Aardige sfeertekening! In veel opzichten is het achteraf goed dat de band in 1970 opgehouden is te bestaan. Veel bands die na een artistiek hoogtepunt doorploeteren worden of een karikatuur van zichzelf of worden een soort 'corporate bands' (Eagles!) die een beproefde formule herhalen. Je verdient er veel mee, maar artistiek bevlogen is het allemaal niet echt.

Leuk voor de verzamelaar: +Nieuwsbrief+Week+03&utm_medium=email&utm_source=Mania+Mailing]US albums release

Nog eens gecheckt en het zijn eigenlijk een slimme her-verpakking van de mono-en stereo-remasters uit 2009 met een paar tracks die een beetje verschillen. Ik denk dat "Yesterday en Today" wel een aardige verzamelaar is voor de liefhebber van de ''middenperiode'' Beatles, voor de rest is het vooral voor de verstokte verzamelaar (en dat zijn er nogal wat!:))

Het is ook puur voor de RecordCollector,die vind dit een welkome aanvulling op hun verzameling.
Hoes en samenstelling wijkt af van de europese markt
Op A hard days night en Help! vind je b,v ook enkele instr. uitvoeringen van de orginele tracks
Zelf heb ik Rubber Soul aangeschaft,Waarom? mijn Beatlealbum favoriet t/m 1965
Leuk om hem nu in afwijkende U.S realese te hebben in hardsleeve(compacte)LP hoes

Een aardige blog (al zeg ik het zelf) van een schimmige figuur in de Beatles-geschiedenis; Magic Alex!

McCartney en Starr treden samen op tijdens de Grammys op zondagavond 26 januari. Het gerucht gaat dat Paul en Ringo een uur lang Beatles-nummers willen spelen, wie zijn wij dan om dat tegen te houden?
En er is meer: zowel Paul als Ringo zijn naar verwachting te gast bij David Letterman als onderdeel van een 'Beatles Week' van 3 tot 7 februari.

Voor mij geen Beatles reünie, dat kan niet zolang John en George dood blijven, maar het is wel aardig dat deze twee zeventigers, die ooit deel uit maakte van The Beatles, samen wat Beatles nummers gaan spelen. Omdat het 50 jaar geleden is dat The Beatles doorbraken in de USA.

Weet iemand of de cbs special die op 9 februari in Amerika is uitgezonden ook hier ergens te zien zal zijn? Of op dvd uit zal komen?

Hebben er nog meer mensen naar de Vrienden van Amstel Live met Paul en Ringo gekeken? Wat een beschamende, narcistische vertoning. Vooral Ringo was weer een drama.

Nee, te hoog lulligheidsgehalte. Daar kijk ik niet naar.

Ik zie niet zo goed wat er zo narcistisch aan is, aangezien ze dit niet zelf hebben georganiseerd?

Ringo.. tja.. de man is 74, kan niet bewegen op een podium, zingt in ieder geval niet vals (meer) maar het ziet er niet uit. Maar ik bekijk het zo, de man is 74, en heeft erg veel lol, da's mooi om te zien. Nu kunnen we er nog van genieten, over 10 jaar is het misschien allemaal wel voorbij, en echt alleen nog maar geschiedenis.

Volledig terecht dat men daar nu nog gebruik van maakt vind ik. Paul nog steeds aardig in vorm, en Ringo op drums erbij.. ik vind het toch een mooi gezicht. (kan niet stoppen met denken hoe t zou zijn als John en George er nog zouden zijn, had dat dan werkelijk tot een reunie kunnen leiden??)

De performances van de andere artiesten.. tja.. Kate Perry zing yesterday? Dat mens kan niet zingen en ik snap ook niet wat ze daar doet, maar manlief was er, dus dat zal dan wel de reden zijn.

Enige die me serieus kon bekoren was de vertolker van "in my life" Ed Sheeran. Die deed dat erg mooi vond ik.

Ook leuk om de zoon van George een deuntje te zien mee spelen (wat lijkt ie op zijn vader) en de gelijkenis van Sean met John wordt ook steeds groter (zeker als ie zich zo gaat kleden als zijn vader, inclusief begleidende haren en baardgroei)

Typisch Amerikaanse show.. maar volledig terecht, en elke vorm van aandacht die the Beatles krijgen vind ik heerlijk om te zien, zeker als de mannen er zelf actief aan bijdragen.

Was het hoogstaand? Nee, pas toen Paul begon te spelen werd het echt leuk, maar vermakelijk was het wel met alle verhalen er tussendoor.

Wie geniet er nou van dat optreden van Ringo? Het is net Gordon met z'n glittershirtjes en zijn vingertjes in de lucht. Met dat rare Onoding, die gek wordt als ze een camera ziet, op de eerste rang, brrrr. Heeft die Sean eigenlijk daadwerkelijk een bril nodig of heeft hij een omgekeerd Oedipuscomplex?

Het narcistische zit 'm erin dat je een beetje vol van jezelf vooraan zit te kijken naar zo'n Amstel Live show ter ere van jezelf. En dan 'Birthday' voor jezelf zingen. Ik word daar een beetje ontoepasselijk van. Dergelijke Amerikaanse shows trek ik sowieso slecht.

McCartney zong bij 'Birthday' tamelijk matig, maar herstelde zich daarna wel. Vond het wel een hele tamme performance. Laat die gitaar eens ronken.

Ik vond het leuk en heb me dan ook vermaakt met de show vorige zaterdag. Een flink aantal bands vielen flink door de mand, vooral Maroon 5. Verrassingen waren er van de holle bombastband ngenImagine Dragons (Revolution) die loepzuiver in harmonie zongen en John Legend/Alicia Keys (Let It Be). Ringo zat achter het drumstel en sloeg af en toe wat mee en zong nog wat op zijn Ringos, niet zo heel goed dus. McCartney speelde een aantal songs met zijn huidige band en dat klonk een heel stuk beter. Dat de man niet alle hoge noten haalt vergeef ik hem maar het grootste gedeelte zat er gewoon dik boven op.

Was Ringo altijd al het kneusje?
Nu niet meer! Hij is van de lelijkste eend naar de coolste Beatle getransformeerd.
Hij is eindelijk wat zijn naam al beloofde: een Starr.

Quiz-vraag: Wat is het enige nummer van The Beatles dat alleen is ingespeeld door Paul en Ringo?

Ik weet niet beter of Sean draagt een brilletje hoor..... (zie de film Moon Walker)

Geen kneusje, wel een briljante hofnar, een rol die hij zijn hele leven met verve heeft gespeeld.

Why don't we do it in the road.

The Beatles zijn toch een beetje de Bob Cremers van MusicMeter.

Ringo is een gecompliceerder karakter dan het lijkt.... Hij had er een tijdlang de balen van dat de 8 jaar diensttijd bij de Fab Four volledig bepalend zijn voor de rest van zijn carriere. In interviews wilde hij het niet meer over The Beatles hebben (wat de gesprekken behoorlijk inkort...) En beroemd is het 'peace & love"-filmpje waarin hij al 'peace and love'-roepend meldt dat het afgelopen moet zijn met al die stomme fanmail.

Diebrief van Lennon !
Geschreven n.a.v. het legendarische 'Lost Weekend', dat blijkbaar van 1973 tot en met 1975 duurde....
Nee! Hij was het niet die het mengpaneel van Phil Spector ondergezeken had, het waren Keith Moon en Harry Nilsson!
Foei! Wat een vervelende klikspaan was je, John!!!
Iemand heeft nu het bewijs, het koste hem 61.000 euri.

Vanaf 9 september: de Beatles Mono Vinyl box met alle platen/singles in monoversies (vaak afwijkende mixen), gemastered direct vanaf de analoge album-masters (dus niet zoals bij de stereobox van digitale masters), hoezen geheel gereconstrueerd van de originelen, inclusief de 'flip-back'-covers. Het kost een lieve duit ($400,-), maar dat is een stuk goedkoper dan op ebay 1500 piek betalen voor een goede mono white album!

Blijft onbegrijpelijk: degenen die deze box kopen, hebben die albums al minstens vijf keer (gekocht). Zullen we anders Einstein eens aangrijpen: 'Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.'

Ik lees het al; geen vinylbeatlesfan. Potentieel is dit de beste Beatles-heruitgave denkbaar; het originele format op het best klinkende medium. En gelukkig heb ik slechts 1 lp en 2 cds van de 2009-remasters aangeschaft, dus dat geld spaar ik dan weer uit! :0

Voor €400,- the holy grail, een koopje, zeker voor de echte die hard idioot zoals ik .

Dit hoor ik bij elke Beatles-heruitgave. Cognitieve dissonantie zou je het ook kunnen noemen. Straks is Beatles in Pono of weet ik veel welk nieuw medium weer het beste.

Een 5.1 mix of iets quadrafonisch (geen idee dat precies hetzelfde is)?

Dan lees je de verkeerde artikelen of luister je naar de verkeerde ''deskundigen".
De Beatles zijn een vinyl-fenomeen (feitelijk is elke uitgave van vóór 1985 potentieel op vinyl het beste, maar daar zitten nogal wat haken en ogen aan. Even de Beatles-uitgaven tot op heden nalopend vanaf het cd-tijdperk: de 1987-cd's waren wat blikkerig, vooral "Help" en "Rubber Soul" kregen een omstreden remix mee. De latere albums (witte dubbelaar t/m Abbey Road) klonken best aardig. Toen kwamen er de 2009-remasters; een hele verbetering; wel was er wat kritiek op de wat fors uitgevallen basklank. Algehele lof was er voor de mono-cd-remasters, zowel qua vormgeving als geluid.
De Beatles waren tot en met (zeker) Sgt. Peppers voornamelijk in mono geïnteresseerd; er werd dagen aan de mix gesleuteld door de mannen en George Martin zelf, de stereo-mix werd geregeld door een technicus in een paar uurtjes samengesteld uit de twee of vier beschikbare sporen.
Ik weet niks van pono, maar vinyl is het beste medium voor ''oudere'' muziek, daar helpt tot nu toe geen digitaal foefje tegen. Cognitieve dissonantie of niet.

Wat ik bedoel te zeggen is dat talloze Beatlesfanaten alles aangrijpen om opnieuw geld neer te leggen voor iets wat ze allang hebben. Consumptiemaatschappij ten voeten uit.

En dan te bedenken dat dit dezelfde fans zijn die jarenlang ontkent hebben dat de cd's uit 1987 schel en vlakjes klinken.

Dat geldt natuurlijk voor alle artiesten die sinds de jaren '60 actief zijn; alles op cd, geremastered, daarna soms op SACD, op vinyl en daarna de superdeluxe versies. Gelukkig heb ik als Beatlesfan me bij alle formats ingehouden; van de originele cd's heb ik er maar vier en van de remasters alleen Abbey Road. Vandaar mijn enthousiasme voor de mono-vinyl-box; ik vermoed dat dit voor een groot deel van de Beatles Collectie naast het originele vinyl de best denkbare uitgave wordt. Het scheelt ook dat ik geen ''verzamelaar'' ben; alles gaat op de draaitafel!