Built to Spill - Perfect from Now On (1997)

Na meer dan een jaar weer uit de kast getrokken, tjonge... wil ik dat nooit meer doen. Van nu af is deze plaat perfect.

Toevallig...ik luisterde hem ook zojuist. Hij viel beter dan ooit.
Stop the show is fantastisch.

Erg leuk om de euforische berichten te lezen hier. Het lijkt wel of deze plaat een allemansvriend is, terwijl de muziek zich in geen enkel muzikaal hokje laat duwen. De nummers zijn redelijk lang en niet heel eenvoudig, maar lijken toch elke luisteraar naar zich toe te willen trekken. De warme klanken, de sympathieke stem van de zanger, de psychedelische dwalingen, het hypnotiserende en jazzy gedrum en de interessante teksten. Voor ieder wat wils. En staat een onderdeel van het album je niet aan, gewoon blijven luisteren is het credo van velen. Het is een puzzel die zich geleidelijk en automatisch in de juiste vorm laat leggen. Meneer Martsch kan met zijn sublieme gitaarspel velen het hoofd op hol (of tot rust) brengen. Perfect from Now On is een passende albumtitel voor een uitzonderlijke plaat.

Wat een heel erg goed album is dit zeg!!

Ik mag hopen dat J.B. hierboven gelijk krijgt en dat de puzzelstukjes nog in elkaar gaan vallen, maar vooralsnog kan ik hier, ondanks diverse luisterpogingen, nog vrij weinig mee.

Voor het grootste deel komt dit door het stemgeluid van de zanger dat me niet aanspreekt, eigenlijk zelfs tegenstaat. Hetzelfde euvel dat voor mij de Tindersticks-deur ook stevig gesloten laat - al doet het zich bij Built to Spill in een iets mildere variant voor.

Buiten het stemgeluid vind ik in de muziek ook weinig aspecten die mij aanspreken. Ik kan mijn vinger niet precies op het hoe en waarom krijgen, maar een nummer als I Would Hurt A Fly heb ik nou ik weet niet hoe vaak gehoord, maar toch heb ik nog geen enkele keer het gevoel gehad dat ik naar iets bijzonders zat te luisteren. Ondanks de overduidelijk aanwezige creativiteit van de mannen (die zich ook openbaart in de vaak on-alledaagse opbouw van de nummers).

Gezien het hoge gemiddelde hier ga ik het zeker nog eens proberen, maar ik ben bang dat deze band helaas niet aan mij besteed is. Maar goed, je kunt ook niet alles mooi vinden

Oei, laagste cijfer dusver

Hopelijk bedoel je met "diverse luisterpogingen" een aantal onder de 5, in dat geval kan ik het wel begrijpen

Doug Martsch' stem en bezieling vind ik nu juist een hoogtepunt, maar ik snap dat de knop eventjes om moet voor je hem omhelst.

Misschien is Untrustable een betere koevoet (of anders Goin' Against Your Mind op hun CD uit 2006), want het is toch wel spijtig als deze deur gesloten blijft.

Heel laat ontdekt, maar ondertussen uitgegegroeid tot een van die zeldzame platen die me steeds opnieuw doen glimlachen en grimlachen, doen warm en koud krijgen, doen twijfelen en dan weer boven alle twijfel verheven zijn....kortom: een van de beste en spannendste platen die ik ooit (veelvuldig) beluisterd heb.

Dit verheugt me des te meer, aangezien ik de jaren negentig toch stilaan ontgroeid ben (ik ben ondertussen een 'ouwe knakker' van 34) en deze schijf pas ergens in 2006 voor het eerst gehoord heb. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen dat deze tijdloos en van een uiterst hoog niveau moet zijn.

Spoedig pas ik mijn top 10 aan, en deze komt vermoedelijk op plaats 3.

Edit: toch maar op 4 gezet. Daar zit ie perfect...

De jaren '90 ontgroeid? En toch komen de eerste zeven platen uit je top tien uit dat decennium . Hoe dan ook, het is een fraaie top 10 geworden.

Ok, je hebt een punt ....was misschien zelf niet duidelijk genoeg: ik bedoelde eigenlijk dat het zelden of nooit meer gebeurt dat ik een voor mij nog onbekende plaat uit de jaren negentig nog kan appreciëren als ik er vandaag de dag naar begin te luisteren. Maar deze die ik wel gekend heb en heb weten te waarderen...zullen altijd blijvers zijn. Die staan getatoeëerd op mijn hersenvlies...

Idd , verhoogd van 2* naar 4.5*

Vind het meeste (nog) niet zo bijzonder, beetje standaard. Kicked It in the Sun vind ik ook niet erg verassend beginnen, maar de overgang op 04:21 vind ik wel zo prachtig. Daar ontpopt het nummer zich in een geniaal stukje muziek. Jammer dat er niet meer van dat soort stukken staan op deze plaat.

Wat je zelf al suggereert: dat komt (nog) wel.

Laten we het hopen *zet de plaat weer op*

heb zitten luisteren en klinkt egt lekker

Ik geloof dat ik deze plaat eerst een 3* gaf. Later al wel snel een 3,5*, en toen via 4* naar 4,5*... oeh yeah! Creatief ventje, die Martsch

Toch raar dat ik na 15x luisteren nog nooit een ander album van ze heb geprobeerd. Ik hoop dat ik het niet onmogelijk heb gemaakt voor mezelf om daar ook verslingerd aan te raken, nu deze plaat na zo vaak luisteren dan toch eindelijk écht tot zijn recht begint te komen

@ Rubuh,

Ik heb precies het zelfde, deze plaat wordt ooit nog weleens 5* en nog steeds heb ik niet de behoefte om meer albums van hun op te pakken.

Nog steeds niet ondersteboven van deze plaat. Er zit een aantal mooie momenten in, maar het meeste gaat langs me heen en doet mij niets.

Ik vind de zang al snel wat eentonig gaan klinken en de nummers mochten zich onderling wat meer van elkaar onderscheiden. Wel heel mooi, de gelaagde muziek. Maar in zijn geheel, nog verre van perfect.

Zonde, want de opvolger is toch haast net zo mooi. En misschien zijn de pieken ervan (Carry The Zero, Broken Chair) zelfs nog hoger. Daarbij staat in het Acquis Communautaire dat iedereen die BTS een warm hart toedraagt Car en Goin' Against Your Mind moet kennen.

Overigens was dit voor mij destijds zowat het laatste BTS-album dat ik leerde kennen, geloof ik.

Ik luister hem nu voor het eerst en ik vind het al meteen geweldig! Ik heb geen problemen met de zang, vind die zelfs erg mooi, en qua instrumentatie is het al helemaal super! Wat een gitaarspel, wat een gelaagdheid... Wat een composities, wat een opbouw... En dan al die overgangen in de nummers. Mooie teksten ook. Ik ben nu bij het laatste nummer, en ik ben echt onder de indruk. Als dit een groeiplaat is, gaat dit hoog in mijn top 10 eindigen. Ik denk dat ik maar meteen begin met 5*.

Ik heb eigenlijk dus wel de behoefte de rest ook te beluisteren, maar het komt er steeds niet van. De rest heb ik nog niet, en deze is verrekte goed en dus makkelijker op te zetten met gagarandeerd resultaat Liever lui dan ongelukkig zeg maar.

kep hem all super veel geluisterd ik zet hem ook best snel op, albums hebben bij mij altijd best veel tijd nodig voor ik een volledig beeld ervan heb.
maar voor nu all : een 4,5

op 1 of andere manier past dit album echt op elk moment
nu 5 sterren volgende halte is top 10

Out of Sight is een heerlijk nummer.
De rest van nog niet zo, maar dat kan nog komen. 3,5* voor nu.

Out of Sight is toch wel een van mijn mindere goden. Ik zou zeggen:

1. Made-Up Dreams, 5*
2. Kicked In The Sun, 5*
3. Randy Described Eternity 5*
4. Untrustable, 5*
5. Velvet Waltz, 5*
6. I Would Hurt A Fly 4,5*
7. Out Of Sight, 4*
8. Stop The Show, 4*

Maar nog steeds geen slecht nummer op plaat dus, als je het mij vraagt .

Stop The Show het minst? Ach ja, ze zijn natuurlijk allemaal zo geweldig. Als ik echt een minder nummer aan zou moeten wijzen zou het inderdaad Out of Sight zijn.

De drie nietszeggende minuten op Stop The Show zijn een leuke gimmick, maar het blijven drie nikszeggende minuten .

1. Kicked in the Sun
2. Untrustable
3. Made-Up Dreams

Grappig, de twee minste vind ik dan weer Randy.. en Untrustable (allebei nog steeds heel erg fijn overigens)