Peter Frampton - Frampton Comes Alive! (1976)

In wezen heb je wel gelijk Ozric dat het allemaal te vluchtig gaat, het lijkt ook net of ik daar een beetje een handje van heb, maar ik beluister alleen maar geluidsdragers die je vast kunt houden.

Soms bevalt muziek gelijk na 1 luisterbeurt al, bij mij was dat recentelijk de eerste 4 Van Halen albums die ik nu aan het grijsdraaien ben, en de 3 belangrijkste guns n roses albums heb ik hetzelfde mee. Gelijk raak zeg maar. Sommige albums hebben wat meer tijd nodig voor ze bevallen.

Ik ben vooral een echte live album liefhebber, en heb meer dan 100 live albums in de kast staan. Normaal gesproken hoort deze daar ook bij, maar ken hem helaas niet, toch maar een keertje proberen als ik hem voor een schappelijke prijs tegenkom. En downloads daar doe ik niet aan, want dan beleef ik te weinig plezier aan muziek beluisteren. Ik wil graag het nieuwe boekje wat erbij zit ruiken en door kunnen lezen, al zitten bij lang niet alle albums boekjes bij. Het is al leuk om een album in je hoofd te hebben, en dan het moment dat je hem in de speler doet en de knop aan indrukt dan begint de belevenis. Soms valt het tegen en soms valt het mee, valt het tegen dan lijkt het bij sommige users wat vluchtig te zijn misschien, maar meestal krijgen diverse albums bij mij herkansingen genoeg, waardoor ik ze later alsnog ga waarderen. Ik stem ook alleen op albums die ik origineel in de kast heb staan en niet op downloads.

Leuke reactie Ricardo.

Laat ik het zo stellen: als je eens zin hebt in een wat softere rockplaat met toch wel wat lekkere live-energie, goede composities en hoog meezinggehalte, dan kan ik toch Comes Alive aanbevelen.

Ruige rock als Van Halen en GnR is dit niet.

Ik geloof dat ik eens gelezen heb dat dit 1 van de meest verkochte live albums is, daarom opmerkelijk dat ik deze nooit aangeschaft heb.

Live platen houd ik sowieso van en kan ik bijna altijd wel waarderen.

Deze gaat er binnenkort wel een keertje komen, voor 5 euro kom ik hem vast nog wel een keertje tegen.

Voor 4 euro gister gescoord.

Wist niet dat ze er waren voortkabbelende live albums die het beste bevallen als ze op de achtergrond spelen.

Heb er met deze eindelijk eentje gevonden.

Deze is niet verkeerd hoor, zeker niet, maar tis zo standaard en doorsnee, nergens spettert het, het is zo braaf allemaal en binnen de kantlijn.

Misschien wel de toto uit de jaren 70, beetje zelfde imago zo op eerste gezicht.

Een album dat NEVER gaat vervelen met Do Yy Feel like we do als topper en zelfs het Stones nummer vind ik op dit Live album niet uit de toon vallen. Heerlijk album waar het live gebeuren vanaf spettert..

Na één keer luisteren zo laag waarderen, vind ik altijd wat jammer.

Laat het lekker bezinken. Frampton zit meer aan de pop-kant van de rock. Hij is geen hardrock-gigant, dus dat kan je op bijna geen enkele plaat van hem aantreffen.

Maar het is toch echt niet zó slecht voor een 2*-score (vind ik althans)....

Het "Stones nummer" vind ik veel beter dan het origineel. Ook de album versie is erg goed.

Ik vind dit nu dus echt geen voortkabbelend live-album.
Hier zit een heerlijke sfeer in en een hoog feelgood-gehalte.
Keihard draaien in de zomer als het warm is (de zomer van 1976 was ook bloedheet).
Het bier erin gieten gaat haast als vanzelf dan .
Alleen jammer dat ik de platenspeler niet buiten kan zetten, het moet altijd met de raam open...

Er is geen live-album dat ik ken waaraan ik een grotere hekel heb dan dit exemplaar. Ooit aangeschaft samen met een prima concertregistratie van Humble Pie en na een week buiten bij het vuil gezet. Wat een slappe hap is dit!

vind dat je wel enigszins gelijk hebt hoor, maar ik denk altijd van je mag na 1 volledige luisterbeurt gewoon stemmen en dat doe ik dan ook.

Nou weet ik natuurlijk ook wel als ik hem meerdere keren gehoord zou hebben ik hem hoger zou waarderen. Maar ook dat is niet zeker, want zo denderend vind ik het niet overkomen.

Vooral met een live album heb ik dat het gelijk moet pakken en spetteren, en lukt dat niet gelijk dan is er gelijk al minder kans om hem alsnog hoger te gaan waarderen, want hij beviel niet direct en dan heb je ook minder snel zin om hem weer eens op te zetten.

Was ook een gokje om deze te nemen, maar omdat het als een essentieel live album gezien word, en ook nog eens het meest verkochte live album ooit is, moest ik hem toch echt een keertje beluisteren.

Mijn stem op deze is in verhouding tot andere live albums die ik ken, die in mijn top 10 b.v, want daar kan deze nog niet bij in de schaduw staan.

Weet je wat het ook is...

Vroeger luisterde je gewoon platen. Zonder dat het belangrijk was wat anderen ervan vonden. Of dat je er een cijfer of beoordeling aan moest geven.

Sommige platen ken ik al meer dan 20 of 25 jaar en pas 5 jaar geleden ben ik op deze site platen gaan beoordelen.

De platen die ik al zo f-ing lang ken, die beoordeel ik hoger en daar staan ook vaak meer reacties van mij, dan de platen die ik even snel-snel heb gedownload omdat het zo makkelijk is tegenwoordig.

Ik maak mezelf er super schuldig aan hele discografieen te downloaden van bands die ik helemaal niet ken (Rolling Stones, Beatles, Metallica, Madonna etc.) en ze dan even snel een beoordeling geef.

Ik weet dat het niet voor iedereen zo werkt, maar ik merk wel dat mensen even snel een plaat luisteren en net zo even snel er een beoordeling aan hangen, zonder de moeite te nemen er 20 jaar lang naar te luisteren.

Met andere woorden: Frampton boeit na 20 jaar luisteren nog erg. Dat zegt wel wat over een artiest, denk ik zo...

Ik herken dat wel. Even een complete discography downloaden, die een loopbaan van 30 jaar beslaat, deze dan in vogelvlucht doornemen, onder het schillen van de aardappelen en koken van de spruiten (bij wijs van spreken uiteraard). Ik ben daar inmiddels van afgestapt.

Ik download nog puur om te kijken of een album goed genoeg is om te kopen. Er zijn inderdaad wel enkele hier die nog nat achter de oren zijn maar wel al 5,000 stemmen heeft uitgebracht. Systematisch in sneltreinvaart even 50 jaar muziekhistorie inlopen, binnen 2 jaar.

Enfin, ik deel de mening van Ricardo wel wat dit album betreft. Ik heb hem nog op vinyl maar kan er niet doorheen komen. Ik vind de hits wel goed maar de rest.... ik kom er niet doorheen.

Tja eigenlijk is muziek beluisteren alleen maar belangrijk voor jezelf.

Maar door een forum als deze en over muziek te praten, heb ik ook heel veel nieuwe muziek leren kennen.

Ik durf wel te stellen dat ik zonder dit forum de helft nog niet eens in huis zou hebben dan wat ik nu heb.

Muziek is belangrijk dat absoluut, maar erover praten ook, want je zit immers niet voor niets op een forum als dit.

Eigenlijk is de tijd zonder computers wel meer puur en meer voor het echte gevoel en het muziek te beluisteren, alleen dan ontdek je wel minder snel wat nieuws en blijf je meestal wel bij dezelfde albums hangen.

Iedere tijd heeft zijn charme en zijn voor en nadelen, maar je kunt ook niet zeggen dat de manier van iemand anders minder goed of juist beter is dan van jezelf. Het blijft gewoon iets wat je op je eigen manier moet beleven, en je kunt nooit zeggen of het nu goed of fout is. Want het blijft gewoon een persoonlijke kwestie.

Ik moet nog zeggen dat ik absoluut niet doe aan downloads, ik wik en weeg soms heel lang om iets te kopen, maar ik beluister enkel en alleen gekochte cd's of anders kijk ik nog weleens op youtube, maar verder houd ik mij overal buiten.

Ik vind trouwens persoonlijk dat een echte muziekliefhebber die een account op dit forum heeft alleen zou moeten stemmen als hij/zij het album origineel heeft.

Vroeger kocht ik mij een ongans aan tijdschriften om op de hoogte te blijven van al de nieuwe bands. Wat dat betreft ben ik er financieel wel beter op geworden met youtube, musicmeter en de verschillende weblogs en qua tijdschriften krijg ik er nog maar 2 per maand.

Ik doe ook niet aan tijdschriften of andere media, ik kijk alleen regelmatig op dit forum en aan de hand daarvan koop ik een album of juist niet.

Ik ben naast dit forum eigenlijk helemaal niet zo bezig met muziek, want het is voor mij puur ontspanning en relaxen om meestal in de avond na een dag hard werken een lekker muziekje te beluisteren.

Als ik naar mijn aantal stemmen kijk weet ik ook precies hoeveel cd's ik in de kast heb staan, en ik gebruik dit forum min of meer ook een beetje als archief dus.

Kortom@ ricardo je hebt geen echt eigen mening c.q. smaak, want alles hangt af van dit forum

HAhahaha, dat herken ik. Al die dure tijdschriften en dan nog al die dure net-uitgekomen cd's (vroeger rond de 40 gulden, en later rond de 20 euro). Als je dan met een stapeltje naar huis ging, kon je niet meer eten.

Gelukkig is muziek streamen veel goedkoper..

Grote onzin dit.

Je leert juist meer muziek kennen door dit forum, en zo kun je je kennis verbreden.

Waarom zit jij op dit forum dan, want zo kun je iedere user hier wel betichten!

Ik kijk trouwens nog wel op meer websites naar muziek, maar deze is wel de belangrijkste voor mij.

Tjee zeg! Waarom precies heb je er zo'n grote hekel aan Kist?

Ik vind het een zeurend album omdat het nergens rockt! Zijn stem en gitaarwerk zijn daar niet geschikt voor. En vanwege die irritante mondvervormer van de gitaar, of hoe ze dat kinderspeelgoed ook mogen noemen. Niet om aan te horen, zo erg.... Over de puberale teksten wil ik het helemaal niet hebben. Echte hekel dus. Zal best een lieve jongen zijn maar als ik ook maar ergens een dreinerige deuntje van dit album hoor (en dat zijn er veel), dan is mijn hele dag verziekt. Na Melanie de ergste muzikale marteling voor mij. Echte misario..

Ha Ha Ha. Dat is in ieder geval duidelijke taal.
ik schiet er zelfs spontaan in de lach van. Niet dat ik je uitlach!
Maar je standpunt is in ieder geval erg duidelijk.

Dan heb ik toch nog een vraagje aan je. Erger jij je vaker aan so called puberale of onzinnige teksten?
Want ik kan me daar best wel goed van afsluiten. Het moet niet te erg zijn maar toch.

Je bent zelfs een halve pingel gezakt zie ik.

Als de muziek en stem retegoed zijn, wil ik wel een oogje toeknijpen bij zwakke teksten. Maar het moet niet te gek worden. Half sterretje weg omdat ik me wéér opwind...ik moet hier ook geen aandacht aan besteden. Snel The Allman Bothers Live in de muziekmachine voor de goede bui. Die weten hoe het moet.

Bedankt Kist alles is me duidelijk!!

Ha Ha.

Ik zal je verder niet meer lastig vallen over Frampton.
Hoewel, ook de uitstekende live feel doet je niks?

jij hebt echt een hartgrondige hekel aan dit album hoor ik. Zo erg vind ik het ook niet, vind het wel om aan te horen maar wel te braaf en teveel binnen de kantlijn.

Ben het trouwens voor 100% met je eens dat The allman brothers weten hoe het live echt moet.

Maar die hebben dan ook wel zo ongeveer de beste live plaat ooit gemaakt in de geschiedenis.

Weet trouwens niet of ik dit allemaal wel mag zeggen van Neal Peart, want die vind dat ik geen eigen mening heb.

Ik heb het al eens eerder gezegd: eind jaren 70 was "Frampton Comes Alive! (1976)" een sensatie. Het album stond toen heel hoog in de album top 50. Ook ik vond het destijds een bere goed live album. Het zal wellicht jeugdsentiment zijn maar ik mag, bijna 40 jaar na dato, nog steeds graag luisteren naar "Frampton Comes Alive! (1976)".
En voor de goede orde: "Frampton Comes Alive! (1976)" en "At Fillmore East (1971)" van The Allman Brothers Band staan gezellig naast elkaar in mijn cd kast. Ik heb nooit gezien dat ze elkaar bijten .

Ik denk als je ermee opgegroeid bent dat de beleving ook een stuk anders is dan.

Wat had ik graag de jaren 70 mee willen maken, vooral als je het aantal goede live cd's hebt die in die jaren gemaakt zijn, dan moeten de concerten echt de moeite van het mee beleven waard geweest zijn.

En een slecht album vind ik het ook niet deze, maar vind het te netjes en het echte live gevoel ontbreekt ook een beetje. Komt vooral omdat het te gelikt en te netjes klinkt allemaal. Een live album moet bloed zweet en tranen zijn, of veel improvisatie hebben. Het zal mij ook niets verbazen als de studio nummers niet eens zoveel afwijken van de nummers op dit album, en bijna letterlijk nagespeeld worden.

Dat is juist weer het rare. De studio uitvoeringen klinken nóg braver. Er zit mijns inziens wel een verschil in de twee. Heb je 'Live in Budokan' van Cheap Trick al beluisterd btw?

100% juist. Frampton op studiomateriaal vind ik lang niet zo boeiend als Comes Alive. Ja en Cheap Trick is live één groot Feest

Wat is er mis met brave luisterliedjes.

Compositorisch is altijd alles dik in orde. Zo ook het gitaarspel. Moody Blues en Al Stewart zijn ook soft en braaf en luister ik ook met veel plezier.

Als ik geweld wil luister ik wel naar Kreator of Slayer...

Het probleem zit hem wat mij betreft vooral in z'n band en dan vooral bij z'n toetsenist/2e gitarist en bassist. Prima muzikanten allebei maar ze staan alleen maar braaf hun werk te doen, zonder enige andere betrokkenheid dan hun portmonnee ..........