Can - Future Days (1973)

krijg binnenkort deze binnen:

Uitvoering: Super audio-cd, 1 disk
Releasedatum: 28 juli 2005

Heeft iemand enig idee of een super audio CD een toegevoegde waarde is bij het luisteren?

Als je audiofiel bent wellicht wel.

Heb nu de twee voorgangers stuk gedraaid en ik vind die superrrr.
Is dit een goede om mee verder te gaan?
En ligt deze in het verlengde van zijn voorgangers?

Niet helemaal, deze is namelijk stukken beter!!!

Hoewel ik m net deze week uit m'n Top 10 heb gehaald (ten faveure van Cale en/of Eno) vind ik dit hun beste werk. Meer spacy en jazzy dan de voorgangers en minder onverteerbare stukken wat mij betreft. Maar ik heb de klick en de magie van "Tago-Mago" dan ook nooit helemaal gepakt.

Oké deze ok maar weer luisteren. Word een druk weekend.

Ik zelf vind deze ook vele male beter dan ege bamyasi en tago mago. Veel meer rust en meer een geheel maja ik moet nog veel meer luisteren, misschien verandert mijn idee nogwel.

Het is maar net wat je beter ligt. Het rauwe van de vorige ligt me beter. Ritmisch zijn die ook veel speelser en Damo Suzuki vind ik daar beter in vorm

Ik heb deze een paar maanden lang elke ochtend gedraaid, op weg naar werk op de fiets en in de trein. Dan leer je hem wel kennen. Fijne plaat voor 's ochtends. Verder is de omschrijving van Aquila zeer treffend. Ege Bamyasi en Tago Mago zijn een stuk lastiger te verteren.

O de twee voorgangers had ik niet zoveel moeite mee. Dan zal deze wel wat makkelijker gaan.

Is het geen fijne vriend?

Een van mijn lievelingsvriendjes zelfs (zie top 10).

Deze heb ik toch even im mijn top 10 gezet. Ik vind hem nog lekkerder dan zijn 2 voorgangers. Heerlijke sfeer. Minder freaky en rockend als de voorgangers maar die sfeer is gewoon geweldig. Ontspannnend soms zelfs een beetje jazz. en zoals Aquila zegt ook spacy.

Switch off your mind, relax and paddle motorikally downstream with Can's ambient meisterwerk from 1973.

Aardig stukje van Mojo over dit album. En nu wil ik heel graag die krautdocu en dat interview met Liebezeit zien...

Ik ook!

Future days behoord nu onderhand toch wel tot de vaste kern van mijn top 10. Ik kan maar niet genoeg van het openingsnummer krijgen met die heerlijke geluiden in dat intro. Het album past egt op elk moment, in de zomer, winter, regen, zon , warm binnen om in weg te zakken of juist om op wakker te worden. ook het einde van spray vind ik heel lekker klinken( doet me wat denken aan een nummertje als bring me coffee or tea), op de een of andere manier sluit moonshake hier goed op aan terwijl het een totaal ander nummer is. en dan Bel air met zijn verschillende melodieën die vervolgens dagen door mijn hoofd blijven zweven.

Ik vind het ook perfect op zijn plaats passen.
Ik weet niet of het nog bestaat, maar in de bioscoop had je vroeger de eerste helft van de hoofdfilm, en in het midden had je een korte pauze, Moonshake is die pauze waar je eventjes adem bij kan nemen na het onovertroffen adembenemende Future Days en een intense Spray, om vervolgens over te gaan naar de grande finale!

Wat is Bel Air een fantastische afsluiter!

Eindelijk, de remaster uit 2009 is bij mij op de deurmat gevallen, en het album klinkt helderder dan ooit. Veel meer kleine details zijn beter hoorbaar, waardoor het opus magnum van CAN nog beter tot zijn recht komt. Een aanrader voor de liefhebbers deze remaster.
En voor nieuwe luisteraars: Try before you die !

Voor het magnum opus zit je toch bij te verkeerde plaat te schrijven

@Paap_Floyd

tja Tago Mago bedoel je natuurlijk, waarop ik nog geen stem had uitgebracht zag ik. Ook daarvoor veel bewondering, maar zo´n nummer als Peking O is wel zware kost. Vind Future Days net wat stabieler. Maar over CAN als band zijn we het snel eens denk ik.

Deze plaat is fenomenaal. Jaki Liebezeit is één van mijn favoriete drummers, en ook hier laat hij weer horen waarom. Future Days richt zich (nog) wat meer op sfeer en ambiance t.o.v. de voorgangers. Ik heb niet per se een favoriet uit het magische rijtje Tago Mago, Ege Bamyasi en deze. Met dit drieluik heeft Can zich voor mij bij de allerbeste bands ooit geplaatst.

Dan moet je ook eens luisteren naar de twee cd's van Jaki Liebezeit met Burnt Friedman (Secret Rhythms 1 en 2). Zijn drum- en percussiewerk is op deze cd's in volle glorie te horen. Er is ook nog een deel 3 maar deze heb ik nog niet gehoord.

Toevallig heb ik die net bij m'n updates gezet. Ken eigenlijk nog maar relatief weinig van Can, maar dit drieluik behoort tot mijn all-time favorite albums.

De cd Can is wat minder en over Rite Time heb ik mij nog steeds geen oordeel kunnen vormen. De rest kun je blind aanschaffen. Neem dan ook meteen de solo cd Canaxis van Holger Czukay mee. Op deze site is deze cd bekend onder de titel Canaxis 5 van Technical Space Composer's Crew. Mooie ontdekkingsreis heb je nog voor de boeg.

canaxis, nog niet van gehoord ik zal dit is gaan beluisteren. Leuke top 10 trouwens.

Mijn eerste kennismaking met Can. Aan het begin moest ik even wennen, maar ik vond het steeds beter worden. Misschien dat deze nog kan stijgen in mijn achting. Normaal gesproken hou ik alleen van melodische muziek, maar dit zou wel eens de perfecte mix tussen experimenteel en melodie kunnen zijn.

Ik heb de laatste week (dankzij de MuMe top lijstjes op het forum: dank Chevy ) Tago Mago, Ege Bamyasi en deze plaat van Can leren kennen en ik vind op dit moment deze de beste. De avant-gardistische nummers op de andere platen (Soup, Aumgn, Peking O) vind ik toch wel storend in het geheel van die albums, terwijl de flow in dit Future Days niet verstoord wordt en hij eindigt met het fantastische Bel Air van bijna 20 minuten; heerlijk! Ik moet zeggen dat Can me heel goed ligt en ik denk dat ze me nog veel plezier gaan opleveren.

4.5*

Dit is ook mijn eerste kennismaking met Can en uit de voorgaande berichten kan ik afleiden dat dit een goede is om mee te beginnen.
Toch moest ik er eerst aan wennen. De muziek biedt mij weinig houvast omdat er geen herkenbare stukken zijn die je bijblijven. Ik vind het echter wel een erg aangename luisterervaring. Ik kan niet echt uitleggen waarom, maar dit album weet gewoon mijn aandacht 40 minuten lang vast te houden.

Spray wordt echt hopeloos onderschat. Misschien wel mijn favoriete track. In elk geval maar weer verhoogd tot 5*.

In Can: Top 10 nummers:

Wie onderschat hier nu 'Spray'?