Nee, Dual is duits of zwitsers. Volgens mij maakt Ketelaar alleen luidsprekers. Deze heb ik:
http://www.jkacoustics.com/home/wp-content/uploads/DSC02121-498x373.jpg

Ketelaar bouwt ook apparatuur als versterkers (voor, en eind) mono blokken etc. Zou me niet verbazen als hij ook een platenspeler op de markt heeft gebracht.

Die luidspreker lijkt op een JK

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTwnUj8DKZZsKEhUcb9M8lY9uu0dZMUQSCOKBKIYkPLLG0AQsFUQQ

Deze draait hier nu rondjes, enige verschil: onderstel en draaiplateau beide transparant. Motor is onafhankelijk geplaatst van onderstel (om trillingsinvloeden en rumble te beperken), snaar ligt om plateau en is de enige verbinding.

Om de minimalistische look te handhaven is het Clearaudio-embleem (linksonder) weggelaten.

Geen stofkap?

Da's een stolp - een apart een te schaffen accessoire - die over het geheel heenvalt. Overigens is het- vanwege resonantie/microfooneffect - af te raden om lp's te draaien met dichte stofkap; bij sommige spelers kan dat zelfs niet eens vanwege de doorsnee van een lp.

Wondermiddeltje hoor dat Knosti Disco-Antistat!
De instrumentele kant B van David Bowie's Heroes klinkt nu als een cd.

Ik doe het ook nooit. Als je de klep sluit, schokt die naald vaak ook even over het vinyl...

Jij bent zeker een fan van de trainingen van John Cleese - "How to ...." en dat met name de eerste les.

Of snap je echt niet dat je zo'n opmerking op dit topic heel heel weird is

@Stijn: naald = microfoon!

De Altech Eclips is ook een wondermiddel. Het album Firewood van Witchcraft op cd klinkt nu warm en knisperig als een lp.

Nou nou, Mjuman, zo'n arrogante opmerking past toch niet bij jou??

Maar vooruit, de volgende keer zal ik er een smiley voor je bijzetten.

Oh, ik ken de trainingen van Cleese al te goed en vind ze erg grappig - ze zijn video-based en hij roept de kijker herhaaldelijk op om 'em niet uit te zetten, maar te blijven kijken en luisteren.

En verdomd goeie interlinks. Kwali spul.

Vandaag uit de doos gehaald. Surprise. Gewoon een originele Knosti incl droogrekje en originele vloeistof. Werkelijk het goedkoopst. Nice

Waar heb je hem gekocht, Broem?

LP wasapparaat antistatisch in de Conrad online shop

Ik heb overigens vorige week 33 euro betaald. Kan snel gaan blijkbaar. Was ook wel erg goedkoop.

Foutje misschien...

Heb in Eindhoven een zaak gevonden die wasservice aanbiedt op high-end platenwasser: voor 1,75 per album - 0,25 korting als je de oude binnen hoes hergebruikt. Meer weten - stuur pm; ze bieden het nl aan als een service naar klanten

Heeft iemand hier ervaring met Ba Da Bing releases? Ik heb de reissue van Laughing Stock van Talk Talk op Ba Da Bing, deze heeft wat tikjes op het eind van kant A (niet weg te poetsen) en de reissue van Mark Hollis' enige solo album heb ik ook op Ba Da Bing en die plaat heeft gewoon gekraak. Mogelijk is dat laatste nog te verhelpen met een wasbeurt maar ik vind het een zeer slechte zaak.

Minder goede berichten daarover gehoord; check even bij het album zelf de post van bawimeko. De laatste herpersing op Verve is wel top!

Hm, jammer dat ik dat niet eerder gelezen had. Maar alleen Laughing Stock heeft een reissue op Verve toch? Het is met name Hollis' soloalbum dat slecht klinkt. Damn, wat zonde.

Je zou zo'n heruitgaven moeten kunnen kopen met een niet-tevreden-geld-terug-garantie.

Maar vaak is de belabberde reproductie van de hoes al een goede indicator dat je het beter kan laten liggen.

Da's altijd lastig bij vinyl. North End in Haarlem was zo vriendelijk de Rumours 2LP te ruilen toen het niet de goede persing bleek te zijn.

Momenteel is vinyl een geinige groeimarkt dus springen ondernemingen als Ba Da Bing erin om snel geld te verdienen aan voorheen moeilijk te verkrijgen vinyl. Punt is dat er aan ''vinyl'' zaken als zorgvuldige mastering en techniek wel degelijk een rol spelen. En of het allemaal een beetje netjes geperst en verpakt wordt.
Het gros van de hedendaagse (her-)uitgaves zijn persingen vanaf een digitale master. Als dat goed gebeurt (de meest recente Talk Talk uitgaves van Spirit of Eden en Colour of Spring), dan is er niks aan de hand. Ons Hollandse Music On Vinyl maakt redelijke producten, maar misbruiken de term ''audiofiel" met groot enthousiasme; het zijn nette heruitgaves van (ook weer) de digitale masters. Daarom zit ik al snel bij labels als AudioFidelity, MFSL of Analogue Productions of struin Marktplaats af voor het originele analoge werk.

Ba Da Bing is overigens gewoon een afdeling van Universal ("special markets") - als je bij Amazon (.com) Laughing Stock bestelt, heb je de keuze uit de Ba da Bing en de Universal-editie - tja...

De soloplaat van Mark Hollis is op Polydor en Polydor is van .... Universal. Ok, de Verve-editie dan - Verve was van Polydor, maar is nu ook van ... Universal.

Bedenk evenwel dat bij droog én koud weer je enorm last kunt hebben van statische electriciteit, zekere in moderne, goed geïsoleerde huizen.

Ik kan nitsj zeggen over de huidige kwaliteit van de albums. Voor wat het waard is, denk ik dat het uitmaakt waar ze geperst zijn, en hoe zorgvuldig het proces was. Ik denk dat ik zo'n album het liefste bij mijn hifi-leverancier zou kopen, waar ik ook een verhaalmogelijkheid heb als klant - zij staan immers voor kwaliteit.

In dezen is goedkoop gewoon duurkoop, tenzij - zoals bij MFSL (Dead Can Dance re-releases) - je je hand in het vuur durft te steken voor de kwaliteit van de leverancier. De Polydor-versie van Mark Hollis (uit 2003) gaat voor mucho dollares over de toonbank.

Ik ga voortaan wat meer vooronderzoek doen. Ben te goed van vertrouwen geweest. Ba Da Bing ben ik in elk geval klaar mee.

Ik heb bij VinylVinyl in Den Haag wel eens lp's gekocht. Een van de heruitgaven van de eerste drie van Opeth. Op... gekleurd vinyl. Kwaliteit navenant dus. Vrij veel naaldruis. Nu wil ik die niet terugbrengen, maar vraag me wel af hoe ze zouden reageren.

Bij de plaatselijke metalspecialist heb ik eens een heruitgave (op Warner Bros) van Metallica's Ride the Lighting teruggebracht met de melding dat het geluid gewoon niet goed was. Zaten bijgeluiden in. Ik ben daar goede klant en het was dus geen probleem. Nadeel wel is dat je op die manier niet altijd gloednieuw koopt, want die lp werd natuurlijk gewoon weer in de winkel gelegd.
Intussen heb ik gelukkig een exemplaar uit de jaren tachtig op de kop getikt.

Gekleurd vinyl is eigenljk verdund met kleurstof en daardoor vrijwel altijd van mindere kwaliteit. Behalve bij Record Industry dan, want daar vertelden ze dat het bij hun anders ging, waardoor het gekleurde vinyl wel van dezelfde kwaliteit bleef.

Een teruggebrachte LP weer verkopen als nieuw moet eigenlijk niet mogen, lijkt me. Hij is dan hooguit nog near mint.

Voor zover ik begrepen heb zijn lp's gewoonlijk zwart door de toevoeging van grafiet. Dit zorgt voor minder wrijving (= minder naaldruis) en maakt het vinyl duurzamer.

Hoe het precies zit weet ik dan ook niet, maar dat gekleurd vinyl van mindere kwaliteit is klopt over het algemeen wel. Zou inderdaad kunnen dat ze i.p.v. dat grafiet een kleurtje toevoegen waardoor je dus meer naaldruis krijgt.
Ik heb geen gekleurde MOV release om te horen of het bij hun releases niet zo is.

Da's wel een beetje een naar bericht. Heb een paar maanden geleden een prachtige box van Greg Haines aangeschaft met goudgekleurd 180 grams vinyl. Klinkt echt geweldig en met een goudgekleurd glaasje single malt erbij is het helemaal top. Zou jammer zijn als deze beleving over een paar jaar er niet meer is