Volgens hetzelfde principe: Sex Pistols - Never mind the bollocks.

De Pistols hebben tijdens hun korte bestaan ook maar 1 plaat uitgebracht. Daarna was het een onafzienbare stroom van een (te verwaarlozen) filmsoundtrack en talloze archief- en live-opnamen. De starter van dit topic voerde de Sex Pistols op als voorbeeld, maar zo kun je natuurlijk elke eendagsvlieg aanhalen.

Nog twee andere voorbeelden die wél meetellen:
Chicago - Chicago Transit Authority
Asia - Asia

En er zijn mensen die vinden dat The Band het debuutalbum Music from Big Pink nooit meer overtroffen heeft, maar ik denk daar persoonlijk anders over.

Een eigennaardig veschijnsel in de gehele muziek industrie. Misschien komt het door de status die een band krijgt, of door: luiheid, creatitiviet kwijt, bandleden hebben de band verlaten of gewoon weg omdat de artiest alles op alles op het debuut heeft gegeven en daatna gewoon te kort schied.

Er komt me effe geen rock album te binnen die dit kennen. De bands die ik ken kwamen later in bloei en groeide later tot de uiteindelijke band die ze hadden moeten worden.

Voor dat het debuut uitkomt heeft de band al duizenden songs geschreven en is al jaren bezig.

Na het debuut wordt snel een opvolger verwacht, terwijl er ook getoerd moet worden. Als de band hogen ogen heeft gegooid met het debuut dan is de toer ook groot en lang.
Dan heeft de band dus weinig tijd en creativiteit om een follow-up af te leveren.
Daarom valt deze meestal tegen.

Vaak (als de band de kans krijgt) wordt dit dan met album #3 of 4# rechtgetrokken.

Saxon - Wheels Of Steel
(Dit is het 2de album.. maar pas met dit album braken ze door.. of niet?)
Maargoed.. Saxon is na dit album & Heavy Metal Thunder ook nooit meer geworden wat het was..

Nirvana brak met hun 2e album Nevermind door, maar zelfs door alle faam hadden ze ruimte en tijd genoeg om een derde goede album af te leveren.

Maar niet beter dan hun 2e.
En daar gaat het om.

SKynyrd heeft ook een prima tweede plaat afgeleverd, maar minder legendarisch dan hun eerste.

En daar gat het topic over.

Bij sommige bands is hun tweede plaat trouwens vaak rampzalig.

1) Wheels of Steel was hun debuut niet.
Hun debuut is een ondergewaardeerd plaatje dat in 1979 uit kwam: saxon. Zeer tof album met toffe nummers als Frozen Rainbow.

Frozen rainbow live



Geen echte knallers, dat was wachten tot de latere albums, dat wel.


2) Heavy Metal Thunder? Die plaat heb ik niet zeg Bedoel je niet Strong Arm Of The Law?

3) Denim And Leather en Power And The Glory kwam pas daarna, die albums gemist misschien?

Princess Of the Night



The Eagle has landed (Wacken 2007)

De eerste Saxon plaat is nooit echt bekend geworden toch??
Dacht dat ze pas echt bekend werden met Wheels Of Steel
Bedoelde idd Strong Arm Of The Law! Denim And Leather kan ik ook nog wel waarderen..
Power And The Glory werd al behoorlijk commercieel en was een stuk minder dan de eerste 4.
Maar je hebt idd gelijk.. Saxon van 1979 was hun dubuut.. mijn excuses!
Ik blijf Wheels Of Steel de beste vinden
Al vind ik Dallas 1PM op Strong Arm Of The Law ook erg goed!

MC5 - Kick Out The Jams

rage against the machine

debuut was schitterend, daarna nog 2 goede album met een paar straffe uitschieters maar nooit hebben ze die eerste worpeling overtroffen.

Van Halen
Dio
Rage Against The Machine
Led Zeppelin
...

Led zeppelin nooit meer beter geworden?

grapjas

New Musik, hun debuut From A To B is meesterlijk;
En daar bleef het zo'n beetje bij....

Ben ik niet met je eens! Hun tweede, Anywhere, is minstens net zo goed. De derde, Warp, is inderdaad minder, maar nog steeds zeer te genieten!

Limp Bizkit
Korn
Guns N Roses
Filter
Machine Head

Helemaal mee eens!

Led Zeppelin (Led Zeppelin )
Black Sabbath (Black Sabbath)
The Doors (The Doors)
A Silver Mt. Zion (He has left us...)
Low (I Could Live in Hope)
The Velvet Underground (The Velvet Underground & Nico)
Shellac (At Action Park)

Met de disclaimer c.q. aantekening dat al deze bands nog steeds (zeer) goede albums erna hebben uitgebracht.

Kan ik met zekerheid toevoegen :
The Shins - Oh, Inverted World
Cyndi Lauper - She's So Unusual

... en in de Nedelandstalige sector :
Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen
Philippe Robrecht - Magie

Geheel akkord met Luc's lijstje.

En mensen met OREN aan hun kop weten dat Led Zeppelin er na hun debuut enkel ongelooflijk op vooruit gingen, absoluut zeker tot en met Physical Graffiti,
evolutie heet zoiets, of moet je eeuwig en drie dagen de bluesplaat die je debuutplaat was, blijven herhalen, neen toch?

Led Zeppelin hoort hier dus totaal niet thuis, echt niet!

Da's pure heiligschennis, alsof je zou zeggen dat the Beatles of Pink Floyd hier ook zouden thuishoren, ronduit vierkant belachelijk!


(zo, nu komt er vast kommentaar van Zeppelinhaters, hahahahaha!)

(of is het commentaar, ik heb redelijk schijt aan die spellingsverandering met c's en k's! die nergens op sloeg en nergens voor nodig was!)

Na een check in de spiegel (ik blijk echt twee oren te hebben), concludeer ik dat je geen gelijk hebt.

Nee, zeker niet. Het is heel goed dat hun stijl veranderd is. Maar dat neemt niet weg dat ik hun debuut het beste vind. Ik heb zelfs de disclaimer geplaatst dat ze nog zeer goede platen hebben uitgebracht, maar naar mijn mening van net iets lager niveau dan het debuut.
Het lijkt erop dat veel mensen dit topic interpreteren als "na debuut heel slecht geworden", terwijl ik lees "na debuut nooit meer beter geworden". Als een band 5 albums maakt, waarvan de eerste 5* krijgt en overige vier 4.5*, dan is deze band nooit beter geworden na het debuut. (Oke, dat hangt van je definitie van 'goed' af, soms zijn er andere redenen dan alleen 'goed' om veel sterren te geven, zoals bepaalde herinneringen).Het is inderdaad 'commentaar'. Het is overigens ook 'akkoord'

@ BlueVelvet, bedankt voor die c of k woorden, geen mens raact( ) daar nog uit wijs, toch?

Tja, het zijn maar meningen. En wel de onze. En best dat die af en toe verschillen. Ik vind die debuutplaat van Led Zeppelin làng hun beste niet, maar kijk, verschil in appreciatie mag er best wezen...

Iron Maiden wat mij betreft...(debuut is het puurst en er zitten eigelijk geen zwakke broeders tussen); daarna anders met Bruce , maar ook wel goed natuurlijk.

Black Sabbath heeft voor velen met Paranoid een stapje hoger genomen; rijper/volwassener (debuut was goed, maar leek deels meer op jamsessies en was men nog wat zoekende).

Led Zeppelins evolueerde wel en werden idd beter op zowel muzikaal als lyricaals als vocaal en technisch vlak...
MAAR
Ik focuste mn lijst puur ob de albuns en de songs daarvan. Vanuit dat perspectief hebben ze weinig tot geen plaat opgenomen met evenveel goeie songs als LZ één.

Ook is er maar één songs die min of meer kan tippen aan Babe, im gonna. Leave you en dat is kashmir!

Ps : als er al zo een chaos ontstaat door het antwoord Led Zeppelin, wat zou er dan gebeuren als er iemand Pantera zegt....
denk daar maar es over

Sorry Patrick, maar ik vind the Piper at the Gates of Dawn Pink Floyd's beste album.

Wat betreft Led Zeppelin kan ik absoluut niet akkoord gaan, Led Zep II is i.m.o. hun mooiste. Zo gok ik dat de meeste mensen IV het mooist vinden, en ook III wordt vaak genoemd en ga zo maar door. Het zegt genoeg over de kwaliteiten van Led Zep dat de meningen daarover zoveel verschillen.

Heel voorzichtig wil ik Jimi Hendrix nomineren, al kun je niet zeggen dat hij niet beter is geworden. Are You Experienced vind ik gewoon z'n leukste album (live werk even buiten beschouwing gelaten). Wishbone Ash en de Allman Brothers durf ik ook wel te noemen.

Jimi is idd zowat een twijfelgevoel.
Persoonlijk zou ik ook Joe Satriani's Not Of This Earth zeggen want vind dit persoonlijk zn beste MAAR ik kan verstaan dat andere satriani
fans surfing with an alien beter vinden

Saxon nooit meer beter geworden na Wheels Of Steel? Mond spoelen met zeep! Strong Arm Of The Law is beter dan Wheels of Steel en The Inner Sanctum al helemaal. In de tussentijd hebben ze ook genoeg nummers gemaakt die duidelijk beter zijn dan het meteriaal op Wheels Of Steel.

En als EP's niet mee tellen als debuut: An Cafe, het was een keer grappig, maar ze hadden er gewoon mee moeten kappen toen Bou weg ging. Je kan het zelfde geintje niet eindeloos blijven herhalen.

Strong Arm Of The Law is iets minder dan Wheels of Steel; beter gorgelen met Glisterine (of zo) MDV....

Ben ik het niet mee eens stuart, 747, Motorcycle Man en Suzie Hold On zijn goede nummers, beter misschien dan wat er op Strong Arm of The Law staat. Het titelnummer van Wheels of Steel gaat onnodig lang door en de overige nummers zijn een beetje flauw. Strong Arm Of The Law is van het begin tot het einde goed. Beter flossen en langer poetsen!