Old Black klinkt toch ook buitenaards?

Neil Young met Jack White. Nieuwsgierig als ik ben toch eens iets van Neil Young binnengehaald. De euforie snap ik nog niet echt, iele stem en vaak eenvormige nummers, erg saai en belegen zelfs . Sorry als ik de fanclub kwets. Misschien moet ik meer van hem leren kennen, maar mijn eerste indruk is toch wel dat het hier om een oude held gaat. Je moet het hebben meegemaakt, zeg maar....
Jack White is voor mij levendiger en veel energieker en heeft meer smoel. Misschien heeft het met generaties te maken.

Dus wat jij eigenlijk wil zeggen is dat Neil Young gelukkig mag zijn dat hij met Jack White mag samenwerken?

Absoluut en zonder enige twijfel

Hoe kun je dat op basis van één hele beperkte luisterbeurt nou zeggen? Ook nog eens bij zo'n omvangrijke artiest.

Ik zeg niet dat Neil Young minderwaardig is als artiest, ik zeg dat hij blij mag zijn om met Jack White samen te werken.

Ik denk dat hij snel even naar Landing on Water heeft geluisterd

En ik zeg dat jij (nog) niet in de positie bent om zo'n uitspraak te doen.
http://3.bp.blogspot.com/-AD1psM1sTME/T5HszIRnz-I/AAAAAAAABxs/UUIa-AafoAo/s400/shut-up-card.jpg

Dit alles even los van mijn afkeer van Jack White..

Tja een beetje de geschiedenis inkijken kan natuurlijk geen kwaad voor je zulke uitspraken doet, Cat Woman. En het is niet omdat wij Neil Young - fanboys zijn dat wij hier wat schertsend mee omgaan. Jack White zelf zou je vierkant uitlachen moest je met zo'n uitspraak naar hem toe stappen.

En of het hier fanboys betreft, geen kwaad woord over Neil, want ojee. Ik denk dat Neil Young een tikkeltje overschat word, een mooi romantisch idee. Maar de 6 platen die ik van hem heb gehoord overtuigen mij niet. Vind ze ook niet slecht, zeker Harvest en after the gold rush, hebben momenten, maar het klinkt oud en weinig dynamisch, geen spatje humor, Neil neemt zichzelf heel serieus, net zoals de schrijvers hier. Maar muziek is emotie, dus dat is begrijpelijk.
Ik ga maar snel weer iets draaien wat wel ballen heeft.

Draai Porcupine Tree dan maar, dat zit boordevol emotie........

Zoals je kennelijk niet gelezen hebt, maakt het mij geen bal uit wat je wel/niet draait. Het gaat erom of een oordeel op basis van goede waarnemingen wordt gevormd.

Ik geloof overigens niet dat je zes platen geluisterd hebt, als je er echt zo weinig mee hebt. En zes in korte tijd is ook te weinig om het goed te laten bezinken. Zeker bij een artiest als Neil Young.

Een Mjumannetje: typische houding voor veel mensen uit mijn generatie. Snel weer Facebooken.

Sneu en beperkt om iemand zo weg te zetten die door een bepaalde artiest, in dit geval Neil Young, niet word geraakt. Dat zal toch moeten mogen. Mijn waarnemingen vorm ik op wat ik hoor en daarbij voel en niet op een diepte analyse. Het is geen wetenschap, dat volg ik wel op de T.U..
Deze site is puur vermaak. Niet het eind van de wereld.
Nu weer snel terug naar mijn eigen generatie, die wat toleranter, vriendelijker en toegankelijk is.

Lol . Grappig hoe serieus sommige mensen inderdaad op MuMe reageren. Achja, als de problemen zich alleen beperken tot MuMe, dan zou de wereld er een stuk op vooruit gaan

Toch vind ik het hele stuk en met name die laatste zin tekenend voor hoe snel (en dus slecht) je leest. Je legt me van alles in de mond wat ik helemaal niet zeg, integendeel zelfs. En dan kom ik dus weer terug op het snelle consumeren van informatie.

Wat betreft Neil die zich heel serieus neemt, heb je 'Cripple Creek Ferry' en 'Till the Morning Comes' duidelijk gemist. Moeilijk serieuze nummers te noemen, maarja als je niet goed luistert...

Probeer Everybody's Rocking anders eens, dat is misschien wel zijn meest serieuze plaat

Nu sla je aan het reflecteren, je leest zelf heel selectief.
Ik zeg niet veel negatiefs over Neil Young , leg alleen uit waarom het niet my cup of tea is. Ik luister alleen niet met jouw oren maar met de mijne, en dat bevalt je kennelijk niet.
Het is niet aan mij besteed maar wens een ieder veel luister genot toe.
Nu maar weer iets draaien wat wel ballen heeft

Tja het ligt natuurlijk aan de opeenstapeling van idiote slotzinnetjes die mensen ertoe aanzetten om toch te reageren.
"Ik zeg niet dat Neil Young minderwaardig is als artiest, ik zeg dat hij blij mag zijn om met Jack White samen te werken."
"Ik ga maar snel weer iets draaien wat wel ballen heeft."
"Nu weer snel terug naar mijn eigen generatie, die wat toleranter, vriendelijker en toegankelijk is"
"Nu maar weer iets draaien wat wel ballen heeft"

Dat is natuurlijk vragen om reacties, net omdat je het niet als mening maar als feit poneert. Dat je Neil Young niets vindt, daar heb ik absoluut geen enkel probleem mee. Ik denk enkel dat je moet beseffen dat dezelfde helden die je hier aanhaalt enorm veel mosterd bij Neil Young gehaald hebben. Zoals Eddy Vedder bijvoorbeeld (nu niet dat die zijn solowerk zoveel ballen heeft...), die al verschillende keren heeft aangegeven dat Neil Young een grote inspiratie geweest is, en nog steeds is.
Ik zou er zelfs niet van verschieten dat, gezien je top 10 nu, je binnen een paar jaar ome Neil beter zult beginnen appreciëren. Maar goed, niet dat we je daartoe willen dwingen!

En je blijft maar onzin uitkramen. Ik zeg letterlijk dat het me niet uitmaakt wat je wel/niet bevalt. Ik wil het ook wel in het Engels, Duits of Frans zeggen als de boodschap dan wel overkomt. Of nee, eigenlijk wil ik mezelf niet blijven herhalen.

Ik vind alleen dat je voorbarig reageert en daar veel te snel allerlei conclusies aan verbindt. Verder sluit ik me aan bij corn1holio1.

Forever Young - Bestseller van Meijers nú € 19,95 - Bruna.nl‎
www.bruna.nl/Forever-Young‎
Gratis af te halen of thuisbezorgd!

Is dit boek nu gratis bij Bruna?

Reken er maar niet op. Gewoon weer zo'n copywriter die de Nederlandse taal niet beheerst.

Ja, je moet eerst openbaren welk album van Neil je hebt gehoord waardoor je een minder goede indruk hebt gekregen. Zijn oeuvre is te veelzijdig en te groot omdat op één luisterbeurt te beoordelen.

Overigens is Jack White ook bijna 40 dus je kunt, als je zelf inderdaad 18 bent, niet beginnen over "generaties" en "zelf meegemaakt hebben". Trouwens, muziek is in het algemeen redelijk tijdloos, dat maakt dat je als oudere ook van jongere bands kunt houden en andersom.

Het was leuk, Neil nog als artiest te hebben gekend toen hij ook pas 30 was. Maar zijn hele oeuvre is niet veranderd doordat hij nu opeens achter in de zestig is.

Are you Pasionate, Harvest moon, Silver and Gold en nog een 3tal andere, heb ik binnengehaald en achter elkaar geluisterd. Wel mooie momenten maar het raakte me nergens echt.
Jack White ook alweer een oudje aan het worden. Toch is hij heel populair onder mensen van zeg maar 16 t/m 35. Dat is schat ik de gemiddelde leeftijd bij zijn concerten. Jack White vind ik beter dan Neil Young. Waarom? Hij is absurt, volslagen idioot, een showman, strak en sharp dressed en muzikaal behoorlijk geniaal, hoewel hij alles bij elkaar jat. Muziek mag ook gewoon leuk zijn. Neil Young lijkt zo onmetelijk serieus. Die houd zich met zaken bezig waar mijn vader groot in is geworden. Daarom haalde ik generatie verschillen aan.
Vorig jaar ben ik met mijn vader naar een concert van Fleetwood mac geweest, ik kende ze vaag van naam, maar ze waren steengoed. Maar daar lag de gemiddelde leeftijd van 45 tot 70.
Waardoor ik denk dat iedere generatie zijn eigen muziek heeft en zijn eigen muziek ook altijd beter vind dan de muziek van de andere generaties. Dus zo tijdloos is muziek denk ik ook weer niet.

Are You Passionate is ook meteen één van zijn minst geslaagde albums. Ik vind 'Going Home' nog wel aardig, maar de rest is erg matig en de productie van die plaat vind ik ondermaats. Hier zit er meer vuur in: YouTube - Neil Young - goin home

Harvest Moon draai ik niet vaak. Het is wel een klassieker, maar ik vind Neil daar een beetje gezapig. Misschien heel egoïstisch, maar ik hoor hem liever in liefdesverdriet dan in een gelukkig huwelijk. Silver & Gold vind ik een bovengemiddeld tussendoortje, maar naast Comes a Time en Prairie Wind niet echt essentieel.

Probeer anders Mirrorball en Merkinball. Die zijn met Pearl Jam, die tijdens zijn 1995 tour ook zijn begeleidingsband waren.

Maar ja, daar noem je dan ook een band. Ik zou overigens niet weten, waarom FM niet door jongeren zou kunnen worden bewierrookt, je ziet dat je ze zelf ook heel erg goed vond. En waarom zou dat voor andere jongeren ook niet gelden.

Overigens bewijst dat mijn stelling: leeftijd hoeft helemaal geen rol te spelen.

Alleen, hoe krijg je jongeren zover dat ze vanuit zichzelf naar dergelijke concerten gaan, anders dan dat hun vader ze meeneemt. Ik had het laatst andersom. Ik ging naar Satellite Stories en daar lag de gemiddelde leeftijd ongeveer halverwege vergeleken bij die van mij. Over de leeftijd van de leden van de band nog maar gezwegen. Maar qua muziek trek ik mij daar niets van aan.

De albums die je van Neil Young noemt, zijn niet direct de albums die ik naar voren zou schuiven als mijn favorieten. Als je wat steviger werk neemt, Stijn noemt bijvoorbeeld al Mirrorball, zou je eerder eens moeten zoeken naar alle albums waarin hij samenwerkt met Crazy Horse. En je moet dan zeker Ragged Glory niet overslaan. Of de eerste albums uit zijn carriere, die zijn ook erg goed. Maar dan kom je echt wel iets beters van hem tegen. Ongetwijfeld.

Ja, Ragged Glory is eigenlijk een soort blauwdruk voor Pearl Jam (wel veel meer jam-georiënteerd). En de elektrische kant van Rust Never Sleeps als embryonaal prototype.

Pearl Jam speelt niet voor niets vaak Neil Youngs nummers ('Rockin' in the Free World' en 'Fucking Up' het meeste, geloof ik).

Neil Young afserveren op drie albums, te weten Are you Pasionate, Harvest moon en Silver and Gold, is eigenlijk alleen Harvest Moon bovengemiddeld. Dat je niet aanspreekt dat snap ik dan ook wel, ik draai die drie albums zelf ook amper, als grote Neil Young fan.

Neil's oeuvre is met meer dan 40 albums over een tijdsspanne van 50 jaar te divers en omvangrijk om na die drie albums te concluderen dat het niks is.

Draai dan op zijn minst de albums uit zijn beste dagen, van 1969 - 1979, toen was hij zelf ook nog jong en maakte hij muziek die mensen van jouw generatie nu ook nog zou moeten aanspreken.

Dus vooruit, draai ook eens:
-Everybody Knows this is Nowhere
-After the Goldrush
-Harvest
-Time Fades Away
-On the Beach
-Tonight's the Night
-Zuma
-American Stars & Bars
-Comes a Time
-Rust Never Sleeps
-Live Rust
-Live at the Fillmore East 1970
-Live at Massey Hall 1971

Geen tijd of zin om alles te luisteren? Geef dan op zijn minst Decade een kans, een carrièreoverzicht van 1967 tot 1976, maar kom niet met dan dom geblaat dat hij blij mag zijn dat Jack White met hem wil werken.

Ik vraag me ook echt serieus af waarom je juist die drie albums hebt gekozen, als je jezelf een beetje had verdiept in de man of de stemgemiddeldes op MuMe had bekeken had je een ander album gekozen.

Mooi gezegd Harm, 100% gelijk