Megadeth - Megadeth (2026)

Beste MuMe's,

Ik ben dankbaar dat Megadeth met erg goede albums als "The System Has Failed", "Endgame" en "Dystopia" een tweede leven na hun hoogtijdagen gehad heeft. Het vorige album "The Sick, The Dying... and The Dead" was ook een prima album, maar wel de reden om mijn verwachtingen voor het laatste album te temperen.

Als ik het interview in de Volkskrant van 22 januari 2026 mag geloven, is het ook zeker niet de intentie geweest om (krampachtig) een nieuw meesterwerk te maken. Het lijkt er meer op dat Mustaine als afscheid nog één keer de hele cyclus met (werk)plezier wilde doorlopen: nummers componeren, album opnemen en touren. En hierbij ook meer ruimte te laten voor zijn bandleden.

Binnen deze kaders vind ik het album dan ook geslaagd. Ik hoor namelijk het gezamenlijke speelplezier terug. En ja, als geheel behoort dit album zeker niet tot het beste werk. Toch zal het album zo nu en dan uit de kast getrokken worden. De nummers komen namelijk behoorlijk goed los bij een bepaald volume op mijn geluidinstallatie en ik ervaar na enkele luisterbeurten nog steeds een bepaalde groei.

Vandaar dat ik het aantal sterren nu afrond naar 3,5 sterren. Daarbij ben ik mij ervan bewust dat ik niet geheel objectief ben vanwege mijn gezamenlijke reis met de band sinds begin jaren 90.

Megadeth, hartelijk dank voor alles!

Extension Level Event, Para Bellum, Megadeth....En het eerste, onlangs vrijgegeven, nummer van de aankomende Exodus plaat breekt hier ook al geen potten.

De tussenstand 'nieuwe releases van de oude thrash-garde' tot dusver:

1. Coroner

niks

2. Kreator

weer niks

nog steeds niks

3. Megadeth
4.Testament
5.Dark Angel

Ik wil vanaf hier de heer Mustaine wel feliciteren met het feit dat dit album, door vele verguist, op 1 is binnengekomen in Amerika en op 4 in Nederland. Sales is niet alles maar toch knap.

Megadeth Earns First No. 1 Album on Billboard 200

En de nieuwe Kreator staat op 2 in Duitsland.

Nou overschat jij Dave toch wel een beetje

Ik snap hier echt niets van. Maar sowieso gebeuren er dingen in deze wereld waar ik niets meer van snap.

zo lang als ik leef komen er dingen op één in de hitlijsten te staan waar ik mijn reet nog niet wil afvegen.

Maar goed. Leuk voor Dave. Hopelijk helpt dat in het verminderen van de ontzettend sleetse Metallica-rancune.

En die is bijkans nog beroerder...

Van de Grote Vier (Amerikaanse thrashbands) van de jaren '80 was Megadeth voor mij altijd duidelijk de nummer 4. Van kwaliteit, zeker wel, maar ik miste echt spetterend werk, al staan er op ieder album steevast twee á drie lekkere nummers. De zang van Dave Mustaine vind ik niet zo spannend en te vaak vond ik het te langzaam - al is A Tout le Monde van Youthanasia een voorbeeld van hoe ik onverwachts werd gepakt door de kwaliteit.

Hierboven veel gemopper op Megadeth, voor mij geldt dat ik dit helemaal niet onaardig vind. Tipping Point en I Don't Care trappen lekker fel af, met Hey God?! geeft Mustaine ons een kijkje in zijn hart, Let There Be Shred is snel en okay, het (drum)intro van Made to Kill is robuust en de rest van het nummer ook, dat van Obey the Call juist gevoelig en dankzij de versnelling op 2/3 van het nummer redt het nummer het, van I Am War kan ik me voorstellen dat iemand aan de frontlinie in bijvoorbeeld Oekraïne de tekst opzuigt, The Last Note is indrukwekkend als afscheidslied en bonus Ride the Lightning evenaart niet het origineel maar is okay.
Sommige nummers noem ik niet, dat zijn de skiptracks. Maar overal lekker snelle gitaarsolo's en af en toe fraai akoestisch werk. De mannen hebben er goed over nagedacht en de productie is níet dichtgesmeerd: fijn!

Een krappe 8, vertaald in vier sterren.

Mooi dat ie op 1 binnenkomt in Amerika. Ik gun het Dave van harte. Ik zet So far, so good...so what!? nog maar eens op..

De bonustracks zijn helaas ook niet bepaald wereldschokkend. En ook hier lijkt Mustaine qua zang voortdurend net naast het ritme te zitten.

Klinkt goed allemaal. CD was scherp geprijsd bij Bol dus die zal hier in de loop van de dag op de deurmat liggen.

Vervelend gedoe altijd met die bonustracks. De ene staat op versie X, de ander op versie Y van het album. Oh...wacht even, dit nummer is weer alleen verkrijgbaar als digitale download bij de special edition van het digitale album....PFFF...!!

Maar goed, óf het zijn weinig tot nietszeggende left-overs óf het voegt daadwerkelijk wat doe. Persoonlijk hadden "Bloodlust" en "Nobody's Hero" gewoon op het reguliere album mogen staan, gezien ik ze een pak beter vind dan veel van de overige songs die er wel op staan.
En dan hadden meteen weggelaten kunnen worden de overbodige instrumentale versie van "The Last Note" en tja, "Ride the Lightning"...was dat nou echt nodig? Best geinig om een keer te horen, maar laten we eerlijk zijn, wat de gedachtegang ook was om dit nummer als 'bonustrack' toe te voegen, na één keer beluisterd te hebben is het ook wel weer klaar.

Hoedje af hoor. Voor het eerst na 40 jaar staat Megadeth met dit album op nummer 1 in de Billboard Album Top 200 !

Het gitaarwerk is heerlijk. Daaromheen degelijke niet-goed-niet-slecht Megadeth composities. Niet wereldschokkend, maar prima luisterbaar.

Ik heb van Megadeth na Youthanasia geen nieuw werk meer beluisterd. In een opwelling deze toch maar eens geselecteerd op spotify.
Eigenlijk werd ik er best blij van. Niet alles is even sterk, maar er staan behoorlijk wat sterke nummers op.

Probeer dan ook eens Dystopia...

Inmiddels is Megadeth alweer uit Billboard 200 verdwenen. Als het album er 3-4 weken in heeft gestaan is het veel geweest. Steeds meer een trend; nieuwe albums van artiesten zijn met een paar weken vaak uit de albumcharts verdwenen, op Taylor Swift etc na.

Bestaan er nog charts dan?

Megadeth, de laatste plaat van Megadeth. Creativiteit voor de titel zat er niet in blijkbaar. Maar goed, Dave en consorten mogen hun laatste wapenfeit afleveren. En dat is niet het meesterwerk geworden wat de fans misschien gewild of gehoopt hadden. Maar het is wel een plezierige plaat, eentje die vooral veel lol in zich heeft zitten en waarbij de heren er duidelijk heel veel plezier in hebben gehad om deze te maken. Dat werkt aanstekelijk, want hoewel het allemaal niet zo sterk of pakkend is dan de voorgaande twee platen is dit misschien wel de leukste van het stel.

De nummers zelf zijn relatief simpel, maar vooral functioneel om nog een laatste keer te knallen. Wat door de overtuigende energie en het hoorbare plezier nog goed werkt. En op momenten knallen ze nog steeds heerlijk uit de speakers. Het slotstuk met Ride the Lightning is natuurlijk tekenend voor Dave's geschiedenis. Het origineel is een heerlijk nummer, maar Dave weet er hier eigenlijk weinig meer van te maken dan een wat simplistische kopie. Het zal voor hem wel een afsluitende functie hebben. Maar ik had toch gehoopt dat hij er toch iets meer van had gemaakt. Desnoods lekker een jaren 80 stijl productie vol vuur, venijn en passie.

Dave sluit met Megadeth een mooie muzikale periode af. En in de afgelopen 1,5 jaar ben ik die eens aandachtig gaan beluisteren. Dat ging met pieken en dalen en had wat inwerktijd nodig. Maar er is genoeg moois langsgekomen dat ik mijn mening van de band toch flink heb moeten bijstellen. En wat sterke albums en meesterwerken heb leren kennen. Deze laatste is voor mij vooral een plaat waarbij plezier centraal staat. En dat waardeer ik wel.

Eindstand:
1. Rust in Peace
2. Endgame
3. So Far, So Good... So What!
4. Youthanasia
5. Countdown to Extinction
6. Peace Sells... But Who's Buying?
7. Dystopia
8. The Sick, the Dying… and the Dead!
9. United Abominations
10. Cryptic Writings
11. Megadeth
12. Th1rt3en
13. Killing Is My Business... and Business Is Good!
14. The System Has Failed
15. Super Collider
16. Risk
17. The World Needs A Hero