Can - Tago Mago (1971)

Neuh, ik zou niet eens weten hoe ik een cijfer moet opstellen hiervoor. Captain Beefheart vond ik echt brij en bagger. Dit is dat niet, ik ben ook helemaal niet tegen experimenten verder. Maar ik zit hier dusdanig niet in dat ik er liever geen cijfer voor geef. Ik vond het wel leuk om het eens te luisteren en mijn horizon te verbreden.

Kortom, je vind het koffie noch thee?

Misschien is Monster Movie meer iets voor jou als je de eerste nummers het beste waardeerde.

Wordt trouwens weer eens tijd dat ik weer wat van deze band ga checken.

Bedankt voor de tip, zal ik eens doen. Ik vind het een beetje groentesoep denk ik, paar hapjes wel lekker, niet teveel

Peking O is het nummer hier voor mij waar ik echt om moet lachen, tenminste dat gescat(?) stukje dan.
Maar vanuit mijn ogen bezie ik dat stukje dan ook als kritiek naar diegenen toe die weer zitten te schreeuwen en ouwehoeren om niks eigenlijk, mss dat ik dat daardoor kan waarderen,want om de schoonheid ervan zou ik dat niet luisteren lijkt me
Alhoewel ik de opbouw van de gekte ervan,dus dat het steeds gekker en gekker word toch ook wel geniaal vind hoor.
Trouwens de finale van Peking O vind ik muzikaal gezien 1 van de (vele) hoogtepunten van de plaat.
Men zegt trouwens dat On the Run van Dark Side of the Moon wellicht de eerste techno/trance zou zijn, ik zou Peking O daarvoor in aanmerking laten komen.

Goede objectieve review trouwens Orbit

Misschien een idee voor mensen die moeite met deze plaat hebben. Zet Halleluwah heel hard op en spring, beweeg en dans door de kamer. Zo is deze plaat ook in mijn top10 gekomen

Oh Yeah moet ook niet onderschat worden. Jemig wat een geniaal nummer.

ik kwam tago mago laatst toevallig tegen op vinyl, alleen met een compleet andere hoes... weten can kenners (paap?, schizo?) hoe dat zit?

Ik wist ook niet dat er nog een andere hoes was.
Na een beetje googlen zie ik dat Tago Mago met deze hoes in de UK werd uitgebracht.
Maar die zijn niet zo snel meer te vinden geloof ik.
De hoes met de band erop toch?
Wie weet kan je hem goedkoop inkopen en dan verpaaien aan verzamelaars ofzo?

jep, met de band erop, 15 euro of zoiets was ie (nieuw)
je nummer 1 hadden ze voor 14 en ook nog VU's 1ste waar de banaan nog af te pielen viel, maar m'n geld was op

Jammer

gister alsnog gekocht met de engelse hoes

ik hou van goede vinylzaken die een straat van m'n kamer zitten

Ik vind dat ultra-foute samba-stukje (net als uit zo'n jaren '60/'70-orgel) om te gillen!

Zojuist begonnen aan de ontdekking van deze plaat, nog nooit eerder iets gehoord van deze band *schaamt zich diep*
zo op het eerst ligt deze band me wel, 'ns kijken wat ik er van ga vinden als ik hem wat vaker gedraaid heb, ik ben momenteel positief.

Oké, ik ben eruit, deze plaat is van een andere wereld. Hoe irriterend prachtig kan een plaat zijn. Die stem is gewoonweg fantastisch en door het slechts af en toe naar voren laten komen van de stem is het een psychedelic plaatje. Wat zijn Paperhouse en Bring Me Coffee or Tea toch geweldige nummers! =D

Halleluwah!

4****

Ege Bamyasi

Delay 1968 is ook

Ja, dat is de meest ondergewaardeerde Can-plaat. Butterfly is van ongekende klasse

Ik merk dat ik deze paap plaat nu al 3x heb opgezet. De link met Animal Collective is ver gezocht (of niet?), maar het heeft een zelfde soort vrolijkheid.

Niet echt hoor vind ik. Animal Collective is best krautrock-achtig.

Ben hier erg benieuwd naar.

Zolang ze onder te tien minuten per nummer blijven, kan ik het erg waarderen. De langere nummers verzanden toch te veel in gedoe.

Uiteraard is Oh Yeah een beest van een nummer, met dank aan het strakke drumwerk van meneer Liebezeit.

Normaal gesproken verdiep me niet zo in muziek voor mijn geboorte, maar dit is een grote uitzondering. Ik ben een groot fan van experimentele muziek en was daarom toch wel erg benieuwd.
Toen ik het album voor het eerst hoorde, wist ik niet wat ik ervan moest vinden. Het intrigeerde me wel enorm.

Na een aantal luisterbeurten viel me op dat deze plaat eigenlijk nog enorm eigentijds is. Ik zou deze plaat in ieder geval niet uit begin 70 schatten. Vooral de langere nummers weten me nu te betoveren.
Het is een soort van bezwering, als ik dit album opzet dan moet ik hem ook helemaal afluisteren. Er zijn maar weinig albums die dat nog meer lukken.

Het enige minpuntje wat ik heb kunnen ontdekken is Paperhouse. Op de een of andere manier valt daar het kwartje nog steeds niet.
Mijn favoriete nummer is absoluut Halleluwah.

Maar eens proberen dit, Halleluwah is best fijn.

de eerste trance/techno plaat is why are we sleeping? van the soft machine...van dat nummer zijn ook talloze echte techno en trance remixen en remakes.

heel goed album dit trouwens...staat gelijk aan camembert electrique van gong

Staat genoteerd, ben benieuwd. Dat jaren '60/'70 avantgarde gebeuren in deze hoek trekt me toch wel erg aan. Ben benieuwd waar voor mij grens ligt (dat sprookjesgebeuren van bands als Yes en Jethro Tull vind ik toch aanzienlijk minder interessant).

zoek dan ook naar andere albums van gong en the soft machine. als je dit kan waarderen, zul je dat ook zeker kunnen waarderen.

ben je al bekend met the velvet underground en the 13th floor elevators? dat zijn ook aanraders...ken nog wel meer van dat soort bandjes, maar die zijn veel onbekender en waarschijnlijk nog minder toegankelijk. als je interesse hebt kun je me gewoon pmèn

Yup, die laatste twee ken ik. En van The Soft Machine heb ik 3rd, maar die vond ik altijd maar saai. Al was dat in een tijd dat ik Can verder nog niet kende, dus die kan ik wel in de herkansing doen.

"Can" is zo een groep dat me vanaf de eerste luisterbeurt bij hun debuut album verraste.
Het klonk direct zo vertouwd aan en gaf me een honger dat alleen maar kon gestopt worden door meer van dit

Ben nu dus aan hun 3de album gekomen.
En vanaf begin beviel het me weer.
Maar "Aumgn " en "Peking O" weten me toch niet te liggen verlopig.
Vind het opbouwend einde van "Aumgn" wel nog leuk.

Daarmee dat ik verlopig maar op 4 * beland.
"Oh Yeah" vind ik oh zo supper