Steven Wilson - The Overview (2025)

heeft hij helaas niet gespeeld. Een van de mooiste nummers van de HC en erg jammer dat ie dat heeft weggelaten. . Als hij dat wel had gespeeld was wat mij betreft de avond compleet geweest.

Geweldig concert. Geweldig geluid (veel beter dan met de To The Bone Tour). Interessante setlist en de Overview kwam wel binnen. Vooral het einde van Objects Outlive us.

Nick Beggs was wat mij betreft de ster van de avond. Wellicht ook omdat de bass ontzettend goed stond ingeregeld.

Leuk dat hij nog even refereerde aan zijn eerste optreden in NL met PT in Uden in 1994 waar ik gewoon bij was. Toen was hij nog vaag, onbekend en maakte vooral zweverige muziek. Nu is hij de Prog Prins.

De bas klonk prachtig, met name in de stukken van o.a. Objects Outlive Us waar de bas nog ietsjes harder was was het heerlijk

Klopt daniel1974nl en Jake Bugg, mea culpa, bedoelde impossible tightrope. Misschien was de vader de wens van de gedachte!

[quote]Koen St schreef:


SW heeft een zwakte voor de basgitaar denk ik soms (en volgens mij heeft hij ook wel eens gezegd over de jaren meer waardering te hebben gekregen voor de bass). Op de To The Bone Tour speelde hij zelf ook de bass op Home Invasion/Regret9 maar zijn NW remixes voor klassieke KC albums verraden dat nog meer, waar heel vaak de bass meer naar de voorgrond wordt gemixed. Ook de BR van het Ziggo concert van PT. Wat me ook daar vooral opvalt hoe mooi en warm de bass daar is ingemixed (luister maar eens naar Halo in Atmos). Die avond klonk het trouwens ook ontzettend goed.

De Bass stond fenomenaal ingeregeld alhoewel NB natuurlijk wel ook een gigantisch goede bassist is. Ze zeggen wel eens. Muziek moet je voelen. Bij vlagen kon je de bass inderdaad voelen. Zeker met de uitvoering van OOL.

Vond ook prettig dat hij zich beperkte tot 1 PT nummer (Voyage 34 zat wel in te roulatie en werd op sommige concerten gespeeld) en vooral solo nummers speelde. Na een avondvullend concert met PT en de laatste tour met 7 PT nummers was dat de juiste beslissing. Hij heeft inmiddels;s ook te veel eigen nummers die het spelen waard zijn. In vergelijking met de vorige tour waren er 3 nummers die hij toen ook speelde. Ik kan zeuren over de keuze. Refuge ipv Pariah bijv maar laten we dat niet doen. Zeer te moeite waard. Kijk uit naar de volgende keer.

Ook erg lekker wat het telefoonverbod. Kunnen we dat niet met alle concerten doen ?

Bestaande uit slechts twee (hele) lange tracks is dit een nogal karig album van meneer Wilson, al valt er sporadisch wel wat te genieten. Sfeervol is de ingetogen progressieve rock zeer zeker. Behoorlijk langdradig en tot het maximum opgerekt helaas ook, waardoor de passages die de moeite waard zijn een beetje wegvallen binnen het grotere geheel.

Heel graag zelfs!

Fijn om de reacties te lezen van het live concert én vooral omdat door dit live concert deze nieuwe plaat een betere beoordeling krijgt. En dat is meer dan terecht. Zo zie je maar...

Gisteren heb ik een indrukwekkende voorstelling mogen meemaken in Stuttgart. Het was een avond die maar liefst 2,5 uur duurde en ik kan met volle overtuiging zeggen dat deze man een waar genie is.

De productie was niet alleen boeiend, maar ook visueel adembenemend. De beelden tijdens de presentatie waren bijzonder spectaculair. De combinatie van kunst en technologie die daar werd gepresenteerd, benam me vaak de adem. Elk beeld, elke scène, was zorgvuldig uitgekozen en droeg bij aan het verhaal dat zich prachtig ontvouwde.

De sfeer in de zaal was elektrisch; het publiek was geboeid en het was voelbaar hoe iedereen de creatieve energie van de kunstenaar absorbeerde. Deze man heeft niet alleen een talent, maar ook een vermogen om mensen te boeien dat ik zelden heb meegemaakt.

Al met al was het een avond vol inspiratie en indrukwekkende creativiteit die ik niet snel zal vergeten. Stuttgart heeft wederom bewezen een plek te zijn van culturele uitwisseling en artistieke hoogtepunten!

Ook ik heb genoten van een ge-wel-dige avond en vond de projectie echt een meerwaarde die de beleving een upswing gaven. Soms, en dat schreef ik eerder over dit optreden, werd de aandacht echter teveel naar het scherm getrokken en keek ik minutenlang niet naar de band terwijl ik daar juist voor kwam. Mijn fout, maar de verleiding was klaarblijkelijk te groot.
Ook merk ik dat bezoekers en MuMe gebruikers door de projectie het album hoger zijn gaan waarderen. Daar wil ik niet aan. Bij de titel van de Buggles hit ‘Video killed the radio stars’ sluit ik me volledig aan. De muziek moet het hem doen en díe is bepalend voor mijn score. Objects outlive us vond ik al een knaller en live is dat meer dan bevestigd. Echt heerlijk! The Overview vind ik dan toch een stuk minder. Live van genoten en kwam veel beter binnen (onder andere door de visuals) maar mijn beoordeling is er níet door veranderd. Wél heb ik er sinds kort beelden bij van de AFAS ervaring en dat is meer dan prettig. Mijn goede score blijft zoals die voor het optreden was.

Durf het bijna niet hardop te zeggen, maar onlangs met mijn dochter naar Mark Ambor geweest. Daar viel je op als je níet filmde of fotografeerde. Ik kon, doordat het publiek veelal uit jonge dames bestond, over de massa heen kijken. Als ik 25 centimeter korter was geweest had ik alleen maar schermen gezien.
Dus YES PLEASE!, graag vaker een verbod op het maken van beeldopnames.

Ook ik heb een van mn betere concerten gezien. Ik zie dat men hier op verschillende plekken naar het concert ging en dat het telkens erg goed was. Ik was op 25 mei bij het concert in Parijs. Geweldig genoten. Het geluid was enorm goed en de sfeer uitstekend. Het publiek was enorm enthousiast. Hoewel het een zitconcert was, stond iedereen tegen het eind van het optreden te genieten. The overview met beelden erbij is nog weer net iets beter en het sloot ook naadloos (met wel de pauze tussendoor) op nummers van HC. Die nummers vond ik live overigens beter dan op het album.

Dit is echt een behoorlijke stap vooruit weer qua concert ervaring van de meester. Tijdens de To the bone tour heb ik daarvoor zijn concert mogen bijwonen in Lille. Dat vond ik ook goed maar toch echt een stuk minder dan wat hij op 25 mei liet zien.

Weet iemand of dit concert ook ergens wordt opgenomen? Ik zou het graag op bluray of dvd aanschaffen.

Ik heb er lang over gedaan om hier een mening over (en een waardering bij) te formuleren, en dat heeft alles te maken met The Buddha of the modern age en Ark, want beide nummers bevatten een soort "gebroken" en daardoor geforceerd aandoend zangritme dat me elke keer weer tegen de haren in strijkt. Geen van beide stukken duurt erg lang, maar kennelijk vormden ze toch zó'n hobbel voor mij dat ik dit album zeker 15 keer heb moeten draaien voordat ik het op waarde kon schatten. En dat is jammer, want het concept erachter spreekt me bijzonder aan, en sommige stukken (Objects: meanwhile, Heat death of the universe en praktisch de hele "titelhelft") behoren tot het beste dat Steven Wilson heeft gemaakt.
        Wat die tweedeling betreft, Spotify deelt het album op in 10 (aaneengesloten) nummers, en het hoesje van de CD maakt er zelfs 14 tracks van, hetgeen toch een beetje de suggestie wekt dat dit niet het "beloofde" album met twee lange nummers is maar meer een verzameling samenhangende nummers. Daar is natuurlijk ook niks mis mee, en uiteindelijk zou je bijvoorbeeld het fantastische Thick as a brick ook als een "lappendeken" kunnen beschouwen, maar daardoor maakte The overview op mij in het begin een enigszins gefragmenteerde indruk. Dus hoe gek het ook klinkt: een fraaie plaat die door zowel interne als externe factoren meer landingstijd nodig heeft gehad dan verwacht, en die in de toekomst misschien ook wel een hogere score gaat krijgen, maar die mij voor nú nog niet lyrisch heeft gemaakt zoals The raven that refused to sing (die ik meteen al geweldig vond) en Hand. Cannot. Erase. (waar ik ook enige tijd voor nodig heb gehad, maar die nu in mijn top-10 staat).

Toen de show met de titel The Overview werd aangekondigd dacht in in eerste instantie aan een alles omvattend loopbaanoverzicht. De show kon ik niet bijwonen en met het nieuws dat dit dus een nieuwe albumtitel is, kon ik dat gemakkelijker accepteren. Hoewel het niveau hier absoluut weer dik in orde is, begin ik toch wat verzadigd te raken van Steven Wilson. Ik keer niet zo vaak terug naar zijn latere solo albums en dat zal met deze ook zo zijn.

Vreemd. Niemand heeft favoriete nummers geselecteerd. Niets te zien bij Statistieken.

Het mag ook niet, omdat het er te weinig zijn denk ik. Ik zou gaan voor 'Objects Outlive Us' overigens.

Meestal als ik een nieuwe plaat aanschaf, draai ik deze uiteraard in het begin heel veel om de plaat eigen te worden. Maar daarna leg ik de plaat bewust een aantal maanden opzij om hem daarna rustig terug opnieuw te luisteren. Was deze nu echt zo goed of niet ?
Ik weet alvast dat deze echt wel weer een mooie aanwinst op het oeuvre van Wilson.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.



The Overview is geen album dat ik grijsgedraaid heb, maar als ik de LP opzet ga ik wel helemaal op in het album. Ook nu, acht maanden na de release, blijkt het album nog erg sterk.

Score: 87/100

Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl