Orbital - In Sides (1996)

ik zie een oud bericht van mij, ik vind het na een stuk meer luisterbeurten toch niet zo saai als ik zei

dus de 3.5 word een 4*

Dit vind ik het beste album van Orbital.
Ik ga hem zeker geen 5 sterren geven, want daarvoor mist het gewoon nog iets, maar het is wel apart en luistert best lekker.
PETROL vind ik juist het beste nummer, door dat geniale introgeluidje.
Ook Adnan's en Dwr Budr vind ik goeie tracks.
Ik zit te twijfelen tussen een 3.5 of een 4.
Deze keer krijgt die het voordeel van de twijfel.

Na jaren weer eens opgezet, en blij verrast door de meer onbekende nummers (Adnan's). Ik kan me nog goed herinneren dat deze CD in 1996 enorme impact maakte als een van de eerste waarin 'elektronische bliepjes' zowaar op muziek begon te lijken en daarmee ervoor zorgde dat electronische muziek geaccepteerd raakte, ofzo (denk ook aan Leftism / Second Toughest in the Infants / Music for the Jilted Generation). Was destijds meer van de Underworld en Prodigy maar kan inmiddels de rust vinden om hier langer naar te luisteren

Dit is ook een leuk album om eens te beluisteren voor mensen die 'Paranoid Android' uit ong. dezelfde tijd zo mega-vooruitstrevend/vernieuwend vonden...

nouja, electronische bliepjes klonken al vanaf de oorsprong als muziek maar goed, dit album heeft wel velen, waaronder mij gedeeltelijk bij de electronische muziek gebracht. Wat je vind je trouwens van Incunabula als je dat luistert?

Het beste wat ze tot nu toe hebben gemaakt. Zoals FunkStar al beschreef, zelfs na 12 jaar luisteren hoor je toch weer iets nieuws. Dwr Budr is inderdaad de beste track van dit album.

Idem, daarmee bedoel ik die 2de disc, die ik helemaal niet kende.
De eerste blijft gewoon de shit overigens. Heerlijk.

Welke 2e disc

Bij mij staat alles keurig op 1 disc, of bedoel je die Saint-track?
(die staat niet op mijn versie)

De Amerikaanse uitgave heeft blijkbaar een 2de CD. Ik wist het ook niet...

The Saint staat bij mij als laatste nummer op de enkele CD trouwens.

Ja, die heb ik. Maar die tweede disc stelt weinig voor, vergeleken met de eerste.

Ik heb ook een 2CD versie van In Sides, maar niet de door herman gelinkte. Bij mij staat deze (met twee live tracks) in de kast. Ik zie trouwens op Discogs dat er nog meer verschillende 2CD uitgaves zijn van In Sides.

Net als bij John Doe stelt mijn 2e CD overigens ook niet echt veel voor.

Wacht, dát is mijn versie. Die andere had ik weleens gedownload.

Ja, die uitgave heb ik, met op het tweede schijfje Times Fly Slow, Sad But New, Times Fly Fast en The Tranquilizer (de vier nummers van de Times Fly single), plus de 28 minuten durende versie van The Box. Zeker geen opvullertjes, het zijn echt sterke nummers. Met name het klavecimbel-gedeelte in The Box, dat rond de 9e minuut begint, is prachtig.

In Sides blijft voor mij het perfecte album voor op het strand. The Girl With The Sun In Her Head, Adnan's en de laatste minuten van Out There Somewhere part 2 zijn heerlijk mellow en melodieus. 5*

De beide versies van "Satan" zijn toch geweldig ?
Beter dan de tracks van het reguliere album.

Nee, onvergelijkbaar veel slechter vind ik.

Goed, ik zal hem nog eens aandachtig op de koptelefoon luisteren. Tot nu toe maakte het album weinig indruk op me. Beetje kleurloos vond ik. Dus wie weet.

Inderdaad, echt totaal verneukt gemixt met vage filter effecten die het nummer zwaar verkrachten.
Jammer want vind Satan echt een heel goed nummer, maar dus niet deze twee versies (Industry Standard en Live in New York).
Zat het gister te luisteren en dit vond ik wel minpuntjes, blijft wel nog steeds een lekker album (disc 1 dan vooral).

Briljant. Vele uren op zitten spacen met een goede joint, vooral met de laatste twee nummers.
Organisch en elektronisch kan goed samengaan, bewijst dit album

De hele stijl van Orbital begint me alleen een beetje op mn zenuwen te werken, heb het misschien te vaak gehoord.

The Box staat er op.

En dat is fantastisch.

De eerste keer dat je dit opzet weet je werkelijk niet wat je overkomt, al die geluidjes, beats en melodieen die langzaam aan in elkaar lopen, zo lekker gecompliceerd en na meerdere luisterbeurten blijf je er gewoon meer in ondekken. Jaja spacen op dit album staat inderdaad gegarandeerd. Ben niet zo thuis in dit genre maar ik durf dit zeker wel de lekkerste electronische plaat te noemen die ik tot nu toe hoorde.

4,5 sterren

Ik zag deze liggen bij de Velvet in R'dam. Ik kan me herinneren dat ie jarenlang niet te krijgen was wegens Out of Print, maar blijkbaar is er een reissue uitgekomen?

Het wordt tijd om dit album eens op te waarderen met een vol punt.
4/5.

Dit blijft toch een schitterend album. The Girl With The Sun In Her Head, The Box en Out There Somewhere met die mooie TR-606 drumtrack. Samen met hun tweede mijn favoriete Orbital albums.

Zag hem vandaag toevallig voor 3euro liggen in een stoffig cd winkeltje en heb hem maar gekocht, vind hem er sowieso al leuk uitzien en heb er wel een aantal goede dingen over gelezen.

Vanavond maar eens luisteren.

Ik dacht dat Satan ook op een limited edition van InSides stond.

Wat bedoelen ze eigenlijk met dit nummer? Zijn de gebroeders soms satanisten ??

Ik denk het niet.. heb nog nooit omgedraaide kruizen of pentagrams tijdens hun optredens waargenomen..
Het lijkt me een nummer wat een soort knipoog geeft naar alles wat stout en verboden is in het leven (te oordelen naar de sample in het begin). Het is vooral een erg lekker stampnummer!

Ik vind 't nogal wat.. de versie die ik hoorde (live dacht ik) begint met een subtiel gesprekje tussen vader en zoon.. en dan opeens: SATAN ! SATAN ! SATAN !

ik heb een christelijke opvoeding gehad.. dan wordt je bij die intro wel ff wakker geschud

Ook na het album een tijd weggelegd te hebben, vliegt In Sides ook nu nog zeer ongemerkt aan me voorbij. Wat me vooral steekt is dat Orbital's geluiden elkaar zo zelden complementeren. Een samenraapsel van klanken ontstaat, en de memorabele, relevante melodielijnen zijn op een hand te tellen - grotendeels nog dank zij The Box. Ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat de nummers geen deel uitmaken van een groter plan, maar dat ze beetje bij beetje bij elkaar gesprokkeld zijn - wat in dit genre toch zeker geen pré is.

Nog altijd kan ik slechts The Box echt waarderen. De rest doet echt onder en hoewel de muziek me geenszins tegenstaat, denk ik niet dat ik deze - na toch een aardig aantal pogingen - nog vaak zal opzetten. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik het simpelweg écht niet zo goed vind.

Wat ik me overigens wel sterk afvraag - vinden de liefhebbers de hoes mooi?
Zelf vind ik hem ontzettend lelijk, maar vooral beeldt hij eigenlijk precies af wat er mis is met deze plaat en met Orbital in het algemeen.

edit: bovendien ben ik het volledig eens met tovenaar's posts op pagina twee hier.

Antwoord: Nee, ik vind hem ook spuuglelijk (maar "the box" zet ik nog wel eens op ).

Erg lelijk inderdaad. The Box trouwens één van de mindere nummers op dit album.

The Box part 1 vind ik geweldig, part 2 matig. Laat dat nou de versie zijn waar iedereen op stemt