Taylor Swift - The Life of a Showgirl (2025)

Afgelopen februari bij Tortured Poets voelde ik al aankomen dat Taylor inspiratie zou vinden in Sabrina Carpenter's succes. Zo geschiedde

Ik mag Swift wel (van wat ik lees, zie en hoor). En juist de titel vind ik intrigerend. ‘The Life of a Showgirl’. Zou het een ‘autobiografisch’ album zijn in zowel tekst als muziek van wat ze de laatste jaren (en daarvoor) heeft meegemaakt ? Zou leuk zijn maar de titels van de nummers wijzen daar niet echt op. Maar deze dame heeft al veel gepresteerd, verdiend en meegemaakt. Een echte showgirl die zich kan meten met de groten der aarde en misschien zelfs nog verder. En ergens heeft die titel met het woord ‘Showgirl’ toch ook iets ‘down to earth’ in zich. Ook dat mag ik wel. Zelfreflectie.

Zeker benieuwd naar het muzikale van dit album. Ik ben er eentje van de Folklore en Evermore albums. Soms vind ik dat haar stem, intonatie (in een soort blauwdruk) in andere albums teveel op elkaar lijken (maar hé, dat is je blauwdruk) dus in welke stijl gaat het met dit album worden ? Ik hoop ergens wel dat vooral haar intonatie in haar zang anders zal zijn want anders dan gaan haar nummers - voor mij - teveel op in één brei. Steeds moeilijker te onderscheiden van elkaar.

Benieuwd ook hoe haar nummer over Elisabeth Taylor zal zijn. Dat was ook een showgirl (in een totaal andere wereld met totaal andere stimulatoren ).

Maar goed, het is donderdagmorgen, ik heb nog vakantie, net wakker en er ligt een warme dag voor mij. Tijd om wat relaxed te mijmeren over Taylor Swift.

Per album lijkt het artwork knulliger te worden.
Die typografie ziet eruit als een eerste spreekbeurt op school, had daar niet even wat langer aan geknutseld kunnen worden? En waarom toch weer zo snel een nieuw album. Het vorige album is amper een jaar oud, en met al die extra bonus tracks is een mens daar nog wel even zoet mee. Waarschijnlijk krijgen we ook weer 7 verschillende kleurtjes vinyl en drie dagen later nog eens extra 12 bonus nummers. (Al zegt ze zelf op dit moment van niet )

Je merkt, de toon is wat zuur. Maar dit heeft ook te maken dat na de fantastische albums folklore en evermore Taylor haar kruit wat verschoten heeft. Midnights was eigenlijk een wat rommelig album met een aantal sterke tracks en TTPD heb ik niet eens meer in huis gehaald, en daar luister ik soms nog een enkel nummer van.
Maargoed, misschien is dit een return to form en blijkt dit album een meesterwerk te zijn. De album titel, track titels en het artwork stemmen mij nog niet volledig gerust. Uiteindelijk draait alles natuurlijk om de muziek, dus blijf ik toch wel weer benieuwd...

Van de foto’s die zijn getoond rond deze release is dit naar mijn idee niet de mooiste eerder de minste.

Beetje vreemde keuze.

Wel leuk dat Sabrina er daadwerkelijk op te horen zal zijn.

Erg benieuwd naar die track.

Verdorie, net geen 'The Life of a Slowgaze'. Gemiste kans van ons aller Taylor.

The hype is real. Gaat ze met Father Figure George Michael coveren, of is het slechts een sample? Dat kan gruwelijk misgaan, zo'n iconisch nummer. Wel heel gedurfd.
Reddit gaat alweer helemaal los.

Ook wel benieuwd naar ja.

Vind de tracklist als geheel wel intrigerend.

Tevens het eerste album dat verschijnt sinds Taylor Swift voor mij in een ander licht is komen te staan en mijn waardering is toegenomen dus ik heb zeker zin om hier in te duiken zo dadelijk.

Taylor en ik zijn al sinds Reputation niet meer de beste vriendinnen. Meesterwerk 1989 heeft ze wat mij betreft nooit meer overtroffen. Maar nu ik lees dat ze voor dit album opnieuw is gaan werken met Max Martin en Shellback is er hier toch een sprankje hoop ontstaan. Ironisch dat we juist vandaag - de warmste 14 augustus ooit gemeten - allemaal even extra verlangen naar die bewuste, aankomende (waarschijnlijk) grijze oktoberdag...

Ook ik word niet meteen razend enthousiast van de hoes, vind de rest van het artwork en de alternatieve hoezen mooier. Maar het is de muziek die telt. 12 nummers 'slechts', dus een enkele LP van ca. 40 minuten, zoals het 'hoort'.

Ik ben pas begin dit jaar echt fan, dus het wordt interessant het hele proces naar een release mee te maken.

Ik heb de overige 11 albums én de TV'S de afgelopen 9 maanden zeer intensief beluisterd, dus ik ben wel toe aan een nieuw album. De TV van debut komt volgend jaar wel.

Max Martin en Shellback producing.

Dat kan niet anders betekenen dan een terugkeer naar pure pop en radiohits.
Na het introverte Folklore, Evermore en TTPD (anthology) en het nogal wisselvallige Midnights verlang ik erg naar uptempo vrolijkheid. De titels van de tracks wijzen echter niet in die richting.
En nee, Father Figure is gewoon door haar zelf geschreven en geen cover van George Michael. Taylor doet dat naar mijn weten nooit. Alleen tijdens live concerten, luister naar Speak Now Tour (Drops of Jupiter, Bette Davis Eyes)

En dan die kleur: Oranje
Ik ga er vanuit dat dit een steek onder de gordel is richting Trump die haar niet langer relevant vond na zijn haatkritiek. Zo wordt deze eencellige idioot gelijk weer even op zijn plaats gezet.

Ik kijk toch erg uit naar dit album. De stijl valt tussen kunst en kitsch, maar niet in een richting die mij tegenstaat. Ik verwacht 12 popjuweeltjes die kleur gaan geven aan oktober.

En vreemd genoeg helemaal geen Jack Antonoff (net als bij de nieuwe Lorde). Zou er iets aan de hand zijn of heeft-ie het te druk met Bleachers?

Als vader van een Swiftie moet ik bekennen dat ik best nieuwsgierig ben naar dit album. Haar laatste vind ik wat tegenvallen, en is ook veel te lang, vind ik. Gevalletje kwantiteit boven kwaliteit. Midnights vond ik daarentegen een stuk beter genietbaar.
Vanaf 1989 kan haar muziek me wel pakken en soms boeien, vooral Reputation vind ik erg goed gedaan.
Nog even geduld, we gaan het wel zien en horen. Laat maar komen .
Toch wel bijzonder dat een rocker als ik af en toe warm kan lopen voor mevrouw Swift . Dat zegt meer over haar dan over mij, denk ik. Tuurlijk, je moet ervan houden, maar dat geldt voor alles, toch? Op voorhand gelijk afserveren vind ik oneerlijk, Taylor heeft toch wel bewezen een rasartist te zijn, met een bijzonder creatieve discografie en het hart op de juiste plek, zo komt ze op mij over althans.
Ik wens iedereen alvast veel voorpret, en ik kijk nu al uit naar jullie reacties op deze aankomende release.

Ik had me een poos geleden eens verdiept in de discografie van deze mevrouw. Mijn favoriet bleek duidelijk Red, en 1989 zit daar kort achter. Ik kan dus alleen maar verheugd zijn als het weer wat catchier wordt en minder ingetogen, getuige de Zweedse producers die er zich tegenaan gaan bemoeien.

Ik las dat Taylor bij een Era show in Stockholm heeft gesproken met een van de mannen, er was gelijk weer de urgentie om iets met elkaar te gaan doen. Met zijn drieen, dus zonder Jack.
Taylor heeft als opdracht meegegeven dat ze trots wil zijn op het eindresultaat, net zo trots als op de Era's Tour. Men vond overigens dat er dan wel erg veel druk op hen werd gelegd. Tja, moeder is veeleisend.

En die cover... lijkt wel een bootleg.

#Swiftoverkill

Ga maar gauw weer Joni Mitchell en Fleetwood Mac luisteren (Taylor would approve) en val ons niet lastig met je anti-Swift gewouwel; gezien je andere stemmen bij haar albums ben je geen fan, maar dat hoeven we niet elke keer te horen.

Snap sowieso niet waarom mensen de behoefte voelen bij elk populair album of artiest, waarvan ze eigenlijk al weten dat het hun ding niet is, ons toch moeten komen vertellen hoe kut het is en ze niet snappen waarom het populair is, met als excuus 'als het zo populair is, dan moet ik dat toch een keer gehoord hebben'. Eén keer kan ik dat nog geloven, maar niet 3 of 4 keer.

Op de meeste fora wordt threadcrapping niet gewaardeerd en beloond met her verwijderen van je post en een thread ban. Komt de sfeer ernstig ten goede.

PS: het is hier geen Twitter, met je hashtag.

Joh, get a life. En ga lekker naar fan forums, MuMe is dat niet.

Indirect draag je nu zelf bij aan Taylor's succes. Negatieve aandacht is ook aandacht

Well... haters gonna hate. Ik steek mijn energie liever in muziek die ik wel goed vind in plaats van muziek die ik niet goed vind, onderwijl vertellend hoe superieur mijn smaak wel niet is. Maar ieder zijn ding.

Mijn punt is, je kan ook gewoon niks zeggen als je een album niks vind.

Bovendien, het algoritme werkt zo, dat als je vaker ergens op klikt, het ook vaker aan je wordt voorgesteld als één van je interesses, dus als je gewoon wat minder op Taylor Swift artikelen klikt, laat ze je vanzelf met rust.


Anyway, on topic. Wat zal de eerste single worden en komt deze, voor het eerst sinds Lover, ook uit voor de rest van het album?

Ah, onze Mariah Carey fan weer wakker geworden als hij de naam Taylor Swift voorbij ziet komen. Hij vindt haar een nepwijf, maar staat altijd vooraan als er een nieuw album uitkomt. Zure commentaren weer die nergens op slaan. En dan gelijk miepen dat het hier geen fanclub is. Nee joh, we kennen je inmiddels.

Volgens mij heb ik ook iets over een lelijke hoesfoto gezegd bij één van mijn favoriete artiesten, maar dan hoor je niemand.

Het is logisch dat je dat bij je favoriete artiest doet, ik ben bij Neil Young albums ook objectief kritisch over muziek en in mindere mate, het artwork, want laten we eerlijk zijn, het gaat uiteindelijk om de muziek, ik zit niet hele dagen naar de hoes te kijken.

Maar om nou speciaal bij dit album, van een artiest waar je niks mee hebt, te komen vertellen dat je de hoes lelijk vindt én dat er een overkill aan aandacht voor haar is is gewoon thread crapping, iets waar je op Steve Hoffman Forums gewoon een waarschuwing van moderator voor krijgt en bij herhaling een thread ban.

Maar aangezien Taylor Swift je zo aan het gaat gaat, verwacht ik ook dat je dit album uitgebreid zult beluisteren en dan van een recensie gaat voorzien.

Ik weet alvast dat ik meerdere luisterbeurten nodig zal hebben, over een periode van zeker een week ook meer om over dit album een oordeel te kunnen vellen.

Dat is ook precies waar de pijn zit bij professionele recensies; ze hebben vaak maar een paar dagen, of minder, om één of meerdere albums te beluisteren en daar dan op de releasedatum een recensie over te plaatsen op de site of het blad van hun werkgever. Om dan soms weken of maanden later tot de conclusie te komen dat hun eerste inschatting niet helemaal juist was.

Oja, taylor maakt experimentele avant-garde waar je je maanden in moet verdiepen en geen hap slik popmuziek, nu weet ik het weer!
Swifties zijn echt een ander soort species.
En dan die "haters gonna hate"

Jullie beoordelen een nieuw album van haar alsof de nieuwe bijbel is gekomen.
Ergens vind ik het wel schattig en vermakelijk om te volgen, die subjectiviteit.

Ah, weer iemand die zijn superieure muzieksmaak tentoon komt stellen, zich onderwijl belachelijk makend met uitspraken als dat ze hap slik weg popmuziek maakt, waar we gezien haar toenemende populariteit, toch gevoeglijk van uit mogen gaan dat het onzin is, want anders nam haar populariteit wel af.

Maar dat terzijde. Wat ik wil zeggen, lieve Juul, is dat je geen fatsoenlijk oordeel kan vellen over een album na een handjevol luisterbeurten. Je kan dan hooguit zeggen of je het de moeite waard vind om verder te luisteren of dat er een paar nummers bovenuit steken.

En ik heb aan den lijve ondervonden dat 'zelfs' bij Taylor Swift ik maanden na dato ineens nummers herontdek of ga waarderen die ik in eerste instantie over het hoofd zag of als niemendalletje of filler bestempelde, en daarin ben ik niet de enige. Op TTPD is Peter zo'n nummer.

Er zijn ook al genoeg artikelen over geschreven:
The Taylor Swift Phenomenon: Explaining a Singer’s Success – mdw-Magazin - mdw.ac.at

Of dit artikel van Rolling Stone: Taylor Swift's Songs: All Ranked by Rob Sheffield - rollingstone.com

PS: Swifties kritiekloos noemen vind ik een behoorlijk ironisch statement van iemand die zijn eigen favoriete artiesten zelden of nooit een beoordeling lager dan 4* geeft.

So keep ranting about the same old bitter things, all you are is mean.

Toch wel lekker om de haat-liefde berichten hier te lezen. Een soort soap-achtige berichten die altijd wel in de muziekscéne spelen. Vooral bij commercieel sterke artiesten. En dan vooral overtuigd zijn van het eigen gelijk en dan de ander daar van proberen te overtuigen.

Kan mij herinneren dat ik, toen ik 11 was, vooral door de meisjes werd bespot omdat ik helemaal gek was van Queen. Maar ik liet mij niet onbetuigd door vooral hun ABBA zwaar te bespotten. Commercieel allebei heel sterk dus controverse oproepend. Uiteindelijk vond ik mijzelf terug als Benny bij een playback act voor de klas. De meisjes wonnen dus en tsja, ik vond de ‘Annifrid’ van mijn klas te leuk om dit niet te doen toen zij mij het vroeg. En ik ben later ABBA zeer gaan waarderen.

Maar goed, Taylor roept dat dus ook hier op MuMe op. Maar het album is nog niet eens uit en wordt zelfs al op de hoes beoordeeld (?). Iets met iemand beoordelen op het uiterlijk. Vaag vermoeden dat Swift hier ‘s nachts slecht van slaapt natuurlijk..

Ik heb hier al eerder beschreven wat mijn verwachtingen zijn en zeker benieuwd wat het album gaat brengen. Mocht ik Swift beoordelen op wie ze is dan gaat mijn petje wel flink voor haar af. Doe maar eens wat zij heeft gepresteerd. Dan staan velen van ons hier als ‘beste stuurlui’ maar wat te typen aan de wal .

Ach meneer daarvoor was het The Beatles vs. The Stones. Je kon onmogelijk fan zijn van beiden.

Het feit dat haar muziek zelfs mij (kijk maar naar mijn top 10) weet te overtuigen, zelfs jaren na dato, zegt genoeg denk ik.

Mij werd verweten dat ik naar een fanforum moest gaan, wat mijn standpunt dat MuMe allang geen forum meer is dat de muziekfan in de breedte bedient (voor zover dat überhaupt al het geval is), alleen maar onderstreept.

Zelfs op een boomer forum als Steve Hoffman waar het Beatles voor en na is en men er heilig van overtuigd is dat er al 40 jaar heen echte muziek is gemaakt, wordt er meer én positiever over dit album gepraat, sinds de aankondiging al bijna 16 pagina's.

En laatst hebben we, met 50 users een countdown gedaan, waarbij iedereen zijn of haar top 40 favoriete TS nummers moest aanleveren en daar werd dan een ranking van gemaakt. 2 maanden niks anders dan positivisme. Zo kan het ook.

Ach jongens, de weinig inhoudelijke sneertjes van een aantal users mag toch, daar moet je je weinig van aantrekken. Lastiger wordt het vind ik als er puur en alleen op het uiterlijk wordt afgegeven of een algehele irritatie die men bij een artiest ervaart telkens maar weer wordt opgelepeld.
Natieve aandacht werkt wel helaas. De weinig inhoudelijke recensies van Randy Timmers (van OOR) zijn bijvoorbeeld ook vaak plat en grof geschreven maar blijven op die manier wel hangen. Net zoals de korte inhoudsloze haat naar Swift hier. Kritiek mag uiteraard, maar alleen copy paste bij elk album daar zijn we dus een beetje klaar mee. Dus Gert1980 en Juul1998 Mea Culpa en dan weer door? Anders is het Ruin the Friendship en komen de Swifties straks achter jullie aan en worden jullie (ge)Cancelled!

Oké er wordt nu gedaan alsof ik op haar uiterlijk afgeef, terwijl ik het slechts over de hoes had en deze eruit vind zien alsof het een bootleg is. Nergens bekritiseer ik haar uiterlijk, ben daar sowieso niet van (alleen dan bij mijn zeer geliefde Streisand haar laatste album)

Niet mensen hun woorden verdraaien!
Oh, en mensen mogen achter me aankomen hoor, ben ik hier sowieso wel gewend.

Fijn weekend allen en peace out!