SPRINTS - Letter to Self (2024)

Lees ik nu Punk? Dit is toch gewoon een beetje emorock gekweel met catchy refreintjes?

Verder niet vervelend om naar te luisteren maar ook nergens echt bijzonder, alhoewel Literary Mind steekt er wel bovenuit.

Goede keus!

Ze schijnen live geweldig te zijn. Zelf ga ik ze zien in Paradiso Tolhuis.

In mijn beleving was het vroeger aan het begin van een nieuw jaar stil, tot eind januari een nieuwe album- en singlegolf kwam. Dat is niet meer zo. Wie niet alert is, mist onmiddellijk iets. In de hoek van indie/alternative zijn daar bijvoorbeeld opvallende albums van The Smile, Ty Segall en Sprints.
Vooraf een mea culpa: ik weet dat ik de groepsnaam eigenlijk met hoofdletters moet schrijven, maar vind dat zo lelijk. Ook BROODTROMMEL is niet meer dan broodtrommel. Sorry lieve mensen van Sprints, maar weet dat ik jullie Letter to Self wél lekker vind.

Hierboven terecht geconstateerd: "Het jaar is goed begonnen" (AreYouThere) en "betrap ik de band er op dat ze vaak op dezelfde manier richting een ontstuimig refrein gaan" (4addcd).
Het resultaat is niet vernieuwend (moet dat dan altijd?) maar wél smakelijk. Die opbouw naar een climax lukt wat mij betreft het best in Cathedral en een speciale vermelding wegens smakelijkheid voor de akoestische gitaren in Can't Get Enough of It. Shaking Their Hands groeit bij vaker draaien. Nog een favoriet: Literary Mind gaat niet klein van start maar is meteen stevig en bevat een prachtige melodie.
Zangeres-gitariste Karla Chubb heeft een krachtige en eigenwijze stem die alle decibellen prima kan bijhouden. De korte gitaarsolo's (Colm O'Reilly?) pakken ook, zoals in A Wreck (A Mess): zingend als een ulleann pipe.

De teksten gaan nogal eens over de donkerheid in het leven; poëtisch zonder al te concreet te worden, zodat je er je eigen verhaal in kunt zien. Zoals de hoes meldt: "This is an album for anyone who needs it." In (liefdesliedje?) Literary Mind zit bovendien een leuk woordenspel tussen 'literary' en 'literally' verscholen.

De band omschrijft zichzelf als 'garage punk', waarbij je er andere genrestickertjes bij kan plakken. Maakt ook niet uit. Stevig en emotioneel. Aangenaam.

Deze oudere jongere moest weer even wennen aan de pokke herrie, maar ik zit er (voor even en af en toe) weer helemaal in. Helaas te laat voor de Tolhuistuin. En wb de kwaliteit ben ik het niet eens met Mssr Renard en andere kritische users. Mi voldoende instrument beheersing met een mooie heldere productie. Zangeres vult het geheel prima aan. Ruime voldoende van deze ouwe lul.

Toch wel een beetje jaloers....

Ik hoop dat dit niet tegen de huisregels ingaat, maar ik heb een kaartje over voor Sprints in de Tolhuistuin op de zaterdag. Ik kan zelf helaas niet, maar zou ze graag zien in Rotown op de vrijdag. Iemand open voor een ruil ? Beide concerten zijn uitverkocht.

Er zijn nog tickets voor de cactus club in Brugge op 13/2 en in de trix in Antwerpen op 14/2. Met in het voorprogramma een andere band om in de gaten te houden English Teacher!

Toch wel positief verrast door dit album. Dit soort muziek is doorgaans niet helemaal mijn ding, maar het gejaagde spreekt me toch wel erg aan en de nummers zitten over het algemeen heel goed in elkaar.

Beide bands ook op Best Kept Secret festival te zien..

Misty Fields material.

Shit.

De leukste plaat van 2023 is wat mij betreft van Mandy, Indiana. Bovenstaande keuze is al voor mij gemaakt, maar ik had zéker in Ekko gestaan. Misschien dat itchy kan vertellen hoe het was, de zaal ligt in z'n actieradius en de band past binnen de aandachtsradius.

Overigens doet de zeurzang van Karla Chubbs mij soms aan Lydia Lunch denken. En ik denk graag aan Lydia Lunch moet je weten.

Ik ben niet geweest dus geen idee. Was vast leuk

Komt nog he. 23-02 Ekko en dus zelfde avond Sprints in Rotown. Dat laatste is voor mij 500 meter, dat kan ik zelfs sprinten

Wat Sprints heen en weer naar Rotown begrijp ik? En die staan dan ook nog op het podium.

Alvast veel plezier met (al die) Sprints!

Eigelijk herhaalt de geschiedenis zich gewoon. Dit doet me hard denken aan The Distillers.

Ik kan alleen maar bevestigen dat SPRINTS live echt dé shit is.

'De kanshebbers voor de plaat van het jaar zijn nu al bekend' (column) | OOR

dit idee heb ik dus ook... Sprints, Smile, maar ook Last Dinner Party en Vera Sola. En dan komt Vampire Weekend er ook nog aan

Zo net klaar met douchen na het moshpit feestje van Sprints samen met English teacher in Amsterdam Noord. Wat een energie, wat een feest en vooral wat een feestbeest is die Karla Chubb. Heerlijk album en ga die band life zien als je kan!

Ik vond het in Rotterdam een beetje tegenvallen (kan aan mij liggen): ze traden als eerste op en ik zag dat de show wat korter was dan voorgaande optredens (3 nummers van de setlist werden niet gespeeld). Ze kwamen op mij wat vermoeid over. Vond het daardoor een beetje tegenvallen.

Ik las een recensie die hetzelfde beeld schetste als Aerodynamic. Maar dat was gisteren wel even anders. Van begin tot einde een moshpit. De man die vanaf het eerste nummers crowdsurfde werd zelfs een LP beloofd door Karla. De band maakte ook verschillende opmerkingen over de moshpit. Waarschijnlijk gaf dit hen dit ook weer energie om er nog een energieke show van te maken. Ik heb genoten, toffe band.

Enig minpuntje, wat was het warm daar, ik ging stuk.

De avond vóór Rotown maakten ze ook een energieke indruk al dronken ze toen wél Jägermeister uit de fles.

Heb je een link?

Ook opvallend: een korter optreden, als eerste optreden, maar na afloop, tijdens het optreden van English Teacher, stond de bassist gewoon bij de merchandise en Karla stond buiten te ouwehoeren. Denk dat ze er die avond even de kracht niet meer voor hadden of zo. Jammer. Ik herinner me nog het optreden van shame een paar jaar geleden: toen ging het dak eraf en dat beschouw ik nog steeds als een van de beste optredens ooit in Rotown. Ik hoopte stiekem een beetje op hetzelfde, maar het bleek een tamme boel.

Maar goed, terug naar het album: dat blijf ik lekker vinden

Grootse persoonlijkheden kleuren concert English Teacher en Sprints – MuziScene magazine

Dank u. English Teacher deed me overigens ook niet zo veel. Het was niet mijn avond zullen we maar zeggen

Ook ik móet even kwijt dat ik een bijna gedenkwaardige avond heb meegemaakt gisteren. Eigenlijk vanaf het eerste nummer van het zeer sympathieke English Teacher was duidelijk dat het publiek zowel dankbaar als enthousiast zou worden. E.T. kende ik eigenlijk nog niet, maar dat ze interessante muziek maken stond al snel vast. Tempowisselingen en verschillende stijlen, niet zelden binnen 1 nummer. Niet catchy en gemakkelijk maar meer vernuftig. De interesse voor het komende album is gewekt!
Tsja, de de tent ging los op SPRINTS en die wisselwerking was er snel. Pauzes tussen de nummers mochten soms wat korter om de vaart er in te houden. Maar dat was zo’n beetje mijn enige minpunt. Veel energie op het podium en ik de zaal. Werkelijk iedereen genoot tot en met het laatste nummer dat als dank samen met hun tourmaatjes werd gedaan. De muziek, de gekte, het crowdsurfen van zowel publiek en bandleden zorgden ervoor dat ik nog heel lang een grote glimlach op mijn gezicht hield. Eigenlijk nog steeds eerlijk gezegd. Een avondje om niet snel te vergeten. Gaat dat zien als je de kans hebt.

Lag niet aan jou ... ik heb het ook zo ervaren. Volgens mij was het swappen van de bill niet zo'n briljant idee. English Teacher is duidelijk de interessante band van de twee, maar voor het feestje moet je bij Sprints zijn. Eerst gym en dan engels, op middelbare school werkte dat ook niet herinner ik mij. Andersom is beter.

Dat niet alleen, een ingekorte setlist ook (50 minuten duurde het optreden) en ze gaf aan dat ze moe was. Als je moe bent prima, maar als je dan voor de deur tijdens het andere optreden gewoon voor de deur kan gaan staan babbelen (ik ben niet tot het einde gebleven bij English Teacher) had je ook op het podium kunnen staan toch?! Jammer, we hadden niet de beste avond vrees ik (en dan denk ik weer aan dat optreden van shame). Als ik de reacties zo lees dan waren de andere avonden beter. Denk dat het publiek best wel wilde, maar de band niet zo.

Jammer, want zulke dingen hebben soms ook wel wat invloed op de beleving van een album.

Ook in VERA vond ik het zeer tam en voorspelbaar allemaal met SPRINTS. Het album vind ik geweldig, dus dit viel best tegen. English Teacher overtuigde me daarentegen wel.

En, wie opende er?

Ook in Vera eerst Sprints.