Built to Spill - Perfect from Now On (1997)

ja! ik denk er exact hetzelfde over, alleen zijn 4 en 6 bij mij gewisseld

Ik heb die drie nietszeggende minuten nog eens in een Rock ID-contest gestopt als eerbetoon aan het wat mij betreft beste intro ooit gemaakt. Als die drie minuten al nietszeggend zijn, heb ik toch wel erg weinig muziek gehoord die wel wat zegt.

Ik haal hier trouwens wel een oude koe uit de sloot zeg...

Ik zet soms nog wel eens Kicked It in the Sun op, eigenlijk alleen maar om de magnifieke overgang op 04:12. De rest: mweh.

super plaat, consistent, en mooi in elkaar gestoken nummers.
het schommelende kicked it in the sun steekt er uit.
subliem gitaarspel van doug martsch en het tweede gedeelte (of eigenlijk 2e nummer) is idd magnifiek.
luchtig, bij vlagen hoekig, dromerig en opbeurend!

Eerste indruk: Mooi! Heerlijk sfeervolle rock.

Kicked It in the Sun is gewoon één van de mooiste nummers die ik ooit heb gehoord...

Zo dat is eruit...

Hmm.. ik weet niet goed wat ik van deze plaat moet maken. Sommige nummers zijn waanzinnig mooi, zoals het hierboven genoemde Kicked It In The Sun en Made Up Dreams, maar anderen zijn me iets te... ja ik weet het eigenlijk niet.

Het valt me gewoon op dat Built To Spill, ondanks hun neiging om een vijftal ideeën uit te werken in 1 enkel nummer, toch zeer snel verveelt. Het is gewoon niet spannend genoeg - té langdradig. En dat wordt vooral pijnlijk duidelijk in het openingsnummer, waar ik geen bal aan vind (begrijp ook niet echt vanwaar al het lof voor dat nummer komt).
En ik vind de productie eigenlijk ook niet om over naar huis te schrijven. Soms denk ik dat de nummers beter zouden klinken als men meer voor een natuurlijk, live-geluid had geopteerd...

Bon, Pavement is toch wel stukken beter hoor .

Als Pavement-liefhebber zou ik toch even hun vorige (There's Nothing Wrong With Love) plaat checken, Near .

als je geen bal aan Randy Described vindt dan zou ik zeggen geef hem cadeau aan iemand anders en ga zelf weer verder met andere muziek luisteren

Nou ja, Randy.. is wel het minste nummer (wat nog steeds "erg goed" betekent overigens )

Ik vind het gewoon jammer dat het kwartje niet volledig wil vallen (want begrijp me niet verkeerd, slecht vind ik 'm zeker niet, vandaar de 3.5), gezien dit eigenlijk wel in mijn straatje ligt. Ik probeer alleszins hun vorige eens .

Eén de beste albums van dat decennium, één van de beste ooit, zeker binnen het genre. Ik kan dit blijven luisteren.

Hè verdorie, moet ik toch omhoog...

Built to Spill, nog nooit van gehoord totdat Hoi123 mij dit album geeft in het Review-topic. De verwachtingen waren hoog.

Het album begon en het eerste nummer pakt me gelijk, ik ben meteen geboeid. Mooi, sfeervol. En zo blijft het het hele nummer en aan het eind word het iets harder. Wat in veel nummers op dit album gebeurd. Ook word er cello gebruikt, niet echt een instrument wat bij Rock past, maar het werkt wel. Het zijn geen hapklare brokken op dit album, maar langere stukken met veel verschillende passages. Stop the Show is in het begin heel rustig en wordt ineens vrij vrolijk en word daarna weer rustig.

De zang weet me niet altijd blij te maken, maar het is niet het belangrijkste van dit album. Maar dan Made-Up Dreams en daar gaat het album toch een klasse hoger dan dat het tot nu toe was, wat dat is een heel erg goed nummer! Drums blijven wel erg spaarzaam op dit album, het gebeurt niet vaak dat hij echt mag uithalen, maar hij doet wat moet voor deze muziek, niet te veel poespas en een heerlijke groove spelen. En dat is toch het belangrijkste wat je als drummer moet doen en dat weet ik wel, want ik ben drummer.

Velvet Waltz klinkt aan de ene kant vrolijk en aan de andere kant vrij droevig, heel moeilijk. Maar het nummer barst eindelijk open na 4 minuten en dan word het echt geweldig, orkest en heerlijke gitaar die lekker tekeer gaat. En steeds meer, en meer, en meer en meer! En Out of Site is gewoon goed, maar niet geweldig als de rest van het album tot nu toe. Kicked in the Sun is echt het mooiste nummer op het album, vol met emotie! Echt heel erg mooi! En dan het laatste nummer. Wat me echt opvalt aan dit album is dat er heel veel twists zijn in de nummer, het blijft niet lang hetzelfde en dat is positief.

Een heel erg goed album, alle 8 nummers zijn geweldig, veel spanning en de nummers zitten geweldig in elkaar. Een speciaal album wat ik vaker zal draaien. Nu 4,5 ster, maar dat kan 5 sterren worden en een plek in mijn top 10!

prima beschreven, ik ben in ieder geval benieuwd naar het album.

Bedankt!

Lekker saaie muziek vol met fascinerende momenten. Aanvankelijk heb ik dit album vaak als begeleidingsmuziek voor bij het studeren opgelegd. Een slecht idee; in de tweede helft van dit werk zit ik dan onrustig mee te stuiteren op het hoogtepunt van Kicked It in the Sun (en wat een nummer is dat zeg!). Mijn favoriet.

Perfect from Now On is een album dat een nogal vreemd, enigszins paradoxaal gevoel in mij naar boven brengt. Ik zal het proberen te omschrijven:

Aanvankelijk waren er vragen die me bij het beluisteren altijd tebinnenschoten; hoe kan het eigenlijk in hemelsnaam dat dit album niet in de vergetelheid is geraakt, of over het hoofd is gezien door het publiek? Waarom heb ik dit zelf na drie keer niet weer weggelegd? Waarom is deze muziek bijzonder? Langzaamaan werden dit overbodige vragen, want hoe meer ik me afvroeg waarom Martsch's teksten toch zo aanstekelijk zijn om mee te zingen (Every thousanddd yeeeaaarrsss.....) en waarom de soms sobere muziek (ondanks de experimentele songstructuren) een bepaalde schijn van eenvoud lijkt te hebben, hoe meer ik geïntrigeerd raakte door de muziek zelf.

Je verwacht dat je de deze plaat ooit één keer in de goede context zal moeten horen om goed de vinger te kunnen leggen op de bijzonderheid van Perfect from Now On, maar voor je doorhebt dat je die context nooit zult vinden heb je toch al heel wat luisterbeurten ergens goed van hebt kunnen genieten. Laat ik het houden op een groeialbum die je nooit zult zien groeien.

De eenvoud van de muziek heeft mij op deze manier dus min of meer al verleid voordat ik het doorhad. Maar niet met de eenvoud van de eenvoudige popsingle of een ordinair truukje. Deze kerels spelen en bouwen juist met suspense alsof het Lego is, en zeker niet onbelangrijk, bespelen hun instrumenten altijd in dienst van de muziek. Twee zaken die erg bepalend zijn voor de finesse van het eindproduct. Niet iedere seconde is even spannend, maar je bent altijd op weg naar een volgend hoogtepunt.

Ik ben erg lang in dubio geweest wat ik van dit album vond. Ook al voelt het alsof er kwartje is dat nooit lijkt te willen vallen, voorlopig ontdek ik elke luisterbeurt nog weer nieuwe dingen. In deze voortdurende intrige schuilt denk ik de uiteindelijke kracht van dit album. Iedere keer dat ik dit opzet, is de muziek weer Perfect from Now On.

4*

Eigenlijk vind ik nummers als Things Fall Apart, Car en Hindsight veel mooier dan bijvoorbeeld een Made Up Dreams. De stem van Martsch, mijn favoriete zanger, is hier minder. Het enige nummer wat in de buurt komt van het bovengenoemde werk is Kicked It in the Sun. Vooral die omslag ergens in het midden is geniaal.

Jammer maar helaas: Een hele punt eraf.

Car mocht je ook wel meenemen in dat citaat.

Wat is daar zo vreemd aan?

Maargoed. Luister 'm nu opnieuw. Hopen dat ie beter aanslaat.

Toch maar weer terug gekomen op m'n oude score. Je gaat steeds meer ontdekken!

En nog meer! 4,5 ster!

'Perfect From Now On' is één van de beste platen van de jaren '90, naar mijn bescheiden mening. Natuurlijk ken ik niet elke plaat uit de jaren '90, waardoor mijn mening niet echt serieus hoeft te worden genomen. Maar toch. De reden waarom ik dit zo waardeer, is heel simpel: het raakt me enorm. Het geweldige gitaarspel, de aandoenlijke zang, de neus voor melodie ook. Ik vind het een erg spannende plaat, die elke luisterbeurt weer wat van haar geheimen prijsgeeft. Mijn favoriet nummer is 'Velvet Waltz', maar eigenlijk verdienen ze allemaal wel een vermelding.

Best een aardige plaat, maar waar ik wel een enorm jaren 90 gevoel bij krijg en niet altijd in positieve zin. Het is goed gemaakt en de gitaar is inderdaad prima, maar het klinkt zo weinig opzienbarend en zoveel als andere bandjes waar ik destijds ook snel het spoor van bijster was. Voor mensen die de stem van deze zanger goed vinden en iets stevigers en verrassenders willen zou ik toch The God Machine aanraden, ook erg jaren 90, maar met meer bite dan dit.

Nee, nu ben ik deze plaat toch echt zat. Het is een tijd erop of eronder geweest met dit album. Maar nu ben ik van mening dat er niet veel meer aan is. Een saai, stoffig gitaargeluid en matige teksten.

Saai en stoffig? Eerder het tegenovergestelde. En wil je werkelijk beweren dat bv. Randy Described Eternity een matige tekst heeft?

Dat wil ik beweren, ja. Het vliegt maar een beetje over de muziek heen en gaat uiteindelijk negerns naartoe. Er zijn zeker nog stukken die mij boeien, zoaks het mooie Velvet Walz en de omslag in Kicked It in the Sun, maar ik moet Orbit gelijk geven. Dit is het zoveelste indierockbandje.

Misschien zou je eens wat meer tijd moeten geven aan een plaat. Je bent net een jojo. Het is geen schande een plaat even links te laten liggen, er niks over te willen vertellen of je je even van stemmen te onthouden.

aah vermoeiend die opmerkingen over de overgang in kicked in the sun. weet je meteen dat dat die persoon vooral dat nummer heeft beluisterd het is echt niet zo overdreven geweldig in vergelijking met de rest.