Ja, maar Brian Jones was wel een muzikale duizendpoot, een echt wonder! Dit toch wel in tegenstelling tot bijv. Mick Taylor en zeker in tegenstelling tot Ron Wood

Mick Taylor en Ron Wood zijn zeker goede gitaristen maar Brian Jones was veel experimenteler.

In de nieuwe UNCUT van april 2008 staat een heel goed bericht over de Stones en ook een interview van 12 pagina's met Keith Richards als ook Mick Jagger. Toeval dat er tussen de interview bladzijden een paginagrote reclame voor Jack Daniels staat? Verder zijn hier een aantal oude en nieuwe Stones fotos te zien. Bijgevoegd is een gratis cd met de title: "Not Fade Away: 15 classics that fired up the Rolling Stones". Ik heb al deze 15 songs maar voor jongere gebruikers die graag willen weten waar de roots van de Stones liggen is deze cd een aanrader. Het zijn alle songs die door de originele artiesten opgenomen zijn en die die Stones dan later gecovered hebben en die veel van deze tracks nog steeds live spelen. Bijvoorbeeld Chuck Berry's met You can't catch me, Dale Hawkins met Suzue-Q, Muddy Waters met I Just wanna make love to you, Buddy Holly met Not fade away, James Brown met Please, Please, Please of Hank Snow met I'm moving on.

Op de voorpagina Keith Richards en Mick Jagger.

Dank voor de tip, had vorig weekend al gekeken, maar toen lag het vorige nr er nog. Meteen na je berichtje gelezen te hebben naar de tijdschriftenwinkel gelopen en ook een exemplaar gescored. Leuk dat je er een gratis cdtje bekrijgt. Mooie nieuwe foto's van Mick en Keef!
Ga er lekker straks in lezen, maar NIET vergeten straks naar Top Gear te kijken met Ronnie Wood op het racecircuit.

Misschien ben ik niet up to date en dit is misschien en stomme vraag maar wat bedoel je met "Top Gear te kijken met Ronnie Wood op het racecircuit.'?

Bij het programma Top Gear hebben ze iedere week een bekend iemand die in een auto stapt en zo snel mogelijk een rondje op een racecircuit rijdt. Deze aflevering met Ronnie rond november uitgezonden op de BBC komt nu vanavond op Veronca. KIJKEN!!

Vanaf 20 maart tot en met 12 april is er een foto-expositie "WymanShoots" in de "Yoshiko Matsumoto Gallery" op Weteringschans 37 in Amsterdam . Bill Wyman fotografeerde beroemde collega's , zoals de Stones, maar ook Eric Clapton, Ringo Starr en de legendarische kunstenaar Marc Chagall, ooit zijn buurman in Zuid-Frankrijk. Verder hangen er onder meer zelfportretten en landschappen.

@thunderball
Je hebt me gevraagd iets over het Stones optreden in de Gruga Halle Essen bij de Stones discussie te vertellen.

Het is wel een tijdje geleden en ik heb niet meer alle details in mijn hoofd maar wel de sfeer en de muziek van dit concert. Dat vegeet je nooit in je leven. Ik heb helaas het entree kaartje niet meer maar volgens mijn herinneringen was het concert op 12 september 1966, Out Of Our Heads was net in juli in de handel gekomen.

De Stones hebben op deze dag twee concerten in de Gruga Halle Essen gegeven wat in deze tijd heel normaal was. Een optreden duurde destijds zo ca. 45 minuten. Ik weet niet meer heb ik show 1 of show 2 gezien, ik denk het was show 1, de middag show dus. Meestals was show 1 om een uur of 16 uur een show dan ca 19 of 20:00 uur.

Ik weet ook niet meer wie voor deze avond de support act was, ik heb in deze tijd te veel concerten gezien en gooi 40 jaar later veel door elkaar. Maar vermoedelijk zijn het de Rattles geweest maar misschien waren ook de Rivets en/of Didi and The ABC Boys erbij.

In deze tijd waren ook stoelen in concerthallen normaal, ten tijde van hun Schevening optreden dan niet meer. Ik heb ergens op rij 20 of zo gezeten. Als dan de Stones kwamen was ik binnen enkele seconden bij het podium, iets aan de linker kant, op ongeveer 5 meter afstand van Brian Jones. Brian was helemaal in het wit gekleed zoals hij ook op het duitse release van Bravo te zien is. Blijkbar was zijn haar een half uurtje voor de show vers gewassen en geföhnt. Hij was heel erg ijdel en Brian leek op een engel.

Rechts van hem, vanuit mijn positie, dan Mick, Charlie, Keith en Bill. Ze begonnen met Everybody Needs Somebody To Love, ze hebben ook Satisfaction, Time Is On My Side, Around And Around, Last Time en I'm Moving On/I'm Allright gespeeld. Bij Everbody Needs Somebody to Love heeft Mick Jagger zijn jas uit getrokken en bij het refrein I need You you you .... met deze rythme zo gedaan alsof hij zijn jas in het publiek wilde gooien wat Mick dan toch niet gedaan heeft.

Charlie Watts is ergens tussen twee liedjes opgestaan en heeft iets in de microfoon gezegd maar ik weet niet wat. Naar Moving On/I'm Allright hebben ze de Stage verlaten en kwamen niet meer terug. Duizenden riepen We Want Stones.....We Want Stones.....We Want Stones.....We Want Stones.....maar ze kwamen niet meer terug. Ik heb Brian Jones nooit meer levend gezien en daarom is mijn herinnering aan hem de sterkste van deze avond.

Mooi relaas, Harald! Wou dat ik er bij had kunnen zijn!
Ik heb net de dvd Charlie is my darling aangeschaft en dat schijnt een hele leuke docu te zijn uit die tijd. Er staat ook nog iets van het Kurhaus op, geloof ik.

Die DVD heb ik niet maar wel van gehoord. Van het Kurhaus optreden bestaat er ook een grijse cd maar van slechte kwaliteit, heb ik ook nog niet kunnen vinden.

Ik heb dit boek gisteren in de Heineken Hall voor het eerste keer kunnen bekijken. Heel mooie fotos en Bill laat ook als fotograf zijn genialitiet zien maar helaas is dit boek met € 200,-- ook een beetje duur.

Gisteren avond stonden Bill Wyman en zijn Rhythm Kings als ook Chuck Berry - de King of Rock - in een uitverkochte Heineken Hall in Amsterdam. Het zijn twee optredens geworden, de Rolling Stones legende Bill Wyman met zijn succesvolle all-star band The Rhythm Kings, een 9-koppige band met o.a. de soulzangeres Beverley Skeete, de gitaarvirtuoos Albert Lee , Georgie Fame en Dallas Taylor. Op twee songs deed Mick Taylor mee. De eerste song wordt door Mick Taylor aangekondigd als een song older than Bill Wyman en Chuck Berry together en de tweede was No Expectations....een oude Stones klassieker van het Beggar's Banquet album. Het was een historisch gastoptreden .Niet eerder stonden Bill Wyman en Mick Taylor na de verlaten van de Stones op één podium! Het laatste keer dat ik ze samen heb gezien was op 11 oktober 1973 in de Gruga Halle Essen/Duitsland met een Keith Richards meer dood dan levend....maar wel geweldig!

Na 45 minten pauze dan Chuck Berry met zijn band, o.a. met zijn zoon Chuck Berry junior op guitar, een geweldige jonge 23 jaarige noorse pianist, de naam van de bass player weet ik niet meer maar hij speeld al 43 jaar voor Chuck en een drummer waar ik de naam ook niet meer weet. In het begin had Chuck Berry blijkbar probleme met zijn legendarische Gibson ES-350T guitar maar dat was snell opgelost. Dat Chuck Berry de belangrijkste grondlegger is van de Rock 'n Roll werd ooit kraakhelder door John Lennon : "Als je een naam vor Rock 'n Roll zou willen bedenken, zul je het Chuck Berry moeten noemen. Chuck Berry is de uitvinder van de Rock 'n Roll".

Voor mij personlijk was het heel erg mooi voor het eerste in mijn leven klassieke songs als Memphis Teneessee, Around And Around, Oh Carol, Bye Bye Johnny Be Good, Roll Over Beethoven & Little Queenie live gehoort te hebben die ook van de Stones gecoverd zijn. Geweldig! Ik was wel teleur gesteld dat er geen jam session Chuck Berry met Bill Wyman en Mick Taylor geweest was. Zomeede eracht ik de kans op een officieele release op CD en DVD van dit historisch als nihil. Misschien dat ergens die twee tracks Bill Wyman en zijn Rhythm Kings met Mick Taylor op een live cd van Bill Wyman en zijn Rhythm Kings in de handel komt. Maar zeker op een Bootleg....de heren Bootleggers hebben gisteren avond deze kans niet gemist.

Harald leuke recensie. Wat ik me afvroeg: Kan Berry nog zingen, volgens de geruchten zong hij vals de laatste jaren, veel optredens zal hij in Nederland waarschijnlijk niet meer doen.
Persoonlijk ga ik liever naar een Mick Tayloroptreden en zelfs The Rhythm Kings vond ik de moeite waard(in Gronau Duitsland kostte een kaartje 20euro en in Nederland het dubbele.
In ieder geval heb je mooie avond meegemaakt, groeten Vincent

Bedankt Vincent, het was voor me een heel mooie avond.

Ik heb net in de Parool gelezen dat volgens hun criticus Chuck Berry vals zong en onzettend slordig guitar speelde en dat hij het meeste guitarrenwerk aan zijn zoon Charles Berry junior heeft over gelaten. Dit is absoluut onzin. Zijn guitaren werk was prachtig en als er een fout in zat dan kan ik hiermee leven, slordig was het zeker weten niet. Dat zijn stem niet meer de stem van een jonge god is is ook te begrijpen. De man is 82 jaar! En tijdens Johnny Be Good deed Chuck ook een meer of minder vlekkenlose duck walk. Natuurlijk was dit geen duck walk zoals hij het met 20, 30, 40 of 50 jaaren deed...de man is 82 jaar! Chuck Berry's optreden gisteren avond was energie pur, waar haalt Chuck al die energie vandaan? En wat is er mis als Chuck zijn zoon misschien een beetje wilde promoten en het een en andere solo aan hem over liet? En Chuck Berry junior is zeker geen matige Bluesguitaris zoals het in de Parool vermeld was. Ik ben blij en trots dat ik Chuck Berry gisteren live konde zien!

Ik weet niet waarom Mick Taylor niet mee platen en optredens maakt. Mick kan zo met een goede Blues plaat millionen euro maken en zeker is ook al nu het Paradiso zo uitverkocht stel dat hij daar zal optreden. Het heeft misschien met het feit te maken dat Mick Taylor zich nooit als een solo aritst heeft begreepen. Mick Taylor kwam gisteren ook een beter onzeker over, misschien is hij het grote publiek niet meer gewend.

Het heeft denk ik ook te maken met het feit dat hij altijd het stigma van exstones gitarist bij zich draagt.Ik heb zelf het idee dat Mick Taylor ook een beetje het schuchtigere type is.Geen vanzelfsprekende rockster.Een verlegen man die gewoon zijn ding wil doen en dat is gitaar spelen.IK verwacht geen echte wonderen meer van hem betreft een heel nieuw album met geweldige nummers.Dan had ie dat al lang gedaan.Jammer,want het is een heel talentvolle muzikant.Hij heeft ook absoluut niet de credits bij de stones gekregen die hij verdiende.

Je hebt absoluut gelijk, dit komt dan nog erbij.

En Mick Taylor had vandaag steenrijk kunnen zijn stel dat hij de credits bij de stones had gekregen die hij verdiende. Ik weet niet op het verhaal juist is maar ik heb wel gehoord dat hij finanzielle probleme heeft gehaad en ook memorables als bijvoorbeeld gouden platen van de Stones had moeten verkopen.

Mick Taylor speelde in Lucky in Rijssen voor ong. 450 man jaren geleden, de zaalcapaciteit is 1100. Het concert was prachtig en Mick speelde Can't you hear me knockin'en samba-achtig intermezzo en maakte tevens een dansje. (onbekend voor groot publiek zegt niks over de kwaliteit gelukkig).
De concerten in Twente zijn minder snel uitverkocht dan in het westen van het land, dat is natuurlijk in mijn voordeel zodat ik veel leuke acts hier kan zien. Bijv. in de Lantaarn in Hellendoorn of Rijssen waar ik oa Willy deVille, Solomon Burke, Level42, John Campbell, Camel, John Mayall, Opeth, Machine head heb gezien voor een redelijke prijs.(ik prijs me een lucky guy).

Ik hoop dat Mick Taylor weer gaat touren, dan ben ik van de partij.
Chuck Berry heeft veel mooie klassiekers en heeft zich al bewezen.

En omdat Chuck Berry zich al lang heeft bewezen was ik gisteren zo woedend over de onjuiste recentie in Het Parool waar een criticus probeerde Chuck Berry belachelijk te maken. Man...zonder Chuck Berry zijn de Stones misschien een heel andere band geworden. Mijn respekt voor Chuck Berry die met 82 jaar nog steeds op het podium staat en nog steeds weet een goede show te maken. En Chuck doet dit zeker niet voor geld, dat heeft die al lang.

Verder hoop ik dat Mick Taylor maar een concert in Amsterdam of omgeving doet. Mick woont al JAREN met zijn vriendin in of bij Groningen en heeft blijkbaar niet veel ZINn de deur uit te gaan en geeft meestal concerten in meer of minder kleine steden en dorpjes.

Shit! Op de Japanse versie van SAL staat weer een bonustrack:
Undercover of the night. Dit flikken ze nu iedere keer. Ik baal daar ontzettend van, want dan kun je op een beurs weer veelste veel voor zo'n cd gaan betalen! Voor de Japanse Live Licks heb ik anderhalf jaar geleden 40 euro moeten neerlegggen, terwijl ie hier toen al in de winkels in de bakken voor een tientje lag.

Ja..dat vind ik ook erg. Maar soms is de geluidskwaliteit van japaanse een stukje beter dan amerikaanse of europese releases.

Overigens nog bedankt voor je verslag van het Stonesconcert. Erg leuk om te lezen.
Wat de Japanse uitgave betreft:
je kunt hem natuurlijk ook via een Japanse site bestellen. Helaas heb ik geen credit/visa, dus voor mij is dat geen optie.

Ik denk dat er wel japanse importeurs in Nederland zijn waar je deze kan bestellen. Al op internet gekeken?

Voor de Mick Taylor en Barry McCabefans, zij zijn gezamenlijk present op 11juli Bospop in Weert.
Helaas vind de rest van het programma die dag niet zo interessant, Santana wellicht. Neil Young treedt vrijdag op, ik kan niet naar al die dure optredens heen.
Als iemand weet of Mick Taylor nog cluboptredens doet, zet het dan aub op deze site.
Groeten Vincent en weltrusten.

Ik kan ideren aanraden die autobiografie van Ron Wood te lezen. Ofwel ik denk veel te weten was dit boek een waterval van nieuwe informaties. Ron Wood is eerlijk en personelijk op een manier die je niet gewend bent van een rockster. Van de Birds, Creation, Jeff Beck Group, Faces en de Rolling Stones.....hier vind je alles terug!, Aanrader!

Mick Taylor Bospop is op zaterdag 12 juli 2008 en geen 11 juli.
De bio van Ron Wood lijkt me wel wat, ik heb een boek met zijn kunstwerken en die is ook leuk.

Ik heb de autobio al sinds november maar ik kom er maar niet toe hem echt te gaan lezen (verhuis, aanschaf auto). Ik heb er toen wat oppervlakkig in gelezen (hier en daar een hoofdstukje of een paar blz), maar vond het vrij oppervlakkig en veel over hoe het er aan toe ging/gaat bij opnamesessies en voor/tijdens/na een concert vd Stones kwam je niet te weten.
Probleem is natuurlijk dat hij in de hierarchie vd Stones pas ergens als laatste komt (zo'n beetje gelijk met Bill vroeger, wiens biographie ook niet echt boeiend was).

Het gaat in dit boek ook meer over Ron Wood zelf dan over de Stones. En het gaat bijvoorbeeld ook over over de Birds, Creation, Jeff Beck Group en de Faces, bands waar Ron Wood vroeger mee deed.. En de Rolling Stones zijn er alleen een gedeelte maar wel een heel belangrijk deel van zijn leven tot nu toe. Het definitieve en opjektieve boek over de Stones bestaat er natuurlijk nog niet en moet nog komen.


Bedoel je Wood On Canvas( Every Picture tells A Story)? Gesigneerd? Heb ik ook. Heel duur boek trouwens.

Albums zoals bijvoorbeeld Sticky Fingers, Exile on Main Street en It's Only Rock N' Roll zonder Mick Taylor maar dan wel met Ron Wood. Hoe zullen deze klinken gezien ook zijn medewerking aan een aantal tracks zonder credits? En met een Ron Wood vanaf 1969 bij de Stones wat zal er dan uit de Small Faces geworden zijn? Faces met Rod Stewart maar zonder Ronnie? Kan niet omdat de Faces wenig trek in weer zo'n autoritaire zanger als Steve Marriott gehad hebben en Rod ook geen zin gehad heeft in een groep te zingen maar alleen Wood/Stewart wilde accepteren omdat de chemie tussen deze twee zowel muzikaal als ook menselijk zo perfect was, na alles wat hij heeft mee gemaakt bij de Jeff Beck Group. En wat zou in dit geval uit Mick Taylor geworden zijn? Misschien al lang vergeten en alleen bekend bij een aantal liefhebbers van John Mayall's Bluesbreakers? Of een zonder zijn Rolling Stones trauma - een keer een Rolling Stone....altijd een Rolling Stone- een gitaarsuperstar net als Eric Clapton? Had wel gekund! Mick Jagger belde in 1969 Ron Wood op maar kreeg Ronnie Lane aan de line die een kamer met Ron deelde die op dat moment niet aanwezig was. Mick vroeg Ronnie Lane "Zou Woody bij de Stones willen spelen? " Lanie zei tegen Mick " Ronnie Wood is heel gelukkig op dit plek waar hij nu zit, dank je wel".

Ik vraag me af wat er zou gebeurd zijn als Ron Wood dat telefoontje had aangenomen? Ron Wood zelf zei over dit telefoontje "Ik denk dat het moelijk zou zijn geweest om nee te zeggen" en ook "Ik had de pech dat Ronnie Lane de telefoon aannam". Ron Wood hoorde pas vijf jaar later dat Jagger eerst hem en niet Mick Taylor heeft gebeld.

Ik bedoelde The Works geschreven door Ron Wood en Bill German met anekdotes en tekeningen. Aantal jaren geleden tijdens Utrecht Megabeurs zag ik daar een Ron Wood expositie.Prachtig. Mijn boek was overigens niet zo duur en geloof dat hij bij De Slegte werd verkocht. Jeff Beck is ook fantastisch, helaas nooit live gezien.

Yep...The works....had ik vergeten...ook een heel goed boek van Ronnie. Ik heb het eerste keer een expositie van Ron Wood in de Gallery XY op de Prinsengracht in Amsterdam gezien en ik was meteen in de ban van zijn kunst. Het was in 1998 geloof ik. Ik heb me daar dan "Josephine", Screenprint, 22 cm x 30 cm, 327/600 handgesigneerd van hem gekocht, was niet echt duur, 600 HFL en dat veel best mee. Ik heb deze Screenpring gekocht, het laat Ronnie met zijn vrouw Jo zien, omdat het op mij en mijn ex-vrouw in de jaaren 70 lijkt als we ruzie hadden. Ik heb later van Ronnie een personelijke handgeschrevene brief met het Certifikaat kunnen ontvangen.