Can - Tago Mago (1971)

jah, met z'on avatar...

Moet trouwens er nog bij vermelden dat dit net zo goed vandaag de dag uitgebracht had kunnen worden.
Zo ver was dit zijn tijd vooruit.Misschien zou dat nou nog steeds het geval zijn.Zonder grappen.

Hmmm dat weet ik nog niet zo. Het is wel een album die echt past in zijn tijd. Dit is een psychedelisch album van de jaren '60-'70 en het is er duidelijk aan te horen! Of je het nu zou kunnen uitbrengen?? Zeker, maar dan zouden enkel de fans van "oude" muziek het kopen. Het zou grandioos floppen in de charts.

Mja dezertijd heb je ook psy-trance en dergelijke,ook psychedelica.

En soms hoor je aan de sound ook inderdaad dat het 70s is,nou ja alleen de bas en gitaar af en toe.Maar Aumgn en Pekingo klinken nou niet echt gedateerd lijkt me,evenals de eindtrack.
En hoor de drums in Mushroom,zeer hip-hop,of post-rock.

Maar ik had het ook meer over de composities,en het album als geheel.
''Organic, rich, diverse, and wholly original and challenging, even by today's standards'',dat is wat ik zag in een andere review,en 100% mee eens.

En wat betreft de charts,daar maak ik me zowiezo geen zorgen over.Toen was het ook al zeer onbekend,en je gaat me toch niet vertellen dat de Arctic Monkeys of Blof meer vooruitstrevend klinken dan hun toch?
Dit is nou eenmaal niet voor iedereen,dat is een feit.

Pfoe waarom opeens al die slechte stemmen laatste tijd joh?
Sommigen verlagen het zelfs met een hele ster.
Snap hier helemaal niks van.

Er wordt niet veel vooruitstrevends gemaakt vandaag hoor

(ik weet dat ik weer mensen op mijn dak ga krijgen met deze uitspraak omdat er zogezegd wél "progressieve" muziek of what the fuck it may be, gemaakt wordt. Ik zeg dat de muziekwereld nooit meer zo hard gaat veranderen als in de jaren '64 - '72

Ik was toevallig aan het twijfelen om hem met een half sterretje te verhogen Nog net iets te vroeg misschien

Wat let je?

Ik heb het gevoeld dat ik nog steeds de volle waarde van het album moet ontdekken. Ik vind het nu al een stevige 4* waard (wat toch al heel goed is), maar ik denk dat ik hem later nog beter ga vinden. Ik denk dat ik na een paar luisterbeurten het halve sterretje wel zal uitdelen.

Ik denk dat dat helemaal goed gaat komen met jou

Prima.

Bende slijmballen...

Ga jij nou maar als de wiedeweerga luisteren!
SCHNELL!!

jawohl, Herr führer!

Bepaald geen slecht album. Ik vind echter het 17 minuten durende Aumgn absolute rotzooi, 'n ape-stonede jam die helemaal nergens heengaat en Peking O is al niet veel beter. Vandaar dat ik niet weet wat voor rating ik erop moet loslaten. Zonder die nummers waarschijnlijk 4*, maar die twee nemen 'n substantieel deel van 't geheel in beslag, dus vooralsnog geen rating van mij.

Dat zou je denken, eerste paar luisterbeurten had ik dat ook bij Aumgn.
Maar uiteindelijk zul je merken dat er wel degelijk structuur in zit dan het op het eerste gezicht lijkt.
Peking O zal toch een aquired taste zijn denk ik met geschreeuw en al, maar juist omdat het verdomd goed in elkaar zit en nogal extreem is lijkt het allemaal maar josti-band niveau.

Ik ben naar dit album gaan luisteren naar aanleiding van een aantal interviews met artiesten binnen de elektronische muziek. Can werd door oa. Underworld, Ame en Caribou genoemd als een hele grote inspiratiebron, en ik herken de onvereenkomsten met bv. techno er ook wel degelijk in. Ik denk dat dit wel een ander uitgangspunt is, dan de meeste luisteraars van dit album hebben.
En tja, eigenlijk vind ik het heel fijn klinken. Zo gaaf geproduceerd ook. Hoe sommige elementen naar achteren gemixt zijn geeft gewoon een fantastische sfeer. En ja, die jams laat ik over me heen komen en dan blijken ze ook behoorlijk goed te zijn.
4,5* al met al.

Ik heb me er echt al meerdere keren aan gewaagd, en in alle eerlijkheid werd 't voor mij iedere keer slechter. Ik zie 't wat jouw voorspelling betreft dan ook niet rooskleurig in.

Tja dan heb je pech gehad
Het is wat Luc zegt, eigenlijk gewoon over je laten heen komen.
Het is anders dan een symfonisch stuk, wat meer gebaseerd is op oude klassieke componisten zoals Bach etc., maar het is meer een vrije vorm van muziek.
Ach jah, zo heeft iedereen zijn voorkeuren natuurlijk he

Ik heb dit album op aanraden van Basketballerke gecheckt, aangezien het wel in mijn straatje zou liggen. De eerste vier nummers vond ik vooral slaapverwekkend. Wat dat betreft doen de nummers 5 en 6 het goed, want wat er daar allemaal gebeurt kan geen mens onberoerd laten .

Aumgn begint nog wel redelijk met een "spannende" opening, maar daarna ontspoort het totaal (in negatieve zin). Peking O vind ik erg armoedig, al die geforceerd klinkende vreemde geluiden (ik moest ff aan Robert Wyatt- Rock Bottom denken, waar er ook al veel van die overbodige geluidjes gebruik wordt gemaakt). Misschien is het een ideale benadering van een bad trip, maar bij mij maakt het alleen irritatie los.

Gelukkig sluit de cd nog enigszins rustig af, maar enthousiast kan ik er niet van worden. Ik vrees ook dat ik bij dit album "het licht" niet ga zien, vandaar voorlopig 2*

N.B.: Kid A vond ik in het begin ook niks en kijk waar die nu staat

Shit die berichten hierboven komen me zo bekend voor zeg, een jaar geleden zouden de woorden zo uit me mond gehaald worden.

Ik krijg zo het idee, door de vele loftuitingen, de hoge gemiddelde score, het opduiken van het album in alle "tijdloze" lijstjes her en der, dat ik, door dit totaal niet te kennen, en dus nooit gehoord te hebben, een redelijk GAT in mijn CULTUUR te hebben.

Een gat in mijn cultuur dat ik eens moet PLAMUREN, om het lekker Vlaams uit de drukken...

Want als groot rockliefhebber moeten bekennen tot scha en schande dat je dit niet KENT, tja, dat doe je niet zonder je toch een beetje te schamen; dus, sorry, deze zoek ik zeker te beluisteren en waarschijnlijk aan te kopen, binnenkort in mijn kerstvakantie!

Ondertussen : shame on me, ik weet het!

P.S. : Kan dit tellen wat OUTING betreft ??????

Ondertussen heb ik dit bemachtigd, nog wel in geremasterde versie.
Ik heb het al enkele keren beluisterd, het was een vreemde gewaarwording, met niet veel te vergelijken, er zitten invloeden in uit zoveel soorten muziek, soms klinkt dit echt vreemd of raar, soms funkt het en soms is het zelfs licht hypnotiserend.
Fraai, ik kan dit wel smaken, voorlopig ***1/2 met een optie op een hogere score, ik denk trouwens dat dit een typische groeiplaat is.

***1/2

Dit is dé groeiplaat bij uitstek vind ik. Ik heb er echt vaak naar moeten luisteren, en me écht moeten verplichten om het uit te horen, om hem goed te vinden.

Blijven luisteren Pat!

Mooi, EH!

Als je Aumgn nu nog een paar keer in het donkers afspeelt en Mushroom en Oh Yeah beiden keihard in de auto dan komt die 5 vanzelf wel!

Ok, ook aan deze waanzin eens begonnen. Aangezien het op meerdere sites wordt gewaardeerd en ik af en toe toch wat mee wil krijgen wat er omgaat in de meer geflipte muzikanten onder ons dacht ik 'waarom niet?'. Gemixte ervaring, ook na driemaal luisteren. De eerste 3 nummers zijn zowaar goed, mooie ritmes.. eigenlijk prima stukjes triprock. Bij het vierde nummer begint er een flinke jamsessie door het geheel heen te lopen, alsof Grateful Dead opeens aanschuift en de spiertjes eens lekker worden losgegooid. Maar zeker geen slecht nummer, al vraag ik me toch af waarvoor hier 18 en een halve minuut nodig is? Veel nieuwe elementen worden op den duur niet meer toegevoegd, dus je zit een beetje door te wiegen op dezelfde groove, niet storend, maar ook weinig verheffend.
Bij nummer 5 heb ik een eigen verhaal. Toen ik dit voor het eerst hoorde schoot ik gelijk in de lach bij die sjamanen oerkreet. Ik ken namelijk een aflevering van de bijzonder geestige britse comedy Red Dwarf waarin een van de hoofdpersonen Lister (niet bepaald een getalenteerd musicus) zijn eerste muzikale keutels laat horen aan de rest van de bemanning (de serie speelt zich af in een ruimteschip).. waarop de reactie van de bemanning is of Lister samen met zijn gitaar gekatapulteert wil worden in de ruimte. Later komt dit nummer nog eens terug als ze zichzelf tegenkomen in de tijd (het verleden) en ze Lister's jeugdbandje zien optreden. Wat ze spelen voor bagger noemt Lister "The Ohm Song". Laat dit nu erg lijken op een parodie op Aumgn Ik heb zelfs een stukje opgezocht uit de serie en als je het laat inkomen in de echte Aumgn.. nouja, probeer zelf maar eens Niet bedoelt om de band verder te ridiculiseren, maar het herinnert mensen er misschien aan ook eens ergens met een knipoog naar te luisteren. Voor het nummer erna is al geen parodie meer nodig. Dit is een gekgeworden kakafonie van invallen en stemmetjes (iets wat al eerder op de plaat terugkomt) waar mr. Bungle ook wel raad mee zou weten. Hier is het wel beter gestructureerd moet ik zeggen, en zoals waarschijnlijk de hele plaat zit er meer achter (meest waarschijnlijk improvisatie ). Aan mij is het niet besteed echter. Iets te pretentieus en ik voel me als luisteraar altijd een beetje bedonderd door dit soort gekloot. Het laatste nummer tenslotte is ook wel wat gejam, maar weer meer richting concept en gestuurd. Lekkere drums ook (door het hele album heen trouwens).
Achja, wat moet ik hierover kwijt. Zeker niet mijn soort muziek. Lijkt me typisch muzikanten-muziek (om ideeën op te doen) of iets voor wat geflipte gasten die hiervan juist tot rust komen (schizo? ). Ik ga hier in elk geval niet echt voor mijn lol naar luisteren. Maar van de minder leipe nummers zou ik nog wel een plaatje kunnen samenstellen wat ik zo nu en dan wil opzetten, net zoals ik ook van Iron Butterfly houd e.d. Ik zal maar geen cijfer uitdelen om de lol voor de liefhebbers niet te bederven.

Wel even de link naar het Red Dwarf nummer: Red Dwarf - Ohm Song
Enjoy

Toch een lekker nummertje, dat Peking O?

Dat mag toch best? Je hebt hem toch helemaal uitgeluisterd? Lijkt mij een voldoende na dit redelijk positieve bericht.

Ik vind deze plaat trouwens een ultiem feest. De funkjam van Halleluwah had voor mij nog langer mogen duren.
Nummer 5 en 6 zijn inderdaad een beetje chaotisch, dat moet je liggen. Voor mensen die experimenten en verrassingen niet schuwen.

Ach, Aumgn vind ik briljant, zo'n beetje het hoogtepunt. Die drumsolo maakt het helemaal onsterfelijk . Peking O is inderdaad niet iets dat je *kuch* elke dag opzet.