@Kronos: interessant is het zeker en ik zal niet ontkennen dat ik hier en daar zo ook wel eens iets ontdek. Maar we hebben natuurlijk ook de zoekfunctie waar je zorgvuldig op basis van aantal stemmen en gemiddelde een keuze kan maken, al nodigt dat natuurlijk minder uit dan zo'n makkelijke lijst.

Heel vroeger waren de 'overige lijsten' er echter om snel te kunnen zien welke bekende platen het best gewaardeerd werden, nu wordt het meer en meer een tiplijst, zoals op MovieMeter. Het is de vraag of Jordy dit zo bedoeld heeft, of dat hij het wel goed vindt zo.

Overigens valt het me nu op dat bij lijsten op MoMe de grenzen anders gehanteerd worden (20 voor jaar tot 100 voor decennium/genre) terwijl dit op MuMe overal 20 is. Misschien kunnen we hier ook een onderscheid maken, zeker voor decennia lijkt me dit wel natuurlijk.

Nee, ik vind een ondergrens van 100 stemmen voldoende. Dit zorgt er in voldoende mate voor dat albums niet alleen op basis van door diehard-fans uitgebrachte stemmen in de lijst terechtkomen.

Diegenen die op zoek zijn naar muziek van buiten de 'mainstream' hebben, afgezien van deze lijst, op MuMe ruim voldoende middelen tot hun beschikking. Dit staat voor mij los van deze discussie. Het gaat mij louter om een zo betrouwbaar en representatief mogelijke 'toplijst'.

Betrouwbaar en representatief in welk opzicht?

Ok dan, we zullen het even andersom doen. Post eens de tien platen die volgens jou in een 'representatieve' toplijst moeten staan. En leg dan uit waarom die lijst wel representatief zou zijn.

Een 'toplijst' is voor mij in de eerste plaats een instrument dat erkenning biedt, en niet zozeer verkenning en/of herkenning.

In dat licht bezien kan er maar één live-album aanspraak maken op de koppositie in deze lijst en dat is Deep Purple's Made in Japan, met afstand het meest populaire live-album op MuMe.

Komt er nu eigenlijk onder de tracklist van een livealbum de notering in de live-toplijst?

De top 250 is gericht op kwantiteit: aantal punten. Dat is dus een populariteitslijst. De andere toplijsten zijn gericht op kwaliteit: gemiddelde. Dat is wat anders, en dat zie je over het hoofd. Ik zie dan ook niet in waarom Made in Japan in de toplijst dus bovenaan zou moeten staan.

@bennerd

Idealiter door het stemgemiddelde te vermenigvuldigen met het aantal uitgebrachte stemmen door users die de afgelopen 30 dagen ingelogd hebben.

En gaat Made In Japan dan zo hoog komen te staan?

Ik kan het idee dat je eigenlijk subjectieve ideeën aan het verbloemen bent niet echt wegkrijgen. Maar ik doe mijn best.

Als kwaliteit in deze lijst de doorslaggevende factor is, kan het minimum aantal stemmen dat vereist is ter opname gerust verlaagd worden naar 10 of 5. In dat geval doet het aspect kwantiteit er zo min mogelijk toe en valt er zelfs voor de doorgewinterde users nog wat te ontdekken.

Volgens mij geeft de huidige lijst heel betrouwbaar de hoogste gemiddelden weer.

Dat is dus wat de lijst representeert. Wie iets anders zoekt moet ergens anders gaan zoeken.

Ja, bij hantering van mijn criteria zal Made in Japan de ranglijst met vlag en wimpel aanvoeren. Ik vind dit album weliswaar een uitgesproken meesterwerk, toch speelt subjectiviteit hierbij geen rol. Sterker nog, ik objectiveer juist waarom aan deze plaat de eer toekomt om het predikaat 'MuMe's nummer één live-album' te dragen.

Volgens jou zou een album met 2000 stemmen van 2* dus hoger in de lijst moeten staan dan een album met met 999 stemmen van 4*.




Ik ga dan toch liever voort op het hoogste gemiddelde.

En even tussendoor: Deep Purple is niet slecht, maar Opeth rules.

Nee, ik zou 3,5* als minimaal stemgemiddelde hanteren om in aanmerking te komen voor de toplijst.

Tiens, dat is nieuw.

Maar een album met 1000 stemmen van 3.5* zou dus volgens jou hoger in de lijst moeten staan dan een album met 699 stemmen van 5.0*.




Ik ga dan toch liever voort op het hoogste gemiddelde.

En even tussendoor: Deep Purple is niet slecht, maar Opeth rules.

Als subjectiviteit geen enkele rol speelt, dan valt toch te overwegen of Deep Purple wel op 1 zou moeten staan. Live at Massey Hall van Neil Young bijvoorbeeld heeft wel wat minder stemmen, maar scoort gemiddeld toch echt een niet te verwaarlozen pakje hoger.


386 stemmen | gemiddelde 4,54 (Neil Young)

tegenover

536 stemmen | gemiddelde 4,15 (Deep Purple)


Made in Japan blijkt populairder. Maar welk album is nu het beste?




Oh ja, dat live album van Opeth natuurlijk. Het staat niet voor niks op 1

Er word hier een beetje gepraat over die live toplijst alsof hij naast de top 250 staat. Het is echter gewoon een keuze bij de overige toplijsten, net als bijvoorbeeld blues.

Wel ontzettend leuk dat hij er is .

Het bijzondere aan de lijst is dat het een mume-lijst is, dat sterkt afwijkt van het gangbare en waardoor het echt onze lijst is.

Meer is het niet en verder is het ook geheel pretentieloos. Leven en laten leven is altijd mijn motto, dus wie zich kan optrekken aan deze lijst, veel plezier er mee.

Ik kan mij de kritiek van Classicrocker daarbij wel voorstellen en ik ben daarnaast ook nog eens een groot voorstander van het opnemen van Musicmeter in de vaart der volkeren als toonaangevend (nationaal) belangrijke graadmeter.

Een systeem waarbij in theorie 20 niet actieve deelnemers door het geven van 5***** in het verleden albums op de meest uiteenlopende lijsten bovenaan kan krijgen en weet te houden lijkt mij inmiddels wat achterhaald. Vooral omdat het de énige lijst is die wordt gehanteerd.

Leuk voor de 23 stemmers op het album Brel van Jacques Brel, de ongeëvenaarde nummer 1 van het jaar 1977, maar ik geloof niet eens dat zelfs maar 50 mumeërs het album zelfs maar hebben gehoord dus ja, wat moeten we daar nu mee?

Aan de andere kant, lokken 'grote' albums veel stemmers en is het om die reden juist heel erg moeilijk om een hoog gemiddelde te halen.

Mume werkt vervolgens zelf met twee systemen, de Mume Top 250 is samengesteld uit de Top 10 van ons allemaal. De overige lijstjes zijn gebaseerd op het hoogste gemiddelde.

Bij dat laatste is de vraag: waarom? Als we het samenstellen van de Top 250 in het algemeen accepteren (en volgens mij zijn er ook weinig die deze telling ter discussie stellen), waarom worden alle overige lijstjes dan ook niet opgebouwd aan de hand van al onze Top 10's?

Het zou in ieder geval een eerste stap zijn om op die terreinen betere lijsten te krijgen. Nogmaals, het blijven daardoor unieke mumelijsten, want alleen samengesteld door ons allemaal, maar het geeft wel iets beter weer wat er grosso modo goed wordt gevonden.

@musician

MuMe heeft het het inderdaad in zich om dé toonaangevende muziekwebsite van Nederland en Vlaanderen te zijn, waarbij de beoordeling en duiding van albums, artiesten en wat dies meer zij in handen is van in potentie alle Nederlandse of Vlaamse muziekliefhebbers, en nu eens niet in die van een selecte groep 'kenners' die de liefhebber veelal op prekerige toon voorschrijven wat goed of niet goed is.

Iets dat een toplijst hier voor mij de pretentieloosheid verre kan doen ontstijgen. Een toplijst hier zou dé belangrijkste graadmeter moeten worden van de beoordeling van albums door Nederlandse en Vlaamse muziekliefhebbers. Maw: een toplijst hier is voor mij een waardevol instrument dat albums vooral erkenning biedt, en in mindere mate bedoeld is als gids ter verkenning van albums.

Een ieder die zich op MuMe wil storten in een verkenningstocht naar welk soort albums dan ook heeft hiervoor, afgezien van de toplijsten, meer dan voldoende middelen tot zijn beschikking. Toplijsten kunnen dientengevolge gewoon toplijsten zijn.

Dat zijn ze ook. Alleen staat niet jouw album bovenaan.

Maar voor wie zich wil storten in een verkenningstocht naar welk soort albums dan ook heeft hiervoor, afgezien van de toplijsten, meer dan voldoende middelen tot zijn beschikking.

Zoek bijvoorbeeld op minstens 500 stemmen en een gemiddelde van minstens 4,00* en je komt zo bij de populairdere albums die hoog scoren, waaronder ook Made in Japan.

Je haalt hiermee een perfect voorbeeld aan. Brel raakt in de vergetelheid, terwijl het toch echt de grootste chansonnier is die we hier in de lage landen gekend hebben. Goed dus dat er mogelijkheden zijn om zo'n artiest hier en daar te laten bovendrijven. En mensen, het zijn maar lijstjes. Als de aanbeveling van een klein clubje fijnproevers je scepsis aanwakkerd, dan blijf je toch lekker bij je eigen massa-voorkeur? McDonalds zit ook avond na avond vol, en die klanten hebben allemaal gelijk.

Raar dat je die mening bent toegedaan want er hebben geen 23 maar 55 mensen op het album gestemd. En dat zijn heus niet allemaal stemmen uit een ver verleden van MuMers die al overleden zijn of zo, maar 7 nieuwe stemmen al in 2011 en bijna 20 in 2010.

Kortom, kwaliteit komt door de toplijsten bovendrijven én wordt mede door die toplijsten opgepikt.

Jawel, maar het gaat hier nu eerst om de vraag waarom de Top 250 wel uit onze top 10 bestaat en de andere lijstjes niet, dat is toch een legitieme vraag?

Want daarmee spreken we onszelf natuurlijk wel tegen.

Het is heel raar om die lijstjes te willen gebruiken om aandacht te vestigen om (onbekende) artiesten uit die tijd, zeker als diezelfde artiesten ook nog eens jaar in jaar uit op die plaats blijven staan.

Dat ze daar jaar in jaar uit blijven staan betekent gewoon dat er niks in de plaats komt dat beter doet. En Jacques Brel is niet bepaald een onbekend artiest hoor. De lijstjes geven gewoon de hoogste gemiddelden weer. Met hoeveel sterren het daar aan komt staat er gewoon naast. Zoals ik al schreef dus, de waarde van een positie waarop een album staat is aan ieder te interpreteren voor zichzelf.


Ik zie niet hoe. Het is juist door de ene lijst meer met het zwaartepunt op populariteit af te stemmen en de andere met het zwaartepunt op (relatieve) kwaliteit, dat de twee lijsten elkaar aanvullen.

Als je voor '77 de populaire toplijst wil vind je die ook wel met de zoekfunctie.

Bijvoorbeeld, minstens 105 stemmen en minstens 4,00* levert volgende 10 albums (zonder J. Brel) op:

David Bowie - Low (1977)
Fleetwood Mac - Rumours (1977)
Genesis - Seconds Out (1977)
Golden Earring - Live (1977)
Neil Young - Decade (1977)
Pink Floyd - Animals (1977)
Rainbow - On Stage (1977)
Rush - A Farewell to Kings (1977)
Steely Dan - Aja (1977)
Television - Marquee Moon (1977)

Hahahahahaha

Zoveel heeft het natuurlijk niet met kwaliteit te maken... Het zijn gewoon weer de bekendere albums... vooral album van bands die bekend zijn binnen een bepaald gezelschap en niet zo daarbuiten.

Wie zegt bijvoorbeeld dat Live at Coimbra van Mostly Other People Do The Killing minder goed is?.... er is gewoon geen hond die het kent.

Nee goed, dat is ook zo. Het gaat ook niet specifiek om dat voorbeeld, wel om het systeem.


Ja, maar dat is maar eenzijdig. De toplijsten pikken maar zelden nieuwe kwaliteit op. Ik zou het prima vinden, een forum waar aandacht wordt besteed aan 'vergeten' artiesten of albums uit welk jaar dan ook. Maar hier zou het dan al jaren om dezelfde gaan en dan schiet het zijn doel voorbij.

Waarom is dat?

Toch niet omdat in het verleden grote horden niet meer actieve users die oude albums onaantastbaar hoog hebben gestemd?

Dat is een fabeltje.

Waarom krijgt elke user voor het (naar eigen inzicht) maken van toplijsten niet dezelfde tools tot zijn beschikking als die de admin hiervoor heeft? Dan zijn we van (bijna) al het 'gezeik' af.

Waarom maakt iedereen die hierover 'zeikt' niet zijn eigen MusicMeter?