Megadeth - Megadeth (2026)

Qua productie en instrumentatie, in het bijzonder drumwerk, riffs en solo's, wordt 72 Seasons met gemak overtroffen, als we die vergelijking weer willen maken. Teksten zijn, zeker op bepaalde nummers, de zwakste schakel, maar daar betrap ik bijna alle oude thrashers op. Ik vind het eigenlijk nog best genietbaar, hoewel ik nergens echt enthousiast word.

Trouwens, is de cover van 'Ride The Lightning' geen bonustrack?

Over het algemeen wel een vrij lekker album. Vooral de eerste helft van het album bevalt mij goed.

Ruime 3.5*

De opener Tipping begint nog veelbelovend maar de rest van het album kan ik weinig mee.

Ride The Lightning had ik ook wat meer van verwacht. Een meer eigen sound. Het leuke van Mechanix tov The Four Horseman was altijd dat we daarmee Daves oorspronkelijke intentie van het nummer hoorden: lekker rauw, brutaal en een beetje punky. Die eigen draai mis ik nu. Het is nu gewoon een Metallica cover, geen eigenwijs Megadeth nummer.

Al met al geen overtuigende afsluiting van het Megadeth hoofdstuk. Al had ik daar ook niet meer op gerekend, daarvoor klinkt ome Dave al veel te lang uitgeblust.

Mustaine die afsluit met Ride The Lightning van Metallica. Qua symboliek kan het tellen. De cirkel is rond zeker...?

Good old Mustaine gaat met pensioen en komt met zijn laatste album op de proppen. Hoewel ik veel Amerikaanse muzikanten niet zo serieus neem als het gaat om hun AOW'tje.
De voorbeelden zijn legio van artiesten die zich toch weer na verloop van tijd melden aan het front, en waarom ook niet.

Dan dit titelloze plaatje. Het is Megadeth in optima forma. Snellere stukken worden afgewisseld met midtempo passages en de songs worden doorkliefd met gitaarsolo's.
Mustaine kan nog steeds niet zingen, hoewel ik mij daar inmiddels al lange tijd niet meer aan stoor.
Daar moet ik wel bij vermelden dat zijn vocale tekortkomingen bij de wat tragere songs zoals Puppet Parade en Another Bad Day aan de oppervlakte komen te liggen.

Dat ik bij Megadeth geen spitsvondigheden of nieuwigheden verwacht is an sich geen probleem, het is meer dat Mustaine mij niet weet te verrassen met een creatief arrangement, een spetterende productie of een verrassende invalshoek.
Met het flauwe en ongeïnspireerde Ride the Lightning wordt Metallica bepaald geen eer aan gedaan.
De Megadeth liefhebber kan dit vehikel rustig aanschaffen, slecht is het allerminst.
Dat dit plaatje hier in huis weinig rondjes zal gaan draaien is echter ook een gegeven.

Ok, song 1 gaat over "ik", song 2 ook, en 3 en 4 en 5...6.. durf niet meer verder te luisteren...

effe een disclaimer vooraf, ik ben nooit een echte fan van Megadeth geworden. De softere albums kon ik wel goed waarderen zoals Youthanasia en Risk.
Als de band zn afscheid aankondigt met nog een laatste album dan denk (hoop) je dat ze er nog iets gedenkwaardigs van maken. Niets is minder waar.... wat is dit teleurstellend zeg! zoutloze nummers rijgen aan elkaar. Let There Be Shred is nog wel aardig maar het enige echt serieus goede track is voor mij Obey The Call maar wordt vooral in de refreinen om zeep geholpen door de allerbelabberdste zangkunsten.
De teksten van The Last Note laten je toch effe weten dat dit Dave's zwanenzang is, en dat is dan toch weer mooi. Opmerkelijk vind ik de cover van Metallica Ride The Lighting. Of toch geen cover? want op dit album doet het je vermoeden dat Dave het alleen geschreven heeft (zie credits). Terwijl het op Metallica's album hij de credits krijgt als co-writer naast de overige bandleden. een laatste steek onder water?
Alsof je dat nog zou willen............ net als deze finale album.

Het idee de cirkel rond te maken is best ok. Maar waarom Ride the Lightning in deze versie op het album zetten? Het voegt echt niets toe aan de Metallica versie, behalve dan een moderne productie en (zelfs tov Hetfield in deze periode) mindere zang. Een meer eigen interpretatie had ik nog een soort van kunnen begrijpen.

Dat lijkt me typisch weer Mustaine ja. Er was een paar jaar terug al gedoe over Jump In The Fire. Bij de reissue van Kill Em All (met No Life Till Leather demo als bonus) eiste Dave dat Lars zijn writing credit opgaf. Die had daar geen zin in en daardoor ging het hele feest niet door. Wellicht is dit zijn manier van wraak nemen?

Volgens de tracklist op Tidal wel, maar volgens mij staat ie op alle versies, dus wat het dan precies zegt?

Tegenvallend album; extra jammer omdat dit naar verluidt het laatste wapenfeit van de band zal zijn. Opener Tipping Point gaat erin als koek en smaakt naar meer, maar vervolgens bestookt Dave Mustaine ons met de ene na de andere flauwe track. En die teksten... dat moet toch beter kunnen, zou je zeggen. Het spetterende gitaarwerk, met veel lekkere riffs en geraffineerde solo's, is om u tegen te zeggen, maar afgezien daarvan is dit absoluut één van de minste albums van de band ooit.

Ja die Temu stelt niet teleur wat dat betreft. Het is soms net of Friedman weer even terug is. Het zijn helaas de spaarzame hoogtepuntjes op dit album.

En het begon nog wel zo hoopvol met Tipping point. Heb het hele album nog niet gehoord maar als ik de berichten hier lees dan krijg ik daar ook niet gelijk veel zin aan om te gaan doen. Komende week op het werk maar eens een paar keer opzetten.

In het cd boekje staan naast Dave bij de credits gewoon Hetfield, Ulrich en Burton vermeld. Net als op de oorspronkelijke Metallica release. Dus deze conclusie vat ik niet. Mij lijkt het gewoon een davenitieve closure te zijn van decennialange wrok. Streep onder de band en streep onder de rancune
Jammer dat het zo onmeunig kut klinkt wel.

Niiice...

Vreemd dat deze track het reguliere album niet heeft gehaald. Klinkt best lekker en halverwege gaan ze echt lekker loos, die solo's scheuren er over.

Ik had geen hoge verwachting na de singles maar het is wel een lekker album. Het nummer Made To Kill is top!
Jammer dat de nummers Bloodlust en Nobodys Hero niet op de cd staan.
3.5!

Iemand die de afgelopen dagen de bijbehorende docufilm Megadeth: Behind the Mask in de bios heeft gezien en erover wil vertellen?