjun, ( ) en Takk… terug. Sigur Rós drukt de mensheid met de neus op de feiten, nadat ze zelf eerder schoon schip gemaakt hebben. ÁTTA is in alle eenvoud prachtig, treffend, orkestraal, meeslepend en puur. Meer is er niet nodig om te overtuigen, missie geslaagd. ÁTTA is net een tikkeltje soberder, aardser en meer folk gericht. ÁTTA is de overtreffende trap van een nieuwe plaat, ÁTTA staat voor een wederzien van uit het oog verloren vriendschappen, geeft lucht en ademt die verbroedering uit.

Sigur Rós - ÁTTA | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Poeh... Klettur is toch echt wel een SR klassiekertje in de maak.

Na 10 jaar is een album wel of niet een klassieker, geen klassieker in de maak meer
Zeker geen verkeerde plaat, maar voor mij absoluut geen klassieker

Volgens mij bedoelt aERodynamIC album track "Klettur" en niet het album "Kveikur" uit 2013.

Ben erg benieuwd naar dit album! Heb veel uit de discografie van Sigur Rós en ook twee cd's van het solo werk van de zanger Jónsi. Ik ben ingestapt in 2008 toen Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust werd gereleased. EN heb kort daarna een vlucht naar achteren genomen om het 'voorgaande' mooie werk te leren kennen.

IJsland heeft internationaal al heel wat mooie muziek opgeleverd gezien het lage inwonersaantal van krap 370 duizend inwoners.... (vergelijkbaar verhoudingsgewijs met Volendam....just koddig)

Ik lees dat de mening over Valtari nogal verdeeld zijn, maar ik behoor tot de groep die het een prachtig album vind.

Nog even een toevoeging aan het begrip 'klassieker in de maak' ik denk dat dit zou moeten zijn
'klassieker in wording' want het album is tenslotte al 'gemaakt'.

Anyway, ik ga snel luisteren!

Ik mag hopen dat vriend Deric het nummer wel geluisterd heeft ja
Nergens noem ik het album Kveikur in dat berichtje. Jij leest het dus wel goed

Je weet dat Klettur een nummer van dit album is hè


U heeft gelijk. En het gaat echt om dit specifieke nummer van dit nieuwe album. Want ook nummers kan je als klassieker bestempelen

Vanochtend op weg naar m'n werk geluisterd, wat mooi zeg! Vanavond nog een keer, dan met headphones. (en geen verkeer waar ik op moet letten)

Ik heb er te snel overheen gelezen

Dit is wel een wonderlijk mooi album geworden. Een hoog Valtari gehalte maar dan wat kaler en serener. Hier gaan we nog wel flink wat plezier aan beleven.

Hier wordt ik wel door getriggerd; wat denk je legian, iets voor mij...?