Te kort door de bocht, denk ik. Nu-metal is wel echt metal. Dat hoor ik niet bij RATM. Zware lompe riffs, soms gespeeld op 7 snarige gitaren spelen net zo vaak een rol als hip-hopinvloeden.
Soms denk ik wel eens dat Roots van Sepultura ook een belangrijke rol heeft gespeeld in het populair worden van het genre.

nu-metal zou ik zeggen alhoewel ik linkin-park met "in the end" toch goed te pruimen vind.
verder is metal waardeloos wanneer het te poppy wordt. een voorbeeld haat nummer is "lost in space" van avantasia

jasper1991 zegt: Verder is metal waardeloos wanneer het te poppy wordt.

Dat zegt iemand met in zijn top10 oa Rhapsody, Sonata Arctica, Avantasia, Fairyland,...

Het is net Power Metal als deze die zo clichématig en poppy is.

Ja, inderdaad.

Het is maar wat je onder poppy verstaat. Heb je het dan over power metal, heb je het dan over iets als Dokken of heb je het over Metallica's Black Album?

Ik vind overigens wel dat er een kwaliteitsverschil bestaat tussen Rhapsody en Sonata Arctica.

power metal haat ik natuurlijk niet, maar bepaalde metal-nummers die hitjes worden doen mij niet zo veel.
vergelijk "lost in space" maar eens met bijvoorbeeld "the seven angels" van avantasia.

als genre zou ik nu-metal noemen want dit is natuurlijk geen genre, wat edwynn verder noemde zegt me niet zo veel maar dan bijvoorbeeld de hitjes van metallica vind ik wel weer goed te doen.

Ik vind dat gezeur over black metal ook dom. Ik heb ook wel genoeg thrashers gezien die altijd denken dat ze boven alles staan en die altijd afstandelijk doen en altijd alles voor hun zelf willen en vaak het woord 'poser' gebruiken.

Deathcore, vind het een beetje Metal-vervuiling, er zijn echt maar paar goede bands in dat genre, de rest probeert zoveel mogelijk breakdowns in een nummer te proppen. En Power Metal en Gothic Metal vind ik ook niks aan.

Nu Metal wordt hier vaak afgebroken. Toch blijven bands zoals Slipknot, System of a Down, Disturbed, Deftones en Korn mij toch boeien. De laatste drie hebben dit jaar sterke releases uitgebracht.
Ik luister het liefst naar de old school metal (Dio, Accept, Black Sabbath, Iron Maiden, Judas Priest) Power metal (bands zoals Helloween, Hammerfall) Glam Metal: zeker niet alles maar een band als Motley Cruë of Dokken is toch zeker de moeite. Progressive metal zoals Dream Theater en Queensryche luister ik ook.
Thrash metal behoort tot mijn favoriete sub-genres van metal. Testament, Metallica, Slayer, Anthrax, Megadeth, Exodus: allemaal vette bands die live prima zijn.
Metalcore heeft ook goede bands (ik denk aan Trivium).
Death metal vind ik niet veel aan, maar heeft wel nog iets.
Black metal (Immortal, Bathory, Marduk, Gorgoroth) vind ik helemaal niets aan en is mijn minst geliefde genre. Vocals trekken mij niet aan, de sfeer niet, het veelal satanisch imago en de veelal zwakke producties op de studio albums zijn een groot minpunt.
Verder luister ik meer naar hardrock.
Ik ben eerder fan van bands met een zuivere (of gillende ) stem als van grunts of screams.

in het voordeel van?

Rhapsody, als ik zo naar zijn stemmenlijst kijk.

Goed gezien

ah, tuurlijk was ik even te laks voor. persoonlijk vind ik het beiden op hun eigen manier briljante bands.

Ik ken zeker niet alle metalstijlen,maar van wat ik tot nu toe gehoord heb,heb ik het minst met Powermetal. Er wordt erg snel gespeeld, maar het is compleet richtingloos. Daarentegen vind ik een band als Halloween niet eens zo slecht.

Men zal me ook niet zo snel als liefhebber van Black-metal zien. Ik heb helemaal niks met het sfeertje rondom het genre en het stelletje idioten(moordenaar o.a) dat toch de hoofdlijnen van dit genre heeft opgezet.

Ik vind Power Metal ook niks, maar Helloween vind ik wel goed.

En Misterfool, je hebt ook wat Black Metal bands die meer een progressievere richting ingaan, zoals Enslaved en Deathspell Omega.

Opeth blijkt ook death-metal invloeden te hebben, dus het uitchecken kan zeker geen kwaad. Maar van al die verhalen over de meest erge misdaden, Nee, daar houdt deze jurist in opleiding gek genoeg niet van.

Opeth heeft zeker Death Metal-invloeden, de ene keer headbang ik me helemaal kapot en daarna heb ik kippevel van die mooie ingetogen stukken. Weinig bands die dat zo goed doen.

Maar Enslaved heeft wat Floyd-invloeden en Deathspell Omega speelt veel met dissonantie, erg interessant.

Ooit was black metal de meest progressieve metalstroming.

En al die hele erge misdaden. Dat zijn natuurlijk enkele incidenten die sfeerbepalend zijn geweest. Een jurist zou moeten weten dat dergelijke verhalen meerdere kanten kunnen hebben. En dat de kant die het publiek ziet, meestal de aangedikte versie van het verhaal is.

Ik maak me daar niet zo druk om. Ik trek voor mijzelf een grens wanneer er nazi propaganda in de teksten opduikt. Maar ik merk ook dat het op de grenzen erg grijs is.

System Of A Down zou ik niet scharen onder de Nu Metal hoor. Die band is veel variërender, progressiever, verrassender dan die andere bands die je noemt. Mijn respect voor SoaD is groot door hun intelligentie kijk op muziek... Ze trekken de 'Metalfan' aan door hun beukend werk / ze trekken de 'meerwaardezoeker' aan door hun multi-culturele stijlen; jazz, polka-hoempa, prog metal, pure pop...

Noot: met dat laatste wil ik niet beweren dat een 'Metalhead' geen meerwaardezoeker kan zijn, en omgekeerd...

Nou, ik heb toch leren nuanceren, mede dankzij de topic Het Metal Album van de Week. Ik blijf moeite ondervinden met het "brulaapsyndroom" en nu-metal, dat zal nog niet snel veranderen. Black Metal? Death Metal? Ik heb ondervonden dat de naam van het genre (dat spuuglelijk woord alweer) initieel me wegjoeg, maar zoals overal heb je de toppers en de floppers. Genres? Meestal goed voor de platenwinkels, het kind moet een naam hebben. Dat is althans mijn ervaring (geweest).

Ik erken de muzikale kwaliteiten van bands als Slipknot, Korn en System Of A Down. Maar de springerige, zich vaak op mid-tempo afspelende muziek trek ik vooralsnog erg slecht. Voor de rest heb ik altijd overal voor open gestaan en dat sta ik nog steeds.

Ik begin overigens ook meer weerzin te ontwikkelen tegen die vreselijke overdadige pc producties waarmee metalbands naar huis gestuurd worden.

Onze muzikale oosterburen hebben er een handje van om in allerlei muziekstijlen in de moedertaal te zingen. Soms wordt dit ook nog gecombineerd met een lollig bedoeld 'party element'. Ik vind dat niet zo leuk. Zo is er - ontstaan in mid-jaren negentig - een hele stroming binnen de metal genaamd "(der) Neuen Deutschen Härte" dat (meestal) in het Duits zingt.
Rammstein is wel de bekendste band binnen deze stroming.
Vind er geen bal aan. Live ook niet.
Ook de nodige punkbands 'zingen' in het Duits.

Hier een goed voorbeeld van metal in het Duits met een behoorlijk party element: Tom Angelripper - Ein Schöner Tag. Heb het eerste en laatste album van Onkel Tom maar hoor hem toch beduidend liever als frontman van Sodom.