menu

Peter Frampton - Frampton Comes Alive! (1976)

mijn stem
3,52 (162)
162 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: A&M

  1. Something's Happening (5:41)
  2. Doobie Wah (5:34)
  3. Show Me the Way (4:34)
  4. It's a Plain Shame (4:18)
  5. All I Wanna Be (Is by Your Side) (3:07)
  6. Wind of Change (2:45)
  7. Baby, I Love Your Way (4:37)
  8. I Wanna Go to the Sun (7:12)
  9. Penny for Your Thoughts (1:21)
  10. (I'll Give You) Money (5:35)
  11. Shine On (3:35)
  12. Jumpin' Jack Flash (7:35)
  13. Lines on My Face (6:56)
  14. Do You Feel Like We Do (14:17)
totale tijdsduur: 1:17:07
zoeken in:
avatar van caravelle
Ok Jorro, dan heb ik je verkeerd begrepen. Excuses bij deze. Wens ik je bij deze een fijne jaarwisseling.

5,0
Frampton gestrikt door Johan Derksen komende zomer, terwijl Peter aan zijn afscheidstour bezig is.

4,0
Gedwongen afscheidstour, lees dat hij aan een progressieve spierziekte lijdt. Wat jammer.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Jeugdsentiment dit, heerlijke live plaat met het duo Lines On My Face en het fenomenale Do You Feel Like We Do ( met die geweldige talkbox ) als absolute hoogtepunten.
Was een van de eerste vinylplaten die ik kocht in de jaren 70.
Later ook op CD aangeschaft , baal er echter van dat daar enkele nummers op zijn weggelaten ☹️

avatar van caravelle
Beste TS, Koop de 25th anniversary deluxe Edition. Daar staat de dubbel lp in zijn geheel op en nog wat extra nummers die ook niet verkeerd zijn.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Dank Caravelle voor de tip, daar ga ik eens achteraan!

avatar van gaucho
3,5
TEQUILA SUNRISE schreef:
Later ook op CD aangeschaft , baal er echter van dat daar enkele nummers op zijn weggelaten ☹️

Bedoel je dat er op CD nummers ontbreken ten opzichte van de dubbel-LP? Dat dacht ik niet, toch? Zowel mijn dubbel-LP als mijn (geremasterde) CD telt veertien nummers. Of heb je het over een vroege CD-uitgave?
Ik wist niet af van die 25th anniversary. Die heeft inderdaad een paar extra nummers van dezelfde show, maar ik denk toch dat ik het hierbij laat. Ik vind het sowieso een lange zit om dit album in één keer helemaal te beluisteren.

Wat niet wegneemt dat ik er met enige regelmaat toch nog altijd een plaatkant of een paar nummers van draai. De discussie of dit een overschat album is, is hierboven en op de vorige pagina's al uitgebreid gevoerd. Het is inderdaad niet een exceptionele plaat die het predikaat 'meesterwerk' verdient, het is vooral een heel degelijk live-album.
Maar ik vind wel dat Frampton hiermee het succes kreeg wat hij verdiende. En dat zit 'm dan met name in de kwaliteit van de nummers op zich. Want die zijn vrijwel zonder uitzondering dik in orde. Met de voorafgaande studioplaat Frampton uit '75 had hij zich al redelijk in de kijker gespeeld, maar er was een (destijds hevig gepromoot) live-album voor nodig om die uitstekende songs goed voor het voetlicht van een breed publiek te krijgen. Dat lukte hiermee prima, en ook ik viel er destijds als jonge tiener meteen voor.


Jammer dat het succes hem daarna meteen weer ontglipte, al had Peter het met de veel te snel in elkaar gezette opvolger I'm in you (een titel die er gewoon om vróeg om te worden geparodieerd, natuurlijk... ) daar zelf wel een beetje naar gemaakt. Maar het komt wellicht ook omdat zijn AOR-rock over de gehele linie waarschijnlijk toch te degelijk en te voorspelbaar klonk om indruk te blijven maken in het snel veranderende muzikale landschap van de daaropvolgende jaren.

Maar dit blijft een mooi tijdsdocument. Waarbij het eigenlijk verrassend is dat alleen Show me the way, en in mindere mate Baby I love your way, zulke knoeperds van hits werden. Er staat wel meer hitgevoelig materiaal op.

avatar van gaucho
3,5
Rondneuzend op het internet kwam ik nog een mooi verhaal tegen over Framptons succesperiode, en over de verkeerde keuzes die hij daarna maakte.
Opvallend detail: aanvankelijk zou dit een enkele plaat worden, zonder Show me the way, Baby I love your way en Wind of change. Maar A&M-praeses Jerry Moss zag wel wat in een dubbelaar. Framptons voorgaande studioplaten hadden immers voldoende goed repertoire opgeleverd...

https://ultimateclassicrock.com/peter-frampton-frampton-comes-alive/

avatar van caravelle
De 25th anniversary cd editie heeft de volgende toevoegingen:
Just the time of year (akoestisch en niet echt bijzonder)
Nowhere's too far for my baby (lekker beuknummer)
White sugar (redelijk maar niks mis mee)
Deze laatste twee had ik liever op het origineel gehad in plaats van Jumpin Jack Flash.

Tevens een (previously unreleased) Day's dawning. Toppertje dit nummer maar is een studio uitvoering met
een lekker live gevoel maar dan zonder publiek.

Alle nummers staan op deze 2CD in een andere maar kennelijk juiste volgorde tov het origineel. Tevens goeie liner notes met fijne info, prachtige foto's en voorzien van alle songteksten.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Helaas bevat mijn live schijf maar 10 nummers.
Mis Doobie Wah, Its A Plain Shame, Penny For Your Thoughts & All I Wanna Be ( Is By Your Side ).

avatar van caravelle
Dat waren toen twee losse cd's. Dat probleem had ik toen ook rond 1992!

avatar van Running On Empty
3,5
Eergisteren de vinyl schijven weer eens gedraaid.

Fijne dubbel LP blijft het.


Gast
geplaatst: vandaag om 02:56 uur

geplaatst: vandaag om 02:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.