in mijn jonge jaren luisterde iedereen zowat naar de ferry maat soulshow, alleen ik niet, ik was de enige die op dinsdagmiddag naar alfred lagarde luisterde.
en die voorkeur is nooit meer over gegaan.
deep purple - made in japan was voor mij m`n eerste lp.

Nou, ik wil je enthiousiasme niet teveel temperen frank, maar je hebt echt nog lang niet alle stijlen ontdekt die de muziek van vorige eeuw hebben grootgemaakt Ik zou zeggen: blijf gretig door ontdekken

da's een goeie

4 sleutelplaten in mijn geval

-Cream - The very best of : 15 ( albumtitel ? )
-Pixies - Doolitle : 18
-Stevie Wonder - Songs in the Key of life : 23
-John Coltrane - A Love Supreme : 34

in juni 2006 had k eigelijk geen muziekstijl maar toen op een dag zag ik de videoclip numb(originele versie) van linkin park op een of andere site, en sinds toen ben ik naar rock gaan luisteren. Na een tijdje wou ik ook eens wat anders proberen en toen begon ik naar Bullet for my valentine te luisteren. Sinds september 2006 tot nu ben ik bij metal gebleven, ik luister nu vooral naar Nu-metal maar soms ook eens wat electronic-metal of Melodic black metal.

ow..dat ik dat opgeschreven heb... dat klinkt inderdaad een beetje alsof ik al klaar ben... nee echt waar Orbit, ik verbaas me nog dagelijks..

Ik merk hier trouwens toch wel dat ondanks dat er nogal commentaar op Linkin Park is.. zij wel vaak net het bruggetje naar de rockmuziek zijn wat nodig is

Inderdaad, groot gelijk.
En met Linkin Park ook meestal Limp Bizkit, Korn of Slipknot (en die laatste was bij mij ook het geval, en ik ben er nog altijd grote fan van)

nirvana - nevermind
metallica - and justice for all
white stripes - elephant
led zeppelin - IV
the beatles - revolver
Sigur Ros - Agaetis Byrjun

die platen zijn zowat essentieel geweest in mijn ontdekking naar de respectievelijke muziekstromingen.

Die van Sigur Ros vond ik trouwens eerst heel slecht maar enkele maanden later hoorde ik er wel schoonheid inzitten en ben ik maar meteen verder begonnen in het genre (mogwai,explosions in the sky) zonder dat ik eigenlijk de plaat AB echt beter heb leren kennen.

De andere platen uit dat lijstje vond ik van het begin steengoed.

Het meeste ben ik tegengekomen door te zoeken op internet, een paar dingen via vrienden/familie of tv/radio en ook een aantal dingen via gitaar spelen.

Dit zijn een paar sleutelplaten die er allemaal voor hebben gezorgd dat ik me meer ging verdiepen in een bepaalde stijl, met de leeftijd die ik toen ongeveer had:

The Beatles - Abbey Road, Revolver (8)
The Prodigy - Experience (12)
GZA - Liquid Swords (13)
Jimi Hendrix - Are You Experienced? (13)
Beck - Odelay (14)
Soundgarden - Superunknown (15)
D'Angelo - Voodoo (19)
Zappa - One Size Fits All (20)
Mr Bungle - California (20)
Miles Davis - Kind Of Blue (21)
The Mars Volta - De-loused In the Comatorium (22)
Jeff Buckley - Grace (23)
Nick Drake - Pink Moon (23)
Estradasphere - It's Understood (23)
Opeth - Blackwater Park (24)
Tim Buckley - Starsailor (24)
The Dillinger Escape Plan - Calculating Infinity (24)
Charles Mingus - The Black Saint And The Sinner Lady (25)
King Crimson - Red, Discipline (25)
Behold... The Arctopus - Nano-Nucleonic Cyborg Summoning (25)
Rachmaninoff - Piano Concertos 1-4 (Ashkenazy) (25)
Magma - Mekanik Destruktiw Kommandoh (25)

Waarom zijn zoveel mensen via linkin park naar metal en rock gaan luisteren?Via nu-metal in het geheel.

Ik heb eigenlijk nog nooit geprobeerd echt naar die bands te luisteren.Alleen heel soms naar Slipknot.

Volgens mij omdat mensen ook eerder Korn en Slipknot kennen dan even geweldige bands als Emperor, Lamb of God of Chimaira, om er maar een paar te noemen.

Omdat je nu-metal en linkin park sneller tegenkomt via de makkelijke kanalen denk ik.. bij mij was het ook andersom, maarja, toen bestond er gelukkig ook nog geen nu-metal

Ja, ook ik kwam in aanraking met "alternatieve" muziek via linkin park. Niet dat linkin park alternatief is maar toch, het bracht me in het rock-wereldje. Overigens had Muse hier ook een aandeel in, die ik in tegenstelling tot Linkin Park nog steeds goed vind. Ook de rest van de nu-metal heb ik geluisterd, maar nu vind ik er helemaal niets meer aan, twee jaar later...

Op de basisschool was het bij mij toch vooral hip-hop als het ging om muziek. Dit kwam door Eminem, waarvan ik ooit de cd ''The Eminem Show'' had gekregen van een familielid van me in Bosnië. Daarnaast luisterde ik in die tijd ook veel naar Linkin Park en Green Day, waarbij ik nu van de eerste wel grotendeels ben afgekickt. Eminem ben ik wel weer gaan luisteren en dat blijkt nog steeds erg goede muziek, maar ik zal niet meer zo in de hip-hop gaan zitten als vroeger denk ik. Die tijd was ik ook nog vooral een top 40 luisteraar. Tegenwoordig heb ik heel erg weinig met die lijst.
Het moment waarop bleek dat rock echt mijn ding was, is Child in Time van Deep Purple, had nog wat moeite met dit nummer in het begin, maar na steeds meer luisteren bleek dit toch een geweldig nummer, en tot op de dag van vandaag is dit feitelijk ook mijn favoriete nummer gebleven.
Via deze site heb ik een interesse gekweekt voor Folk (Astral Weeks) en Roots (Sackloth ´N´Ashes).

Hehe,ik ken ze alledrie.
Ik bedoel,dat zijn al die bandjes die je op mtv tegen komt.
Commerciele muziek zou je het kunnen noemen.

Niet Emperor etc maar ik bedoel die Nu-metal bandjes.

Ik tel er slechts twee

Maar ook al luister ik ondertussen naar heel andere en meestal ook veel zwaardere muziek, toch blijf ik altijd wel in voor een nummertje van Slipknot, System of a Down of Ill Nino, je zou het puur sentiment kunnen noemen

na mijn nu metal periode ben ik eigenlijk niet naar zwaardere metal gaan luisteren zoals dat bij de meeste gaat. en voor mijn numetal tijd luisterde ik naar 50 cent, the game, kanye west, snoop dogg, N.E.R.D., outkast..

Toen ik nog kleiner was heeft mijn vader me (een gedeelte van de) de muziekgeschiedenis bijgebracht: Beatles/Prince/Stones/Floyd/ Bowie/Dylan etc. En daarna heb ik veel naar coldplay's Parachutes geluisterd (mijn eerste cd ) en naar top40-muziek.
En ongeveer 1,5 jaar geleden heeft Gorillaz en allerlei mtv-muziek me zo'n beetje naar de smaak gebracht die ik nu heb: Gorillaz/Beck/Blur, en ook Interpol/Radiohead/Sigur Rós/ Belle&Sebastian luister ik regelmatig. Maar verder zal ik mijn smaak zeker nog wel verder ontwikkelen .

de muziek die je vader je probeerde bij te brengen raakte je totaal niet? Gorillaz of Blur is namelijk toch wel wat anders dan de Beatles of Prince

Eigenlijk hoef je niet verder te zoeken, de beste band ken je immers al, Frank (momenteel op nummer 8 in je top 10 )

Ja inderdaad he... ik kan net zo goed meteen ophouden met nieuwe muziek proberen te ontdekken

Jazeker wel, kijk maar in mijn top 10 en hier , maar gorillaz is muziek die ik zelf heb ontdekt, en ik heb het recenter ontdekt dus luister ik het des te meer. En de klassiekers kan ik ook zeker waarderen, dus ik ben dankbaar dat mijn vader mij die klassiekers heeft bijgebracht . En uiteindelijk is het toch allebei toegankelijke popmuziek.

Hoe kwam ik in aanraking met 'mijn soort muziek'. Moeilijk.

Net als velen spelen mijn ouders daarin een rol. Jethro Tull, Bob Dylan, Tom Waits, Patti Smith, van alles. Mooie muziek. Als 16 jarige wil je echter wat anders, en kwam ik terecht in het 'geweldige metal sfeertje'. Hoewel ik daarin niet in uniek was, zocht ik mijn heil altijd bij folk en/of viking-metal. Vooral omdat ik altijd een zwak had voor traditionele instrumenten en -muziek.

Het verveelde echter, en raakte meer en meer gefascineerd door volksmuziek - wat altijd al een klein onderdeel uit maakte van de [metal]muziek die ik luisterde. Waar metal tot in de treuren in herhaling viel, en zich vaak veel te serieus nam, bracht veel andere muziek mij constante avontuur en vernieuwing.

Op dit moment volledig gecontreerd op muziek uit de wereld; muziek van culturen. Schotland, Rusland, Scandinavie, Mongolië, China, Balkan. Vooral Mongolië en Rusland blijft mijn favoriet in muziek[geschiedenis].

Aan het einde van het schooljaar lekker een maandje met onbekenden de steppen en woestijn van de Mongolen bewandelen, zingend, schreeuwend, met het geluid van de doedelzak dat kilometers ver over het zand raast.

Een plaatje van de Gorillaz mag ik ook wel eens horen hoor, trouwens. Ik ben niet helemaal gestoord.

Mag ik dan vragen naar wat voor (folk) Metal muziek je dan luisterde, ik hou ook wel van wat sfeervolle en traditionelere muziek. Dus ik ben eigenlijk wel benieuwd

Door de imposante platenkast van mijn vader en de Lowlands2004-verzamelaar.

Heeeeeeel lang geleden luisterde ik altijd naar Radio Veronica en Noordzee e.a piratenzenders. Ook heb ik een hele trits oudere zussen en broers die allemaal hun eigen muzieksmaak hadden, dus van jongs af aan heb ik naar allerlei soorten muziek geluisterd. Op iedere kamer stond wel een radio of platenspeler. Ik hou dan ook van veel verschillende muziekgenres.

Op ong. mijn 17e hoorde ik voor het eerst Bruce Springsteen op de radio met Born to Run. Toen ik dat nummer hoorde had ik direct het gevoel "DIT IS HET" , dit is wat ik voel/bedoel/zoek etc.
Heb direct de LP gekocht en was onmiddelijk volledig "verkocht"
Ik had geen idee wie Bruce Springsteen was. Het heeft nog een paar jaar geduurd eer ik hem live mocht bewonderen.
De "liefde" is nooit meer over gegaan. Ben tot op de dag van vandaag een devoot Boss-fan.

Jammergenoeg wel. Als 'metalhead' luister je eerst naar Limp Bizkit en Linkin park, maar naarmate je ouder word, is dat ineens niet meer stoer en moet het allemaal harder en sneller, want dat is pas stoer. Ik kan me niet echt in jou en Bennerd inleven.

Een tijdje ben ik groot fan geweest van Limp Bizkit (heb al hun CD's) en Linkin park en consorten was ik ook erg fan van. Veel mensen gaan nadat ze deze bands luisterde naar zwaardere metal luisteren. Mijn muzieksmaak is eigenlijk alleen maar breder geworden in de loop van de tijd.

Eerst bleef mijn muzieksmaak beperkt tot Ome Henk en top 40-muziek. Ik begon de top 40 steeds slechter te vinden toen die ene krokodil (ik noem geen naam ) er in stond en ik begon (mede dankzij het spel GTA: San Andreas) meer naar (classic) rock te luisteren a la Led Zeppelin, Dire Straits en ZZ Top. Die muziek deed mij erg veel, vooral de gitaarsolo's. Dus sinds 2003 luister ik echt SERIEUS naar muziek.

Ik hield toen nog niet zo erg veel van metal, dat was mij altijd iets te hard en te grof. Maar na een tijdje luisterde ik naar het debuutalbum van Rage Against The Machine (ontdekt dankzij deze site ) en dat album heeft maandenlang in mijn cd-speler gezeten. Wat een verslavend album was dat. Sindsdien wist ik de wat hardere rock (metal) steeds meer te waarderen. Toen begon ik mij meer te verdiepen in Metal, en was ik maandenlang verslaafd aan bandjes als Metallica en Iron Maiden. En dan vooral aan Iron Maiden, ik heb hun album The Number Of The Beast erg veel gedraaid in die periode. Ook luisterde ik naar de wat onbekendere metalbands, zoals Overkill. Wat later begon ik me wat meer te verdiepen in de subgenres van Metal, en toen kwam ik er achter dat ik vooral Heavy Metal (Iron Maiden, Motörhead), Thrash Metal (Pantera, Overkill, Slayer) en Doom Metal (Candlemass, Saint Vitus, Black Sabbath) wist te waarderen.

Maanden later (ergens rond februari 2007) was ik verslaafd aan donkere muziek zoals The Cure (A Forest heb ik grijsgedraaid). Post-Punk werd dat genoemd. Ik zocht naar vergelijkbare muziek en kwam toen bij Joy Division uit. Op deze site schenen beide albums erg gewaardeerd te worden en ik probeerde eens Unknown Pleasures uit. Dat vond ik maar niks. Toen probeerde ik Closer, omdat dat als het betere Joy Division-album werd gezien. En wat was dat een prachtig album. Zelden heeft muziek zó'n indruk op mij gemaakt. Closer is momenteel mijn favoriete album aller tijden. Nadat ik Unknown Pleasures vaker ging luisteren begon ik daar ook de schoonheid van in te zien. Ik heb maandenlang naar dat album geluisterd en het verveelt nog steeds niet.

Dus ik kwam vooral dankzij deze site in aanraking met mijn huidige soort muziek (die varieert van Led Zeppelin tot Joy Division tot Iron Maiden). Bedankt Musicmeter, dankzij jullie is mijn muzieksmaak véél breder dan normaal