Ja maar is een beetje nutteloos om dat te posten als je niet vind dat ze daarna echt weggezakt zijn.

Dan had de titel als volgt moeten zijn: slecht geworden na hun briljant debuut.

Niet?

Laat de man een eigen mening hebben, alsjeblieft zeg.

Ik was alleszins verbaasd dat Led Zeppelin genoemd wordt omdat die band zich nadien is blijven ontwikkelen. Maar het staat CTK natuurlijk vrij om het debuut van Led Zeppelin het beste te vinden.

Voor mij heel duidelijk : Van Halen.

Die eerste plaat is gewoon.... buitenaards goed, nadien werd het steeds wat minder, de spoeling werd me steeds dunner.

(Het is uiteraard hoe ik deze band ervaar, meningen mogen uiteraard verschillen, that's democacy, dearest ones!)

Ik besef maar al te goed dat het raar klinkt. Ik vind hun andere albums ook briljant. Zie het zo Led Zeppelin I krijgt 5*, Houses of The Holy dan eigenlijk 4.99* Ook zo met II en IV.

III vind ik dan weer wel echt wat minder goed.

@ CTK : op III waren er wat minder stevige rocksongs te horen, de invloed van folk was nogal groot. Misschien dat dit je wat minder ligt, dat kan uiteraard.

Met minder goed krijgt die plaat nog altijd een 4.5* van mij hoor. Led Zeppelin is gewoon indrukwekkend goed.

Ik hoor het je verdomd graag zeggen!

Led Zeppelin is buitenaards, gewoon!

Dan moet je even bedenken dat ik nog niet zo gek lang into Led Zeppelin ben. Op deze site las ik een stukje over het nummer Over The Hills, toen op youtube even opgezocht en dat betoverde mij meteen en het laat mij gewoon niet meer los. Idd buitenaards. Hoewel er voor mij dan meer buitenaards is ( Johnny Cash )

Pearl Jam - Ten (al was Vs. wel nog een prima plaat)
Machine Head - Burn my Eyes
Life of Agony - River Runs Red
Rage Against the Machine - Rage Against the Machine
Within Temptation - Enter (daarna werd het zoete "meuk")

Blue Cheer
Deus
Interpol
Korn
Pearl Jam
Rage Against the Machine
Rammstein
Shellac

ugly was wat mij betreft toch echt de stekste LOA plaat.
alleen wat minder nostalgische gevoelens dan bij zijn voorganger,maar toch echt wel een stuk betere composities

Blue Cheer geheel akkoord, maar dEUS?
Die hebben na hun debuut toch stukken betere platen gemaakt, als je het mij vraagt; The Ideal Crash om maar gelijk hun beste te noemen, ik denk niet dat ik daar alléén in sta, in die mening.
Die andere bands ken ik onvoldoende om me erover uit te spreken.

System of a Down, erg duidelijk. Toxicity was nog goed, maar daarna ging het vlug bergaf.

Het debuut van dEUS vind ik prima, maar de volgende twee vind ik ook iets beter. Met Pearl Jam en Van Halen ga ik akkoord.

Gedeeltelijk mee eens, The Ideal Crash is hun beste, maar Worst Case Scenario is ook geweldig en komt bij mij op de tweede plek. Maar TIC is wel stukken beter dan WCS, ja, maar dat komt doordat TIC stukken beter is dan alles wat ik ken aan muziek.

Cactus - Cactus (1970) is ook een mooi voorbeeld.

Tja, meningen. Ik vind WCS verreweg het beste deus album. Daarna steeds ietsje minder tot en met Pocket Revolution. Met Vantage Point is weer een licht stijgende lijn ingezet.

Snoop Doggy Dogg - Doggystyle (1993)

Ja daar zeg je wat... ben het deels wel met je eens idd!

Een klein wereldwonder, dat is waar. Tegenwoordig draai ik alleen veel meer de platen van Robert Plant en The Strange sensation. Solo heeft Plant sowieso heel aardig werk gemaakt. Het geluid klinkt beter en veel minder gedateerd dan Led zeppelin (oh God, wat durf ik hier weer te schrijven)

Nog een nieuwe voor hier.. 16 Horsepower.... heb nu Sackcloth 'n Ashes opstaan en is toch wel echt ontzettend goed, hebben ze erna niet meer gehaald.

Mwaoh, ik vind Secret South toch echt beter.

Even een lijstje (met de opmerking dat mijn stemmenlijst een flinke update nodig heeft, ik ben hier niet meer zo actief)

Weezer (de eerste en Pinkerton zijn geweldig, daarna gaat het alleen nog maar bergafwaarts (al is Red gelukkig iets beter dan de onuitstaanbare voorganger))
Idlewild (eerste album is nog altijd een persoonlijke favoriet, daarna nog een tijd leuk, maar tegenwoordig geen schim van zichzelf meer, had al lang gestopt moeten zijn)
Air (debuut staat nog als een huis, albums erna zijn vooral erg saai)
Goldfrapp (leuke platen erna, maar zo mooi als de eerste werd het niet meer)
Lamb (idem)
Goldie (fraai debuut, vreselijke opvolger en raakte zelfs als DJ het spoor behoorlijk bijster. Er zijn niet veel duidelijkere voorbeelden)
Kings of Convenience (incl al het andere waar Erlend Oye bij betrokken was)
Metal Molly (jeugdsentiment!)
Ride (Tweede album is mooi, maar haalt het echt niet bij het debuut, de rest is op een paar nummers na te verwaarlozen)
Tricky (Nog een aantal aardige albums (en erna een paar afschuwelijke) maar zo werd het nooit meer)
Simian (typisch voorbeeld van een belofte die nooit ingelost werd)


En dan heb je zelfs nog bands waarvan de eerste single het leukste is dat ze ooit maakte.

En gevallen zoals Tindersticks. Drie geniale, gelijkwaardige albums op rij en daarna gaat het zwalken.

Tori Amos heeft nooit haar debuut overtroffen

Bloc Party, anyone?

Frans Bauer

Tori Amos - Little Earthquakes (inderdaad, vergeten te vermelden)

Kan ook bijgevoegd worden (na 3 albums) :
Kaiser Chiefs - Employment

Nog niet genoemd: Big Country - The crossing.

Een zeer onderschatte band naar mijn idee. Ze hebben na hun debuut nog een aantal goede platen gemaakt, zoals The seer, maar de impact van dat overdonderende debuut hebben ze nooit mer geëvenaard.

Nog eentje: J.J. Cale heeft heel veel platen gemaakt in dezelfde stijl en die zijn ook bijna allemaal even goed, maar naar mijn idee heeft hij zijn debuutalbum Naturally uit 1970 nooit overtroffen. Komt misschien ook omdat er een aantal bekende nummers op staan die later bekend zijn geworden in de uitvoering van anderen, zoals Call me the breeze (Lynyrd Skynyrd), Bringing it back (Kansas) en natuurlijk After midnight (Clapton).

Ik zie net dat die plaat op dit forum door zo'n honderd stemmers met een ruime 4 gewaardeerd wordt, dus er zijn meer mensen die dit een geweldige plaat vinden.
Ik heb de CD gisteravond nog eens gedraaid en wat me vooral opvalt is dat het geluid zo helder is, ondanks dat het zo'n onder-geproduceerde plaat is. Alsof hij bij je thuis in de kamer zit te spelen. Dat mis ik bij zijn latere platen een beetje.