Roger Waters - Dark Side of the Moon Redux (2023)

Camel - The Snow Goose (2013)

Wat is dit dan?

Waters zonder nieuwe ideeën.

Kijkt de wolf je nu recht aan of juist schuin omhoog?

Deze release zal zijn (toch al wankele) relatie met Gilmour er niet beter op maken denk ik...

Waters heeft zelf al meerdere keren gezegd dat dit album juist niet is om het werk van de rest te kleineren maar juist om de teksten en het concept te highlighten, ik verbaas me nog steeds dat er zo veel mensen zijn die dit volledig misinterpreteren
Maar die relatie met Gilmour gaat toch in geen 100 jaar beter worden denk ik

Money is in ieder geval ontzettend slecht. Wat een gedrocht.

Wie heeft het over kleineren? Dat zijn jouw woorden, niet de mijne. Ik heb Waters hoog genoeg zitten om zijn solo werk te waarderen los van Pink Floyd. Maar dit is imho toch wel wat een armoedige zet en het zal hem niet in dank worden afgenomen door de overgebleven PF leden. Als hij de teksten wou accentueren dan had hij ook een boekje met de teksten uit kunnen brengen. Als je met een muzikaal product komt dan ligt de nadruk volgens mij toch eerst op de muziek. Maar we gaan 6 oktober zien wat voor meesterwerk dit is geworden.

Het nummer Money doet het ergste vrezen. Zielloos en traag gespeeld. Ik hou het bij het origineel.

Time is heel mellow verpakt met een wat droge snaresound en wederom blijft zijn stem laag en meer in een verteltrant in plaats van echt zingen.
Het doel rond dit hele project is naar mijn idee om zijn teksten veel meer ruimte te geven en de muziek op een meer eigentijdsere begeleidende, wat voortkabbelende manier te brengen.
Het arrangement is niet onaardig en de sfeer is er wel, maar het gebrek aan expressie in Roger's voordracht maakt het toch niet bevredigend genoeg.
Automatisch wacht je ook op Gilmour die ineens gaat zingen.

Na het horen van 'Money' kan ik niet veel anders dan concluderen dat dit een 'love the smell of my own farts' project is. Niemand zit hier op te wachten, het is heel self-indulgent, en je gaat mij niet vertellen dat dhr. Waters niet dondersgoed weet hoe extreem bekend het origineel was en dat dit album alleen daardoor al flink wat geld gaat opleveren door mee te liften op die naamsbekendheid. Heel cynisch van een vent die beweert een statement te maken over kapitalisme en gierigheid. Ik ben om die reden alleen al geneigd dit album te piraten, puur om niet mee te helpen om dit in de Spotify-statistieken meer 'luisterbeurten' te geven. Op wiki lees ik "Waters did not intend Redux to replace The Dark Side of the Moon, but rather intended it as a tribute and a way to readdress the political statements from the record." Ja ja meneer Waters, ga nu maar weer lekker van je pensioen genieten met je 300 miljoen dollar..

Ik zou iedereen verzoeken zichzelf af te vragen: zou je dit album daadwerkelijk goed vinden, of zelfs überhaupt een luisterbeurt geven, als het origineel niet bestaan had en Waters zelf niet al bekend was van Pink Floyd? Na het horen van 'Money' durf ik al te voorspellen dat voor mijzelf het antwoord een harde nee gaat zijn.

Iemand die weet heeft wat voor een nummer er als bonus bij de vinylversie staat? Er is sprake van een nieuw nummer dat spontaan ontstaan is bij de opnames.. enkel op vinyl blijkbaar 13 minuten durend..

Waters' eigen website noemt het nummer op de vierde plaatkant "An Original Composition", zo staat het dus letterlijk op de tracklist. Een nieuw nummer dus inderdaad geïnspireerd door de opnamesessies.

Heeft nou niemand in zijn omgeving tegen hem gezegd: "Man doe dit nou niet!"?

Best bijzonder, al vier stemmen. Het album komt toch pas vrijdag uit? Of is de pre-order al bij een aantal mensen op de deurmat gevallen?

4 stemmen bedoel je Sparky.
Lijkt mij sterk. Zie je toch steeds meer de kop duiken bij albums hier die officieel nog niet uit zijn.

Ja en nee, je kunt 4 van de 10 nummers beluisteren op Spotify. Waarschijnlijk zijn de stemmen daarop gebaseerd...

Duidelijk, maar dan luister je nog geen compleet album.
Gezien het lage stemgemiddelde was het vertrouwen kennelijk al snel weg en het harde oordeel gelijk maar gegeven dan.

Ik snap het wel een beetje maar ook ik vind het nog wat te vroeg voor een stem. Dus dat laat ik vooralsnog achterwege, maar ook mijn eerste bevinding is helaas niet positief. Ik wacht eerst het album in zijn totaliteit nog even af. Ik had liever iets in de stijl van "Is This the Life We Really Want?" gehad. Dat was een prima album op de manier zoals alleen Roger Waters dat kan. We gaan het meemaken....

Rainmachine Dat heb ik ook met tribute bands. Hoe goed ze soms ook zijn, ik ga toch altijd vergelijken met het origineel. En dat doe ik hier dan ook. "Is This The Life We Really Want?" vond ik ook mooi. Misschien moeten we dit nieuwe album anders bekijken, meer als werk van een 80-jarige muzikant in de herfst/winter van zijn leven. Al had ik dan liever gezien dat hij zijn eigen "Blackstar" of "You Want It Darker" had gemaakt in plaats van een "redux" PF album.

Het album is in z'n geheel al te vinden op internet (en dat al een paar dagen), wat gewoon gebruikelijk is tegenwoordig.

Nieuwe wijn in oude zakken deel 85...

Dit is lachwekkend slecht, zelfs de hond in de video van Money geneerd zich.

Album staat op youtube, voordat mensen zich afvragen of het album op mijn deurmat ligt, dat laatste gaat niet gebeuren trouwens. Roger Waters is "Old Man Yells At Cloud".

https://www.youtube.com/watch?v=tJ-LivK4-78&ab_channel=Aquatron8

Ik durf het bijna niet te zeggen hier maar ik vind het best een mooi album (en inderdaad al te vinden op internet)

Nu helpt het vast dat ik geen grote Pink Floyd fan ben en niet een heel sterke band met het oorspronkelijke album heb. Ik luister het grootste deel van mijn leven al wel naar hun muziek, ken ook alles en een aantal nummers staan steevast elk jaar op mijn stemlijst voor de Top 2000 maar het is nou niet zo dat in huize MarkS73 dagelijks Pink Floyd uit de speakers schalt. Ik zie het ook totaal niet als een probleem dat Roger Waters een andere versie van dit album heeft gemaakt, het is voor mij meer een aardige toevoeging.
De meeste versies vind ik eigenlijk best geslaagd, het lijkt mij dat het allemaal prima naast elkaar kan bestaan. De versies van Us And Them en Time vind ik trouwens echt geweldig met dat heerlijke orgelriedeltje...

Roger Waters doet dit een stuk beter dan U2 eerder met Songs Of Surrender, dit album voegt voor mij daadwerkelijk iets toe.

In ieder geval krijgt hij van mij vier sterren tussen al die enen die hij tot nu toe van de overige stemmers heeft gekregen, dat zal hem goed doen als hij het ziet...

Nauwelijks te bevatten dat Cooking Vinyl dit album van Waters heeft uitgebracht, of ze moeten dat hebben gedaan uit morbide leedvermaak richting de consument, want treuriger dan dit kom je ze toch zelden tegen. Ik zie er trouwens nog wel van komen dat die schaamteloze complotidioot het in zijn megalomane bol haalt om ook albums als 'Animals', 'Meddle' en 'Wish You Were Here' in verneukte vorm uit te brengen.

Als hij dat dan net zo goed als bij dit album krijgt hij van mij weer een vier

Ik kan me de ergernis over de vocalen van Waters wel voorstellen, maar de instrumentale uitwerking van de nummers vind ik best mooi gedaan.

Totaal overbodige plaat van een man die denkt dat hij de eigenaar is van pink floyd en met een klassieker als dark side of the Moon denkt te kunnen doen wat hij wilt, alsof mccartney abbey road of Jagger sticky fingers even herinterpreteert, best vreemd dat waters dit, blijkbaar uit een creatieve armoede doet, een meerwaarde heeft het absoluut niet.

Het probleem van Waters is dat hij zich superieur voelt ten opzichte van de anderen. Dat heeft hij zeker de laatste jaren weer duidelijk laten merken. Nu is er alleen Gilmour nog, want Mason is nooit een serieus artistieke bedenker/ componist geweest in de band.
Natuurlijk was hij de bedenker van de concepten, schreef de teksten en ook veel van de muziek, maar hij had de anderen wel nodig.
Mason heeft zich overigens wel positief uitgelaten over deze re-make. Hij vind niet dat deze uitvoeringen schade doet aan de originelen. Mason en Waters zijn in zekere zin dan ook altijd vrienden gebleven.

Ik ga er eens rustig voor zitten, maar wat ik tot nu toe gehoord heb is niet waar ik echt van op veer.
Zoals eerder benoemd: Waters wil meer ruimte voor de teksten in een kalmere setting. De teksten, en dat moeten we Waters wel nageven, zijn 50 jaar later nog steeds actueel.
Hij is in zijn vakgebied dan ook groot, maar tevens lijkt de man ook van het pad af de laatste tijd.

Ik merk dat de meesten hun oordeel over dit album en hun oordeel over Waters maar moeilijk kunnen scheiden . . . .