Denk dat we zo idd een beetje langs elkaar heen kletsen. Dogs wordt op In The Flesh alleen op het eind door Waters gezongen, tenminste als je dat bedoelt. Gilmour is in dit geval dus Jon Carin. Nadien heeft hij ook Sheep in zijn concerten opgenomen die op In The Flesh idd ontbreekt. Die zingt ie ook helemaal zelf. Maar wat Shine On betreft........... sla Wiki er nog maar eens goed op na zou ik zeggen. Moet wel bekennen dat het wat verwarrend is aangegeven. Waters wordt idd de leadzang toegeschreven terwijl hij ook nog elektrische gitaar speelt in sectie 8...

Tijd 6:28
Wright begint hier met zijn solo, wederom op de Minimoog, als instrumentale inleiding naar de zang toe. Ook Gilmour mag nog opkomen en leidt de zang in. Wat opvalt bij de overgang is dat een slag van de slagwerker als opmaat dient voor de zang.

Shine On You Crazy Diamond - Wikipedia - nl.wikipedia.org

klopt. Wat betreft Dogs had ik het over de studioversie.Althans, wat betreft Gilmours zang.

Ik ga Shine On maar weer eens luisteren. Ik kom er nog op terug!!

Ik denk dat je toch gelijk gaat krijgen Rogyros. Bij nauwkeurige beluistering hoor ik idd Waters' nasale geluid. Hij zingt zo fluwelig dat je hem zo voor Gilmour houdt. Die laatste kon dat nummer dan ook prachtig zelf uit blijven voeren en dat zal ik wel wat te vaak hebben gehoord. Die Wiki fout (niet van mij afkomstig overigens) moet maar snel hersteld worden.

Sjongejonge, schaam me dood zeg, ik ken mijn klassiekers niet eens...........

In ieder geval blijkt idd maar weer hoe zeer de heren elkaar nodig hadden om tot iets prachtigs te komen. Een bijzonder album. Een van 2 uitersten.

Ik denk dat ze op Wiki bedoelen dat hij de zang met zijn gitaar inleidt. Zo heb ik het tenminste wel gelezen.

Laatste zin: Uitstekende conclusie van deze (heerlijke) discussie!

Eens.

Nieuwe Pink Floyd-film in de maak

AMSTERDAM - De Britse filmproducent Andy Harries heeft zijn zinnen gezet op een film over de band Pink Floyd. Maakte hij eerder films over het Britse koningshuis -The Queen- en voetbalclub Leeds United -The Damned United-, nu is hij geïnspireerd door het nummer Another Brick in the Wall.

Het betreft geen remake van de film Pink Floyd The Wall uit 1982 van Alan Parker. In die film ging hoofdrolspeler Bob Geldof ten onder aan zijn isolement. Harries wil het waar gebeurde verhaal vertellen van de kinderen die het lied in 1979 inzongen en hun bevlogen muziekleraar. Volgens een bron is de film 'een combinatie van Dead Poet's Society en School of Rock', schrijft de Amerikaanse filmsite Deadline.

Het scenario vertelt hoe muziekleraar Alan Renshaw in de jaren zeventig op een openbare school in Londen de ingedutte muzieklessen op wil schudden. Uiteindelijk schopt zijn klas het tot het achtergrondkoor op de track van Pink Floyd, maar vanwege de controversiële en maatschappijkritische teksten wordt hij ontslagen.

Filmrechten

De 56-jarige Harries, die de film wil maken voor BBC Films, erkent dat hij de filmrechten voor het lied nog niet heeft. Pink Floyd-frontman en tekstschrijver Roger Waters doet altijd erg moeilijk over rechtenkwesties. Hij gaat volgend jaar op tournee met The Wall, mogelijk dat dit hem gunstig stemt.

© Novum

Eindelijk de bootleg Live at free concert binnengekregen en wat een sublieme opname is dit. Het betreft het concert van 26 juni 1971 in Amsterdam. Als je deze ergens eens tegenkomt, niet twijfelen... KOPEN .

Nogal logisch. Hij heeft hierna, buiten een opera, niets meer opgenomen.

waters was imo idd het genie, maar heeft na deze plaat amper iets utgebracht wat de moeite waard is geweest

in 2011 wil waters the wall wederom op het podium gaan uitvoeren en het lijkt er stellig op dat het gebrek aan inspiratie hem wederom doet teruggrijpen naar tijden van weleer

wil ik dat zien? uiteraard, maar echt progressie zit er muzikaal niet meer in de man, en een dikke plaat hoeven we helemaal niet meer te verwachten

blijft over, de erfenis van zijn geniale ideeen nogmaals uitmelken

kan me geen barst schelen, deze plaat blijft voor mij de absolute floyd topper

Je kunt het ook nog anders zien. Als Waters meer van dit soort albums zou gaan uitbrengen word de magie er omheen ook gelijk een stuk minder. Je kunt nu eenmaal maar een paar super albums uitbrengen, en dat heeft Waters gedaan.

Net of hij zelf al wist dat alles wat hij hierna nog zou uitbrengen toch niet meer echt aanslaat en een stuk minder is.

Hij hoeft voor mij echt niet meer te maken, want hij heeft genoeg moois gemaakt waar je nog vaak naar kunt teruggrijpen. Dit album hoort daar zeker bij.

En The Wall live uitbrengen? Ach laat de man toch rustig genieten in de nadagen van zijn carriere. De meesten zitten op deze leeftijd allang thuis achter de geraniums omdat ze met pensioen zijn. En je hebt nog eens de kans om hem live op te zien treden. Ik vind het prima zo, van mij mag hij genieten en een concertje uitbrengen, vind hij waarschijnlijk gewoon mooi om te doen. Van mij maggie.

zo kun je het zien maar zo zie ik het niet

de man mag van mij best nog een aantal van deze geweldige platen maken, maar dat zit er gewoon niet meer in

Nogal logisch, als iemand 67 is kun je er geen wonderen meer van verwachten.

Tijd voor een nieuwe Waters.

Een Paul McCartney zal altijd platen uitbrengen, maar komt dan ook vaak met platen die niet op het niveau van eerder werk staan, of waar je zelfs even bij moet fronsen. Waters ziet misschien wel in dat hij met een heel sterk album moet komen wil hij dit evenaren. Ik heb liever dat hij niets uitbrengt dan dat hij iets uitbrengt wat niet de moeite waard is.

Gebrek aan inspiratie kun je 'm wel kwalijk nemen, maar wat kan hij er aan doen? Als er geen idee is dat goed genoeg is, dan is het wel zo slim van hem om maar niets uit te brengen (en dat vergt ook lef, vergis je niet, de fans wachten al jaren met smart).

een waters plaat is altijd de moeite waard

zelfs deze

Ron Geesin & Roger Waters - Music from "The Body" (1970)

En al dat materiaal dat genoeg voor een dubbelalbum zou zijn zoals ie gezegd heeft? Laten we eerst maar eens afwachten tot The Wall tour er opzit. Zeer waarschijnlijk gaat ie dan helemaal niet meer toeren maar een nieuw album zou er zomaar nog eens in kunnen zitten, al dan niet postuum.

Inspiratie is wel belangrijk en Waters kennende moet het wel de moeite waard zijn . Het is natuurlijk wel een perfectionist . Ik hoop dat hij nog een meesterwerk in huis heeft , van mijn part met Gilmour als gitarist . Het zou er toch in moeten zitten .

zit er nie in, gilmour is te kinderachtig om zich over het verleden heen te willen zetten

Nou, dat blijkt de laatste tijd best mee te vallen, het zou wel de klapper van de eeuw zijn als dat als een laatste echte PF plaat zou worden uitgebracht.........

Misschien als ze later beiden achter de rollator staan, ze de handen ineen slaan en zeggen tegen elkaar: het zit er niet meer in, maar we hebben samen een leuke tijd gehad en veel mooie albums op de markt gebracht.

Gilmour is wel de rotte appel die samenwerkingen tegenzit (Waters stelde zelfs voor The Wall samen live op te voeren). Nick Mason staat als een klein meisje te springen om een samenwerking, en ook Waters heeft het oud zeer allang opzij gezet.

De heren worden anders meer gesignaleerd sinds lange tijd . In de zomer deden ze gezamelijk nog een optreden(tje) voor een goed doel en Gilmour heeft toegezegd een paar shows te komen spelen tijdens The Wall tour van Waters . Het zal dan gaan om Comfartbly Numb waarschijnlijk . Er is dus wel degelijk weer sprake van enige harmonie ..... dus wie weet .

Achja, die Waters is een absoluut fijne vent en Gilmour zoekt alleen de ruzie op... uhuh. Het lijkt net of sommige van jullie op de thee gaan bij Waters. Even een open deurtje: voor ruzies heb je minimaal 2 personen nodig... Natuurlijk stelde Waters dat voor, want hij wist dat hij bot ving.

Dit album is zeker hét beste album van Waters (met natuurlijk Final Cut, maar dat was nog in het saamhorige Floyd-tijdperk ). Vooral de titelsong, Too Much Rope (heerlijke intro) en Three wishes. Hij heeft hier qua sound echt alles uit de kast gehaald en het heeft bij mij in ieder geval gewerkt.

De berichten die zo nu en dan naar buiten komen liegen er niet om. Als je ziet dat Waters als een klein kind met een lolly zo blij was na zijn reunie met Gilmour tijdens dat concert voor de Hoping Foundation. Je kan nu wel een hand in het vuur steken voor Gilmour, maar terwijl de anderen élke keer zeggen dat ze een reunie wel zien zitten is het Gilmour die dat telkens niet ziet zitten. Dat mag hij zelf weten, maar ik mag daar dan ook mijn mening over hebben.

Zo is het, en niet anders. Om ruzies bij te leggen heb je twee mensen nodig, en we hebben er maar één die dat wil.

Zo... zit je iets dwars? Ik neem het voor niemand op, ik zeg alleen dat er twee voor nodig zijn etc. Ik ben ook niet bij die ruzies geweest, dus kan er ook weinig over zeggen, zoals 100% van de MuMe gasten... inclusief onze Stijn.

Afijn, ieder zijn mening en 'plezier'. Misschien weer je gitaar pakken, wordt je rustig van...

Er zit mij helemaal niets dwars, ik vermeld gewoon even wat de stand van zaken is. Als de berichten die naar buiten komen niet zouden kloppen dan zou Gilmour daar toch wel een uitlating over doen? Het enige dat hij constant zegt is ''it's not something I want to do''. Zet dat tegenover de uitlatingen van Mason en Waters en 1+1=2.

Ik ben ook niet bij de ruzies geweest, maar elke Floyd fan heeft er het e.e.a. over gelezen, het valt allemaal wel mee, en geen van beiden hebben elkaar ooit iets ernstigs aangedaan. Het is gewoon dwaas om dan 30 jaar verbitterd te doen. Voor bijna geen enkele ruzie is dat nodig.

dat niet, maar vergeet niet dat al die jaren gehannes en gesoebat meepeelde mbt diverse rechtzaken, over en weer, dus zowel ene zakelijke als vriendschappelijke verzoening bleek lastig

enfin, 2 vechten 2 schuld

Ik denk dat dat ook niet zo'n grote rol meer speelt. De een wil dit, de ander wil dat na al die jaren. Dat je elkaar artistiek bent ontgroeid zal er ook wel mee te maken hebben. Wat ze nog samen willen doen is voornamelijk voor de fans. Ze bulken van de poen en maken verder muziek voor hun eigen lol.

Gilmour heeft het Waters nooit vergeven dat hij PF voor de rechter sleepte toen de band zonder hem, die er zelf mee stopte, door ging. De arrogantie van Waters dat PF van hem was heeft Gilmour hem waarschijnlijk nooit vergeven. Ik denk dat Gilmour Waters een walgelijke vent vind die hij al 30 jaar niet meer tot zijn vriendenkring rekent. Vanuit dat oogpunt valt er niets goed te maken.

Tsja, dan kun je je ook afvragen hoe PF er na Barrett zonder Waters had uitgezien. Gilmour had daar zeker geen invulling aan kunnen geven. En vergeet natuurlijk niet dat hij dat maar al te goed wist. In zijn eentje voortmodderen zou zijn zakken zeker niet zo goed hebben gevuld dan wanneer hij de merknaam zou kunnen blijven voeren. De strijd was puur op financiële gronden gebaseerd. Waters heeft zich iig een waardig verliezer getoond om keihard terug te slaan met zijn comeback en in ieder geval zijn eigen werk.

Welke comeback?