Zou hij het er expres in belabberde kwaliteit opgezet hebben? Luister TFA maar eens, pff.. Alsof Neil mijlenver weg staat te spelen en alleen de basgitarist in de buurt is.

Nog niet gehoord... maar als dat de nieuwe remaster is dan is dat doodzonde. Iemand de Pono versie al gehoord?

Ik heb een paar vroege albums in de Pono-versie gehoord en afwisselend die en de lp's/cd's gedraaid. Je moet verdomd goed luisteren om verschil te horen. Soms is er net iets meer detail, maar het verschil is verwaarloosbaar.

Hoe gaat het met Neil?

Ik zie net dat bijna al zijn albums weer te streamen zijn bij Deezer... is dit een voorbode van slecht nieuws?

Ray Davies: Surviving The Kinks, And A Bullet | MOJO - mojo4music.com



Kijk even naar de cover

Je bedoelt rechts bovenin?
"Neil Young: CSNY? The door is open..."

Geen idee wat er verder in het artikel staat. Maar Crosby heeft toch ook ruzie met Nash? Ik zie het er niet van komen. Maar je weet nooit. Wel opvallend idd.

Alsjeblieft niet, zeg. Afzonderlijk zijn ze beter af en de harmonie is er gewoon niet meer, niet in de omgang en niet in de stemmen. Waarschijnlijk een wat uit z'n verband gerukte opmerking in de trant van 'zeg nooit nooit'.

Ik zie liever een écht album met Promise of the Real, dat verdienen ze.

Ik zou wel gaan. Gewoon leuk on ze een keer samen op het podium te zien.

Ik vrees dat een Beatles-reünie meer waarschijnlijk is. En ik weet ook niet of ik pakweg 140 euro over zou hebben voor een show waar voor de zoveelste keer krakkemikkige versies van Carry On en Long Time Gone de zaal in geslingerd worden. Eigenlijk weet ik het wel: dat ga ik niet doen. Het barst van het jonge talent waar ik veel liever een concert van zou bezoeken.

Ik geloof er ook niets van en zit er eigenlijk ook niet op te wachten. De chemie is er allang niet meer en Stills heeft niet bepaald een engelenstem meer.

Eigen projecten heb ik ook liever. En bij Neil Young dan ook graag een wat uitgewerkte i.p.v. het gevoel van afgeraffeldheid.

Neil heeft wel heel wat van zijn glans verloren, ja. Vooral omdat hij denkt dat al zijn ideeën ook meteen goede ideeën zijn. Altijd maar de eerste ingeving volgen, nooit eens even berusten of overdenken. Als hij gemiddeld steeds één plaat had uitgebracht in de tijd dat hij er twee uitbracht, had dat zijn statuur veel goeds gedaan. Dat is soms nog steeds één per jaar, dus waar hebben we het over.. Prince had daar op een gegeven moment bijv. ook last van.

Op bijna elk album staat sterk materiaal, maar het verzuipt soms tussen haastige, rommelige nummers. Met een heel klein beetje meer effort waren Psych Pill en Le Noise meesterwerken geweest. Nevenactiviteiten gaan zijn muziek daarnaast te veel domineren.

Peace Trail is ook van dat gepredik van een oude zeur over twee akkoorden.. En die tekst van 'Can't Stop Workin'' is gewoon gênant. Fork in the Road, Americana, Monsanto Years, brrr.... hij heeft de bal behoorlijk vaak misgeslagen de laatste jaren. Het wordt tijd voor een echte comeback, maar in plaats daarvan kan Neil kan 'Texas Rangers' niet alleen schrijven, maar ook nog opnemen en op plaat uitbrengen... Iemand moet dan gewoon op tafel slaan en zeggen: 'En nu is het genoeg, Neil!'
Bij dezen!

Waarschijnlijk zijn de verwachtingen veel te hoog gespannen rondom het werk van deze 72 jarige man die zijn hoogtijdagen logischerwijs al jaren achter zich heeft liggen. Neil Young doet wat hij wil doen en heeft in deze fase van zijn leven nog meer maling aan kritieken dan wat hij altijd al had.
Een meesterwerk zit er waarschijnlijk nooit meer in, het is al heel bijzonder dat artiesten als Neil Young, maar ook Dylans, McCartneys etc. nog onder ons zijn en nog zo enorm productief zijn, neemt niet weg dat ze versleten zijn en langzaam naar de 80 gaan, de rollator staat al voor ze klaar.

Tja. Earth en Peace Trail vond ik nog best OK. Monsanto Years niet zo. Maar heb ze nog geen van allen in huis. Prijskaartje is mij veel te hoog. De nieuwe Bon Iver was 13 euro of zo, terwijl Monsanto Years en de rest nog rond de 20 schommelen. Blu-Ray van Rust Never Sleeps en Human Highway rond de 30. Dan wacht ik wel op archives volume 2 en behelp ik me tot die tijd met de DVD en bootleg.

Ik heb 210 betaald voor NYA vol. 1 pp blu-ray, maar afhankelijk van de inhoud van deel 2 heb ik er ook wel 300 voor over.

Earth is best oké, maar ik draai 'm nooit. Absoluut geen waardige afspiegeling van de tour, al vind ik dat de optredens in 2015 ietwat overschat zijn. De combinatie NY & POTR kwam pas in 2016 echt goed op stoom. De Europese tour was consistenter, veel betere setlists.

POTR kan zo veel facetten goed invullen. Ze lijken nog het meeste op de Stray Gators, maar zijn nog net wat veelzijdiger. Bovenal grote Neil-fanaten die er gewoon 91 (!) nummers in stampen. Aan Earth hoor je het er niet aan af dat dit één van Neils beste tours ooit was. Ik had veel liever een 3CD/DVD-uitgave (denk Macca in NY). Er circuleert een mooie bootlegbox van de Europese leg, die echt de moeite waard is.

Zo na Chrome Dreams II lijkt Neil over het geheel toch wel lakser geworden. Ik vind uit Silver & Gold, Greendale, Prairie Wind en Chrome Dreams II meer effort klinken, ze klinken niet als haastklussen.

Buffalo Springfield Again? Al vond ik de show van Stills & Young uit 2015 niet bijster interessant.

CSNY lekker bij de archieven houden. We wachten nog op de blu-ray van Fillmore (4 Way Street) en volgens mij moet Human Highway te reconstrueren zijn, evenals de CSNY-versie van Long May You Run.

Ik hoef in ieder geval geen Trump-plaat in dagboekvorm met wankelende koortjes.

Ik zie het nog wel gebeuren allemaal. Succes wordt het niet, dat geloof ik ook. Nogstalgie, niet meer en niet minder.

Young is bereid, maar weet ook hoe het er tegenwoordig met Nash en Crosby voor staat.
Misschien wil hij een soort van verzoenings poging doen....wie weet.
Ik ben het overigens wel met Stijn eens.
Het vocale vernuft samen is natuurlijk een hekel punt.
Vocaal moet het wel kloppen, dat was ooit wellicht de trekpleister.
Het kleurde perfect samen.
Maar de mannen zijn inmiddels over de 70.
Dan kun je ook niet meer verwachten dat de stemmen nog voldoende in conditie zijn.
Ik denk ook dat ze solo beter af zijn.
Er is activiteit en dat is mooi.

Zie net op Amazon.com dat de remasters van Time Fades Away tot en met Live Rust in mei uitkomen in twee aparte box sets.

Neil Young - Official Release Series Discs 5-8 (4CD) - Amazon.com Music

Neil Young - Official Release Series Discs 8.5-12 (5CD) - Amazon.com Music

Werd eens tijd. Hopelijk is dit een voorbode voor een spoedige release van NYA Vol. 2.

Deze uitgave niet hetzelfde alde de lp die Stijn nu heeft staan?


"YOUNG: One thing I'll tell you about the next volume of Archives is that Time Fades Away II is in there. And it's interesting because the whole thing has a different drummer than what was on that album. I switched drummers halfway through the tour- Kenny Buttrey was in there for the first half, and Johnny Barbata came in for the second. It's a completely different thing, with completely different songs. So that's interesting. There's lots of stuff like that that I'm working on right now for the second volume."

De cd/vinyl-box bevat de gewone TFA. Archives 2 krijgt een andere versie.

Ik word eigenlijk wat moe van al die heruitgaves. Iedere Young-fan heeft die albums toch allang in huis? Een mooie vinyluitgave als je de originele lp's niet hebt, kan ik nog inkomen, maar verder. Bedenk je dat Archives 2 straks 90% hiervan bevat in minimaal dezelfde kwaliteit.

Het verschil tussen de Pono-versies en mijn originele cd's/lp's is minimaal. Het zit in de details en je moet er echt heel goed voor luisteren om ergens bijv. net iets meer hihat te horen. Ervan uitgaande dat de Pono-versies de hoogste kwaliteit hebben, hoef je het voor de betere geluidskwaliteit niet te doen.

Liever een mooie 3CD-set van een Europees POTR-concert, maar die kans zal met Earth voorlopig wel vergeven zijn. Hij schijnt ook aan het opnemen te zijn met Stephen Stills, al zijn dat geruchten.

Ik twijfel ook nog of ik die box ga kopen. TFA en Live Rust wel omdat die id nooit officieel zijn verschenen of zijn verknipt (Live Rust). De remasters zijn vooral 'harder' en bevatten marginaal meer detail. Vind de eerste vier albums wel een echte verbetering. Met name Harvest en Neil Young.

Ben benieuwd! Hopelijk een voorbode van NYA VOL 2

Tracklist:

01. ‘Powderfinger’
02. ‘Hold Back The tears’
03. ‘Human Highway’
04. ‘Hitchhiker’
05. ‘Ride My Llama’
06. ‘Lookout For My Love’
07. ‘Lotta Love’
08. ‘Fontainebleau’
09. ‘Campaigner’



De nummers die we al kennen of toch anders?

NY stoned & akoestisch in 1976, zou zomaar zijn beste plaat kunnen zijn! Maar dat geldt voor nog twee handen vol albums en sessies.

Hamvraag: moeten we dit kopen met het gevaar dat we 'm straks weer dubbel hebben..?

Die liveversie van Hitchhiker bij die thrasherswheat-link is wel fenomenaal zeg. Als de rest hier inderdaad op gaat lijken, kan dit wel erg interessant worden.

Helaas geen Stringman, Sad Movies en No One Seems to Know. Voor zover deze tracklist klopt dan.