Op wikipedia worden ook The Pretty Things als mogelijke kandidaat genoemd. Het nummer komt blijkbaar (letterlijk?) uit de vuilnisbak van platenmaatschappij Apple.

Sommige stukjes zang (de harmoniën) hebben wel iets weg van de Beatles, maar ik zou niet durven garanderen dat ze hierbij betrokken waren.

In een radioprogramma in de vroege jaren '80 werden de BeeGees met één of meer Beatles genoemd als 'schuldigen'.

Ikzelf denk dat Arrie er het dichtst bij zat:


Volgens mij is de tape in de vroege jaren '70 in omloop gekomen; in de tijd dat er allerlei halve en hele bootlegs vrijkwamen en veel bands (Residents? Klaatu?) werden 'aangezien' voor de Fab Four!

De geluidskwaliteit is zo beroerd dat je er alles van kan maken. Feit is dat de opnames niet worden genoemd in het (anders zeer volledige) standaardwerk van Mark Lewisohn. Meestal zijn er meerdere takes en/of acetaten beschikbaar van elke opname en ik vermoed dat als het een "Beatles"-opname betreft er een kopie in de kluis zou moeten liggen.
Zo te horen had men wel van het één en ander geestverruimends gesnoept!

Heeft geen enkele interviewer dit nummer ooit voorgelegd aan een Beatle?

Paul en Ringo zijn er nog dus het kan hen nog altijd voorgelegd worden, nietwaar.

Telefoonnummers, iemand?

Het vervelende was dat al in de jaren ´70 de Beatles hier en daar vaag waren over wat ze wanneer nou precies hadden zitten opnemen. Vooral Lennon plaatste af en toe een eigen compositie bij Macca (hij schaamde zich voor wat songs).
George Harrison had ten tijde van de Anthology-serie geen idee of bepaalde songs nou op Rubber Soul of Revolver stonden.

Het feit dat `Carnival of Light´wel duidelijk beschreven staat in ´De Boeken´ en dit gemurmel niet wil, denk ik, wel wat zeggen!

Volgens Simpsons duurt het heel erg lang voordat Ringo Starr reageert (als hij überhaubt dan wel reageert).

Ringo moeten we niet hebben, die kan nooit normaal op een vraag reageren, gaat 'ie weer zitten geinen.

... of komt er 5 keer 'peace' voor in zijn zinnen.

Ringo was altijd al een beetje 'weird', kijk deze clip van zijn hit uit 1976. De serie Kojak was erg populair en Ringo zal Ringo niet zijn als hij zich niet ook zo'n 'kapsel' zal laten aanmeten

YouTube - Ringo Starr - You don't know me at all - 1976 - Clip

Interessante discussie gaande op het Steve Hoffman-forum. Doorgewinterde Beatle-kenners (de mensen die alle bootlegs uit hun hoofd kennen) melden dat ook ten tijde van de Witte Dubbelaar en de Get Back-sessies er nog hier en daar behoorlijk werd samengewerkt door de heren Lennon en McCartney. Zo suggereerde Lennon het hoempa-deuntje aan Macca en ontraadde hij hem juist een orkest toe te voegen aan het kale `Blackbird`.
In dezelfde discussie een aardige opsomming van de Beatles-plaat die er uiteindelijk nooit is gekomen. songs die tijdens de Get Back-sessies zijn uitgevoerd, maar die later op solo-albums terechtkwamen:

Hear Me Lord
Give Me Some Truth
Another Day
The Back Seat Of My Car
Every Night
Child Of Nature
Hot As Sun
Isn't It A Pity
Windows, Windows
All Things Must Pass
Let It Down
Teddy Boy

Daar viel toch nog best een fraaie plaat van te maken!

What a pity
What a pity, pity, pity

Ik heb vandaag The Beatles Rockband gespeeld, en man man wat een genot. Het eerste deel deed mij niet zo veel (de begin periode van de Beatles. Te eentonige en matige nummers naar mijn smaak. Maar het begint mij echt smaken vanaf Rubber Soul. Met als hoogtepunt Sgt. Pepper en later Abbey Road. Ik werd helemaal vrolijk van de beeldige weergave van Yellow Submarine. Zelfs een voor de oude rotte op deze site is dit een benoemswaardig spel om te spelen met een paar van je schavuiten. zinged op de bank met een pilsje bijvoorbeeld.

Echt een geweldig spel inderdaad, prachtig zelfs.

Als parodie is dit om je echt te bescheuren; kijk maar, je ligt in een deuk, zeker als je de geschiedenis van de "Prefab Four" kent, haha;

YouTube - The Rutles All You Need Is Cash: Part 8

De eeuwig jonge Ringo, want wie geeft hem 70 (??), heeft wel een heel leuk verjaardagsfeestje gehad. Hij trad op met als special guest Paul McCartney die Birthday inzette, terwijl oude vriendin Yoko (77 inmiddels ) een dansje deed op haar mans compositie with a little help from my friend, leuk toch............

YouTube - ringos birthday bash with paul

YouTube - Ringo Starr "With A Little Help" from Yoko & friends

Far out!
Wat is Mccartney (en de jarige ook trouwens) goed bij stem! Dat wordt zsm. Good Evening New York ergens vandaan halen.
Ook te gek dat Ringo aan het einde een paar peace handjes geeft haha!

Ik zag twee dagen geleden een Paul Mccartney HIV benifit conert op Youtube van zo'n 1 uur en 15 minuten. In geweldig kwaliteit. Hij deed daarop een aantal Beatles en Wings klassiekers.

Bedankt voor de links, echt hilarisch! Goed tegen de verveling!

The Rutles zijn briljant ja. De twee films en vooral het eerste album zijn zeker de moeite waard.

Wel eens van Steve Ricks gehoord?
Hij brengt The Beatles echt weer tot leven, zoals Lennon/McCartney hadden geklonken en eruit zagen (samen) in 1980

YouTube - THE BEATLES "I'll Get You"

Of George en Ringo in 1969,:

YouTube - George Harrison & Ringo Starr "Something"

Klinkt echt nergens naar vind ik. Je kan wel zien dat 'ie de Beatles nadoet, maar hij lijkt er verder ook niet op.

Het is dan ook een parodie. In Engeland is hij behoorlijk populair, maar natuurlijk niets vergeleken met The Rutles.
Leuk is ook dat George Harrison zelf een rol had in The Rutles, dus ook zelf met een vette knipoog naar zijn eigen verleden kon kijken.

Maar een parodie moet wel grappig zijn.

Zoals The Rutles dus. Harrison was inderdaad een liefhebber van The Rutles (eigenlijk van alles wat met Monty Python te maken had).

Harrison was bevriend met alle Monty python leden, vooral Eric Idle. Harrison was niet zomaar een vriend maar zonder hem was een film als Life of Brian nooit gemaakt.

George was de Beatle met de meest relativerende humor over zijn oude band. Dat bleek al uit de Anthology-serie. Waar McCartney nog wel eens gewichtig wilde doen over hun prestaties, was George wat rustiger en afstandelijker over z´n oude companen.
Misschien ook omdat George vanaf augustus ´66 minder en minder interesse in de band had, terwijl McCartney de boel steeds meer draaiende moest houden...

Maar aan de andere kant werd George vanaf 1966 steeds belangrijker voor de band. Zijn invloed werd groter. De oosterse invloeden en oosterse instrumenten, het bezoek aan India van een half jaar aan de Maharishi, de introductie van LSD en de daarmee in verband staande psychedelica zijn erg belangrijk voor de ontwikkeling van de groep geweest. En kwamen allemaal uit de invloedssfeer van Harrison. Terwijl hij ook vanaf 1966 als componist, zanger en gitarist meer zijn stempel begon te drukken. Ik vind eerder dat Lennon zich na 1966 terug begon te trekken terwijl Harrison steeds meer zijn plek over begon te nemen.

Bij Paul McCartney - Flaming Pie (1997):

Niemand kan mooiere melodieën bedenken dan Paul Mc Cartney, deze stelling steun ik voor 100%
Kijkend (luisterend )naar soloplaten als Ram, Flaming Pie, Band on the run (Wings) en bv de laatste albums ondersteunen dit.
Ik denk dat met name in de begin tot midden-periode zeg tot SGT Pepper, alle componisten erg groeide door de samenwerking, George steeg ook boven zich zelf uit.
Verder hadden de Beatles de bijzondere kwaliteit dat ze ieder compositie geweldig konden opleuken met de meest fantastische koortjes (beter dan de strandjongens).
Natuurlijk vind ik ook nummers als Because en In my life prachtig.
Maar Paul kon /kan echte simpele lieve ontroerende liedjes maken, ik geef toe soms op het zeikerige af.
Hij heeft er overigens ook de stem en het gezicht voor.

Ik heb geen zin de eeuwige 'wie was de beste Beatle' discussie weer op te rakelen, maar deze opmerking slaat natuurlijk kant nog wal.

Ja, mijn voorkeur zou uitslaan naar McCartney als ik moest kiezen, maar dat hoeft niet want The Beatles waren een BAND. En in een band heb je te maken met ego's die op bepaalde momenten de kar trekken. Bij The Beatles was Lennon in de beginjaren die kartrekker, en McCartney juist in de latere jaren de motor/motivator.
Dit is overigens een feit, geen mening.