The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)

Aangezien deze plaat tot het beste behoor van wat ik ooit gehoord heb, leek het mij wel gepast om hem eens wat grondiger te bespreken.

Voor wie niet al te veel zin heeft om deze bespreking te lezen, kan ik deze plaat als volgt samenvatten: !!!!

Naast de schitterende muziek, waar ik straks op terug kom, heeft deze plaat een van de meest originele hoezen ooit. Ik heb deze LP ( met werkende rits ) tweedehands op de kop getikt en hij staat helemeaal vooraan in mijn collectie, zodat ik, als ik een plaatje wil draaien, steeds die fantastische hoes kan bewonderen. Animals van Pink Floyd zou ook een grote kanshebber zijn voor de prijs van leukste LP-hoes, vooral als je weet wat er allemaal met dat vliegende opblaasvarken is gebeurd. Maar dat even terzijde.

Over naar de muziek dan. De plaat begint al met een rocker van jewelste. Brown Sugar werd, als ik het mij goed herinner uit Keith's biografie, volledig geschreven door Mick Jagger. Het nummer maakt al direct aanstalten om het beste nummer van de plaat te worden en het was nog bijna gelukt ook. Het rockt zoals alleen de Stones nummers kunnen laten rocken. Hierna is Sway aan de beurt. Een relatief onbekend Stones-nummer, maar daarom zeker niet minderwaardig aan de rest. Integendeel : het is echt een schitterend nummer. Wild Horses is samen met Angie, de Stones' bekendste ballad. Welke van de twee ik de betere vind, daar ben ik nog niet helemaal uit, maar ik weet wel dat ik het een prachtig nummer vind. Heel mooi gezongen door de heer Jagger. Wat een zanger is hij toch!! . Wat daarna komt, vind ik persoonlijk HET nummer van de plaat, en meteen ook een van mijn all-time stones-favorieten. Can't You Hear Me Knockin', On Your WIndow?'!!! Keith grijpt je met die scheurende beginriff genadeloos bij je nekvel, en laat je pas los bij het volgende nummer. Werkelijk een magistrale song. Voor wie het op gitaar wil naspelen, geeft Keith deze tip nog mee : ' Speel het in Open G Tuning, anders klinkt het belachelijk. Wat hij daar mee bedoelt, begrijp ik niet, maar bij deze bent u in elk geval gewaarschuwd. You Gotta Move vind ik persoonlijk het minste nummer van de plaat. Het is ietswat zagerig gezongen, en kabbelt maar door. Daarom ben ik er niet meteen voor de vinden. Zeker geen slecht nummer, maar tegen zijn 4 voor- en 5 nagangers kan het helaas niet opboksen.

Na even op adem te zijn gekomen, na deze fenomenale A-kant, draaien we de plaat om, en we horen dat De Stones verder gaan op hun elan. Bitch is een leuk opzwepend nummer, waarbij de blaasinstrumenten wel voor een leuk effect zorgen. Goed nummer. I Got The Blues hoeft voor mijn part niet onder te doen voor de Stones' bekendere ballads, want ik vind het een wondermooi nummer. Sister Morphine ( met Ry Cooder op de bottleneck gitaar) is opnieuw een pareltje. Tell me Sister Morphine, when are you, coming down again? Heel mooi lied, en opnieuw prachtig gezongen door Jagger. Met Dead Flowers bewijzen de Stones dat ook het Country-genre geen geheimen meer voor hen heeft en afsluiten doen ze met opnieuw een liedje om je duimen en vingers bij af te likken : Moonlight Mile Aangezien ik al mijn supperlatieven heb opgebruikt val ik maar even in herhaling : Een SCHITTERENDE song om deze FANTASTISCHE plaat mee af te sluiten.

Niets dan lof dus over deze plaat, die samen met Exile het beste is wat de Stones op de wereld hebben afgevuurd. Deze vind ik toch net dat tikkeltje beter. Hopelijk gaan de stones volgend jaar op tournee, zodat ik toch nog eens de kans krijg om mijn helden aan het werk te zien. Ik ben geboren in 1992, dus veel kansen heb ik niet gehad. Van mij mogen ze dit album dan integraal uitvoeren. Dat zou pas een belevenis zijn.

Prima geschreven hoor mr J.Hetfield waarom laat je niet vaker iets van je horen?

Bedankt voor de complimenten mr iggy.
Ik ontdek hier op musicmeter enorm veel nieuwe muziek, maar heb zelden de behoefte om
zelf mijn mening te geven. Ik heb altijd veel moeite met te beschrijven waarom ik een plaat of een nummer nu juist zo goed vind. Met Sticky Fingers besloot ik eens een poging te wagen, en ik ben blij dat het bij jou in de smaak is gevallen.

Niet alleen bij Iggy, Hetfield. Ook wat mij betreft mag je vaker wat van je laten horen.

Ik maar denken dat The Rolling Stones gewoon een goed rock & roll groepje was van vroeger en als je dat nu zou horen gewoon çava zou zijn niks is minder waar natuurlijk. Wat een gevarieerd plaatje van heel hoog niveau.

Mr hetfield schreef
Ik heb altijd veel moeite met te beschrijven waarom ik een plaat of een nummer nu juist zo goed vind. Met Sticky Fingers besloot ik eens een poging te wagen, en ik ben blij dat het bij jou in de smaak is gevallen. [/quote]

Zo? maar het komt nou niet bepaald zo over dat je moeite hebt om je mening te vertolken? Gooi nog eens wat op deze site kerel. Niks mis mee lijkt me

[quote="
Ik ontdek hier op musicmeter enorm veel nieuwe muziek, maar heb zelden de behoefte om
zelf mijn mening te geven. Ik heb altijd veel moeite met te beschrijven waarom ik een plaat of een nummer nu juist zo goed vind. Met Sticky Fingers besloot ik eens een poging te wagen, en ik ben blij dat het bij jou in de smaak is gevallen. [/quote]

Ik heb/had precies hetzelfde als jij. Deze site bestaat alleen wel bij de gratie van mensen die hun mening geven. Ik heb mezelf dus ook voorgenomen om meer uitvoerige recensies te schrijven.

Jouw recensie is trouwens prima en prachtig geschreven. Laat er nog maar meer volgen.

Bij dit album werd pas voor de 1e keer gebruik gemaakt van het tong logo.
Verwachtte dat deze net als de hoes ontworpen was door Andy Warhol, maar het logo staat op naam van John Pasche.

Dit is en blijft toch wel m'n favoriete plaat van The Rolling Stones. Zonder uitzondering geweldige nummers, waarvan 'Brown Sugar', 'Wild Horses' en 'Dead Flowers' kunnen meedingen naar titel van "beste Rolling Stone nummer". 'Sway' is ook formidabel, en 'Can't You Hear Me Knocking' gaat ruim 7 minuten heerlijk door, licht psychedelisch. Enfin, je wordt er gewoon high van. Nope, slechte nummers kan ik niet beduiden.

En wat te denken van het hemelse Moonlight Mile!

Dit Album heeft alles wat de stones inhoudelijk waren op hun top!-Rock-Blues-Countryrock.
VetteStonesRockers of BriljanteRockballads



Dit Album is voor mij op één na het rockalbum aller tijden!

You maybeeeee hiiiiiiiiiiiiiigh, you maybeeeeeee looOOoow you maybe riiich chiiiIIIld, you maybe pooOOorr! -You Gotta Move

Wat een geweldig zeiknummer is dit toch blèr het altijd luidkeels mee.

exile on mainstreet is toch saai vergeleken met deze plaat? (leg uit aub)

Ik vind het een goed album maar niet consistent genoeg. Zo vind ik na meerdere luister beurten Can't You Hear Me Knocking nog steeds te lang duren. Het album overtuigt nog niet op alle fronten, zo vind ik Mick Jagger soms er irritant en toch siert het hem. Misschien is het kwartje nog niet helemaal gevallen. Dit album en ik gaan nog van elkaar houden, ik voel het!.

Exile on mainstreet/Sticky Fingers bij het beluisterenen (vergelijken) van die 2 meesterwerken heb ik bij Exile ook altijd zo,n soort gevoel van niet saai maar meer soort van eentonig (hoewel er meerdere stijlen op voorkomen) dat sommige nrs op elkaar gaan lijken oftewel wat 8 van de 10 x bij de LP dubbelalbums voorkwam ,ze hadden beter de sterkste nrs op een album kunnen uitbrengen,wat je in het CD tijdperk met meer opslagcappiciteit nu nog heb(goed voorbeeld is Bigger Bang van de stones) dat is mijn mening dat je daardoor een beter en sterker album resultaat verkrijgt,maar ik moet ook eerlijk toegeven was dit het geval geweest in '72 met exile,dan verkies ik Sticky Fingers en daarna Let It Bleed toch boven Exile maar dat is wss kwestie van mijn eigen smaak
De Top periode van de stones vind ik met Mick Taylor('69-'75) met uitzondering van Beggars Banquet '68(met Brian Jones) en'76 Black and Blue (met sessie gitaristen/en Ron Wood)
Graag reactie terug ook van de andere StoneRollers of muziekfielen

Ja, bij deze:

Exile vierendelen is een misdaad.

Jij denkt in E P,s Ik bedoel een enkele LP inplaats van dubbel ,in 2 niet in 4e delen
Maar nogmaals het is een mening of gedachte,je heb mss wel gelijk ook,Sorry
Het ging ook eigg over vergelijking met zijn voorganger

Daar heb ik nu ook vaak last van rizz. Teminste als je dat last kunt noemen he he. Maar helemaal mee eens OOOOH

Naar mijn mening misschien wel het állerbeste Stones-album ooit, want: de Stones zijn hier in bloedvorm en op hun artistieke hoogtepunt, alle songs zijn prachtig, de plaat kent naar mijn mening geen zwakke plekken, is buitengewoon sfeervol, bluesy en druggy, en klinkt fantastisch (dank je, Jimmy Miller). Mick Jagger zingt hier fantastisch, de soli zijn schitterend: bijvoorbeeld Bobby Keyes op sax in Can't you hear me knocking, Ry Cooder in Sister Morphine, en Mick Taylor natuurlijk in diverse songs. Charley Watts heb ik trouwens zelden beter horen drummen dan op dit album. Ik luister al 40 jaar ademloos naar dit album, en heb onlangs de geremasterde versie aangeschaft.

En toen.... zat er bij Mojo Magazine January 2012 - nu in de winkel - een Tribute van dit album: Sticky Soul Fingers. De invloeden van Soul & Blues zijn goed te horen op Sticky Fingers, the Stones gingen in 1969 zelfs letterlijk naar het hart van Southern Soul USA en namen daar Brown Sugar & Wild Horses op in Alabama.
Voor dit Tribute album 40 (!) jaar later was het idee eenvoudig: het hele proces is omgekeerd. Aan per nummer specifiek uitgekozen Modern Soul artiesten is gevraagd om hun interpretatie te geven van een song van dit album. En mensen: dat is me toch vaak mooi geworden!!!

Het resultaat is regelmatig fantastisch: rennen naar de winkel voordat het magazine uitverkocht is! Er staat ook nog een ellenlang prachtverhaal over the Stones in de 70's in, van Sticky Fingers tot aan Some Girls. Kom op, waar wacht je nog op? Go!

Fijne post West! Ik als MojoMagazine-addict kan me hier helemaal bij aansluiten. Ik heb gelukkig een abonnement dus ik hoef nooit meer naar de winkel te rennen. Ik raad trouwens iedereen aan om een abonnement op dit blad te nemen, want alleen de maandelijkse CD is het geld al waard. Een prachtige soul-benadering van Sticky Fingers, heel apart en soms moet je echt goed luisteren om de nummers te herkennen (hierdoor luister je ineens ook beter naar de teksten omdat de melodieën soms helemaal omgegooid zijn)

Enige risico van Mojo is dat je net zoals ik nu dag en nacht muziek zit te luisteren vanwege de vele fantastische tips. Mijn vriendin begint al aardig te klagen......

Dan moet je haar eens lekker mee uit eten nemen. Maar wel zonder oortjes natuurlijk!

Inderdaad een dikke aanrader, die Mojo Magazine met tribute CD: Sticky Soul Fingers.
Sharon Jones & The Dap-Kings - Wild Horses moet ik nu minstens een keer per dag gehoord hebben.
Waarom? Daarom!
Nogmaals. Dank voor de tip.

Ha! Wat een intens mooie versie van Wild Horses is dat. Gelijk nog een tip:
Sharon Jones & The Dap-Kings - Soul Time! (2011)

Haar meest funky album begrijp ik: ik vind het echt geweldig. En ze treden ook nog eens in februari op in Tivoli Utrecht.

Jazeker! "Genuine" Soul.
Muziek waar de Stones vroeger hun mosterd vandaan haalde,zoals je hierboven al zij, wordt vandaag de dag nog steeds heel goed vertegenwoordigd.

Bedankt voor de tip mensen! Gisteren in Amsterdam even de uitgave van Mojo Magazine opgepikt. Genieten geblazen hoor die fantastische tribute.

Ik heb van Wild Horses al zoveel verschillende versies gehoord en dan blijf ik het mooi vinden dat mijn favoriete rockband deze geweldige ballad ooit heeft geschreven.

Vandaag op vinyl gescoord, prachtige elpeehoes met originele rits ,werkend en al.Een must have voor mij als vinyljunk. Eindelijk elpee en hoes in goede originele staat aan kunnen komen.En dan de muziek, werkelijk een geweldig album, een klassieker met een prachtige diversiteit aan nummers, van blues tot rock van ballads tot country. Heerlijk genieten van de muziek met een schuin oog kijkend naar de prachtige elpeehoes.Een streling voor oog en oor.Toch mooi die ouwe elpees.

Amen Rico, ben ook altijd nog op zoek naar die originele ritssluitinghoes. Hoewel het afstruinen van al die bakken ook gewoon een genot blijft.

deze plaat is gewoon met eenvoud de beste Stones plaat

gaat exile, aftermath, let it bleed makkelijk voorbij

Het zou wel leuk zijn als je die mening kon toelichten, dan hebben we nog wat leuks te lezen hier.