Stevie Wonder - Songs in the Key of Life (1976)

Hier kwam alles bij elkaar. Het album opent haast sacraal met het stemmige 'Love's In Need Of Love Today' en daarna gaan alle registers open. Uitbundige blazers, ingetogen gospel, dampende funk, het zit er allemaal in. Zo'n plaat met eeuwigheidswaarde die nooit verveelt.

Wat een waanzinnig goed album is dit zeg

Disc 1 duidelijk de betere, verder in het geheel iets te wisselvallig. Nummers als I Wish en As vind ik wel razendgoed. Met de meeste ballads heb ik wat minder.

Stevie Wonder leerde ik als 12-jarige kennen via de singles Happy Birthday en Master Blaster.
Ik vond ze zo mooi dat ik zijn LP 'Hotter than July' kocht en die grijs draaide.

Wist ik veel dat hij zijn artistiek hoogtepunt al voorbij was. Pas de laatste jaren ben ik dit album beginnen beluisteren. Dubbelelpees zorgen bij mij voor een drempel: 104 minuten, hoe verwerk je dat? Wel, vrij eenvoudig: er zijn zoveel herkenbare ankerpunten dat de eerste luisterbeurten weinig inspanning kosten.

Het enthousiasme voor en de klassiekerstatus van dit album begin ik nu maar te begrijpen. De uiteindelijke doorslag kwam door de lyrics mee te volgen, het maakte voor mij het plaatje compleet. Niet enkel muzikaal is dit album onvoorstelbaar veelzijdig, ook qua teksten is Stevie Wonder geweldig. Je krijgt een grote diversiteit aan onderwerpen: liefdesliedjes (Summer Soft), maatschappijkritiek (Pastime Paradise, Village Ghetto Land), passie voor muziek (Sir Duke), jeugdsentiment (I Wish) ...

Songs in the key of life, de titel kon niet beter gekozen zijn. Prachtig!

Er zit ook zo onwijs veel muzikaliteit in die man. Echt heel indrukwekkend. Zag gister een fragment dat hij 'Love Me Do' op harmonica speelde. Nu is dat niet zo moeilijk, maar hij gaf er een hele mooie soulvolle twist aan en deed het ook echt netjes. Een blinde die toch maar even met allerlei instrumenten overweg kan, dat is echt respect waard!

Hoe kun je zo'n album niet goed vinden. Stevie op zijn best in zijn glorietijd. Ik heb m op vinyl en draai m minimaal eens per jaar. Monument dat model heeft gestaan voor veel volgelingen. Soul en funk in het kwadraat. Helemaal goed. Zet m dadelijk nog een keer op.

Draai 'm eens per maand zou ik zeggen. Verdiend deze plaat.

Paradox van de keuze. Zoveel moois en zoveel te kiezen. Zal Stevie dit jaar in ieder geval 2 keer draaien

"Have A Talk With God" is veel te mooi voor zo weinig stemmen. Geweldig album! Zeker niet beter dan "Innervisions" voor mij, veel nummers te lang. "Love's In Need Of Love Today" en "As" zijn de toppers, gevolgd door "Sir Duke"!

En "Summer Soft" en "Knocks Me Off My Feet"! Wow, zo weinig stemmen! Daar kan een nummer als "Pastime Paradise" toch niet tegen op?

Een van de sleutelalbums van de jaren 70.
Stevie Wonder stond in die jaren op de artistieke toppen van zijn kunnen.
Ik heb destijds deze dubbel-LP gekocht, samen met het 33-toeren singeltje erbij (wat hier de bonusnummers zijn) en het boekje in de hoes.
Ook dit album heeft nog niets aan kracht ingeboet en zowat alle nummers hebben een tijdloze sound.
Een veelheid van stijlen hier: soul, funk, pop, gospel, rock, jazz alles gegoten in toegankelijke songs door deze alleskunner.
Bijna ondoenlijk om de sterkste en de zwakste nummers te gaan noemen.
Album leverde ook nog 3 hits op in 1977 (I Wish, Another Star en Sir Duke, met op de B-kantjes de ook nog meeliftende As en Isn't She Lovely).

Dus gooi ik er nog maar een dooddoener tegenaan:
Hoort in ieder zijn collectie thuis.

Check!!

Dubbelcheck

Contusion duurt eigenlijk 3 minuten en 46 seconden, en niet meer dan 6 minuten

En met 'Ordinary Pain' zijn jullie ook de mist in gegaan. Die duurt 6 minuten en 16 seconden

Mooi album!

Van de week op vinyl aangeschaft (deze moet je gewoon op vinyl luisteren vind ik)

Viel me alleen op dat kant A kant D als heeft, en de andere kant b en c zijn.

Iemand enig idee waarom deze "logica" is gebruikt destijds?

Waarom vind je dat je SITKOL op vinyl hoort af te draaien?
Er zijn mooie opnames op cd van, niets mis mee.

Sommige albums horen met een kraakje.. Het gaat me niet eens om de geluidskwaliteit.

Nee, maar Frampton Comes Alive en All The World's A Stage hebben deze logica ook (maar dan met kant 1 en 4 en kant 2 en 3)
Heb je het 33-toeren singeltje er ook nog bij? (dat zijn hier de bonustracks).
Mijn dubbel-LP is overigens zo goed als kraakloos, nog steeds! Na 35 jaar ofzo.

Helaas zit die single er niet bij. Wel het boekje. En deze, en de hoes en de platen zijn in zeer mooie staat!

Beste album ooit gemaakt! Zo veel ritme, soul, liefde... Met als uitschieter 'As'!

[quote]izak schreef:
Beste album ooit gemaakt! Zo veel ritme, soul, liefde... quote]


Het zal er niet ver af zijn.
-Ik ben niet eens een fan van Stevie noch van het genre. Zijn muziek uit de sixties én post-seventies laat mij bijna volledig koud.
-De songs zijn (voor mij) te lang uitgesponnen.
-Het album bevat zeer veel songs voor een ongeduldige mens als ikzelf.
En toch:
-Hier zit zo veel creativiteit en originaliteit in.
-Zo veel ontroerende passages.
-Fantastische ritmes.
-Zo veel mooie melodiën.
-Vaak klinkt het zo aanstekelijk.
-Er staan niet minder dan 12 van mijn favoriete seventies-songs op.

Dit moet wel geniaal zijn.

Wat de lengte betreft vind ik een "Talking Book" makkelijker in één keer te luisteren, compact en to the point. Maar die is niet te vergelijken met de avontuurlijkheid van "Songs in the Key of Life". Misschien eerst de ene schijf draaien en een dag later de tweede...

Blijft voor mij telkens weer verbluffend hoe iemand zo'n enorme creativiteit kan voortbrengen. Deze man ademt werkelijk muziek. Favorieten van dit album zijn Black man en wellicht onverwachts voor de meesten het heerlijke Summer Soft. Een nummer dat zo rustig begint maar naarmate het einde nadert gaan alle remmen zowel vocaal als instrumentaal los.

Top album. Draai het momneteel in de auto en dit album klinkt als een beest. Stewvie was al goed op Talking Book en Innervisions, maar hier komt hij ontigelijk goed voor de dag met alleen maar topnummers!!

Zijn beste werk, ongetwijfeld! En een grote inspiratie voor vele muzikanten!

Pure muziek, ik kan het niet anders omschrijven. Een prachtige mix van voornamelijk soul en funk. Het ene moment kan ik niet stil blijven zitten en het moment zwijmel ik bijna weg bij de gevoelige, emotionele delen. De afwisseling tussen de instrumentale en vocale stukken vind ik erg sterk. Ze zijn perfect afgestemd en zetten elkaar extra kracht bij. De lengte staat mij niet tegen, ik heb aan één stuk door genoten van deze muzikale trip!

Nice, de man gaat vanaf 6-11 een Songs in the Key of Life tour doen in de USA

Nu maar hopen dat ie naar Europa komt, want wat zou ik dit album graag live willen horen zeg!!

Als je 2 platenspelers had, dan legde je kant B vast klaar en kon je na kant A direct door met de plaat. De nummers lopen ook in elkaar over: zo hield je het tempo erin. Op de James Brown live plaat die ik pas kocht en waar dat ook zo is, heet dat: "suit to facilitate continuous play".

Misdruk , side 2 begint toch gewoon bij I wish en side 4 met Ngiculela