menu

Steely Dan - Aja (1977)

mijn stem
4,08 (461)
461 stemmen

Verenigde Staten
Jazz / Rock
Label: ABC

  1. Black Cow (5:11)
  2. Aja (7:58)
  3. Deacon Blues (7:36)
  4. Peg (3:57)
  5. Home at Last (5:35)
  6. I Got the News (5:06)
  7. Josie (4:30)
totale tijdsduur: 39:53
zoeken in:
5,0
klopt een jaar in de studio is niks voor die gasten. Larry Carlton heeft dan een lange solo, waar de heren maar een klein stukje van op de plaat zetten.

avatar van bikkel2
5,0
Neal Peart schreef:
klopt een jaar in de studio is niks voor die gasten. Larry Carlton heeft dan een lange solo, waar de heren maar een klein stukje van op de plaat zetten.


Zo'n zelfde soort situatie gebeurde met Mark Knopfler die ingehuurd was voor Gaucho. Die sessies schenen helemaal eeuwen te duren. Becker worstelde met een drugsverslaving en had ook nog eens een ernstig ongeluk gehad. Dus dat ging allemaal niet soepel.
Afijn, Knopfler had ook een behoorlijk lange tijd doorgebracht in de studio, maar uiteindelijk zijn er maar een paar seconden gebruikt van zijn solo.
Opmerkelijk dat dit met Carlton ook gebeurde.

Ja, erg perfectionistisch dit stel. Touren deden ze niet, dus tijd zat kennelijk.

avatar van Robje1968
5,0
Ik heb ooit alle studio albums van Steely Dan vrij snel achter elkaar gekocht. In het begin vond ik dit de minste. In de loop van de jaren is mijn mening veranderd en ben ik dit album als de beste van ze gaan beschouwen.

Komt dit doordat ik ouder ben gaan worden en mijn smaak is veranderd? Kan ook doordat dit album tijd nodig heeft om te rijpen.

Voor mij is het een perfect album met een kruising van jazz en pop. Het nummer "Deacon Blues" springt er voor mij uit, zonder de andere nummers tekort te willen doen.

avatar van milesdavisjr
3,5
geplaatst:
Steely Dan, de heren Becker en Fagen hebben mij nooit over de streep getrokken. Niet dat het gebodene slecht is, integendeel. Maar ik hink altijd op 2 gedachten; uiterst talentvol en vakkundig, fraaie melodieën en handig de valkuilen omzeilend die dit genre (jazzrock) vaak eigen is. Geen gepiel in de ruimte en oog voor de grote lijnen en dat is knap. Echter de stem van Fagen trek ik maar 1 nummer, de beste man is geen slechte zanger maar zijn klankkleur begint mij al snel flink te irriteren. Een gebrek aan inhoud, power en variatie maakt dat ik het jammer vindt dat de heren er nooit voor hebben gekozen om voor een andere zanger te kiezen. Een ander punt van kritiek vormt het wat steriele karakter van de songs, hun hang naar perfectionisme doet in mijn ogen afbreuk aan een wat 'lossere' benadering hoewel ik weet dat ik mij op glad ijs begeef met de laatste opmerking. Kortom, ik kan mij voorstellen dat mensen overtuigd worden op basis van het gebodene, klaarblijkelijk vormt Steely Dan voor mij een geschenk dat ik nog moet ontvangen, en of dat nog gaat gebeuren is nog maar de vraag.

avatar van bikkel2
5,0
geplaatst:
David Palmer zong wat leadvocals op het debuut Can't Buy a Thrill, maar op één of andere manier is Fagen, mogelijk gestimuleerd door intern en externe aanmoedigingen, uiteindelijk alles lead gaan zingen.
Geen alledaagse stem en snap enigzins dat niet iedereen er van houdt, maar daarom wel uniek in zijn soort.
Ik heb er nooit last van gehad. De muziek ansich is al netjes genoeg en dan is het contrast (Fagen heeft een wat knauwige stem) wel aardig.
Tekstueel is het vaak wat wazig, maar de cynische ondertoon is er altijd geweest. Wat dat betreft past de stem van F prima.
Sowieso hier ook een kwestie van smaak uiteraard.

avatar van Tonio
5,0
geplaatst:
Ik ben het met bikkel2 eens: de muziek is inderdaad voor sommigen wat te klinisch, maar de cynische toon van Fagen's stem geeft hun muziek toch nèt dat ruwe randje.

avatar van Dirruk
4,5
geplaatst:
Fagen was ook erg onzeker over zijn eigen stem. Het heeft hem ook flink wat plankenkoorts opgeleverd in den beginne. Het was niet zijn eigen idee om David Palmer te vervangen, vermoed ik.

Ik heb er zelf ook helemaal geen moeite mee. Mooi en loepzuiver is het uiteraard niet. Maar zoals al vaker aangegeven: het past heel goed in hun cynische style.

5,0
geplaatst:
ben benieuwd of Fagen nog nieuw werk gaat uitbrengen.

5,0
AC1
geplaatst:
Ik ben geen fan van hun comeback werk. Mijn favoriete Steely Dan nummers post Gaucho zijn Rodriguez For A Night (For Free- David Crosby) en She's Got To Be Somewhere (Sky Trails - David Crosby). Beide nummers leunen veel dichter aan bij de stijl en sound van de hoogdagen van Steely Dan.

avatar van bikkel2
5,0
geplaatst:
Het comeback werk mist wat ziel, zonder dat het echt slechte albums zijn overigens.
Nu was Steely Dan altijd al wat gladjes, maar de albums na Gaucho zijn erg zakelijk en produktioneel steriel.
Ben het wel eens met de David Crosby vergelijking.
Ook CPR heeft Steely Dan neigingen, maar het is allemaal wel wat organischer.

avatar van Queebus
5,0
geplaatst:
Aja is pure perfectie. De songs, de lekker cryptische teksten, de uitvoering, de musici (Steve Gadd op het titelnummer ), de productie, gewoonweg alles!

Eigenlijk is 5 sterren nog te weinig.

avatar van gastheerg
5,0
Dit is het zesde album van Steely Dan en verscheen in 1977. Ik zat bij het verschijnen van het album in militaire dienst en had nauwelijks geld.
Dus LP’s die ik wel kocht moest ik heel kritisch op zijn. AJA zat daar niet bij. Simpel omdat ik Steely Dan nog niet zo goed kende!
Ik kon de LP lenen en heb deze op tape (open reel) gezet.
Op zo’n goedkope Realistic tape. Ik had een eenvoudig tweedehands Akai deck geschikt voor 18cm spoelen. Die Realistic tapes koste geen flikker en op een 540meter (1800 ft) tape kon je vier albums kwijt als je opnam met 9,5cm p/s.
Ja ik weet het…….. 19 cm p/s is beter maar die 9,5 was altijd nog veel beter dan de 4,75 van de cassettedecks die populair aan het worden waren. Daarnaast is de tape in een open reel configuratie tweemaal zo breed als de tape in een cassette.
Dus de resolutie was 4 maal zo groot!

Toch verdient zo'n album beter. De muziek is van ongelooflijk hoog niveau en dit album kreeg zelf van de meest zure recensisten een 10 of 5 sterren.
Wat is dit een heerlijke muziek. Smooth, relax en een unieke eeuwigheidswaarde.
Naast de fraaie muziek valt ook op hoe geweldig dit album geluidstechnisch in elkaar zit.
Onwaarschijnlijk. Het album wordt dan ook nog steeds gebruikt als referentie voor High End installaties met een draaitafel te beoordelen.
Dit album is ook onderscheiden met een Grammy voor de geluidstechniek.
De diepte en de detaillering is echt uniek. Stil is stil, instrumenten klinken los van elkaar zonder dat er een of ander raar stereobeeld ontstaat.

Vroeger heb ik hier een MFSL (Original Master Recording) van gehad. Die platen kosten (1983?) 50 gulden terwijl gewone LP’s tussen de 15 en 21 gulden zaten.
Een of andere gek gaf er op enig moment een vermogen voor. Prima!
Ik heb nu een geremasterde versie die bizar goed klinkt. Schoon, uitstekende dynamiek, keurig stereobeeld en enorme detaillering.
Juist met deze geweldige muziek voegt goede (zit tegen perfect aan) opnametechniek, mastering, persing en verpakking iets toe.
Wat een plaat is dit toch. Gaat zeker mee als ik met 50 albums naar een onbewoond eiland wordt verbannen.
Je zou haast zegen Donald en Walter op hun best…………..maar echte mindere dingen hebben ze nooit gemaakt.

Genieten!

avatar van Tony
5,0
gastheerg schreef:
Ik heb nu een geremasterde versie die bizar goed klinkt. Schoon, uitstekende dynamiek, keurig stereobeeld en enorme detaillering.

Goed verhaal Gerard! Welke geremasterde versie heb jij in bezit? Ben namelijk nog steeds op zoek naar de ultieme versie van deze inderdaad magistrale plaat. Heb 'm op CD (90% zeker een Nichols clone) en vinyl (mastering van Bernie Grundman of course) en ze klinken allebei prima, maar aan geen van beiden is extra mastering aandacht besteed. Ben benieuwd!

avatar van gastheerg
5,0
Tony heb je hier genoeg aan
0076732168813
Reissue, Remastered, Gatefold, 180g - 2008

Toch 1 minpunt maar dat kom ik sowieso te vaak tegen.

Op de plaat toen ik deze uit de seal haalde zat best veel papierstof.

Ik heb toen het al oude adagium "eerst in bad voor we aan tafel gaan" gehanteerd

avatar van Tony
5,0
Da's de Back to Black versie... Ook een optie dus als ik jou zo hoor. Ik ben al heel lang op zoek naar een Cisco uit 2007, dat schijnt wel de ultieme vinyl versie van dit album te zijn, de goedkoopste kost op dit moment 300 EUR op Discogs en zit onder de lijmresten van de binnenhoes. Nee bedankt. Of anders een vroege US persing AB-1006. Ben er normaal niet zo mee bezig, die verschillende versies, maar het is een tijdje een levendige discussie op het Hoffman forum geweest en laatst weer een heel achtergrondartikel over de verschillende CD versies gelezen. Enige conclusie die ik daaruit kan trekken is dat het in ieder geval niet nog een CD gaat worden....

avatar van gaucho
5,0
Releases van Universal's Back to Black-label zijn vaak 'hit and miss', is mijn ervaring. Ze zijn zelden bovengemiddeld, maar deze plaat klinkt inderdaad opvallend goed. Beter dan mijn originele Engelse persing uit de jaren zeventig, al bevat die door zijn ouderdom wel wel kraakjes, waar ik nogal gevoelig voor ben. Discogs-users zijn door de bank genomen ook zeer te spreken over deze Back to Black-uitgave. Wat mij betreft wel een aanrader, zeker omdat er relatief gemakkelijk aan te komen is voor een niet al te hoge prijs. Ook mijn album had wat papierstof in de groeven, maar dat was er met een rond borsteltje al gemakkelijk uit te krijgen.

Aja is een van mijn favoriete albums aller tijden, maar ik kan helaas niet zeggen wat geluidstechnisch de beste versie is. Ik heb behalve de twee genoemde LP's ook twee CD-versies ervan: de eerste release en de overal verkrijgbare remaster. Ik heb een voorkeur voor de eerste, al vind ik ze geen van allen slecht klinken. Waarschijnlijk kan dat laatste ook nauwelijks als het bronmateriaal al zo uitstekend geproduceerd en gemixt is. Ik heb geen ervaring met SACD-releases, maar het lijkt me niet onwaarschijnlijk dat die beter klinken dan de gewone CD-versies.

avatar van Tony
5,0
gaucho schreef:
Discogs-users zijn door de bank genomen ook zeer te spreken over deze Back to Black-uitgave.


Ja gaucho, dat is de versie waar we het over hebben...

Als je je echt zit te vervelen, kun je in onderstaand artikel e.e.a. lezen over de totstandkoming van het album en alle gedoe rondom de digitale mastering. Vrij hoog nerd-gehalte, maar zeer vermakelijk leesvoer, overal links naar Discogs versies bijvoorbeeld, maar vooral ook door de combinatie met de 14 pagina's op Steve Hoffman's forum over hetzelfde onderwerp.

TBVO… Steely Dan’s Aja

Gast
geplaatst: vandaag om 13:16 uur

geplaatst: vandaag om 13:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.