Peter Frampton - Frampton Comes Alive! (1976)

dr staan me nog een paar nummers bij van deze dubbelaar.
show me the way,do you feel like we do, baby i love your way.
zijn volgens mij ook de enigste nummers die ik veel gedraaid heb.
krijgt een 3 van me.

Toch de meest verkochte live plaat ooit.

En verantwoordelijk voor de onafzienbare reeks dubbele live lp's waarmee de jaren 70 werden afgesloten. Staan toch wel een paar mooie nummers op: Lines on my face en I wanna go to the sun bijvoorbeeld. Jammer dat dat publiek wat al te luidruchtig is. Klinkt niet erg natuurlijk zo.

2,90 na 10 stemmen ? Nou, 't Was toen een enorm geplugde (dubbel)album ! En terecht ook. Ít's a plain shame en cover Jumpin'Jack Flash zijn vrij zwak, de andere songs zijn goed tot geweldig !
2,90 ? It's a plain shame !!! 'k Ga 'm omhoog tillen met een 4.

Ik heb vandaag de kampeerspullen weer van zolder gehaald. Achter in de zolderkast vond ik nog een platenkoffer met daarin........ jawel dit live album van Peter Frampton. Ik heb dat album zeker in geen dertig jaar meer gedraaid . Tot vanmiddag!! Ik vond dertig jaar geleden "Frampton Comes Alive! (1976)" een fantastisch live album en na vanmiddag vind ik dat nog steeds . Toch maar eens zien of ik dit album op cd kan krijgen . 4****

Hey Hans, ik heb het al enkele jaren op cd, dus dat zal geen probleem geven denk ik. Inderdaad een mooi live-album.
Mijn favorieten zijn het obligate Show Me The Way, maar zeker ook Baby I love Your Way en Peter's versie van de Stonesklassieker Jumpin' Jack Flash.
4 sterren ook voor mij!
****

Ik had het al bij Fingerprints gepost maar hier dan ook maar eens!

Peter Frampton heeft in 1967 met zijn band The Herd al een hit
gehad met het nummer From The Underworld!

Dat moeten de twee MuMe'rs hieronder ook nog wel kennen!

Dank je Sheplays, ik wist dat wel, dat is een prima single, trouwens, From The Underworld.

Ik dacht dat Frampton later nog bij Humble Pie gezeten heeft ook, zoiets is toch blijven hangen... ???

Dat klopt, Evanshewson, tesamen met Steve Marriott.

Ik heb "Frampton Comes Alive! (1976)" nu inderdaad ook op cd. In een "25th anniversary DELUXE edition" nog wel . Ik kan U melden dat ik "Frampton Comes Alive! (1976)" een weergaloos goed live album blijf vinden. En op de jubileum uitgave klinkt het allemaal zeer 'oorstrelend' .

Volgens mij is Frampton 1 van de weinige mensen die vooral bekend is van een live-opname en waarvan de rest van de albums een beetje vergeten zijn.
het is lang geleden dat ik deze gehoord heb, maar het is een heerlijke plaat. vooral het acoustische deel vond ik erg sterk.

zijn de nummers op dit album `n beetje a la Show Me The Way .

Beste Rudiger, je gaat me toch niet vertellen dat je het album "Frampton Comes Alive! (1976)" nog nooit hebt beluisterd Foei!! . Maar om je vraag te beantwoorden: nee de nummers zijn zeker niet à la "Show Me the Way". "S.M.T.W." is natuurlijk wel het bekendste nummer van "Frampton Comes Alive! (1976)" maar volgens mijn bescheiden mening lang niet de beste . "Frampton Comes Alive! (1976)" is een prima live album en bevat wel heel goede rocknummers. Peter Frampton en zijn kornuiten laten horen dat het een stel prima muzikanten zijn . Ik kan je dit album ècht van harte aanbevelen!! "Frampton Comes Alive! (1976)" heeft halverwege de jaren '70 niet voor niets zo hoog in de albumcharts gestaan .

Prima album, echter het haalt niet het niveau van live-albums van Deep Purple, Uriah Heep, Rush, Ten Years After, Grand Funk Railroad, Led Zeppelin, etc...
Hoogtepunten: Somethings Happening, I wanna go to the sun, I'll give you money, Do you feel like we do.

Voor mij was deze plaat het einde van mijn fascinatie voor het talent Frampton. Op deze plaat werd het allemaal net even te onpersoonlijk en glad, kortom tè Stadion-Rock voor mijn smaak.

Ik mis hier op MuMe trouwens wel zijn 4e solo-plaat Frampton die aan deze live schijf vooraf ging en waar de veel intiemere studio uitvoeringen van SMTW en Baby I Love Your Way op staan.

Klopt, die plaat is we een beetje glad maar is toch die best verkochte live plaat aller tijden tot heden geworden.

Peter was ook een aantal jaaren guitarist bij "BILL WYMAN`S RHYTHM KINGS" .

Geweldig live album en ik kon in die tijd niet wachten tot dat die uitkwam. Vooral kant 4 met lines on my face en do you feel ..... met die talk box. Fantastisch, zeker voor die tijd.
Ik heb laatst nog een live Dvd van hem gekocht en spelen kan hij nog steeds, maar is bijna onherkenbaar geworden. Beetje een schoolmeesters typeje.

ja 6 miljoen van verkocht

Peter Frampton is de enige artiest waarvan ik enkel een live-album bezit. Voordien zong Peter Frampton eerder bij the Herd en Humble Pie (van beide bands bezit ik een compilatie-CD).
Prima live-album is dat, "Show Me the Way" werd een nr.1-hit en een klassieker, maar de rest van dit album staat vrijwel op een even hoog niveau. Zo vind ik de laatste 3 nummers ook erg geslaagd.

Dit schijnt het meest verkochte live album ooit te zijn. Waar is het mee te vergelijken dan want ik heb hier denk ik nog nooit een nummer van gehoord.

Dubbelpost verwijderd

Deze zal ik ook weer eens beluisteren; een paar nummers heb ik nog in mijn hoofd zitten, de rest niet meer.

Ik ken hier geen nummer van, maar heb wel vaak gehoord dat dit 1 van de betere live albums zijn die op de markt gebracht zijn, en iig het meest verkochte live album is.

Bla bla bla..
Maar dat nummer Do You Feel Like We DO
bevat toch wel de beste climaxopbouw die ik ooit in een plaat heb gehoord!
Beter dan de beste sex!

Do do do.. you feel like We Do is idd. prachtig. Wat betreft je andere opmerking; daar kan ik me niet in vinden.

Misschien moet Edgar wat aan z'n sexleven werken als Do you feel . . . beter is dan zijn beste sex . . . .

Gisteren gekocht voor 5.99 en vandaag 3 keer beluisterd , ik vind het een redelijk album met als uitschieters Show Me The Way ( de dikke hit ) en het ruim 14 minuten durende Do You feel.
Maar zoals ik al zei Redelijk , ik heb betere gehoord.
3,5 ster .

Opmerkelijke doorbraak van Peter Frampton als soloartiest . Ik denk dat het komt omdat de meeste uitvoeringen op Comes Alive de originele studioversies regelmatig overtreffen .
Neem Show Me The Way , in vorm al een aardig nummer , maar de studioversie is zo vlak en zielloos dat deze vertolking als geroepen kwam .
Frampton een benadigd gitarist kreeg een soort van sexsymbool status na het uitkomen van deze plaat . Een kop vol krullen en leuke kop .
De muziek is aardig . Niet alle songs zijn even sterk , maar de sfeer en de juiste vibe is zonder meer aanwezig .
Het ruim 14 minuten klokkende Do You Feel Like We Do is een hoogtepunt . Het lijkt wat op een jam , maar de vertolking blijft spannend en boeiend .
Prettige melodieuze rock van een fijn muzikant die het in continuiteit nooit helemaal waar heeft kunnen maken .

O ja, deze dubbel lp ooit eens van iemand geleend in de zomer van 1991. Dit zou de best verkochte live lp aller tijden zijn. Het nummer Show me the way was mij al bekend door de snikhete zomer van 1976 al was ik toen slechts 7 jaar oud. Had ook zo een talkbox als de hit s-s-single bed van Fox. Ik had geen grote verwachtingen van dit werkstuk maar was al snel in love met deze klasieker. Niet elk nummer is top maar qua sfeer is deze dubbel lp echt wel een geheel en aanrader. Die hele zomer van 1991 deze dubbel lp gedraaid.Iedere avond de Westeinderplassen op met veel bier en dan de tape van PF comes alive op. Zo een plaat is het: sfeervol en zomers. Je word er gewoon blij van. Later de 25th anniversary deluxe edition op cd aangeschaft. Hier staan de nummers in de juiste volgorde inclusief 3 extra nummers. Deze zijn de moeite waard. Tevens bevat deze cd een studio opname van Day´s dawning. Dit is een juweeltje.
Enige minpuntje: Jumping jack flash. Altijd skippen.
Beter dan op deze plaat heeft Peter Frampton nooit geklonken al vind ik de studio versie van Wind of change een topper.
Ik zeg aanschaffen

Die staat toch gewoon op Frampton, de studio plaat die aan Comes Alive vooraf ging ? Of is dit een alternate take ? Blijf ik het vreemd vinden dat die op CA tertecht gekomen is ........