Volgens mij waren de kaarten voor de Stones nooit extreem duur, al heb ik de laatste tour overgeslagen. In 2003 waren het redelijke prijzen, al helemaal voor het concert in Vredenburg waar deze jongen bij was.

Als je het vergelijkt met onze vrienden van U2: dat was pas echt schandalig. En wat ik zojuist voor een normale (niet eens geweldige) zitplaats moest betalen voor Prince is ook niet niks.

Maar goed: ik hou 2003 lekker aan als laatste tour die ik bezocht. Die 40 jaar tour had natuurlijk ook hun laatste moeten zijn. Was leuk opgezet met kleine clubs, arena's en stadions.

Geweldig concert; Ladies & Gentlemen, zeker aan te raden!

Rauw, strak, Mick Jagger erg goed bij stem en de band knalt en is ontzettend energiek.
En die setlist dan :

"Hé Mick, hoor eens wat ik heb geflikt"
Keith Richards rekent in "Life" af met de andere Rolling Stones

Sex & drugs & rock-'n-roll' het zijn de kerntaken in "Life", de autobiografie van Rolling Stone Keith Richards, die aanstekelijk vertelt over muziek.

Door: LUCAS LIGTENBERG

Keith Richards was een jongenssopraan die met zijn school de landelijke finale in Londen haalde, hij was een enthousiast lid van de welpen ("ik las alle boeken van Lord Baden Powell") en zijn bijnaam was monkey. Het is dezelfde Keith Richards die later de donkere kant van de Rolling Stones vertegenwoordigde, decennialang stijf leek te staan van de drugs en met Mick Jagger een van de legendarische componistenduo's in de popmuziek was. Nu is hij een bijna 67-jarige man die voor het schrijven van zijn memoires naar verluidt een voorschot van 7 miljoen dollar kreeg.

Richards en zijn ghostwriter James Fox beginnen hun verhaal met een arrestatie van de Rolling Stones in Fordyce in Arkansas in 1975, een dorpje waar de jaren zestig aan voorbij zijn gegaan. Er is een dorpssheriff die dit langharige tuig wel eens even een lesje zal leren, plus een stomdronken rechter en een superadvocaat. Hoewel de auto van de Stones tot de nok is gevuld met drugs weet de superadvocaat, die uiteraard in dienst is van de Stones, na enig oponthoud de band vrij te krijgen.

Het verhaal is typisch Stones: ze zijn weer eens op tournee en botsen met de gevestigde orde. Bijna alle elementen uit het verhaal keren in een of andere vorm terug in de rest van Life, dat vanaf hoofdstuk twee het leven van Richards chronologisch beschrijft. We komen het een en ander te weten over Gus, zijn muzikale grootvader, en zijn ouders; we doorlopen zijn jeugd en we maken kennis met het dorp Dartford op twintig kilometer ten zuidwesten van Londen. Mick Jagger en Richards groeiden daar beiden op, maar kenden elkaar als kind nauwelijks. Pas later, eind 1961, heeft bij het station Dartford de legendarische en cruciale ontmoeting plaats als Jagger met een tas vol Amerikaanse grammofoonplaten Richards tegen het lijf loopt. De twee herkennen elkaar van de lagere school en zijn verrast dat ze dezelfde muzikale interesses hebben, zoals de Amerikaanse blues. Die ontmoeting was het begin van nieuwe vrienden en wekelijkse oefensessies, schreef Richard in een vorig jaar opgedoken brief uit 1962.

Bentley
Life "en Richards" is op z'n best als Richards vertelt over muzikale invloeden en ontwikkelingen. Als het gaat over drugs begint Richards al gauw te klagen over de politie. Als het gaat over seks, vertelt opa hoe hij achterin zijn Bentley werd gepijpt. En als het gaat over hoe ze in 1990 bandgenoot Bill Wyman aan de kant zetten, windt hij zich erover op dat de man vliegangst had ontwikkeld en dat dat aanstellerij was, maar misschien ook weer niet. Het krijgt soms iets zeurderigs en zieligs. Willen we dat allemaal weten, vraag je je af.

Maar over muziek kan Richards met enthousiasme vertellen. Zo blijkt hij zijn voordeel te hebben gedaan met zijn afgeplatte, puntige rechterwijsvinger met een kromgegroeide nagel, het resultaat van een zware steen die op zijn vinger viel toen hij negen was. Hij denkt dat hij er beter door kon tokkelen op de gitaar.

Belangrijker nog zijn de platen die hij van jongsaf aan hoorde. Elvis, Muddy Waters, Eddie Cochran, Buddy Holly, Robert Johnson, Jimmy Reed, Bo Diddley, B.B. King schuift hij naar voren als belangrijkste invloeden. Richards weet vaak nog precies op welk moment hij een plaat voor het eerst hoorde en wat het met hem deed.

In de loop van 1961 vormden Jagger en Richards een band. De naam Rolling Stones ontstond toen bandlid Brian Jones een advertentietje wilde doorgeven en hij gevraagd werd naar de naam van de band. Op de grond aan zijn voeten lag de plaat The Best of Muddy Waters en het eerste nummer daarop is "Rollin' Stone".

Jagger, Richard en Jones huurden destijds gezamenlijk een appartement in Fulham en Richards heeft er duidelijk plezier in het huishouden tot in de smerigste details te beschrijven. De winter van '62-'63 was de koudste sinds 1740 en ze waren alledrie straatarm. Ze stalen uit winkels, verzamelden lege flesjes bij kroegen en kochten etenswaren van het statiegeld. Ondertussen leefden ze voor de muziek.

"Hey Joe"
Toen er een drummer bij kwam, Charlie Watts, stond er een echte band. Weer iets later kwam Bill Wyman erbij en hij had niet alleen een basgitaar, maar ook een goede versterker. Jagger en Richards waren praktisch vanaf het begin de songwriters van de Stones en Richards vertelt minutieus hoe liedjes tot stand kwamen en wat de achtergronden zijn. Hij vertelt hoe de Stones en de Beatles het uitkomen van hun singletjes met elkaar afspraken, hoe Jimi Hendrix aan het liedje 'Hey Joe' kwam, hoe hij Chuck Berry en Johnny Johnson weer samenbracht en dat hij ergens nog een bijna voltooide compositie van Paul McCartney en hemzelf heeft liggen.

Met Brian Jones rekent Richards af in een lang verhaal over een reis naar Marokko. Richards had het omstreeks 1967 helemaal gehad met Jones, die er volgens Richards al jaren de kantjes vanaf liep. Ook steeg de roem hem naar het hoofd en wilde hij vooral met beroemdheden worden gezien. Bovendien sloeg Brian Jones zijn vriendin, Anita Pallenberg, zegt Richards. Na een inval en een arrestatie wegens drugsgebruik in 1967 besloten Jagger, Jones en Richards een vakantie te nemen in Marokko. Tot in detail horen we over de reis per auto. Meer dan veertig jaar na dato probeert Richards recht te breien dat hij Anita Pallenberg, de vriendin van Brian, overnam. Twee jaar later werd Jones uit de groep verwijderd en niet lang daarna kwam hij te overlijden in zijn zwembad, zwaar onder de invloed van pillen.

Richards heeft nog meer appeltjes te schillen. Met Mick Jagger bijvoorbeeld, met wie hij zich een paar jaar geleden heeft verzoend na tientallen (!) jaren van turbulentie. Een groep waarvan de leden zo intensief met elkaar optrekken is als een snelkookpan. Richards die Jones' vriendin afpakt, Jagger die vervolgens een nacht doorbrengt met dezelfde vriendin en Richards die weer wraak neemt door Jaggers vriendin Marianne Faithfull te versieren'. Richards beschrijft het allemaal op een manier alsof hij het na al die jaren Jagger wil inpeperen. Hij richt zich in het fragment direct tot Jagger: "while you were doing that, I was knocking Marianne, man."

Jagger krijgt van alles naar zijn hoofd: hij heeft de Stones verraden door een ridderorde aan te nemen, hij heeft het nooit kunnen hebben dat Richards andere vrienden had, en noemde de Stones eens molenstenen. In interviews over zijn boek heeft Richards steeds benadrukt dat Jagger alles van tevoren heeft gelezen. We mogen dus aannemen dat de Stones ook het boek Life wel zullen overleven.

Life gaat uit als een nachtkaars. Richards is nu gelukkig getrouwd met Patti Hansen en omgeeft zich met kinderen en kleinkinderen. Hij reist en brengt tijd door in diverse huizen die hij bezit. Doris, zijn moeder, is onlangs overleden. En o ja, dat hij zijn vaders as heeft opgesnoven is waar. De meeste as uit de urn werd uitgestrooid aan de voet van een eik, maar uiteindelijk lag er nog wat op tafel. Richards kon het niet over zijn hart verkrijgen zijn vader met een doekje af te vegen. Hij streek erover met zijn vinger en snoof hem op.

Bron: NRC Handelsblad 6 november 2010

Deze maand komt er op het Wonderland label een 4 dvd longbox uit getiteld:

Keith Richards solo works The video collection.

Nog geen verdere bijzonderheden over bekend.

11 april komt er een officiele boxset uit met alle singels op cd uit de periode 1971-heden.

Incl 32 pag. hardcover boek incl. exclusief interview met Bill Wyman

173 tracks op 45 cd singels !!

Feitelijk dus een vervolg op de drie boxsetjes van de jaren '60 die in 2005 verschenen zijn.

Verder zal er op 16 april, op de Engelse Record Store Day, weer een gelimiteerde vinyl singel van de Stones verschijnen, te weten Brown Sugar.

Onze "copieervrienden" van het Wonderland/Original Artists label hebben weer een nieuwe cd box uit gebracht en weer is het oude wijn in nieuwe vaten.

NEW WONDERLAND ROLLING STONES 14 disc BOX SET

URBAN JUNGLE EUROPE 1990
INCLUDING STEEL WHEELS JAPAN 1990

DISC 1+2 TOKYO DOME - TOKYO
DISC 3+4 ESTADIO OLIMPIC DE MONTJUIC - BARCELONA
DISC 5+6 ESTADIO VICENTE CALDERON - MADRID
DISC 7+8 PARC DES PRINCES - PARIS
DISC 9+10 WEMBLEY STADIUM - LONDON
DISC 11+12 STADIO FLAMINIO - ROME
DISC 13+14 IMAX

Verder hebben ze na de 4 dvd box van Keith nu ook nog een 13 cd boxje uit vol Keith stuff getiteld:
"1967-2007 40 years of solo works", ook daar weer veel bekend materiaal wat je vast al lang hebt:
oa de Honeymoon tapes, Talk is cheap outtakes, Voodoo Lounge outtakes, Learning the game stuff etc..

Van Ron Wood is er een exclusieve box verschenen, wereldwijd 500 stuks,
met het complete clubconcert wat hij afgelopen najaar gaf naar aanleiding van zijn laatste soloplaat.
Er is wel een "maar":
het is alleen op vinyl te krijgen en het zal volgens Woods label ook niet op cd verschijnen.

Bij The Rolling Stones - Emotional Rescue (1980):



Keith en disco; echt never nooit !

Dat ze zich hebben laten inspireren door de tijdgeest is duidelijk, hebben ze altijd gedaan. Maar het geniale was juist dat ze een eigen draai eraan gaven of zelf bepalend waren voor de tijdgeest.

Luisterend naar het geniale Beggars Banquet en zelfs het miskende Their S M R; nieuwe ingevingen worden zonder enig commercieel belang op de plaat gezet, het neigt soms naar experimentele kunst !

Na, pak hem beet, 1975, 76 worden de platen commercieel overdacht en verdwijnt het creatieve, experimentele; dát noem ik het Jagger effect: economie before art !

Stones hebben nooit pure disco gemaakt, hooguit iets wat dansbaar was. Miss you of Emotional rescue. Bovendien is het een groot onzinnig verhaal dat Richards de Rocker was en Jagger de mainstream ontwikkelaar.
Zo is één van de commercieelste Stones nummers Angie enkel en alleen geschreven door Keith en een nummer als You can't always get what you want alleen door Mick. Er zijn meer voorbeelden te bedenken dat juist Keith de commerciële hitsingles schreef en Jagger de wat rock georiënteerde nummers, maar natuurlijk ook visa versa. Het was juist de samenwerking die de Stones zo uniek maakte.

Keith schreef de melodie voor Angie en kwam met de titel omdat z'n dochtertje Angela heette. De tekst kwam van Jagger.

Over het algemeen houdt Keith meer van nummers die hij op het podium met enthousiasme kan spelen. Ballads komen nooit op hun setlists voor.

Niet helemaal waar Kaz . Wild Horses wordt met regelmaat gespeeld live . Ook een Ruby Tuesday is wel eens gespeeld . Al is dit misschien minder een echte ballad .
Maar het is wel zo dat The Stones niet echt uitpakken met ballads op het podium .

Vergelijk eens hun soloplaten: Talk is cheap en Main Offender, Vs. She's the boss en Primitive Cool.
Zegt genoeg lijkt mij...

De soloplaten van Stones leden hebben niet veel indruk gemaakt, hoewel Talk is cheap van Richards en Wandering Spirit van Jagger best te pruimen zijn, kunnen beide niet echt tippen aan het betere stones werk, blijkbaar is juist de samenwerking tussen beide wat ze nodig hebben om tot iets goeds te komen.

Nee dat is waar, maar laat wel duidelijk het verschil qua inbreng zien...

Talk Is Cheap vind ik echt wel een lekkere pure rockplaat . Beter dan een aantal latere Stonesalbums . Ok . Keith is geen nachtegaaltje en die stem een heel album aanhoren is niet altijd even prettig , maar ik hoor hier wel ballen en oprechtheid + over het algemeen een prima stel songs .

Talk is cheap is inderdaad een plaat die The Stones eind jaren 80 zo uit hadden kunnen brengen. Klasse beter dat Steel wheel en dat soort platen. Maar de Stones maakte in die periode 83-90, erbarmelijke platen. Fans waren blij dat in ieder geval Keith het nog bleek te kunnen.

Onze copieervrienden van Wonderland Records gaan door met het uitbrengen van oud materiaal. Na de boxen met Keith spul kon natuurlijk een dvd box van Mick Jagger niet uitblijven.

MICK JAGGER –SOLO WORKS, THE ULTIMATE COLLECTION, 4-dvdbox met 3-D cover.

DVD 1) RUNNING OUT OF LUCK – THE MOVIE

DVD 2) TOKYO DOME, JAPANESE TV, AIRED ON 27-03-1988 + BONUS “EVERYBODY NEEDS SOMEBODY TO LOVE” + REHEARSALS FOR THE GRAMMY CEREMONIE

DVD 3) DEEP DOWN UNDER (FILMED IN AUSTRALIA1988)

DVD 4) LIVE IN WEBSTER HALL, NEW YORK, 09-02-1993 + DON’T LOOK BACK, SOLO WORKS SELECTION – MUSIK CLIPS & PROMO 1970 – 2001 + GODDES IN THE DOORWAY – VIRGIN RECORDS RELEASE PARTY 2001 + BEING MICK PROMO TRAILER

Hier staat werkelijk niets nieuws op, alles is gecopieerd van eerdere uitgaves, waaronder de destijds officieel uitgebrachte Running out of Luck albumpromovideo.

Ook de volgende uitgave van de Voodoo Lounge tour bevat alleen maar oude koek:

ROLLING STONES – VOODOO LOUNGE, 1994 NORTH AMERICAN TOUR 13-cd en 1 dvd boxset

CD 1) RPM CLUB, TORONTO, CANADA, 19-07-1994
CD 2) WASHINGTON, DC, 01-08-1994
CD 3) WASHINGTON, DC, 01-08-1994
CD 4) EAST RUTHERFORD, NEW JERSEY, 14-08-1994
CD 5) EAST RUTHERFORD, NEW JERSEY, 14-08-1994
CD 6) NEW ORLEANS, LOUISIANA, 10-10-1994
CD 7) NEW ORLEANS, LOUISIANA, 10-10-1994
CD 8 ) OAKLAND, CALIFORNIA, 31-10-1994
CD 9) OAKLAND, CALIFORNIA, 31-10-1994
CD 10) MIAMI, FLORIDA, 25-11-1994
CD 11) MIAMI, FLORIDA, 25-11-1994
CD 12) SYRACUSE, NEW YORK, 08-12-1994
CD 12) SYRACUSE, NEW YORK, 08-12-1994
DVD 1) MIAMI, FLORIDA, 25-11-1994

Tja, alleen voor mensen die nog niet zo veel hebben.

Ga er zeker niet te veel voor betalen. Op beurzen kom je ze tegen voor bedragen tussen de 45 en 55 euro. Soms worden ze op internet aangeboden voor 70 euro of meer, dat zijn ze echt niet waard.

Het gerucht gaat dat zowel Jagger als Richards met zijn X-pensive Winos bezig is aan een solo album.
Of dat goed of slecht nieuws is laat ik maar even in het midden......

Ik weet het antwoord wel.

Onze copieervrienden van Wonderland Records hebben weer twee cd boxjes uitgebracht.
Geen idee wat de Jagger box precies inhoudt, maar je kan er van uitgaan dat het allemaal reeds te krijgen materiaal bevat.

MICK JAGGER – SOLO WORKS 1964 -2007 (9-CD BOX WLR RECORDS, incl. 3-D COVER)

1. 1964 – 1985
2. 1986 – 1987
3. 1987 – 1991
4. 1992 – 1994
5. 1994 – 2001
6. 2001 – 2006
7. 12 INCH VERSIONS AND REMIXES BONUS CD
8. ADDITIONS 1985 – 2011
9. MICK JAGGER AND THE RED DEVILS – NATURE OF MY GAMEAKA THE FAMOUS BLUES SESSIONS


NO SECURITY NORTH AMERICAN TOUR 1999 (14-CD BOX SET WLR RECORDS, incl. 3-D COVER)

CD 1+2) ARCO ARENA, SACRAMENTO, CALIFORNIA, 25-01-1999
CD 3+4) ARCO ARENA, SACRAMENTO, CALIFORNIA, 27-01-1999
CD 5+6) AIR CANADA CENTER, TORONTO, CANADA, 25-02-1999
CD 7+8) FIRST UNION CENTER, PHILADELPHIA, PENNSYLVANIA, 15-03-1999
CD 9+10) CHARLOTTE COLISEUM, CHARLOTTE, NORTH CAROLINA, 20-03-1999
CD 11+12) FLEET CENTER, BOSTON, MASSACHUSETTS, 22-03-1999
CD 13+14) MGM GRAND GARDEN ARENA, LAS VEGAS, NEVADA, 16-04-1999

Nogmaals: als je het al koopt, betaal dan niet te veel.
Voor dit soort boxjes wordt bij handelaren 70 tot 100 euro (of meer gevraagd), koop je ze echter op de Grote Verzamelbeurs kom je ze tegen voor tussen de 45 en 55 euro.

Het laatste nieuws is:

Jagger zou samen met ex-Eurythmics Dave Stewart een superband gevormd hebben, genaamd Super Heavy, met Joss Stone, Damian Marley (zoon van..) en de Indiase producer/componist A.R. Rahman (Oscar voor Slumdog Miljonair).

Ze hebben samen nr's geschreven en opgenomen, hiervan zal een plaat uit gaan komen.

Super Heavy?

Het is op z'n minst een opmerkelijk collectief. Ik kan niet zeggen dat ik er zo blij mee ben. Rahman ken ik niet, en aan de rest heb ik een hekel (behalve Jagger zelf natuurlijk). Toch ga ik ze een eerlijke kans geven.

Weet iemand waar ik de twee solo platen van Keith kan kopen?
Talk is cheap en Main Offender kan ze nergens vinden alleen tweede hans op marktplaats maar wil ze liever nieuw.

Probeer Ebay of Discogs eens.

Keith heeft in een interview gezegd dat er plannen zijn dat de Stones volgend jaar een concert in London gaan geven ivm het 50 jarige bestaan van de band.
Tja, 1 concert ipv een wereldtour zo lijkt het nu en zelfs dat is niet zeker. Keith roept immers wel vaker maar wat...
Wanneer het echt waar is zal het vrijwel onmogelijk zijn om aan kaartjes te komen, zeker als het een clubconcert zou zijn.

Er zal heus nog wel wat komen , misschien minder grootschalig in de zin van tijdsduur .
Maar een afscheid , zal heus niet beperkt worden tot 1 optreden
Ik neem tenminste aan dat ze er zo zachtjes aan de brui aan gaan geven .

Ik weet het niet.....

Van enige voorbereiding op een nieuw album en/of wereldtour lijkt geen enkele sprake.
Mick en Keith zijn met soloalbums en mogelijke tours bezig, Ronnie met een Faces-tour (vraag me af of hij met een drankprobleem nog wel te verzekeren is voor een mega-tour), Charlie is waarschijnlijk net zo blij met zijn Jazz concerten

en laten we heel eerlijk wezen:

het grote publiek zit niet echt meer op de Stones en een zoveelste tour te wachten.
Bij de vorige tour kregen ze hier in Europa de stadions al niet meer overal vol:
Duitsland, Belgie, Nederland... bij lange aan was het niet uitverkocht.

Nee, maar één laatste afscheidstournee zou toch nog wel mogelijk zijn?

Tuurlijk gaan ze nog touren.
De A bigger Bang tour was de succesvolste tournee allertijden.
Geloof alleen ingehaald door de 360 tour van U2 laatst.
Ze bestaan volgend jaar 50 jaar!
Het kan niet anders dan dat ze dat compleet gaan uitmelken.
Met een 50 licks een tour ect.