Vaak, zonder deze site(vooral de updates) was ik misschien wel heel veel mooie muziek misgelopen.

Ik kijk er bijna elke dag wel op, maar krijg geen afkickverschijnselen als ik dat niet doe, dus beschouw mezelf niet als een verslaafde.

Ik kijk er gemiddeld om de dag een paar minuutjes op. Kan mezelf niet echt verslaafd noemen denk ik.

We zijn hier allemaal muziekjunks en i like it! Elke week koop ik wel weer cd's en afkicken lukt niet. Een goede verslaving of niet ?:)

thuis zit ik bijna altijd hier. (ingelogd of niet) En als het even kan op mijn werk ook. (gelukkig kan ik zeggen dat het voor mijn werk is ook )

Zo erg dat ik 5 maal daags in mijn mailbox keek naar een mail van Herman en mijn ook 5 maal daags probeerde in te loggen.

Ik ben niet verslaafd maar ik vind het gewoon erg leuk om hier te ouwehoeren over muziek. Aangezien ik niet al te veel mensen ken in mijn directe omgeving die naar mijn eindeloze geouwehoer over muziek willen luisteren

Ik kom hier zeker een aantal keer per dag. Gewoon tussen mijn huiswerk/ander werk door even checken. Meestal kijk ik dan alleen naar de updates in mijn discussies. Een echte uitgebreide muziek zoektocht op MuMe komt eigenlijk maar 1 a 2 keer week voor.

Verslaafd aan muziek, natuurlijk, beter dat dan op de straat moeten scoren Heb er ook mijn werk van gemaakt dus kan minimaal 8 uur per dag heerlijk cd's draaien en dat 6 dagen in de week. Nadeel is dat ik daardoor thuis niet zoveel meer luister terwijl er daar wel duizenden cd's in mijn kasten staan. Maar ja, je bent liefhebber of niet natuurlijk Kom naar het lustrumfeest zou ik zeggen, kan je gezellig met medeverslaafden praten

Heel erg. Ik heb hier al zoveel te gekke nieuwe muziek ontdekt dat het heel erg slecht voor mijn girorekening is en het gaat maar door.

Ik heb hier op mijn kantoor een vette stereo staan en kan dus de gehele dag muziek luisteren en MuMe checken en indien gewenst meteen enkele CD's bestellen.

Heerlijk bestaan als kleine zelfstandige !

....Zo erg dat ik 's nachts slapend in m'n bed onwennings verschijnselen vertoon.Gelukkig heeft de regering hier nog geen acijns op gestopt heeft.


I Agree!

1 a 2 keer per dag check ik mijn updates.

Toch wel 2 uurtjes per dag zit ik hier. Kan me eigenlijk niet meer voorstellen wat ik in die tijd deed voor ik Musicmeter ontdekte.

Toen las ik allerhande chartsites. Dat kostte ook wel wat tijd en had vaak minder rendement. In dat opzicht heeft MuMe mijn leven verbeterd!

's morgens zet ik éérst musicmeter aan, dan een cd om mee te beginnen, zet ik vervolgens koffie, daarna teletekst.

Op mijn werk controleer ik dagelijks de updates e.a. Tot voor kort logde ik daar niet in met mijn naam en keek ik alleen naar de updates. Ik wist dat ik anders zou gaan reageren, de hele dag.

Toch hier maar aan toegegeven en ja hoor.

Uit mijn werk zet ik ook éérst mume aan, voordat ik aan andere zaken begin. Blijft aanstaan tot ik naar bed ga. Soms vergeet ik mijn laptop uit te zetten en dan ben ik 's nachts slechts een van de weinigen die is ingelogd............ 's avonds geef ik cijfers en schrijf ik het liefst een bespreking (of twee) Dan luister ik ook muziek. Naar en vanaf mijn werk draai ik ook ongeveer 2 cd's per dag.

Ook in het weekend herhaalt zich het patroon als boven, alleen ga ik dan niet naar mijn werk. Ik heb een hekel aan uitslapen, dus graag vanaf 7.00 mume, reacties en muziek!

Ik ga dat maar niet in uren per dag vertalen.

Ik raak geheel van slag gedurende de komende vakantie. Zouden er internetcafes in Frankrijk bestaan?

Hee, ik heb verder nergens last van!

Bovendien, dat het aan staat (als een soort teletekst) en dat je er af en toe vanuit je linkeroog naar kijkt én dat je verder ook bezig blijft met andere dagelijkse werkzaamheden (daarnet gewoon boodschappen gedaan, morgen ga ik op vakantie), maakt je nog geen verslaafde!

Musicmeter staat eigenlijk de hele dag aan, maar ik ben natuurlijk niet de hele dag 'aanwezig'. Ik wil af en toe de updates controleren en als ik een nieuwe CD beluisterd heb kan ik meteen een berichtje schrijven.

Op school keek ik (bijna) nooit, want dan werd ik van de pc gegooid.

Binnen drie dagen heb je een internet café gevonden of gebruik je je laptop gewoon in je hotelkamer.

Ik kijk zelden tot nooit TV dus heb ik veel tijd voor andere dingen, zoals dus ook MuMe. En ik ben een vleermuis dus zit er ook erg laat nog wel eens op terwijl ik toch om 7 uur weer op moet.

Maar binnen twee maanden ga ik samenwonen dus dan zal het wel weer minder vaak zijn.

Ik vind dit een heerlijke site vooral omdat je veel andere dingen ontdekt. Maar erg vaak zit ik er niet meer achter omdat ik wel merk dat er weinig mensen zijn met dezelfde smaak als ik waardoor er weinig te discusseren valt bij albums die ik goed vind.

Ach, gewoon monologen blijven voeren, zodat je mensen aansteekt om mee te discussiëren en jouw favoriete muziek te beluisteren. Dat helpt al een beetje.

Minder en minder; ik beperk mijn bezoek behoorlijk. Ik heb het wat gehad, denk ik.

Ja, dat merk ik.
Maar er is toch niemand die van je eist dat je te allen tijde dagelijks je moet melden?
Hou je net zo vaak bezig met mume als je zelf wilt.

Zou je het (weer) leuker vinden als er ook een musicmeter classic zou bestaan en je je niet meer verplicht zou voelen om ook met de huidige tijd mee te moeten?

Ach neen, Hans, dat is het niet; Ik heb me sinds mijn 12de of zo, als het niet nog vroeger is, met muziek en muziekbeleving beziggehouden.
Ik heb véél geld in singles, en later in elpees, en nog later in cd's gestoken.
Ik heb niet enkel véél geld en energie daaringestoken, maar vooral ook véél te véél tijd.
Ik heb vriendinnen hieraan verloren, ik ben het belangrijkste wat uit het oog verloren, nèt door die muziekverslaving.

Tot nog niet zo lang geleden vond ik het zelfs erg om "niet meer mee te zijn" met nieuwe ontwikkelingen, nieuwe bandjes, ik noem geen namen, ik deed dat al genoeg, ik spuwde al genoeg mijn gal over de mijns inziens grote muzikale devaluatie die al sinds de nineties bezig is, volgens mij is het ook gewoon mijn smaak die véél meer naar blues en soul en jazz is opgeschoven, met nieuwe rockbandjes heb ik dus niets meer, niets dan pokkeherrrie voor mijn véél te verwende oren, daar ontkom je niet aan op zekere leeftijd.
En bovendien, zie ik het nut niet meer in om als bezeten steeds maar met muziek en haast niets anders meer dan dat, bezig te zijn, op het obessieve af is dat. Niet enkel bij mezelf, sommige users kamperen hier haast, maar daar heb ik verder zelf geen last van of zo, iedereen doet maar;

Ik heb al tijdens mijn vakantie besloten om mijn vrije tijd gewoon véél sportiever door te brengen, veel gewicht te verliezen, en een pàk gezonder te gaan leven, en slaag daar wonderwel in.
Mijn gewicht gaat de goede richting uit, ik word steeds fitter, en wàt voor mezelf uiterst belangrijk is; de dames beginnen me terug op te merken, ik krijg stilaan mijn sexappeal uit mijn twintiger jaren terug, allemaal redenen genoeg om mijn obsessieve muziekbeleving definitief achter de rug te laten. Zulke signalen sterken me enkel in mijn overtuiging dat ik tot nu toe niet zo goed bezig was.

Ik zal hier dus echt nog zelden passeren, ik schrijf me niet uit of zo, zo extreem wordt het niet meer, maar kijk, zo voel ik het nu aan, ik ga eindelijk eens echt beginnen te leven, ik ben daar wreed goed mee bezig, misschien is het al veel later dan ik denk, want wat geweest is weet je, maar wat je hier op dit aardse nog tegoed hebt, dat wéét je nooit.

Algemeen doorgetrokken zal ik ook véél minder op het net zitten als voorheen, ik kies voor een sportief en actief leven.

Vanochtend flink gebadmintond, ik jog nu haast dagelijks, vanmiddag ga ik met de fiets 12 km verderop zwemmen, ik ga baantjes trekken en daarna lekker terrassen, mensen zien. Morgen loop ik mijn eerste cross van 5 km, ik verwacht nog niet de grote vorm, maar ik zal met "het peloton" al goed meekunnen...
Het echte leven, voelen dat je leeft, niet zitten suffen achter deze lichtbak, en nog minder achter die andere grotere lichtbak televisie genoemd...

En ik ben gewoon blij dat ik aan nieuwe muziek niets meer vind, echt, geloof me, ik ben eindelijk wat genezen van die melomanie.

En reuzeblij dat ik me geheel op andere dingen concentreer nu. Wat niet wegneemt dat ik iedereen die zich hier stevig blijft amuseren, een hele fijne tijd op deze site toewens.

Beste Patrick,

Je kent mijn standpunt: het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Ik zit nu ook op zaterdagmiddag te musicmeteren, vanaf volgende week heb ik weer de eerste (vriendschappelijke) voetbalwedstrijd.

Verder combineer ik muziek/ gezin/ werk/ familie/ vrienden en kennissen/ andere hobbys met musicmeter en zo hoort het ook. (Hoewel je soms met een scheef oog best op je werk of bij familie naar musicmeter mag kijken).

Nieuwe ontwikkelingen zijn voor mij vanaf de jaren '90 ook taboe, ik onthou ook niet meer waar mijn kinderen mee komen. Ik koop alleen nog maar ouwelullenmuziek die nu nog wordt uitgebracht (dat wordt steeds gemakkelijker) en wat ik in het verleden niet heb gekocht of wil vervangen.

Dat is dan een cd-tje of 100/150 per jaar.

Ik zal ook de rockmuziek nooit vaarwel zeggen, omdat andere soorten mij in het geheel niet aanspreken.

Daarom, terecht dat je je lijf traint, op jacht gaat naar vrouwen en wat allemaal nog meer. Wat ik maar wil zeggen is, dat dat allemaal nog niet hoeft uit te sluiten dat je af en toe leuk keuvelt over ouwelullenmuziek, want dan komen we elkaar tenminste tegen.

Ik heb het niet voor niets over een musicmeter classic.

Zullen we een topic openen en elkaar dan herinneringen mailen over cd's/groepen/concerten e.d.? Zonder dagelijkse verplichtingen, maar gewoon als je zin hebt.

Ik denk even na over hoe je dat het aardigst kunt organiseren.

En als je toch op musicmeter blijft, kun je ook gelijk blijven lezen wat anderen schrijven over alle muziek tot 1990.

Dus ik mail je nog.

Lol, hoeveel van dit soort berichten hebben we intussen niet van je gezien, Patrick?

MuMe is dit jaar een onderdeel van mijn dagelijkse leven geworden. Enkele malen per dag check in de updates en reageer ik kort, of wat langer. Bij elke cd die ik draai kijk ik tegenwoordig naar de reacties op deze site, en door deze site heb ik weer nieuwe dingen ontdekt. Dus eigenlijk vult MuMe mijn al bestaande muziekverslaving (en collectie ) aan. Perfecte combi dus (al zal mijn vriendin hier anders over denken ben ik bang...)! Maar goed, voor haar is er BoekMeter.

Het is wellicht aardig bedoeld, maar ik zal nooit aankondigen dat ik minder aanwezig zal zijn op deze site. Dat moet de toekomst uit wijzen, niet waar. Als ik nu dit bericht van de Father lees roept dit het beeld op van een zondagmiddag in het verleden. Ik zet de computer aan en lees een behoorlijk heftig verhaal van EVANSHEWSON op deze site, dat hij het niet meer naar zijn zin heeft hier en zich maar uitschrijft. Het is dat ik op die dag ergens heen moest, maar het verhaal blijft maar door mijn hoofd malen en stel mezelf diverse keren de vraag: wat is er mis gegaan.

Eenmaal thuis die zondag, zie ik een hele reeks berichten staan over dit vertrek van EVANSHEWSON, het is niemand ontgaan. En nu dit. Het doet me sterk denken aan het Heintje Davids-effect....

Herkenbaar.

Met dien verstande, dat Father McKenzie een stuk beter is dan Heintje Davids.

De kennis van Patrick over de muziek, en dus ook zijn inbreng, is van onschatbare waarde voor musicmeter.

Altijd elegant geformuleerd betekent het ook voor de schrijverij van stukjes en recensies ook een ware aderlating, mocht hij vertrekken.

Hij is ook van de weinigen in de categorie 'alles of niks'. Dat wil zeggen, wat hij doet wil hij goed doen. Als hij schrijft voor musicmeter wil hij ook volledig bij zijn over alles wat er wordt uitgebracht en het dus ook kopen.

Ik vind dat hij heel goed van waarde kan blijven voor musicmeter door dat laatste (en zeer belastende onderdeel) te laten schieten. Ik bemoei me ook niet meer met debuterende bands van nu: ik heb gewoon teveel muziek al in mijn hoofd zitten.

Het lijkt mij trouwens ook een herkenbaar fenomeen voor oudere schrijvers.

Ik breng graag over, dat musicmeter ook erg leuk blijft, als je niet meer up to date blijft over de nieuwste ontwikkelingen. Een herontdekking van al je muziek (Father McKenzie heeft een enorme collectie), aangevuld met wat je er in de loop van de tijd nog bij koopt, is ook heel erg aardig.

De muziekkennis die overblijft kan heel goed worden overgebracht naar een nieuwe generatie kopers van cd's

Je hoeft ook niet meer elke dag te schrijven, alleen wanneer je dat uitkomt.
Uitschrijven is weer zo defintief gelijk en vooral onnodig.