Berichten verplaatst naar Genres > Overigen > Krautrock

Momenteel luister ik naar Camel's debuutalbum, welke mij goed bevalt.

Vind dat zelf een mindere van Camel. Ik zweer bij Mirage, met Snow Goose als een goede tweede.

Debuut van Camel, vind ik ook waanzinnig... Het heeft een lekker jam-gehalte... Voor de zomerdagen heerlijk....


Peter Bardens wilde overigens een beetje de Santana kant op met de band...

Jullie zouden Cressida eens een kans moeten geven... Heeft een beetje de vibe van Camel, vroege Kings Crimson etc...

Eigenlijk vind ik de eerste vier van Camel alle vier even goed. En dan zitten er verspreid over de rest van het repertoire nog een paar albums die er niks voor onderdoen.

Ik vind Camel on the Road 1972 ook zo'n gave liveplaat.

Hoewel je zou verwachten dat er alleen materiaal van het debuut zal gespeeld worden, spelen ze ook (al) Lady Fantasy en White Rider.
Schijnbaar waren die nummers al 2 jaar voor verschijnen helemaal af.

Nog steeds hun beste nummers vind ik.
Die Gods of Light-cd is ook wel een aanrader.

Ik zie dat "Lis er Stille" hier niet echt bekend is terwijl die briljant waren dit weekend op dunk!festival.

Ook Junius en Her name is Calla hebben indruk op mij gemaakt.

Voor de rest nog een paar goeie groepen maar dit waren toch de betere. Wel de albums nog niet beluisterd maar ga ik zeker doen.

Met name dankzij mijn broer heb ik al lang geleden kennis gemaakt met progressive rock. Toch lijkt mijn belangstelling afgelopen jaren weg te ebben. Vaak lijken artiesten te pretentieus aan het werk te gaan wat de spontaniteit niet ten goede komt. Hierdoor blijft het echte avontuur uit terwijl het genre juist altijd probeert interessante thema's etc. uit te werken.

Wat zijn trouwens bekende oefenaars van het genre anno 2011?

Opeth
Porcupine tree
Tool
Gazpacho
Phideaux
Pain of Salvation
Anathema
Beardfish

En spontaniteit zeg je? was dat? kun je dat eten?. Zogenaamde spontaniteit vind ik maar een loze term. Frank Zappa bedacht soms muziek à la de minuut op het podium, maar wordt over het algemeen te bedacht gevonden. Enige pretentie en bombasme moet je liggen inderdaad, maar daar heb ik geen elke probleem mee, zolang er maar topmuziek wordt gemaakt.

Ik ben het met Misterfool eens, met bepaalde bands, al is het nogal metal, wat hij post...

Wat bandjes die de ouderwetse benadering hanteren:

The Flower Kings
The Tangent
Beardfish
Anekdoten

En over spontaniteit gesproken:

Er zijn zat symfobandjes die wat meer naar de jamrock neigen, of spacerock.

Ik zeg:

Hidria Spacefolk
Circle
Oresund Space Collective
Ozric Tentacles

Laatst ben ik via Progarchives bij Jan Dukes de Grey terechtgekomen.

Knap gemaakte Prog Folk, jammer dat er geen berichten staan
Binnenkort maar eens een stukje tikken over deze band.

Net ontdekt: het vlaamse Hypnos 69... Zeer hoog gewaardeerd op Progarchives...

Ze maken echt een ouderwets soort symfo... met blazers en veel gitaarsolo's... Lange nummers van rond de 18 minuten...

Een kruising tussen Eloy, Camel, Caravan, King Crimson, Deep Purple en Flower Kings...


Ook heel gaaf is het zweedse First Band from Outerspace die een kruising maakt tussen Hawkwind, Eloy, Gong...

Seventh Wonder
Everon
Sylvan
Rush
Circus Maximus
Anthriel

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

HAIL THEM ALL!
Progressive rock op zijn aller best

Sylvan, Rush en Everon zijn inderdaad rock, maar is de rest niet meer metal?!?

Wat progressive metal betreft zweer ik bij:

Shadow Gallery
Threshold
Vanden Plas
Eldritch
Pain of Salvation

Protonos, Jan Dukes De Grey is inderdaad geweldig! Ik ben nu bij het eerste nummer van Mice and Rats in the Loft maar ik ga deze wel origineel aanschaffen hoor! Ik ga er denk ik ook wel een review bij schrijven.

In Muziek > Toplijsten en favorieten > Prog Albums Top 25:

Vraagje ik zie veel mensen met Talk Talk (Spirit of Eden/Laughing Stock). Is post-rock nou wél of geen (onderdeel van) prog?

Bij die albums van Talk Talk heb ik ook twijfels, maar omdat Spirit of Eden zo mooi is, heb ik 'm ook maar in mijn lijstje gezet ..

Tja, wanneer is iets prog? Er komen hier wel meer albums voorbij waarbij je die vraag kunt stellen. Op de allereerste plaats bij jouw Dire Straits en in mijn lijst bij Robert Wyatt en Peter Gabriel. Wat ik van Soft Machine ken, is experimentele jazz/rock fusion en Frank Zappa (hoe progressief ook) associeer ik ook niet gelijk met progrock.

Maar van mij hoeven we deze discussie niet opnieuw te voeren. Zolang niet iedereen Elbow in z'n lijst gaat zetten .

Prog blijft nu eenmaal een genre waar alle lijntjes altijd behoorlijk opgerekt worden. Van Muse tot Talk Talk en van Vangelis naar Dream Theater. De prog heeft ook zoveel sub-genre's dat het overzicht wel eens kwijt raakt. Ik zit al een jaar of 20 "in de prog" maar dit is voor het eerst dat ik Dire Straits voorbij ziet komen

Sander-> Ik weet niet of jij Joe's Garage kent van Zappa maar dat is toch wel typisch prog/symfo.

Nou, van die vier zou ik alleen Dream Theater prog noemen. Muse zeker niet, Talk Talk is postrock en dat is dus géén progrock. Ik moet zeggen dat ik de muziek van Vangelis minder goed ken, maar wat ik van hem ken... oké het komt wel in de buurt. Maarja, lastig, lastig...

Vangelis vind ik meer electronic met soms veel bombast. En score natuurlijk

Talk Talk was eerst synthpop en werd langzamerhand post-rock dus vind ik ook geen prog.

Ik zeg ook niet niet dat ik dat vind enkel dat "iedereen" het genre prog/symfo nogal oprekt

Vangelis is inderdaad meer electronic dan prog-rock. Hooguit zijn periode bij Aphrodite's Child zou ik prog-rock willen noemen.

Ach, laten we het er op houden dat Vangelis gewoon erg goed is

100 procent mee eens.

Beste progliefhebbers, doe aub ook mee met de Greatest Hits of (Yes), net gestart, hier te vinden: Muziek >> Muziekgames >> Greatest Hits of (Yes) !

Geen enkel genre is eenduidig af te bakenenen. Zeker een subgenre als symforock(progressief is het al sinds de jaren 70 niet meer) heeft zelf niet eens een waterdichte omschrijving. Zelf opteer ik dat het genre over het algemeen de grootse schaal en bombastische feel heeft overgenomen van klassieke componisten(wagner bijvoorbeeld). Dit wordt al dan niet met de improvisatie van jazz aangevult. Verder moet er een zekere nadruk liggen op de technische vaardigheden van de muzikanten. Dit is verre van waterdicht. Een band als gazpacho heeft naar mijn idee wel veel van het eerste vereiste, maar weinig van het tweede.

Nou ja, subgenre...

Ja een subgenre van rock zoals new-wave