Hoezo is dat een prestatie? Dat het een bewuste keuze is kan ik begrijpen, maar hij hoeft alleen maar zijn solo's uit z'n hoofd te leren, om daar nou lof voor uit te delen..

Ik weet niet of het jou is opgevallen, Stijn, maar veel bands krijgen tijdens een concert niet voor elkaar wat hen wel in de studio lukten. Ik vind niet dat er heel veel bands zijn die live net zo goed of beter zijn als in de studio. Daar heb je natuurlijk te maken met verschillende takes en het her en der bijschaven achter de knoppen. Ik vind het mooi als ik een band live hoor die niet alleen een fijne sfeer kan neerzetten, maar live ook nog eens hetzelfde of beter niveau haalt als in de studio.

Ik vind dat Gilmour tijdens de concerten dezelfde magie kan overbrengen als op de studioalbums. En aangezien ik vind dat de meesten dat niet kunnen en ik vind dat een aardige prestatie.

Ik vind dat wel meevallen. Nu is het werk van Pink Floyd ook niet extreem moeilijk om te spelen. Gilmour is nml. meer de man van de melodie dan een echte virtuoos. Dat scheelt ook.

Ik moet nu aan oplichters als Dragonforce denken (wel een erg extreem voorbeeld, maar soit). De boel belazeren in de studio en het dan live niet waarmaken. Dat heeft meer met de muzikale kwaliteiten van dat soort groepen te maken.

Je kan inderdaad na/d.m.v. meerdere takes tot een beter resultaat komen (waar niets mis mee is), maar een goede muzikant leert dan gewoon dat uiteindelijke resultaat, zoals Gilmour met 'Comfortably Numb' deed. Dat zegt het e.e.a. over zijn muzikale gehoor en kunnen, maar dat hij al 30 jaar dezelfde solo speelt zegt aan de andere kant ook wat.

Een passende improvisatie op de automatische piloot spelen lukt niet echt. Een solo spelen als je 'm goed ingestudeerd hebt is een makkie, je weet immers precies wat je wanneer moet doen. Ik denk niet dat Gilmour moeite heeft met de meeste van zijn solo's. Hij kan het niveau makkelijk aan, en hij weet ook nog eens precies wat hij moet spelen. Hij hoeft z'n aandacht er dan niet eens per se bij te houden (wat je wel eens ziet bij bands die als zoutzakken op de automatische piloot alles precies naspelen).

Ik denk overigens niet dat Gilmour niet/weinig durft te improviseren (hij heeft in het verleden al bewezen dat prima te kunnen) maar misschien geeft 'ie te veel om de mening van fans, of hij vindt dit gewoon makkelijker.

Je zou Pink Floyd live net zo goed kunnen noemen (hoewel dat pas meer na 1977 zo was), maar ik vind eerder dat ze precies hetzelfde doen, wat ik nogal saai vind. Wat voegt live spelen nog toe als er geen verschil is met de albums? Zoals Jimi Hendrix zei: ''ik ben geen jukebox''.

Als ik bijvoorbeeld naar Remember That Night kijk, of luister naar PULSE of Live in Gdansk, dan kan ik niet zeggen dat het verhaal van de jukebox opgaat. Voor mij wordt de muziek zo mooi gebracht, het live aspect (wat dat dan precies is weet ik ook niet, misschien de sfeer, de klanken) voegt mijns inziens echt wat toe. En niet alleen omdat anderen meedoen op Remember That Night.

Veel bands kunnen mijns inziens niet tippen aan hun studio albums. Ik begrijp dat een goede muzikant zijn stukken uit zijn hoofd kunnen leren, maar als ik bijvoorbeeld luister naar live muziek van Guns N' Roses, dan vind ik dat een stuk zwakker. Artiesten als Michael Jackson en Madonna moeten het vooral hebben van hun live shows (die bij PF en de afzonderlijke leden ook aardig in orde is), want muzikaal is het allemaal wat matig mijns inziens. Ik vind dat dat voor veel bands geldt dat ze live simpelweg niet hetzelfde brengen.

eldt overigens ook wel eens voor Roger Waters. Muzikaal is het dan wel dik in orde, maar je moet wel geluk hebben dat hij goed bij stem is. Maar dat geheel terzijde.

Bij Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973):

ik blijf erbij (sinds) PULSE (!!!);
maak er een mooie tour van; Gilmour & Waters: eat your heart out !

Ik heb eerlijk gezegd geen idee waar je het over hebt, BB King... Mis ik iets?

Waters gaat The Wall spelen met de suport van Gilmour. In Nederland!

Bron? Ik kan het me niet voorstellen dat Gilmour helemaal naar Arnhem reist.

Zou ook tot het laatste moment geheim gehouden worden . Kan het me bijna niet voorstellen .

Maar van mij ie komen , bij voorkeur 11 April . Ben ik erbij .

Zou natuurlijk helemaal geweldig zijn. Beetje jammer dat het vandaag 1 april is.

Ahh! Ik dacht dat het aan mij lag. Ik begreep het ook niet!

Bij Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973):



Staat niets bij. Het idee was leuk, maar niet realistisch genoeg om er op 1 april in te trappen.

Trap ik er nou weer in dan.

Is er iemand die naar zo'n matige brei van liedjes wil komen luisteren dan?

Mijn vader had het trouwens al veel eerder dan 1 april aan mijn verteld. Volgens mij klopt het gewoon.

Roger Waters zou echt nooit meer met Gilmour op gaan treden.

Hij heeft er vorig jaar nog mee gespeeld.

Het is eerder Gilmour die nooit meer met waters op wil treden.

De mannen gaan inmiddels al richting de 70, vooral Waters, en waarom zouden ze op hun oude dag nog regelmatig met elkaar willen optreden?

Dat hadden ze dan beter eerder kunnen doen, nu niet meer. Er is waarschijnlijk teveel gebeurd om nog regelmatig samen op te treden.

Ik vind het ook wel best zo, ze hebben samen mooie albums zat gemaakt.

Al zou een definitief afscheid in stijl wel mooi zijn. Ze hebben zoveel moois gemaakt dat het eigenlijk wel een waardig afscheid in stijl verdiend heeft.

Vanaf toen.

Nee, maar ik las in de MOJO van een paar maand geleden een interview van Waters dat ie ábsoluut niet zit te wachten om met hem nog op één podium te staan.

En toch komt Gilmour 'Comfortably Numb' een keer meespelen tijdens de tour.

Volgens mij is het ergste tussen beide heren wel uit de lucht, maar Gilmour wil niet meer terugkijken en ziet dus geen heil in een Floyd reunie (en terecht, want Wright is er niet meer bij). Voor zover ik weet gaan ze sinds hun benefiet concert weer vriendelijk met elkaar om, maar spreken ze elkaar niet regelmatig.

Hmm, ik zal vanavond dat interview nog eens lezen Stijn. Ik had inderdaad ook geruchten gehoord dat Gilmour Numb een keer zou komen spelen, maar ik heb daar een hard hoofd in.

Zou wel mooi zijn btw!

Ik heb het fout.

“I hear the rumors,” Waters says. “I think it’s beginning to look now as if he’ll do one gig, he’ll do “Comfortably Numb” at one gig. It’s a big secret when. Live 8 was the big one when Rick [Wright] was still alive – it was very moving."

Ik vind dat Live 8 kan worden gezien als een prachtig definitief afscheid. Waters en Gilmour hadden hun ruzie bijgelegd. Wright was er toen nog bij en Mason achter de drums. Het was prachtig om de belangrijkste line up weer te zien. Ze deden het ook harstikke goed.

Dat is dan toch een prachtig afscheid geweest? We hebben ze nog een keer in de succesvolle samenstelling gezien en ik heb er met volle teugen van genoten. Ik heb dat optreden gepindakaasd. Een memorabel afscheid, zeker nu Wright zich bij de Heer heeft gevoegd. Ik vond het Live 8 optreden een prachtig einde/afscheid van in mijn ogen de beste band allertijden.

Zeker een mooi afscheid ja.

Ik vond het eerlijk gezegd een beetje een gemiste kans. Cliché nummers, een beetje gemakzuchtig van ze om die allemaal te spelen (waar natuurlijk minder repetitie en moeite voor nodig was, want Gilmour en Waters speelden ze solo ook allemaal).

Ik heb ook wel een beetje het gevoel dat Gilmour een egotrip nodig had. Waters had wel wat andere nummers willen spelen, maar is er toen maar in meegegaan. Ze hadden Waters eigenlijk niet eens nodig voor die reunie, het was toch een beetje de Gilmour show. Na afloop met een zuur hoofd meteen willen weglopen vond ik ook wat overdreven. Goed dat Waters hem terugriep.

Neemt niet weg dat ze die nummers wel prima speelden.

Gilmour kon er eigenlijk niet onderuit . Sir Bob Geldof heeft wat dat betreft bij iedereen goodwil gekweekt .
Waters was duidelijk meer in zijn nopjes dan de wat starre Gilmour .
Met wat ze speelden kan ik goed leven . In die korte tijd dat je hebt om te peformen op dit soort gelegenheden , ga je niet al te moeilijk doen .
Ik herinner mij Queen op de eerste editie in ''85'' . Queen blies iedereen weg , een allesbehalve verrassende set , maar ze hadden het wel het beste begrepen . Je gaat dan niet de songs spelen die je zelf misschien het leukste vindt .

Onder dat motto is Floyd ook gaan spelen . En dat deden ze bekwaam . Gilmour vond ik niet aan egotripperij doen . In de loopbaan van de groep, tot zeg maar Animals , was hij de voornaamste leadvocalist . En tijdens Wish You were Here zong Waters ook een couplet lead .
Maar vergeet ook niet dat er een hoop is gebeurt tussen Waters en de anderen .
Waters was de eerste jaren na de breuk en tijdens de reunie met Gilmour , Mason en Wright erg verbittert , en bij elke gelegenheid liet hij dat ook duidelijk merken . Zijn uitlatingen waren niet misselijk .
Gilmour heeft tijdens de Division Bell nog gevraagd of Roger langskwam om met Dark Side Of The Moon mee te spelen . Dit was duidelijk nog te vroeg .
Nu heb je een situatie dat het min of meer andersom is .

Maar de heren zijn inderdaad weer wat closer , maar wel tot op een bepaalde hoogte .

Interessant wat betreft het vragen van Waters op de Division Bell Tour. Ik heb er inderdaad een bevestiging van gevonden: ''Our problems with Roger were 25 years ago. That's an awfully long time to be still mad. I've made one or two minor openings to
him. I invited him to my 50th birthday in 1996, as well as inviting him to play "Dark Side of the Moon" with us in 1994. And he didn't come either time. He didn't even come to my birthday
this year, which I invited him to.'' Dit stamt van na Live 8

Kwam bij het zoeken overigens ook dit tegen:

''At one point I looked down, and Roger Waters of Pink Floyd was sitting and chatting. Soon he stood up, and I asked him about his plans to tour a concert version of Floyd's classic "Dark Side of the Moon" album in Europe with Floyd drummer Nick Mason in his band.

He's still looking for someone to sing David Gilmour's parts. I suggested David Gilmour, but, alas, last summer's triumphant Live 8 Pink Floyd reunion didn't stick, and Waters said Gilmour has been dumping on him interviews again, saying Live 8 would've sounded just as good without Waters.'''

Dus toch Gilmours ego.

Pink Floyd news - outsidethewall.net

Interessante achtergrond informatie Stijn . Des te meer duidelijk blijkt dat er nog genoeg oud zeer is bij Gilmour .
Waters verteld ook in een interview dat hij zich inderdaad inhield bij Live 8 .
Ongeveer in deze bewoordingen :

" Dave heeft het de laatste jaren voor het zeggen gehad bij de groep , ik heb mij dus ingehouden . Op live 8 had ik daar geen moeite mee , maar ik neem het liefst alle beslissingen zelf ."

Kortom , echt vriendjes zullen de twee nooit meer worden . maar toch schijnt Gilmour nog ergens een keer op te duiken tijdens The Wall .