menu

Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)

mijn stem
3,98 (387)
387 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: ABC

  1. Do It Again (5:56)
  2. Dirty Work (3:09)
  3. Kings (3:46)
  4. Midnite Cruiser (4:08)
  5. Only a Fool Would Say That (2:57)
  6. Reelin' in the Years (4:37)
  7. Fire in the Hole (3:28)
  8. Brooklyn (Owes the Charmer Under Me) (4:21)
  9. Change of the Guard (3:40)
  10. Turn That Heartbeat over Again (4:59)
totale tijdsduur: 41:01
zoeken in:
avatar van bikkel2
4,0
Neal Peart schreef:
Ik hoop toch dat Donald nog een keertje de studio in duikt ( dan maar een soloalbum. Die verschilt in principe niet van Steely Dan)


Hij heeft nadat Steely Dan op een gegeven moment weer bij elkaar kwam nog gewoon solomateriaal uitgebracht, dus het zou kunnen dat hij dat blijft doen.
Live is het dus kennelijk aantrekkelijker en een beter affiche als het onder Steely Dan gebeurt.
Ach, hij was toch altijd de stem en wemelde het altijd al van de sessiekrachten in de wisselende line-up.
Met alle respect voor wijlen Becker verder natuurlijk.

4,5
In de making off van Aja speelt Larry Carlton de pannen van het dak en staat er maar heel weinig op het album Aja. Ook dat is Steely Dan.

avatar van bikkel2
4,0
Fagen en Becker hebben kennelijk veel respect opgebouwd in de jazz/jazzrock wereld, want geleidelijk doken er steeds meer musici op met die achtergrond.
Maar ook een piepjonge Jeff Porcaro bijv. die op Katy Lied de drums speelt.
Hier is het feitelijk nog echt een band. Niet veel later wordt alles om het duo heen gebouwd. Perfectionisme in een hoog vaandel en daar horen de beste muzikanten bij.
De jazzinsteek is op Can't Buy A Thrill nog minimaal. Maar wat een talent.

avatar van aerobag
4,0
Wat een onvervalst bundeltje plezier, deze debuutplaat van Steely D. Het leeft, het bruist en voornamelijk; het is zo onweerstaanbaar catchy. De progressie van de akkoorden terwijl de solo’s elkaar overlappen, het lijkt soms zo eenvoudig maar het is zó vakkundig in elkaar gedraaid. Het voelen als ‘van punt A naar punt B’ liedjes, maar een aandachtige luisterbeurt bewijzen toch echt het tegendeel.

De teksten en de vibes op het album zijn geïnjecteerd met een introspectief optimisme (die niet altijd zo vanzelfsprekend is, als je enkel op de teksten af zou gaan) en daarmee vangen Becker en Fagen iets unieks. De mannen ademen ook muziek, wat maar al te goed te horen is in de fade-outs waar ze er vaak nog op los jammen en je ineens in de verte weer een hele nieuwe hook hoort.

Overigens, die gitaarsolo op Reelin’ in The Years, die is echt rete-verslavend. Van die gitaarlijntjes wil ik wel een badkuip vol laten lopen om me helemaal onder te dompelen.

avatar van gaucho
5,0
Ik kan me helemaal vinden in je beschrijving van dit album, aerobag. Dit is een zeldzaam goede debuutplaat, maar het was in feite nog maar een voorbode van wat er daarna komen ging. Ik vind het altijd moeilijk om een favoriete Dan-plaat aan te wijzen. Over het algemeen gaat mijn voorkeur uit naar het latere werk, met name der trits Royal Scam/Aja/Gaucho. Maar het grote verschil van die albums met de debuutplaat is dat hier het spelplezier werkelijk vanaf spat, terwijl die latere albums natuurlijk veel gestileerder, perfectionistischer en uitgebalanceerder klinken.

Dit is nog vooral een band-album, al zetten de twee belangrijkste individuen ook hier al de lijnen uit. Muzikaal staat het op en hoog peil en alle songs zijn bovengemiddeld van kwaliteit. En het zijn bedriegelijk catchy nummers, instant meezingbaar, die bij nadere beluistering steeds meer gedetailleerde muzikale vondsten prijsgeven. Inderdaad: tot in de fade-outs toe.

avatar van jorro
3,5
Prima album van een band die destijds niet echt op mijn verlanglijstje stond. Ja, de hits Do It Again, Reelin' in the Years en in iets mindere mate Dirty Work bevielen me wel. Echter niet voldoende om een volledig album te willen hebben. Het bleef bij een zelf gekopieerde tape.
Wat betreft de hoes. Of je die nou mooi vindt of niet, hij is wel opvallend en onlosmakelijk horend bij dit album. Als een soort handelsmerk.
Nu ik een stuk ouder ben raakt het album mij meer dan destijds het geval was. Een 14e plaats in de 100 Greatest Albums of 1972 en in de huidige chart over dat jaar van best ever albums lijkt mij wel terecht. Vooralsnog 3,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:09 uur

geplaatst: vandaag om 12:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.