Megadeth - Megadeth (2026)

Qua productie en instrumentatie, in het bijzonder drumwerk, riffs en solo's, wordt 72 Seasons met gemak overtroffen, als we die vergelijking weer willen maken. Teksten zijn, zeker op bepaalde nummers, de zwakste schakel, maar daar betrap ik bijna alle oude thrashers op. Ik vind het eigenlijk nog best genietbaar, hoewel ik nergens echt enthousiast word.

Trouwens, is de cover van 'Ride The Lightning' geen bonustrack?

Over het algemeen wel een vrij lekker album. Vooral de eerste helft van het album bevalt mij goed.

Ruime 3.5*

De opener Tipping begint nog veelbelovend maar de rest van het album kan ik weinig mee.

Ride The Lightning had ik ook wat meer van verwacht. Een meer eigen sound. Het leuke van Mechanix tov The Four Horseman was altijd dat we daarmee Daves oorspronkelijke intentie van het nummer hoorden: lekker rauw, brutaal en een beetje punky. Die eigen draai mis ik nu. Het is nu gewoon een Metallica cover, geen eigenwijs Megadeth nummer.

Al met al geen overtuigende afsluiting van het Megadeth hoofdstuk. Al had ik daar ook niet meer op gerekend, daarvoor klinkt ome Dave al veel te lang uitgeblust.

Mustaine die afsluit met Ride The Lightning van Metallica. Qua symboliek kan het tellen. De cirkel is rond zeker...?

Good old Mustaine gaat met pensioen en komt met zijn laatste album op de proppen. Hoewel ik veel Amerikaanse muzikanten niet zo serieus neem als het gaat om hun AOW'tje.
De voorbeelden zijn legio van artiesten die zich toch weer na verloop van tijd melden aan het front, en waarom ook niet.

Dan dit titelloze plaatje. Het is Megadeth in optima forma. Snellere stukken worden afgewisseld met midtempo passages en de songs worden doorkliefd met gitaarsolo's.
Mustaine kan nog steeds niet zingen, hoewel ik mij daar inmiddels al lange tijd niet meer aan stoor.
Daar moet ik wel bij vermelden dat zijn vocale tekortkomingen bij de wat tragere songs zoals Puppet Parade en Another Bad Day aan de oppervlakte komen te liggen.

Dat ik bij Megadeth geen spitsvondigheden of nieuwigheden verwacht is an sich geen probleem, het is meer dat Mustaine mij niet weet te verrassen met een creatief arrangement, een spetterende productie of een verrassende invalshoek.
Met het flauwe en ongeïnspireerde Ride the Lightning wordt Metallica bepaald geen eer aan gedaan.
De Megadeth liefhebber kan dit vehikel rustig aanschaffen, slecht is het allerminst.
Dat dit plaatje hier in huis weinig rondjes zal gaan draaien is echter ook een gegeven.

Ok, song 1 gaat over "ik", song 2 ook, en 3 en 4 en 5...6.. durf niet meer verder te luisteren...

effe een disclaimer vooraf, ik ben nooit een echte fan van Megadeth geworden. De softere albums kon ik wel goed waarderen zoals Youthanasia en Risk.
Als de band zn afscheid aankondigt met nog een laatste album dan denk (hoop) je dat ze er nog iets gedenkwaardigs van maken. Niets is minder waar.... wat is dit teleurstellend zeg! zoutloze nummers rijgen aan elkaar. Let There Be Shred is nog wel aardig maar het enige echt serieus goede track is voor mij Obey The Call maar wordt vooral in de refreinen om zeep geholpen door de allerbelabberdste zangkunsten.
De teksten van The Last Note laten je toch effe weten dat dit Dave's zwanenzang is, en dat is dan toch weer mooi. Opmerkelijk vind ik de cover van Metallica Ride The Lighting. Of toch geen cover? want op dit album doet het je vermoeden dat Dave het alleen geschreven heeft (zie credits). Terwijl het op Metallica's album hij de credits krijgt als co-writer naast de overige bandleden. een laatste steek onder water?
Alsof je dat nog zou willen............ net als deze finale album.

Het idee de cirkel rond te maken is best ok. Maar waarom Ride the Lightning in deze versie op het album zetten? Het voegt echt niets toe aan de Metallica versie, behalve dan een moderne productie en (zelfs tov Hetfield in deze periode) mindere zang. Een meer eigen interpretatie had ik nog een soort van kunnen begrijpen.

Dat lijkt me typisch weer Mustaine ja. Er was een paar jaar terug al gedoe over Jump In The Fire. Bij de reissue van Kill Em All (met No Life Till Leather demo als bonus) eiste Dave dat Lars zijn writing credit opgaf. Die had daar geen zin in en daardoor ging het hele feest niet door. Wellicht is dit zijn manier van wraak nemen?

Volgens de tracklist op Tidal wel, maar volgens mij staat ie op alle versies, dus wat het dan precies zegt?

Tegenvallend album; extra jammer omdat dit naar verluidt het laatste wapenfeit van de band zal zijn. Opener Tipping Point gaat erin als koek en smaakt naar meer, maar vervolgens bestookt Dave Mustaine ons met de ene na de andere flauwe track. En die teksten... dat moet toch beter kunnen, zou je zeggen. Het spetterende gitaarwerk, met veel lekkere riffs en geraffineerde solo's, is om u tegen te zeggen, maar afgezien daarvan is dit absoluut één van de minste albums van de band ooit.

Ja die Temu stelt niet teleur wat dat betreft. Het is soms net of Friedman weer even terug is. Het zijn helaas de spaarzame hoogtepuntjes op dit album.

En het begon nog wel zo hoopvol met Tipping point. Heb het hele album nog niet gehoord maar als ik de berichten hier lees dan krijg ik daar ook niet gelijk veel zin aan om te gaan doen. Komende week op het werk maar eens een paar keer opzetten.

In het cd boekje staan naast Dave bij de credits gewoon Hetfield, Ulrich en Burton vermeld. Net als op de oorspronkelijke Metallica release. Dus deze conclusie vat ik niet. Mij lijkt het gewoon een davenitieve closure te zijn van decennialange wrok. Streep onder de band en streep onder de rancune
Jammer dat het zo onmeunig kut klinkt wel.

Niiice...

Vreemd dat deze track het reguliere album niet heeft gehaald. Klinkt best lekker en halverwege gaan ze echt lekker loos, die solo's scheuren er over.

Ik had geen hoge verwachting na de singles maar het is wel een lekker album. Het nummer Made To Kill is top!
Jammer dat de nummers Bloodlust en Nobodys Hero niet op de cd staan.
3.5!

Iemand die de afgelopen dagen de bijbehorende docufilm Megadeth: Behind the Mask in de bios heeft gezien en erover wil vertellen?

Helaas pindakaas. Kwam er later vandaag pas achter dat de docu in leidschendam te zien was en wel vandaag!

Ok!... dan is spotify niet volledig want daar heb ik het vandaan. My bad!

De link bij mijn bericht van gisteren werkt niet, deze wel. Ik was in de bios om Nüremberg (aanrader!) te zien en zag op de site van de zaal dat Megadeth: Behind the Mask er ook draaide. Tegelijkertijd zelfs en ook ik kwam daar zaterdag te laat achter.
Nou ja, hij zal t.z.t. wel ergens online verschijnen. Voor dit soort biopics ben ik altijd te porren, ook al ben ik niet de grootste fan van hun werk. Dat Megadeth gezien de bovenstaande reacties tegenvalt, vind ik jammer, ik had Mustaine & co een knallend slotakkoord toegewenst.

Zo slecht is het allemaal niet. De man is 64 en al 45+ jaar bezig. Het heilige vuur ontbreekt maar de "laatste" tour gaat wel minimaal twee jaar duren en ongetwijfeld met een live album en wellicht nog een allerallerlaatste album, wat moet hij anders doen als hij 66 is.

Hij staat hier nu op, ben bij track 4 en mij hoor je niet mopperen. Eerste indrukken uiteraard. MuMe meldt dat de groep in 2026 is gestopt, zie hier. Dat klopt dus niet.

Nee, dat klopt inderdaad niet. Zijn in ieder geval t/m september volop bezig

tour – Megadeth

Ik vond het een matige film. Ik had gehoopt op een integrale terugblik op de geschiedenis van de band met mooie beelden, een goed narratief en smeuïge weetjes. Het bleek echter een veredelde album releasefilm. Alle nummers van het nieuwe album worden gespeeld met aansluitend wat info over hoe elk van deze tot stand kwamen. Daarnaast gaat Dave alle albums uit het oeuvre van Megadeth af met vluchtige en soms warrige anekdotes over de albums en de periode waarin deze tot stand kwamen. Ik vond het niet heel boeiend en er leek niet echt een idee achter het geheel te zitten, het was heel erg uit de losse pols. Het beste van de film was nog de nieuwe nummers horen op het geluidssysteem van de bios, deze kwamen hierop uitstekend tot hun recht.
Al met al een anticlimax en een onwaardige afsluiter van zijn carrière.

Dank overdoggg, duidelijk! Daar heb ik dus niet veel aan gemist, op de audio na. Jammer, want met deze bandhistorie en ook het persoonlijke verhaal van Mustaine had er echt meer in gezeten.

Ook ik ben een beetje teleurgesteld in deze laatste worp. Het hobbelt maar een beetje monotoon door, hoewel er echt wel een paar prima nummers op staan. Nergens echter word ik van mijn stoel geblazen en nergens heb ik het gevoel dat ik het geheel nog eens zou willen beluisteren. Ook al is 'Tipping Point' een lekkere binnenkomer. 'The Last Note' voelt als iets dat heel episch had moeten zijn, maar in deze context brengt het hele concept van deze track alleen maar weerzin in me op. Gelukkig hebben we altijd nog de oude platen om van te genieten.

pakken. En dan…na het intermezzo is het dan ook klaar, wat een dramatisch einde van dit nummer…

I don’t care vind ik eigenlijk nog wel grappig

Daarna wordt het echter niets meer. Twee keer schiet er een gedachte op terwijl de plaat speelt….
Another bad day, dat tot vervelends toe wordt herhaald, irriteert me enorm , en zorgt dat mijn mening echt niet meer veranderd.
Bij de start van Ride the Lightning wordt ik heel even weer wakker (puur de herkenning), om vervolgens hoofdschuddend te concluderen dat als je als één van de voormalige aanvoerder van de thrash-scene niet doorhebt dat wat jij doet niet kan tippen aan het origineel, maar het toch wel doet, je eigenlijk wel heeeeel zielig bent. Geen power, en alleen maar flauwer….waarom?
Waarom heeft niemand Mustaine voor deze blamage behoed? Ik kan me niet voorstellen dat er iemand overtuigd is geraakt door deze move.

Ik vindt het heel jammer dat zo’n grote naam, zichzelf al jaren zo veel tekort doet. Heel sporadisch veert de band op, en kan je nog een heel klein beetje van de venijnige toffe van vroeger horen. Maar het hoeft natuurlijk niet zoals heel vroeger te klinken, maar het klinkt mijns inziens ook niet zoals de commerciële hoogtijdagen. Megadeth gaat er zeker niet uit met een klap, meer een doffe echo.

Des te vaker ik het album luister des te beter ik hem ga vinden. Eerst vond ik alleen de eerste helft van het album goed maar inmiddels vind ik de rest minimaal net zo goed. Dat wordt dus een verhoging van mn waardering voor dit album.

Inmiddels zit ik op een dikke 4*

Poeh, dit album valt me niet mee. Megadeth klinkt af en toe bijna als een parodie op zichzelf. Opener Tipping Point is nog heel behoorlijk maar verder zijn alleen Puppet Parade en Made to Kill nog spaarzame oplevingen. En van deze krachteloze versie van Ride the Lightning wordt toch ook niemand gelukkig.