Roger Waters - Dark Side of the Moon Redux (2023)

https://youtu.be/SUVmeYgo1Iw

Money is het eerste wapenfeit dat van dit album op de wereld los gelaten wordt. Ik loop er niet echt warm voor. Het heeft een hoog 'Leonard Cohen vibe' en dat is op zich niet problematisch maar het past in mijn beleving niet zo bij de muziek. Als dit een voorbode is van de rest van het album dan tempert dat bij mij in ieder geval de hoge verwachtingen.

Tsja, welke muzikant(en) hebben echt goede remakes gemaakt van hun (succesvolle) eigen albums ? En worden ook gewaardeerd ? Taylor Swift misschien ?

Ik ga dit album niet vergelijken met het origineel. Dat kan ik niet. Ik wacht het gewoon af en dan beoordeel ik wel of ik het mooi vindt, weet te waarderen en van kan genieten. Ik hou zelf wel van de stijl waar Waters de afgelopen jaren inzit. Het spreekt mij aan, raakt me dus ik ben ook wel benieuwd naar deze uitvoering. Vreemde baas die Waters maar wel een Baas !

Bijzondere hoes trouwens. The Old Dog Waters Eye ?

Ik heb er al veel zin in, uiteraard is het erg anders dan het origineel (wat de bedoeling is) en denk ik niet dat het in de buurt gaat komen van het origineel, maar toch vind ik het leuk als artiesten hun oudere werk gaan herzien. Het geeft ook een nieuwe blik op het werk en het lijkt me erg interessant wat Waters gaat doen met het album, ik ben benieuwd.

Ik vind hem wel gaaf. Inderdaad, het is heel anders dan het origineel, en daarom makkelijker om het er niet teveel naast te houden. Ik kan het wel beschouwen als iets op zichzelf staands.
Nee, het maakt mij wel nieuwsgierig, eigenlijk.

Zo jammer en onnodig dit!

Waarom jammer? Het originele album is er toch ook nog als je dat liever beluistert? Je kunt deze gewoon negeren.

Ben wel benieuwd hoe deze versie gaat klinken en wat ie met de nummers heeft gedaan.

Ik vind deze uitvoering van Money eigenlijk best goed.

Bepaalde mooie dingen moet je niet over willen doen maar dat is mijn mening….En ik vind het ook niet netjes naar de Pink Floyd-leden met wie Rogers Waters The Darkside of the Moon maakte.

Ik vind hem wel net iets aan de lange kant, trouwens.

That's what she said...

Money laat precies horen wat ik wilde van dit project: een kale herinterpretatie van de welbekende klassiekers. Het is afwijkend genoeg dat ik de vergelijking met het origineel terzijde kan schuiven. Ik ben vooral benieuwd naar de nieuwe versie van Time.

zoals hierboven al gezegd lijkt de "zang" idd op het parlando van leonard cohen. het intrigeert me wel maar wanneer het hele album op dezelfde manier ingezongen wordt dan vrees ik dat ik deze zal overslaan. de instrumentatie is geslaagd.

Ik weet het nog niet zo net, kan voor Money nog niet warmlopen.
Ik ben ook niet echt weg van zijn Lockdown Session, uitgezonderd Comfortably Numb, wat ik dan wel weer een prachtig, opzichzelfstaand, nummer vind, naast het origineel.
Misschien toch allemaal net wat te Cohenerig terwijl ik hem dan wel kan pruimen. Ik wacht, net als meneer, het album af en dan maar eens zien wat het echt heeft gebracht.

(Roger's Version)

Net Money beluisterd. Ik geloof dat ik de inbreng van Waters destijds bij Pink Floyd iets moet reduceren. Er zal toch wel iemand bij de platenmaatschappij gezegd hebben dat dit niet zo'n goed idee was.

Time is nu ook te beluisteren. Ik vind t wel wat. Money vond ik ook een interessante nieuwe versie.

Wel een mooi detail in het oog!

Waar ik al niet erg enthousiast werd over 'Money' bevestigd 'Time' mijn vrees een beetje. De hoge 'Leonard Cohen Vibe' is ook hier weer aanwezig en past naar mijn mening niet zo goed bij de muziek. Het voegt, vind ik, allemaal niet zoveel toe aan het origineel. Grote kans dat ik dit album voor aanschaf (ben en blijf toch een PF fanboy) eens flink aan wat luisterbeurten ga onderwerpen op een van de streamingsdiensten

De Cohen-aanpak werkt op Time minder goed dan op Money. De dreiging van het origineel - we vechten tegen de tijd, terwijl we gedoemd zijn om dit gevecht te verliezen- gaat teniet . Dat is op zich geen probleem, maar het nummer wordt zo wel ietwat gezapig. Op basis van het nu gebodene verwacht ik ergens rond de 3.5* uit te komen. Ik vrees dat met name een gebrek aan variatie in de arrangementen dit album de das om zal doen.

En dan heeft hij Money nog wel volledig zelf geschreven. Zijn bijdrage aan het origineel valt dus nauwelijks te reduceren. Waarom hij nu besloten heeft alles wat het nummer goed maakt eruit te halen en er wat viezig gefluister voor in te plaats te doen is me een raadsel.

Die spoken word-sectie in Money vind ik juist een uitstekende vondst. Het orgineel was jeugdig en opstandig, deze versie heeft een teleurgesteld cynisme: er zullen altijd mensen zijn die zich pervers ten koste van anderen verrijken.

Deel zowat dezelfde mening. Het eerder uitgebracht werk van Waters heb ik op cd en draai ik regelmatig. Ik vrees dat ik spijtig deze niet zal aanschaffen .

En dan heeft hij Money nog wel volledig zelf geschreven. Zijn bijdrage aan het origineel valt dus nauwelijks te reduceren. [/quote



De muzikale invulling van het origineel van Gilmour lijkt me toch bepalend voor hoe we tegen het nummer aankijken.
Ik vind sowieso het hele plan om DSOTM jezelf toe te eigenen passen in de ongezonde strijd met David Gilmour om te laten zien wie nu eigenlijk de grote man was in die succesvolle jaren van Pink Floyd.

time beter dan money. relaxed sfeertje en diepe bass. very soothing.

En vandaag zijn Speak to Me en Breathe te beluisteren.

Verassende versie van Speak to Me.

Wat ik al gehoord heb vind ik zelfs niet slecht maar ronduit walgelijk. Hij wil aantonen dat de anderen hun bijdrage minimaal was maar hij bewijst het omgekeerde. Zulke prachtige songs die volledig verkracht worden. En zo saai. Money is het ergste. Vreselijk vind ik dit.

Toen ik klein was zat ik regelmatig bij mijn moeder op schoot. Die kon altijd dan hele mooie liedjes zingen waar ik altijd erg blij van werd. Ik heb daar zulke goede herinneringen aan ! Een stukje geluk uit het verleden..

Mijn moeder is ondertussen nu 84 jaar. Een mooi leven gehad, veel gedaan en soms hoorde ik, een jaar of twintig geleden, ze diezelfde liedjes zingen voor mijn eigen kinderen. Nog steeds mooie herinneringen..

Heel soms zingt ze nog weleens zo'n kinderliedje. Natuurlijk, ze zingt zachter, lager ook, een duidelijk kraken in haar stem, soms vals of een ietwat moeilijke uithaal en dan fluisterzingt ze verder. Maar nog vol liefde en uit het hart. Liedjes waarmee ze haar kinderen warmte gaf en die ze allemaal in hun hart bewaren.

Soms zou ik willen dat mijn moeder die liedjes van toen op een cassettebandje ofzo had ingezongen. Dan zou ik er nu met veel plezier naar luisteren, herinneringen ophalen. Maar misschien moet ik toch vragen of ze dat binnenkort eens wil doen. Ik weet zeker dat ze dat zal doen. Het zal misschien niet mooi zijn maar wel recht uit het hart. Vol liefde voor ons..

meneer, om je stukje een beetje te kunnen duiden, vergelijk je je moeder met Roger Waters op een of andere manier? Bedoel je dat je moeder nu net zo zingt als Waters? En dat Waters het recht uit het hart doet, vol liefde voor zijn fans?

Of lees ik het nu helemaal verkeerd?

(Wel een mooi stukje over je moeder trouwens, mooie herinneringen)

Hoi Rogyros, tuurlijk een parabel stukje hier over Waters en mijn moeder. Vooral ook een persoonlijk stukje hoe ik dit album, tot nu toe, beleef. Ook zeker benieuwd naar jouw luisterbeleving.

En dank je voor het compliment. De herinneringen die ik in het stukje zijn ook echt. Vandaar de parabel.

Ik hoop wel dat je moeder tot nu toe haar leven een stukje vriendelijker heeft bewandeld dan de heer Waters, meneer.

Ik heb wat flarden gehoord tot nu toe. Maar ik wil eigenlijk het hele album in één keer horen. Dus ik wacht nog een week. De stijl die Waters ingegaan is, is niet mijn stijl. Zijn lockdownsessions vond ik ook niet interessant. Maar goed, ik ben wel een beetje benieuwd. Op voorhand zou ik hem adviseren om van dit iconische album af te blijven. Of ik het ga voelen als recht uit het hart, moet ik afwachten. Het kan ook zijn dat het voelt als stuitende arrogantie. Dat heb ik bij hem wel vaker.