The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)

De eerste (?) CD uitgave had een kartonnen hoesje om de jewel case ook met rits. Alleen de verhouding was een beetje zoek (rits was relatief te groot t.o.v het origineel). Lijkt me een redelijk collector's item als je nog een gaaf exemplaar van die CD uitgave hebt.

Ik ben zelf nogal dol op het nummer 'Bitch', kom dat niet zo vaak tegen.

Ik ben dol op alle nummers. Gewoon drie kwartier lang de Stones op hun best. Sway is trouwens ook een prachtsong. Eén van hun meest onderschatte nummers. Zal Mick Taylor veel met deze plaat te maken hebben of is het wederom Richards die de band hier hun geluid geeft?

Ik heb een oude cd uit CBS's Nice Price-collectie en dat is gewoon een plastic doosje met boekje erin, zonder rits.

Maar ze gaan vervangen worden, samen met de Decca-cd's.

Iedereen maar een beetje opgewonden zijn over een rits terwijl het a) een man betreft, b) een super-ouderwetse witte mannenslip laat zien...

Gewoon de Beste Stones.

Hierop wisten de Stones al datgene waar ze door beïnvloed waren, het meest overtuigend, kernachtig en krachtig neer te zetten. Verpakt in wat nu direct herkend wordt als de Stones sound. Een blauwdruk voor hun latere werk, maar nooit echt meer overtroffen.

Er spreekt nog urgentie uit, want ondanks de al lang en breed gevestigde naam moesten ze zich nog wel degelijk waarmaken, gezien de veranderende muzikale stijlen en trends.

Opvallend is het spannende contrast in speelstijl tussen Keith Richards en Mick Taylor en ook het doeltreffende gebruik van sessiemuzikanten, zoals Ry Cooder in Sister Morphine. Van hem nam Richards de zo kenmerkende open G tuning over.

Alleen nog overtroffen door Exile on main street, maar dan wel met een fotofinish.
Absoluut hoogtepunt van dit album is wat mij betreft: Can't you hear me knockin'.

Heb de originele LP met rits en het feit dat ik die nog regelmatig laat draaien, zegt al genoeg zeker?!
Dit is onwaarschijnlijk goed.
Beste nummer: Can't You Hear Me Knockin' (die smerige gitaarsound!) Wat niet wil zeggen dat de rest van dit album slecht of van mindere waarde is...

(BTW: het nummer "Moonlight Mile" is te horen in de HBO-serie The Sopranos)

Super cd, net zo goed als Exile!

Dead Flowers is gelijk mijn stones fav.

Ben ik het mee eens! Of in ieder geval mijn favoriet op dit album, een favo Stones nummer uitzoeken verandert per maand bij mij

Beste CD van the Stones naar mijn weten , Blijft toch wel op nummer 1 in m'n top 10.
Echt een prachtig album.

Puike cd van de rollende steentjes! Qua sound en inspriratie zaten ze heir op hun top vind ik. De gitaren klinken heerlijk smerig en rauw. Er staat eigenlijk geen slecht nummer op!

Oeioeioei, deze is het helemaal..

Waar dit bij andere Stones platen niet echt het geval was, is dit voor mij liefde op het eerste gezicht. Zoals al vaker vermeld zijn alle nummers goed, van het swingende Can't You Hear Me Knocking tot het kwijnende You Gotta Move. Wild Horses is mijn favoriet, een prachtig ingetogen nummer dat zich onder mijn all-time favorites mag scharen..

5 Sterren, eens zien of die allemaal blijven staan

Deze uitstekende verdiend het ook om een flinke sprong te maken en ergens in de top 100 te eindigen. Altijd achter het onovertroffen Exile on main street natuurlijk.

Het schijnt dat Andy Warhol deze hoes had willen combineren met The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

Vanavond weer eens herbeluisterd en deze vind ik na Exile toch wel hun beste plaat, Moonlight Mile schaar ik sinds kort ook onder mijn favoriete nummers van dit album, grootse afsluiter.
I Got The Blues weerhoudt mij om de volle mep te geven.

Ha-ha.

Dead Flowers

Can't You Hear Me Knocking

Deze plaat bevat überhaupt geen missers, heerlijk rauwe rock! Moet me dan toch maar is meer gaan verdiepen in the Stones...

4,5*

Vanavond weer even gedraaid en het blijft een zeer goede plaat . Brown Sugar , Sway , Bitch , Can You Hear Me Knocking , kroonjuwelen van rocksongs . Wat een inspiratie en een bijna vanzelfsprekende afwisseling .
Exile blijft mijn number 1 , maar dit komt wel erg dichtbij . Ik rond 'm toch af naar boven .

Brown Sugar, Can You Hear Me Knocking en Wild Horses zijn mijn favoriete tracks.
Erg goed rockalbum met blues-invloeden.

Ik was gisteren op zoek naar dit album op LP. Ik had zeker niet verwacht de originele uitgave met de werkende rits te kunnen vinden, maar dat lukte wel. Ik had dan ook wel een zeer hoge prijs verwacht, maar dat viel wel mee en ik heb hem, met originele rits, gekocht. Collector's item natuurlijk die iedere Stones-fan in zijn verzameling moet hebben staan. En de muziek is ook geweldig, met het prachtige Moonlight Mile als mijn favoriet. Deze werd gevolgd door de eveneens geweldige Exile On Main Street (die ik met zijn gospel-invloeden nog altijd beter vind), maar zeker een geweldig album.

gewoon een klassieker

Can't You Hear Me Knocking

Ik ben met terugwerkende kracht de Stones albums aan het ontdekken.. Weet niet waarom, maar heb sinds ik de Stones ben gaan luisteren in 1989 nooit een greep terug gedaan (behalve het bekende hits werk) tot nu toe... En wat een gemis al die jaren zeg... Stom dat ik daar zo loang mee heb gewacht!

Heerlijke plaat!

Meesterwerk!
Waren al mijn albums maar zo goed.

Mijn enthousiasme over dit album, is toch enigszins afgezwakt. Uitstekende muziek, dat wel, maar het geheel vind ik (net als bij Let It Bleed) niet zo heel sterk. Het is een plaat waar de nummers afzonderlijk echt heel goed zijn, maar de plaat vind ik als geheel onderdoen voor Stonesplaten als Beggars Banquet en Exile On Main St. . Het is heel duidelijk de voorganger van Exile. De beginselen zijn hier al te horen, maar bij Sticky Fingers heb ik altijd het gevoel dat The Stones wel jammen, maar met de remmen ietsjes ingehouden. Ze geven niet alles wat ze kunnen. De plaat klinkt netter als het rauwe Exile. The Stones zijn hier nog wat meer aan het musiceren (met hele mooie resultaten), maar volgens mij zijn The Stones op hun best als ze echt lekker jammen en de details op de tweede plek zetten. Deze plaat bevat wel 2 nummers die tot het beste werk van The Stones behoren.

Nou als de Stones hier niet alles geven wat ze kunnen dan weet ik het ook niet meer...
Deze plaat is juist een geheel. You Gotta Move is afzonderlijk een vrij flauw nummer maar op deze plaat perfect geplaast. En heb de Stones nog noot beter horen jammen dan op Can You Here My Knocking.

Man man man.. Wat een prachtig album! Echt een meesterwerk!

Can't You Hear Me Knocking en Bitch zijn voor mij de toppers..
Echt genieten! WOW!

De derde stenen klassieker op rij. Alleen die orginele hoes al.

Bruine suiker een onvergetelijke riff. De tekst zal wel op maandag avond zijn geschreven naar een heftig kieth weekeinde ha. Daar zal kieth niet al te lang voor hebben moeten graven he he. Pracht nummer net als sway. Wild horses pfff deze ballad blijft ten alle tijden gevoelig, puntig en uiteindelijk egoistisch. Typisch mick dus. Naar mijn idee anders dan vele andere stones ballads. Mooi jongen erg mooi zelfs. Knocking brrr een van mijn all time stones favorieten. Mooi dat ze die toeters lekker te keer laten gaan subliem overgenonomen door taylor. Weer zo'n typisch nummer dat naar mijn idee geschreven is door taylor. Prachtige sfeer alles klopt i love it. Tja en dan heb je you gotta zeik eeh move. Je hebt zeiken, zeikerig en zeikerigste en de overtreffende trap is you gotta move of zoiets. Eigenlijk een belachelijk stenen nummer. Maar de stenen en met name jagger weet er zo'n zeik swung aan te geven dat het een heeeerlijk zeik nummer word. Jammer dat dit bijna nooit live werd gespeeld OOOOH..... ha. Bitch allright snauwend rockend,smerig lekker dus. De stenen blijven lekker bij de bron of waren ze in deze periode de bron? ALLRIGHT! Op zijn minst toch een van de R&R bronnen denk ik. Za blues back to the 60ties!? ik vind het prima. Lekker mee bleeeeeeren. Sister weer een taylor nummer denk ik dus weer een volgend hoogtepunt. Met weer mooi zangwerk van micky. Tekst lijkt he he weer uit de kieth spuit eeeh pen te komen. Machtig man niks nee totaal niks mis mee. Flowers.... jagger is dan geen wereld zanger maar hell hij weet wel weer eens een heerlijk zeikerige cinische lading uit zijn ballen te persen cq te kneipen. En daarom word flowers oa zeer geinig. De afsluiter moonlight ach ik vind het prima.

Leuk geschreven weer Iggy!
Sister Morphine is overigens geschreven door Jagger en zijn toenmalige 'junkie' vriendin Marianne Faithfull.

Edit: Wat betreft die teksten, volgens Keith schreef hij nu en dan een ideetje of beginnetje voor een tekst en Jagger werkte het vervolgens uit.

Altijd geinig om positief op je fikken eeeh vingers te worden getikt dankje rizz


wil je het bij deze vervolgens laten RIZZZ....... grapje Zo ontkracht je mijn gezever lekker???