Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)

de eerste van de dan, en meteen een schot in de roos, de eerste song, do it again is gewoon briljant , ook eens één van de beste debuten aller tijden

Wat dacht je van die solo in Change of the Gaurd. Alsof je op een surfplank staat en er aan eind van de solo onverbiddelijk af wordt gegooid...

Only a Fool Would Say That ook zo lekker glad en wat fout. Mmm heerlijk! En natuurlijk de onvervalste klassieker Do it again.

Wat een impact moet het eerste nummer hebben gemaakt in 1972! Samen met Reelin' in the Years (met die heerlijke gitaarintro) de beste nummers op dit album, op de voet gevolgd door de andere nummers. Dit album van de Dan wordt inderdaad gezien als een van de beste debuten ooit, volledig terecht naar mijn idee.

Dit is echt een steengoed album .
Do it again is echt een geweldig nummer en de gitaarsolo''s s ''Reelin in the years'' zijn echt heel stoer !
Geweldig debuutalbum van een geweldige band.
5*

Wat een ontzettend goed album blijft dit! Ben opgegroeid met de muziek van Steely dan, dankzij mijn vader! Mijn favoriete tracks zijn 'Dirty Work' 'Reelin In The Years' en natuurlijk de hitsingle 'Do It Again'.

Do it again, Reeling in the Years, Only a Fool would say that maar vooral het biezonder lekkere Dirty Work zijn allemaal argumenten - en niet de enige - om deze mooie eersteling van dit rock-jazz ensemble in huis te halen!
Steely Dan zijn meesters in gesofistikeerde pop en dat bewijzen ze hier meteen.
Do it Again is zo'n gelaagd nummer met zulk een uitstekende opbouw!
Tijdloos.
Prachtig album
**** dat zijn er vier, maar misschien verhoog ik nog!

Beste muziek die mijn vader luistert... En waar ik inmiddels ook geen genoeg van kan krijgen!

Wat is You Tube toch een geweldige "uitvinding", geloof me dit soort opnames was (bijna) nooit te zien op de nederlandse tv, geweldig om dit nu na al die jaren te kunnen bekijken.
Donald Fagan als longhair, en Jeff 'the Skunk" Baxter die op Do it Again niet onverdienstelijk conga speelt, en op 'Reelin' in the Years"aardig loos gaat op z'n Telecaster:

Do it Again

Reelin'in the Years

toch vind ik dit 1 van de mindere albums van Steely Dan. latere platen zijn aanzienlijk sterker.

Can't Buy a Thrill is van alle ' Dan albums het meest een popplaat; misschien is dat de reden Nicci, waarom je hem minder vindt?
Mis je de jazzy feel van de latere platen?

die andere zitten gewoon beter in elkaar. meer vernuft!

Mijn meest favoriete Steelly Dan-album.
Heerlijke classic rock, nog niet met dat teveel fusion gepiel dat op latere albums te horen is.

Nou geef mij dat fusion-gepiel dan maar

Ik vind dit een prima album, maar ik heb dan weer het tegenovergestelde: ik vind hier het classic-rock gehalte aan de hoge kant. 'Midnite Cruiser', 'Reelin in the Years' en 'Dirty Work' vind ik wat magertjes, 'Do It Again' is daarentegen terecht een klassieker. 3,5*

al met al 5 sterren , want hemels is die plaat die toen nog werd gemaakt door gans de groep steely dan , weldra zouden fagen en becker de enige 2 leden worden waar rekening mee diende te worden en total control wilden wat zou leiden tot mijlpaal aja

Lekkere muziek en 1 van hun beteren.

Er bestaan mensen die vragen stellen in de trant van: "Ben je ooit al 'ns werkelijk gelukkig geweest?", wat een volstrekt legitieme verzuchting is in deze postmoderne tijden die bol staan van existentiële twijfels

Helaas ben ik niet in staat om gedachtenkronkels te ontwikkelen die me eventueel op de rand van een afgrond brengen, dus dien ik te bekennen dat ik op een winterdag in 1997 hét perfecte geluk bereikte.

Mijn rapportcijfers vielen uitstekend mee, de kerstvakantie was bij lange nog niet beëindigd ... én er was de elfstedentocht (Henk Angenent won). Ik had "Can't Buy A Thrill" uit de bibliotheek ontleend, en die vormde de soundtrack bij een dagje elfstedentocht kijken. Ik had die dag twee flessen chocomelk ter beschikking, en ik diende mijn pyjama niet in te wisselen voor een gangbaar kloffie.

Chocomelk, elfstedentocht en Steely Dan: als zestienjarige vond ik er mijn Ultieme Geluk in terug

Nu ik het opnieuw beluister, blijf ik nog steeds kleven bij het gezapige bossanova-ritme van "Do It Again". De zoetgevooisde David Palmer ergert me wel na een nummer of twee: het voelt net iets te sweet & mellow aan.

Wanneer wordt die elfstedentocht nog 'ns ingericht?

Palmer zingt toch alleen Dirty Work?

Inderdaad. Fout van mij (ik was met mijn hoofd net iets te veel in 1997, denk ik)

wat was er in 1997?

Wel, mijn vluchtige retrotrip naar 1997 had blijkbaar gevolgen voor mijn geheugen. Ik haspelde namen doorheen, diende te beseffen dat het wel degelijk Fagen was die het merendeel van de zangpartijen voor zich nam

superplaat. na de royal scam de tofste van steely dan Vooral vanwege
do it again, reelin in the years en dirty work...

Debuut van Steely dan en dit is een heerlijke plaat met eigenzinnige pop/jzazzy nummers,met een heel eigen stijl.Vormgevers en bedenkers zijn natuurlijk Walter Becker en Donald Fagen.Op de albums hierna gaat het duo steeds meer met desgewenste sessiekrachten aan de slag en is het perfectionistme groot.Ook op deze plaat zitten de nummers razend knap inelkaar.Het blijft luchtig en goed in het gehoor liggend.

Eerste album van deze uitstekende band en het is gelijk al raak. Do It Again, Dirty Work en Reeling In The Years zijn ijzersterke hits, maar ook de andere nummers stralen die echte dan-kwaliteit uit. Hier en daar klinkt dit album typisch '70's' dat denk ik ook wat te maken heeft met David Palmer's zang op sommige nummers, maar het is meteen duidelijk dat Fagen's stem (licht sarcastische ondertoon voor dito teksten) deze band het best ligt. Becker's gitaarwerk is ook om door een ringetje te halen.

Geniale plaat, mijn favoriete Steely Dan plaat... hun stijl is gewoon niet te omschrijven, jazz, folkrock en pop ineen... behalve de lyrics is ook het spel geniaal.

Ik was 14 jaar destijds toen ik voor het eerst Reelin in the years en Do it again op de radio hoorde, de radio ging dan gelijk een stuk harder..... deze nummers pakten me meteen en the Dan heeft me nooit meer los gelaten!
Only a fool would say that is ook al zo'n lekker soepel nummer en ach, eigenlijk staan er alleen maar goeie nummers op.
Het was hun eerste en misschien iets minder dan hun latere werk (voor mij) maar menige band zou graag zo'n album maken.

Ik viel destijds als een blok voor de hoes. De hits kende ik al van de radio, dus ondanks een gebrek aan recensies in 1972, genoeg redenen om deze lp meteen aan te schaffen.

Haha. De heren van Dan vinden het zelf foeilelijk...

Ik mag 'm graag zien, hou wel van dat chaotische.

Heerlijk plaatje zeg van Steely Dan.
Voor mij de eerste plaat van hun en dit smaakt zeker naar meer.
Ontzettende leuke maar zeker geen simpele (al klinkt dat soms wel zo) popmuziek met de geniale single Do It Again als hoogtepunt!

Ik weet niet of ik het chaotisch moet vinden. Die vlekken op de hoes...daar krijg ik wel een eigenaardig gevoel bij.